ภาพที่ 1<b>มัจฉารำพึง.....past</b>
ใส ๆ ไหลเย็นมองเห็นหมู่มวลมัจฉา
แหวกว่ายกันเล่นไปมาหรรษาเริงร่าเพลินใจ
อุดมไปด้วยอาหารสุขสำราญถ้วนหน้าได้อาศัย
ปราศจากมลพิษใด ๆ สดใสทุกเมื่อเชื่อวัน
<b>มัจฉาควรญ.....present</b>
บัดนี้ไม่มีแล้วสายน้ำใสมืดมิดไปทุกทีทุกแห่งหน
ต้องย่อยยับไปด้วยน้ำมือคนสุดแสนตรมชอกช้ำระกำใจ
พากันทิ้งช่วยกันทิ้งแต่มูลฝอยบ้างก็ปล่อยลงมาแต่น้ำเสีย
เต็มไปด้วยหมู่ฝูงแบคทีเรียเกิดน้ำเสียทั่วแคว้นแดนบาดาล
<b>มัจฉาโหย.....present continue</b>
สูญสิ้นแล้วห่วงโซ่อาหารทรมานถ้วนหน้าต้องอาศัย
เต็มไปด้วยมลพิษและเภทภัยรอวันตายทุกเมื่อเชื่อวัน
จากไปแล้วไม่มีหลงเหลือแล้ว............นทีแก้วที่เคยได้อาศัย
มัจฉาจึงโหยหาและอาลัย.............นทีใสที่จากไปให้หวนคืน