ภาพที่ 1 <b>มัจฉาโหย 2........อวสานแห่งมัจฉา</b>
<b>มัจฉารำพึง.....Past</b>
ใส ๆ ไหลเย็นมองเห็นหมู่มวลมัจฉา
แหวกว่ายกันเล่นไปมาหรรษาเริงร่าเพลินใจ
อุดมไปด้วยอาหารสุขสำราญถ้วนหน้าได้อาศัย
ปราศจากมลพิษใด ๆ สุขสดใสทุกเมื่อเชื่อวัน
<b>มัจฉาควรญ......Present</b>
บัดนี้ไม่มีแล้วสายน้ำใสมืดมิดไปทุกทีทุกแห่งหน
ต้องย่อยยับไปด้วยน้ำมือคนสุดอับจนชอกช้ำระกำใจ
พากันทิ้งช่วยกันทิ้งแต่มูลฝอยบ้างก็ปล่อยลงมาแต่น้ำเสีย
เต็มไปด้วยหมู่ฝูงแบคทีเรียเกิดน้ำเสียทั่งแคว้นแดนบาดาล
<b>มัจฉาโหย......Present Continue</b>
สูญสิ้นแล้วห่วงโซ่อาหารทรมานถ้วนหน้าต้องอาศัย
เต็มไปด้วยมลพิษและเภทภัยรอวันตายทุกเมื่อเชื่อวัน
จากไปแล้วไม่มีหลงเหลือแล้ว......นทีแก้วที่เคยได้อาศัย
มัจฉาจึงโหยหาและอาลัย......นทีใสที่จากไปให้หวนคืน
<b>มัจฉา ?......Future 2200 </b>
วิปโยคโศกสลดให้รันทดถึงหมู่มวลมัจฉา
เคยแหวกว่ายให้เห็นในนาวาอนิจามาบัดนี้ไม่มีเลย
สงสารแต่ลูกหลานได้แค่อ่านเพียงตำนานแห่งมัจฉา
เหลือเพียงภาพไว้ให้เห็นเป็นบุญตา.......ว่ามัจฉาหน้าตาเป็นเช่นไร
<b>ร่วมช่วยกันรักษาและดูแลสายน้ำ......เพื่อลูกหลานของเรา</b>
รอก.....ลั่น