

ดูกันใกล้ๆอีกนิดครับ ในยามที่ไม่มีอะไรกิน หิวๆ เพื่อเป็นการเอาชีวิตรอดในป่า ทานได้แน่นอนครับ แค่เม็ดเยอะไปหน่อยครับ วันก่อนตอนที่ผมกำลังทำงานอยู่ มีผู้รับเหมา เอาผลไม้ชนิดหนึ่งมาให้ลองชิมดู ให้มาเป็นพวงใหญ่ๆเลยครับ ลูกสีแดงๆ ผลยาวๆประมาณสองข้อนิ้วมือ เลยลองๆชิมดู (หมากผีผ่วน เม็ดหลายโพด) เม็ดแข็งๆ และก็เยอะกว่ากล้วยป่ามากเลยครับน้าๆป้าๆ

ทางที่เดินผ่านๆไป ส่วนใหญ่จะเป็นแบบนี้ครับน้าๆป้าๆ ในบางครั้งก็มีปลาช่อน ปลากั้ง ปลาดุก วิ่งสวนน้ำลงมาครับ จนปัญญาที่จะจับภาพไว้ได้จริงๆครับ

รากของต้นระกำครับน้าๆป้าๆ คนโบราณจะตัดเอาไปทำ ก้านครืนต่อไก่ป่า ต่อนกกวักกันครับ (สมัยนี้จะใช้เป็นสายเอ็นขนาดโตๆหน่อยครับ) 
ผักหนามในสองข้างๆทางที่ผ่านไป ยังมีให้เห็นครับน้าๆป้าๆ กินปลาเป็นหลัก กินผักเป็นยาครับ 
ทางของน้ำครับน้าๆป้าๆ บางช่วงก็แคบ บ้างช่วงก็กว้าง บางช่วงก็ตื้นๆ ในบางช่วงก็ลึกครับ เดินเลี่ยงๆเอาครับ ร่มๆไม่ร้อนครับ หูจะได้ยินเสียงน้ำไหลตลอดทางเลยครับ 
น้ำซึมน้ำซับครับน้าๆป้าๆ ต้นตอของสายน้ำ สัตว์จำพวกนก ตอนบ่ายๆจะพากันลงมากินน้ำ เล่นน้ำ อาบน้ำกันในที่ๆแบบนี้แหละครับ 
ต้นคลุ้มครับน้าๆป้าๆ ที่ผมเคยกล่าวไว้ในกระทู้ที่แล้ว ว่าคนโบราณนิยมตัด นำเอาไปทำเครื่องมือเครื่องใช้ จักสานทำ พวกกระบุง กระจาด กระด้ง และอื่นๆครับ 
ลองความคมของมีดเหน็บ กายาหวัง หน่อยครับน้าๆป้าๆ เลือกต้นที่โตๆหน่อย สูงๆก็ท่วมหัว ลำต้นยาวๆก็ประมาณ 2.5-3 เมตรครับ ลำต้นคลุ้มจะไม่มีข้อ หรือ ปล้อง เหมือนกับไม้ไผ่นะครับ ตันๆ