ชุดอุปกรณ์ที่จัดว่าโหด ........ไม่ได้เป็นต่ออสูรร้ายแห่งลินดาเลยแม้แต่น้อย ...

มันวิ่ง ....ลาก ....วิ่ง .....เหมือนเรียวแรงไม่มีหมด ....

ย้อนบ้างหยุดบ้างตามรูปแบบที่มันเป็น .....

ผมได้แต่คิดในใจ .... " ทำไมไม่เป็นกรู "

เสียงสายบาดไกด์ เสียงสายบดกันในสปูล มันกรีดร้าวลึกถึงขั้วหัวใจ ....มันช่างเร้าใจให้ฮึกเหิมเสียยิ่งกว่าอะไร

ผมได้แต่มองลูกพี่ผมอัดอย่างเลือดลมพลุ่งพล่าน ......

นี่กระมังที่เป็นแรงผลักดันให้ใครหลายๆคนออกเดินทาง ....

ยอมทิ้งลูกทิ้งเมียยาวนานหลายวัน ....

ยอมทิื้งงานทิ้งการพร้อมจะกลับไปชนกับปัญหาเบื้องหลัง ...

เพียงเพื่อสิ่งนี้ ....

สิ่งที่ตามหา ....

เหล่า " ปอมปอมเกิร์ล "  ส่งเสียงเชียร์กันเต็มที่ ....

ไอ้หมาบ้าใต้น้ำ ยังคงดิ้นรนสุดชีวิต ....

มันกดมุด วิ่ง ......กระแทกกระทั้นได้อย่างสะเด็ดสะเด่าสะเดาหวานสีเหลือเกิน .....

กับชุดระดับซูปเปอร์เฮพวี่เวทแบบนี้ Mc Work 516 ขี่ควบด้วย Stella 20000 PG สาย PE 10 ....

ด๊อกตัวนี้ ....วาระสุดท้ายของมันคงอีกไม่นาน .....มันจะดื้อไปได้อีกสักกี่น้ำ ...

เจ้ากิตตัวแสบ ....... ลองหย่อนชุดซุปเปอร์เฮฟวี่เวท PE 12 ของตัวเองลงไปดูบ้าง ...

วาดหวังคู่เคียงเรียงข้างของเจ้าฟันหมาที่ท๊อปเปอร์อัดอยู่่จะมีแฟน ....

เสียงหวีดหวิวของสายที่บาดลึกถึงขั้วตับขั้วไต ........ดังหวีดหวิวกรีดร้อง

เสียงเสียดสีของตูดคันกับเข็มขัดสู้ปลา ....ดังเอี๊ยดอาอ๊าด เร้าใจ

เสียงเชียร์ของเพื่อนๆ ....เร่งอารมณ์

องค์ประกอบทุกๆอย่างทำให้อารมณ์ร่วมมันได้มู๊ดอย่างที่สุด .....

ความเข้มข้นความความสนุกมันยกระดับกระชับพื้นที่ขึ้นเรื่อยๆเมื่อเห็นเงาลางๆของด๊อกกี้ตัวมหึมาเป็นเงาขาวๆลอยตัวขึ้นมาจากก้นบึ้งของมหาสมุทร

คืนนี้พบกันครับ สองทุ่ม วันนี้งานยุ่งมากๆ

ประโยคสุดท้ายแห่งการต่อสู้คือ " หลุด " .....

" Big Dog " เกรทเดน ตัวนั้นหลุดไปอย่าหน้าด้านๆเมื่อเหลือระยะแบบเห็นกันจะจะ .....

ใหญ่กว่าตัวที่ผมได้เมื่อปีที่แล้วมากมาย .....

บางครั้งการตกปลาก็ไม่ต้องการเหตุผลมากมายสำหรับการพ่ายแพ้ .....

มันหลุด แบบ ไร้เหตุผลสิ้นดี ......

พวกเราและคนอัด ....รวมถึงกัปตัน ...ได้แต่ยืนเสียดายด๊อกทูธตัวนั้น ....

ได้แต่มองมันหงายท้อง .....ค่อยๆจมดิ่งลงไปในความมืดมิดของท้องทะเล ......

" ถ้าเราได้ปลาทุกตัวที่ตกได้ .....ป่านนี้คงหมดทะเลกันไปแล้ว ..."

เสียใครบางคนให้กำลังใจออกมาอย่างแผ่วเบา ....

ยังไหวอยู่  ........

ด้วยจรรยาบรรณของนักตกปลา ....ไม่สามารถเปิดเผยใบหน้าได้ ...

จัดเต็มทุกมุมมอง ....อยากเป็นพระเอกหรือผู้ร้ายบอกมา ....... นิ้วพี่จะจัดให้ ....ชีวิตเองแขวนอยู่ที่แป้นคีย์บอร์ดนะ .... ^ ^

คืนนั้น .....เหล่ามวลมหาชนเยลโล่วฟินทูน่า เข้าประจำการเหมือนเดิม ......ไม่มีเลี่ยงการศึกรนณรงค์สงครามจิ๊กกิ้ง ...

ยิ่งดึก ยิ่งเมามันส์ ยิ่งมั่ว ...... ไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้เลยสำหรับคืนนี้  ลืมสิ้นทุกสิ่งอย่าง ....

เช่นเดิม .... ด๊อกทูธ ไซส์เจ็บตับ ยังคงตามมาราวีไม่เลิก .....

Saltiga 3500 ของพี่หมอนก หมดหลอดไปช่วง มิดไนท์ .... ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไรเพราะรอกค่อนข้างเล็ก ...

ใกล้สว่าง ...

Twin Power 6000 บรรจะสาย PE 3 ยาว 300 เมตรเต็มๆของเจ้าเบียร์จิ๋ว .....วิ่งม้วนเดียวจบ  เบรคพังทันที ...... ไม่ได้หมุนสักรอบ ....

ส่วนผมเหมือนเดิม ... STL 20000  กับเหยื่อ 480 กรัม .....มันไม่กิน ....แสบจริงๆ ...

เช้านี้ Topper โดนอีกแล้วครับ .....ชุดเดิม กับปลาชนิดเดิม ........งานนี้จัดหนักกว่าเดิมครับ ...

ด๊อกกี้ตัวนี้จูง MC 516 กับ STL 20000 PG มาจากหัวเรือ ......

ท๊อปเปอร์ ตั้งหลักได้ ....... ก็สู้กันยิบตาทั้งคนทั้งปลา ....

รอกร้องหวีดหวิว .... เสียงสายเสียดสีกับกับไกด์ .....

มันเร้าอารมณ์จริงๆครับ ......

ผมว่ามันรอกสปินนิ่ง ....มันได้อารมณ์มากกว่าชุดเบทคาสติ้งก็ตรงเสียงของรอกเวลาที่ปลาทะยานกระชากออกไป

คันอยู่ในสภาวะ ..." หงิก "

นานๆครั้งที่จะเห็นปลาที่สามารถ " ถองคันประเภทหลับแน่ๆ " ได้ยู่ยี่ขนาดนี้ ....

นอกจากอัดบึกที่บึงสำราญ .... ยังไม่เคยเห็นเต็มๆตาที่ไหนเลย ...

แต่ที่นี่ Lynda ได้เห็นทุกคืน ...... และทุกยี่ห้อที่เอาลงจิ๊ก ...

หงิกงอหมดทุกคัน ....แต่ว่า ...

คันผมทำไมไม่หงิก ....เศร้า ....

เมื่อยแสนเมื่อยทุกคืนกับเหยื่อครึ่งกิโล .....

พวกหย่อนตูม ....

จิ๊ก 5 ที ....

โดน ....

ดูที่โคน .... Topper แอบอิจฉาพวก Full Custom ลึกๆ 

ทุกอย่างเหมือนเดิมครับ ......บรรทัดสุดท้ายของการต่อสู้ ... " หลุด "

เหมือนหนังเรื่องเดิม ฉายซ้ำเหมือนเดิม ....ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ....

ร๊อตไวเลอร์ ตัวนั้นอันตรธานหายไปเมื่อเข้าระยะใกล้เรือแค่ไม่กี่สิบเมตร ......

สองครั้งซ้อนๆ ....กับความผิดหวัง ......

มันย้ำแค้นได้อีกครา ......

บางครั้ง " มนุษย์ ก็ใช่จะเป็นผู้ชนะเสมอไป " .....

แต่ความผิดหวังแบบ " เจ้ยรับบ่ได้ " แบบนี้มันโหดร้ายมากๆครับ ...

ผมไม่ทราบว่า ท๊อปเปอร์ปีชงกับปีหมา หรือเปล่า .....

หลังจากเสียงวิพากษ์วิจารณ์ถึงปลาตัวนี้เบาเสียงลงไป ....

เสียงสวรรค์ก็ดังขึ้นมาทดแทน ....ตะหลิวและกระทะ เริ่มบรรเลงเพลงและท่วงทำนองแห่งความอร่อย ...

โดย คีตกวีแห่งโภชนาการ จุมโพ่ กุ๊กไก่

ระหว่าง ABF อันแสนอร่อย .......

กิจกรรมเดิมที่เมื่อวานได้เริ่มต้นเอาไว้ก็ถูกสานต่อ .....

" ชั กว่าว ขึ้นสู่ท้องฟ้า " .....

พวกเราฆ่าเวลาในการรัปทานอาหารด้วยการ ลอยสายด้วยเหยื่อเยลโล่วฟิน ตัวยาวเท่าแขน ....

เพื่อล่ากระโทง โดยเฉพาะ ......

ผมเห็นขนาดเหยื่อ ....ที่พี่โทบรรจงติดอาวุธทางปัญญาให้มันแล้ว ...

บบอกได้คำเดียวว่า ...." หลับ " ...กับขนาดปลาที่จะมากินเหยื่อตัวนี้ได้ .......

เรื่องราวและเทคนิคที่ค่อนข้างสลับซับซ้อน ......

ผมและเพื่อนๆ ...ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชายที่มากประสบการณ์ที่สุดในเรือแค่ 2 ท่าน ...

กัปปิตัน และ พี่ท๊อป ......

พวกเรานั้งดูพร้อมกับกินข้าวอย่างเพลิดเพลิน ....

กับชายวัยรุ่น 2 คน ...( กัปตันก็ยังวัยรุ่นนะ )

ที่เข้าขากันอย่างเท่าทันฉับไว .....

กางว่าว ...

ประกอบว่าว ....

เข้าสายว่าว .......

ผูกสายว่าว ....

และ ร่วมกัน " ชั กว่าว  ขึ้นสู่ท้องฟ้าสีคราม " ในเวลาไม่นาน ....

รับรองได้ครับ .....

ถ้าทำกับคนไม่เป็น .....กับไม่เป็น ....

หรือ ....ร่วมกระทำ คนเป็น กับ คนไม่เป็น ....

กว่าจะชั กว่าวขึ้นฟ้าได้ .....

ปลาเหยื่อเด็ดสะมอเร่ก่อนเป็นแน่แท้ ....

กว่ากรูจะได้บิน ....ขาดอากาศหายใจตายก่อน ....

Mr & Mrs  SMITH....... สุดยอดคู่หูแห่งยุคครับ ....

ผมหลับตานึกภาพไม่ออกเลยว่า ....ชายทั้งคู่ในวัยแรกแย้มวัยกระทง จะมันส์สุดขั้วกันขนาดไหน .....

เท่าที่สัมผัส .... คู่นี้ลงตัวครับ ...ในความมันส์ทะลุโลกของคู่นี้ ...

พยายามนึกภาพ ...

หากระหว่างกลาง .....สอดใส้ " พี่ชุ  แห่งเกาะแนนทัคเก็ต " ไปอีกคน .... โลกใบนี้คงเล็กไปสำหรับเค้าสามคน

ตอน " Fire In The Hole "

ช่วงเช้า .....กระโทงทุกสายพันธุ์เมินเฉยต่อเหยื่ออันโอชะที่พวกเราส่งลงไปบรรณาการถึงท้องทะเล ....

ช่วงบ่าย ....เป็นการ " จรยุทธ เก๋าถ่าน " ...

ห้องแอร์เย็นฉ่ำ ที่อุณหภูมิ 19 องศา .....ผมหลับอย่างสบายอารมณ์ภายใต้โปงผ้าห่มอันแสนสุข .....

เลขเด็ดกำลังจะออก ....... พระอินทร์กะลังจะใบ้หวย ....

ทุกอย่างกับวูบพร้อมกัยเสียงตะโดนลั่น ...เรือ ...

ไม่ว่า .....

ปลุกทุกห้อง .....

เพราะหลับหมดทุกผู้ทุกคน .....

" ใครก็ได้ ไปลองหย่อนหลุมมันหน่อย " ....

จิ๊กเหรอพี่ ....เสียงใครงัวเงียถามออกไป ....

เก๋าถ่าน ....น้ำ 250 .....

และแล้ว ....เกมส์กดตกปลาก็เริ่มต้นในบัดดล ...

ทุกคนเตรียมแท่งเหล็กหนักอย่างน้อย 2 กิโล ......อย่างพร้อมเพรียง ....

เรือวนตีวง ......รอเพียงคำสั่งให้ทิ้งอย่างเดียว ...

เครื่องยนต์เบาลง .....พร้อมกับเสียง .... " เอ้า " จากห้องกัปตันชั้นสอง ...

ตะกั่วขนาดต่างๆถูกโยนทิ้งลงทะเลดั่งห่าระเบิดเหมือนในหนังฝรั่ง ....... "  Fire In The Hole "

ถึงว่า .....พร้อมใจใส่ทั้งคู่ ...

ใช้เวลาไม่นาน .......ปลาก็กินเหยื่อ .......

แต่สำหรับ .... คันผมชุดผม ...

ซึ่ง ....ประวัติมันยาวมากสำหรับเมื่อปีที่แล้ว ....ไม่สมประกอบเลยสักอย่าง ....

ปีนี้ขอแก้ตัว ........

ทุกคน ...ผมขอย้ำ ....ทุกๆคน ไม่เว้นกระทั่งพี่เอก พี่ไก่ หรือ พี่โทกัปตัน ...ไม่จนกระทั่งคุณพ่อ ....

ต่างตอกย้ำสะกิดแผลเก่า แกล้งเย้าแหย่ผมกุงรอกและคันชุดนี้อีก .....จะไหวเหรอ ..จะพังป่าว .....เด๋วไกด์ก็แตก เด๋วรอกไฟม้ เด๋วไฟดับ ....สารพัด ....

มีเรื่องตลกก่อนตก .....

พี่บอยเอารอกผมไปลอง .....

เสียสายไฟเข้ากับแบต .....

แกหายไปตั้งนานสองนาน ท่ามกลางแดดร้อนเปรี้ยง ....

เดินเข้ามาในห้องแอร์หน้าทีวี ...เหงื่อแตกพลางพูดมะนาวไม่มีน้ำ ....

" รอกเองพัง ...หลอกพี่ไปนั่งทำตั้งนาน " ....

มันเป็นไงพี่ .....

" จอติด ....แต่ไม่หมุน " .....

ชิหายแระ ...... เสียงโห่ฮาดังลั่นไปทั้งลำ .....

หน้าผมแทบจะเอากุงเกงในคุลมออกมา .....

" บอกแล้วอย่าเอามา .... ไม่รอดหรอก ..... พังตั้งแต่ยังไม่ได้ตก .... ดีดว่าไปพังตอนตกนะ ...ไม่รู้จะรักอะไรนักหนา" ...

ผมฝ่าเปลวแดดยามบ่าย ออกมาเอาสายคีบกับแบต ...

จริงอย่างที่พี่บอยว่า ....ชิหายแระ .... ไฟติดแต่มอเตอร์ไม่หมุน ...

" งานงอก " ....โดนแกล้งโดนล้อตายแน่ๆ

ลองคีบลูกใหม่ดู ....เผื่อมีลุ้น ...

" ไฟติด มอเตอร์หมุนนิ้วแทบพอง " .....

ผมเดินเข้าห้องไปแบบอมยิ้ม ....

ทุกๆคนมองมาที่ผมเป็นจุดๆเดียว .....

ในแววตา 20 คู่ที่จองมาเป็นคำเดียวกันที่ไม่ต้องพูดออกจากปาก " พัง ใช่ปะ " ...

อ้ายคุณพี่บอย .....คุณพี่มรึงคีบแบตลูกหมด ...นะครับ ....

คุณพี่คีบแบตลูกไม่มีไฟนะ .....แสรดดด 

พี่หมอนก .....ท้ายเรือทางด้านขวา ...

จัดหนักขึ้นมาทีเดียวแพคคู่ .....

เราสองคน ...ท้ากันแข่ง ....

ไม่ต้องถามไม่ต้องติดตามครับ ....

ผมสารภาพถึงผลการแข่งขันตรงนี้ได้เลยครับ ....

" แพ้ แบบรูดหางลิง " ......

เทพทั้งหน้าดิน ...เทพทั้งจิ๊ก....

ไม่เก่งจริง ไม่เป็นหมอแน่ๆ ....

แนน .........

สำหรับใครบางคนที่ไม่เคยห่างบ้าน ....ไปนานๆ ....

ทริปยาวๆแบบนี้ทรมานใจมากๆครับ ... สำหรับคำว่า " คิดถึง "

มันจะเกาะกุมหัวใจและกัดกินความรู้สึกท่านทีละน้อย ทีละน้อย .....

จนหลายวันผ่านไป ....เหมือนหัวใจมันเป็นแผล ....

ให้ความรักและความคิดถึงมันรั่วไหลออกมาแน่นอก ...

" แนน คงจะเหมือนผม กำลังคิดถึงคนผู้เป็นที่รัก "

สภาพของคนที่คิดถึงบ้าน ........

พี่หมอนกกับชุดเก่งครับ .....

Tanacom Bull 1000 Fe ประกบกับ Ian Miller คันนามกระเดื่องล่ามาร์ลินชื่อก้องโลก .....

พี่หมอ จับพลิกมิติ ....จากลากเหยื่อ เจ็ท ทรอลลิ่งผิวน้ำ ....

พี่หมอ จับใส่ตะกั่วสองโล .....ส่งเหยื่อลงไปก้นบิ้งของมหาสมุทร .....

" แมว จะเป็นสีไหน ...ก็จับหนูได้ ...."

" คันเบ็ด ...จะเป็นคันไหนก็ตกปลาได้เหมือนกัน " .....