พักนี้ไม่มีหนังสือตกปลา หรือเกี่ยวข้องกับการตกปลาให้ได้อ่านกันครับ แต่ก็ยังมีหนังสือนิยายให้ได้อ่านกัน โดยเฉพาะนิยายที่เขียนโดย ลูกทะเล อย่าง <b>ประชาคม ลุนาชัย</b> ชายคนนี้ผ่านชีวิตมาหลายรูปแบบ เป็นกรรมกรในโรงงาน เป็นยาม เป็นลูกเรืออวนลาก
คนที่ออกไปตกปลาทะเลบ่อยๆ คงจะรู้ดีนะครับ ว่าเรืออวนลากนั้นเป็นอย่างไร ในมุมมองของนักตกปลา เรืออวนลากนี่คือการทำประมงแบบทำลายล้าง ในมุมมองของคนเรือ - ลูกเรือ ชีวิตของการเป็นคนเรือลาก คือ การเอาชีวิตวัยหนุ่มไปทิ้งทะเลดีๆนี่เอง เพราะจะถูกสูบฉีดเลือดเนื้อแรงกาย เจอกับงานหนัก คลื่นหนัก .. แบบเดียวกับเพลง ตังเก ของพงษ์เทพ ทีเดียว ..
คนข้ามฝันเป็นนิยายที่พูดได้ว่า "ละครฝัน" คือ เป็นความฝันของลูกเรืออวนลาก ทั้งชีวิตเจอแต่การถูกกดขี่ ข่มเหง จากเจ้าของเรือ จากไต๋ก๋ง จากคนบนเรือด้วยกัน พูดได้ว่า หาความยุติธรรมให้กับชีวิตไม่เจอ หลายๆคน กลายเป็นทาสยาเสพย์ติด หลายๆ คนมีชีวิตอยู่ไปก็เหมือนเดนคน ไร้ค่า ไร้ความหมายในทะเล!
<b>คนข้ามฝัน</b> เป็นนิยายที่บอกถึงชีวิตของ ชัพ และคู่หูของเขาคือ สัก ทั้งสองเป็นคนเรือบนเรืออวนลาก คนหนึ่งเก่า คร่ำคร่า ผ่านวันเวลาในท้องทะเล รอเพียงวันแก่ตัว หมดความหมาย และถูกโยนขึ้นบก อีกคนหนึ่งก็ลงมาใหม่ พร้อมกับความฝันอันเต็มเปี่ยม มีความหวังถือไร่สักแห่ง หรือเกาะสักเกาะที่จะสร้างอาณาจักรของตัวเอง
<b>ชัพ</b>คือ ตัวอย่างของคนมีความฝัน พูดได้ว่า เขาเป็นประกายชีวิตให้กับคนเรือหลายๆคนให้มองเห็นฝั่งของชีวิตที่เปี่ยมอนาคต ไม่ใช่ถูกโยนขึ้นบกอย่างหมาขี้เรื้อน!
อ่านเรื่องนี้แล้ว บางทีขณะที่ออกไปตกปลาทะเล ขณะที่อยู่บนท่าเรือ มองเห็นลูกเรือผิวทองแดง นั่งหม่นบนสะพานเทียบเรือ หรือนั่งมองอย่างไร้จุดหมายไปในทะเลกว้าง อาจจะทำให้เราอยากรู้ว่า เขามีความฝันมั้ย?? ฝันถึงอะไร
ขอขยายความหน่อย ถ้าใครไม่อยากเสียอรรถรส ก็รีบไปหาหนังสือมาอ่าน ก่อนที่อ่านบรรทัดต่อไป (ทำนองว่า ผม spoil เข้าแล้ว)
พระเอกของเรื่อง ชัพ คนเรือหน้าใหม่ เขาลงเรืออวนลาก เพราะอยากฆ่าเวลาก่อนไปเรือสินค้า แต่ชีวิตเล่นตลก ทำให้เขาต้องถูกกักขังเหมือนทาสอยู่ในเรืออวนลากชนิดไม่มีกำหนดขึ้นฝั่ง สิ่งที่คล้ายๆ กัน ระหว่าง คุก กับ เรืออวนลากคือ มันโหดร้าย ไม่มีกฎเกณฑ์ ไม่มีกฎหมายรองรับความปลอดภัยและเสรีภาพให้กับใคร บางคนเปรียบเทียบ ลูกเรือคือ เดนคน คนที่ไม่มีค่าใดๆ ให้ใครระลึกถึง จะมีก็แต่การโขกสับ ประชาคม ลุนาชัย วาดภาพความโหดร้ายในเรือได้อย่างละเอียด และมีสีสันแก่ชีวิตจริงๆ คนอ่านจะเห็นชัพถูกท้าทาย ถูกรุมซ้อม กักตัวให้อยู่ในเรือไม่เห็นฝั่งของชีวิต คืนและวันแห่งการถูกทรมานอันยาวนานผ่านไปอย่างเชื่องช้า
จะว่าไปแล้ว ท่าทางในลักษณะของ ไอ้ขี้แพ้ ของตัวละครแบบ ชัพ นี่ล่ะครับ ที่ทำให้คนดูหนัง อ่านหนังสือ ต่าง
ก็เอาใจช่วยว่าแล้วมันจะรอดอย่างไร
ชัพสอนให้สักรู้จักวางแผนชีวิต ออมเงินเผื่อไว้วันหน้า ชีวิตคนอวนมันไม่แน่นอน แก่ตัวลงก็ไม่มีใครรับลงเรืออีก ยิ่งกว่าเงิน ชัพยังบอกว่ากับสักว่า ชีวิตมีคุณค่า ความฝันมีคุณค่า
<b>คนข้ามฝัน</b> ประชาคม ถ่ายทอดเรื่องราวของคนเรืออวนลากได้อย่างเข้มข้น เพราะเขามีประสบการณ์ตรง ฉากของชีวิตลูกเรือ คนเรือหน้าใหม่ถูกทดสอบ คนเรือเก่าผ่านการทดสอบอันยากลำบาก แต่หาได้เข็ดหลาบ หรือแสวงหาชีวิตที่ดีกว่าไม่ พวกเขากลายเป็นพวกที่ชินกับชีวิตทะเล ยึดถือเรือเป็นบ้าน ยอมทนกับการกดขี่ข่มเหงจากไต๋เรือและเถ้าแก่
ตาเกิด ลุงหนุ่ย เฒ่าโต้ง เป็นเสมือนตัวแทนของคนที่อยู่กินกับเรืออวนลาก จนยึดติดว่าเป็นสถาบัน คนเหล่านี้เมื่ออยู่เรือนานๆก็หวาดกลัวกับการออกไปใช้ชีวิตในรูปแบบอื่นที่ไม่ใช่เป็นลูกเรือ เหมือนนกที่อยู่ในกรง มันกลัวชีวิตอิสระและการหากินตามวิถีนก บั้นท้ายของชีวิตคนพวกนี้ บางทีไม่ต่างจากเศษขยะที่ถูกคลื่นซัดขึ้นเกยตื้น
แต่ชีวิตคนเรือก็เข้มข้นจริงๆ หลายคนเต็มไปด้วยความฝันก่อนจะพบความเปลี่ยนแปลงและเหตุการณ์บังคับให้เป็นลูกเรือ คนดีๆที่สังคมดีๆ ปฎิเสธจะต้อนรับพวกเขา แต่สังคมคนเรือ อ้อมแขนรับ พร้อมจะสูบฉีดเลือด แรงกาย และประเคนความชั่วร้ายทั้งปวงให้ ใครจะข้ามฝันร้ายเหล่านี้ไปได้ และข้ามไปอย่างไร .. คงต้องตามอ่านใน คนข้ามฝันกันครับ