หลังจากเพื่อนๆร่วมแสดงความดีใจถ่ายรูปคู่กับเจ้าGTใจดี ตัวนี้ได้ไม่นาน .....

คัน Carpenter ขี่กับรอก คำหล้า 10000 ทำงาน ....

บังรี่เล่นไม้แรก ...จากนั้น ...

ผลัดคืนมาให้เจ้าของ ....

กระมงตัวนั้นจบชีวิตทันที ที่เลือกรัปทานคันชุดนี้ ...

พละกำลังของคันที่ล้นเหลือ กำลังเบรคที่ล้นหลาม ....

กรามหัก ปากฉีก ลิ้นหลุด เหงือกขาด เท่านั้นมันถึงจะเป็นอิสระได้ ...

มันเถียงได้แค่สองฉาด ...ก็หมดเรี่ยวแรงในบัดดล ....

เหมือนจะแข็งแต่ไม่กระด้าง ....

เหมือนจะกระด้างแต่ไม่แข็ง ...

คล้ายๆจะอ่อนแต่มีกำลัง ....

เบาแต่หนักแน่น ....

" คันช่างไม้ " คันนี้ อย่าได้เอามาเปรียบมวยกับ " กุหลาบน้ำเงิน 555F " ของผมเลย .... เพาเวอร์มันต่างกันเยอะ ....แหะ แหะ ...คันเรากลายเป็นไม้จิ้มแข่วไปเลย 

โถ่ ...ด๊อกตัวเท่าลูกหมา .... มันนวดผมซะน่วมเลยกว่าจะเอาตัวขึ้นมาได้ ....

เห็นแล้วอยากได้จริงๆ .... one hundred คันนี้ ...........

"สงสัยทริปหน้าต้องให้น้าแพรพาคันนี้ไปนวดที่ " ดอนลีโอ" ....

กระมงพร้าวตัวนี้โดน อาวุธเทพแบบในเกมส์  God Of War 

ถามว่า ทำไมต้องใช้ของแพง ....

ตอบว่า ...สุดแท้แต่กำลังและสุดแต่ใจจะไขว่คว้า ....

เรียวบิ เซาเบอร์ 4000  บังเซ็นเล่นจนจบงานสอบผ่านแบบสบายๆ..

ไบโอมาสเตอร์ เบอร์ 6000 ของบังดีนก็จบทริปแบบชิวๆ ....

นานๆออกทีแบบปีละหน ...ผมว่าไม่ต้องไปลงทุนลงแรงอะไรมาก ...

เอาเท่าที่มีเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยตามกำลัง เน้นสายสำรองไปจะดีกว่า ...

แต่ถ้าหากชื่นชอบอุปกรณ์เข้าขั้นและเน้นรายละเอียดปลีกย่อย ....

ออกทริปบ่อยๆ ไปไกลๆ ทริปใหญ่ๆ ทริปนานๆ ...

กำลังเงินพอ กำลังทุนหนา ....

ตามแต่กำลังศรัทธา ...กำลังทรัพย์ ...

ผมว่า ... เกมส์จิ๊ก ....

ไม่ว่าจะจิ๊กขนาดไหน จะไลท์ มิเดียม เฮฟวี่ ...

มันสำคัญที่สภาพร่างกายของผู้ตกมากกว่า .....

ขอให้ฟิต ไม่มีท้อ ไม่มีเหนื่อย .....

อุปกรณ์จะถูกจะแพง .....

ความสนุกมันเท่ากัน ........... ณ.จุดจุดนั้น ...เสมอภาคกันทั้งหมด ...

เพราะมันจะมีแต่รอยยิ้ม หยาดเหงื่อและเสียงหัวเราะ ....ถากถาง .........ที่จะจดจำไม่รู้ลืม ...

ใส่ไม่ยั้ง ซัดไม่เลี้ยง ......ดิ้นต่อยท้อง ร้องต่อยปาก .....

ไม่นานเกินรอ .....ปิดบัญชีดำ ....

มาแบบเพคคู่ ...

เพื่อนกิ๊กกับบังรี่ ...... เสื้อยิ้มยาก ...กับชายยิ้มง่าย ....

จุดบรรจบที่ลงตัว .....

บังรี่ King Fisher ร้านอุปกรณ์ตกปลา ถ.กิ่งแก้ว ..  ..... โต้โผประจำทริป

พูดถึงบังรี่ ก็ต้องขอเอ่ยถึง บังพล ....

ขาดใครไปสักคน ....คงเหงา ...

เพื่อนกิ๊ก ออสซี่ ....บอกว่าที่ไปไหนก็ได้แต่ขอเป็นเรือลำนี้ ......ขอให้บอก....ไม่พลาด

ค่ำคืนนั้นกระแสน้ำค่อนข้างแรง .... ผมจิ๊กได้กระมงตาแดงตาเหลือก(น่าสงสารกระมงชนิดนี้มากทั้งตาแดงทั้งตาเหลือก) สองสามตัว ....อดทนต่อความง่วง  ความอ่อนเพลียไม่ไหว....

กินข้าวอาบน้ำ เข้านอนแต่หัวค่ำ  ....

ช่วงเช้าวันนี้ถือเป็นความมันส์ระดับ 5 ดาว ....

ที่ลืมไม่ลงไปอีกนาน ......

เรื่องของเรื่อง ... ติดชุด Light Jig ไปด้วยชุดเล็กๆ

แต่ไม่รู้จะเอาออกมาทำอะไร ... เพราะเห็นขนาดปลากับระดับน้ำขนาดเหยื่อ ....ไม่รู้จะเอาออกมาทำอะไร ....

พี่โทบอกว่า ...จะลอยลำจิ๊กปลาโอ ทำเหยื่อ ....

แบบจอดคร่อมเชื้อปลาเลยนะ ....

หูผึ่ง ...วิ่งเข้าไปในห้้องหยิบชุดนี้ออกมาทันที​ .....กะว่ามันสแน่ๆ ....

เรือขับไปเรื่อยๆ .....

รีบใส่เหยื่อ ชัวร์แมว หกสิบกรัม ทันที พ่วงด้วยรำวงแบบที่พี่เอกบอกสูตรเป๊ะ .....

เสียงเรือเบาเครื่องลง .....

พี่โทโผล่ออกมาเก๋งเรือชั้นสอง .....

ปล่อยเหยื่อทางด้านซ้าย ....

เชื้อระดับ สามสิบเมตร ....

กดฟรี ....สายวิ่งไปสีที่สี่ ......

สับแขน ....แล้วก็ จิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สวรรค์ก็เกิดขึ้นในบัดดล .....

หน้ากระดานเรียงหนึ่งที่กราบซ้าย ...

โดนทุกคันแทบจะพร้อมๆกัน ...

ช้าบ้างเร็วบ้างแตกต่างกันไปไม่กี่วินาที ....

โกลาหลอลหม่านวุ่นวาย ..โวยวายกันสุดๆๆๆๆๆ

กล้องไม่ถ่าย ....ไม่ไปไหน ปักหลัก จิ๊กกันอย่างเดียว ....

พี่เอกปลดไม่ทันต้องรอเข้าคิว ปลดเองก็มี ....

พอเรือหลุดเชื้อ ....วนรอบใหม่ .....

สายพีอีสาม คันพีอีสาม .....กับปลาไซส์โล สองโล ผิดคิวได้เยลโล่วมาบ้าง .....มันลืมไม่ลงจริงๆ เพราะโดนทุกไม้ ...

อีตานี่โดนบ่อยมาก .....สูสีกัน ...

จนผมต้องแอบไปเปลี่ยนเหยื่อ 90 กรัม .....ถึงก่อนกินก่อน 555555555

พอใครถาม ...บอก 60 กรัม  .....

หลายต่อหลายรอบที่วนคร่อมเชื้อฝูงปลาโอ .... เพื่อนกิ๊กหันมาบอกว่าสวรรค์จริงๆ .....

จนผมฟิวส์ขาด ...

จะโดนออกมาว่า .... มันมันส์จริงๆโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย

เวลามันผ่านไปเร็วอย่างเหลือเชื่อ ...ปลาโอแทบจะเต็มถัง ......

พี่โทย้ายหมายพามาจิ๊กน้ำตื้นๆ ....ยอดดอน ....

นี่ก็สุดมันส์ ..... ทุกไม้ ....กินทุกไม้จริงๆ ....

มันเป็นสรวงสวรรค์กลางทะเล .... อณาเขตของปลาเก๋า

ผมจิ๊กได้เป็นกอบเป็นกำ ...

ตัวนี้เพิ่งเคยเห็นไม่รู้จัก ...พี่เอกบอกว่าอร่อยมากๆหายากด้วย ...

ชื่อปลา หนวดฤษี ...

กระมงจุดฟ้าแสนสวย ...... หน้าตามันหล่อเหลา กว่ากระมงพร้าวและกระมงตาเหลือก มากมาย .....

นี่แหละครับ .....ที่อยากกินมานาน .......ไอ้ตัวแดงเพลิงทางด้านขวา .........

ปลาบู่ น้ำจืดอร่อยแค่ไหน ......

ไอ้ตัวนี้ ....ต้องคูณอีกหลายเท่า .....

รสหวานทานง่าย ...

ตัวเล็กทำง่าย ...

พอดีจานประกอบอาหารง่าย ...

อร่อยแค่ไหน .... มันเกินบรรยายครับผม

หลายต่อหลายตัวผ่านไป .....เป็นเก๋าหลากหลายสายพันธุ์เสียเป็นส่วนใหญ่ ...

เจ้าตัวนี้กำลังกรอลากขึ้นมาแบบสบายๆ .....

ฉลามตัวกำลังห้าว ...โฉบเข้ามากัดหัวแทบจะชนท้ายเรือ .....

ผมแย่งปลามันมากินได้ ...รอดตายเหมือนควายขวิด ....

ไอ้เก๋าตัวนั้นรอดจากปากฉลามมาได้ .....แต่มาเข้าปากผมอยู่ดี

ไม่รู้ว่าฉลามมันคาบไอ้เก๋าตัวนี้อยู่่...

แล้วเก๋ามันกินเหยื่อจิ๊กผมอีกที ......

หรือยังไงไม่ทราบ ... 55555

ย้ายหมายไปจิ๊กติ๊ดชึ่งฆ่าเวลา รอพี่กุีกไก่ทำกับข้าวเช้า ....แล้วจะไปตกเก๋าถ่าน ...

ด๊อกทูธตัวนี้กินชุดพี่อีสามชุดเดิม ..... สปีดแรกมันกดวิ่งขนหัวตั้ง.........

ปาดเหงื่อไปกี่รอบจำไม่ได้ ...กว่าจะเอาตัวขึ้นมาถ่ายรูปได้ ......ลมแทบจับ

ปลาก็ดาหน้ากินจิ๊กเรื่อยๆ ....กล้องเกลิ้ง ข้าวเสร็จแล้วยังไม่กิน .......จะจิ๊กกันอย่างเดียว ...

อีตานี่แยกเขี้ยวทุกตัว ....บ่นเหนื่อย ..เมื่อย ....เปิดหน้ารอกปล่อยเหยื่อ ....แสบจริงๆ

บังรี่ King fisher นอนมาแบบเรื่อยๆมาเรียงๆ ......

ฝูงเจ้าตัวนี้ดาหน้าเข้าถล่มยามสาย .... พี่โทบอกให้ปล่อยถึงพื้น ...ขโยกสองสามที ....คันกดทันควัน ...

ทริปนี้เป็นทริปจิ๊กกิ้งแบบจริงๆจังๆครั้งแรก ...กับทะเลเปิด ...

ผมได้เรียนรู้เทคนิควิธีการตกปลาแปลกๆใหม่ๆมากมายไม่รู้จบ ....

ห้องเรียนห้องใหม่ที่กว้างขึ้น ...

ห้องเรียนห้องใหม่ที่กินพื้นที่สองในสามส่วนของโลกสีน้ำเงินใบนี้ .....

ห้องเรียนที่เรียนกันแทบจะไม่มีวันสิ้นสุด ......

ห้องเรียนที่กว้างใหญ่กว่าผืนป่าและสายน้ำแก่งกระจานบ้านผมอีกหลายพันล้านเท่า .....

ห้องเรียนห้องใหม่ กับนักเรียนน้องใหม่ .....

กับเกมส์มันส์ๆรุปแบบใหม่ ที่แปลกแตกต่างไปจากเคย ....

" Jigging Game "

เก๋าถ่านกับรอกไฟฟ้า ...มันแทบจะป็นของคู่กันที่แยกกันออกแทบจะไม่ได้ ..

เรื่องอีเลคโทรนิคและแมคคานิค ขอยกเอาไว้ตามสภาพร่างกายและความนิยมส่วนบุคคล ....

ลอยลำตกเก๋าถ่าน ....มันเป็นอย่างไร ...

จะว่าไป ...หากนึกไม่ออก ...

ลองประกอบชุดสะปิ๋ว ชิงหลิว ....ตั้งทุ่นให้ดี ...แล้วเดินลากที่ขอบบ่อหรือเหวี่ยงออกไปกลางบ่อ ...

แล้วลากหยอดหลุมปลานิล ...

ยังไงยังงั้น ....

เพียงแต่ ....

ลอยลำตกเก๋าถ่าน ......

มันมีข้อแตกต่างกันเล็กๆน้อยๆแค่เส้นบ้างๆ ....คล้ายๆชิงหลิว กับ สะปิ๋ว ...

เราตกอยู่บนเรือ ...ที่ล่องลอยไปตามกระแสน้ำ กระแสลม และเกลียวคลื่น ....

ระดับน้ำ ร้อย สองร้อย เกือบๆ สามร้อยบ้าง .. ที่ว่านี่เป็นเมตร ไม่ใช่เซ็นติเมตร ....

ตะกั่วหนีบลูกละกิโล ลูกนึงบ้าง ....สองลูกบ้าง ...สุดแท้แต่กระแสน้ำ ...

กระแสน้ำข้างบนไปทาง ข้างล่างไปทาง ...

กระน้ำข้างบนเชี่ยว ข้างล่างไหลเอื่อย

ลมไปอีกทาง ...น้ำไปอีกทาง ...

เรือไปอีกทาง ...

งงมะ .... ไม่ว่าจะอย่างไร

ทุกอย่างจะต้องรวมเป็นหนึ่งเดียว ...เหยื่อต้องเข้าเป้าหมาย ....

อะไรไม่รู้แหละ .....แต่เหยื่อจะต้องชำแรกพื้นน้ำลงเข้าเป้าหมายให้ลงตรงจุดแบบขีปนาวุธล๊อคเรดาร์ดาวเทียม เหมือนในหนัง ... ที่ทิ้งลงมาจากระดับความสูง สองร้อยฟิต

ตัวแปรดังข้างต้น .....

กระแสน้ำ กระสแลม เรือลอยล่อง น้ำสองร้อยเมตร ตะกั่วลูกละกิโล มันจะต้องลุงหลุมเป้าหมายพอดิบพอดีไม่ขาดไม่เกิน .....นั่นแหละ ...ถึงจะเจอ ...เก๋าถ่าน ...

จากนั้น ....ทุ่นลอยน่ะเหรอ ....

มือของท่านเองนะครับพี่น้อง .....

จะต้องชั่งว่าถึงพื้นไหม ... ตะกั่วตั้งไหม ...

ปลาตอดไหม ....ปลากินหรือไม่ ....

ผมว่ามันไม่ได้ตกง่ายๆนะ ....

ทั้งลำเรือมันต้องพร้อมกันหมดทุกอย่างโดยเฉพาะคำสั่ง ปล่อยเหยื่อ ....

ผมเหรอ ....ตกไม่เป็นหรอก ......

ถ้าปลาหมอ ปลาบู่ ....เซียนใช้ได้ ..

แต่เก๋าถ่าน ...มันเหมือนตีกล์อฟพาร์ 5 โฮลอินวัน ยังไงยังงั้น ....

พอปลากินขอลงไปอัด .....หน้าตาจะเป็นแบบนี้ทุกคน ...

เป็นเกมส์ที่ "ซาดิสม์" จริงๆ .....ฮาร์ดคอร์โคต ร

หรอยคับ  หรอย

คำบรรยาย กับความรู้สึก ....ไม่มี ...

อยากรู้ต้องไปลองเอง .....

งวดหน้าจะซื้อกระจับไปด้วย .....

น่าเอาไปลองที่บึงสำราญนะ .....

สองคนนนี้ซัดไปหลายตัว พี่แมนและอาจารย์หมัด .....

ช่วงที่กินชุลมุนชุลเก มากมาย ....ทุกคันที่ลงสาย กินทุกคันแทบจะพร้อมๆกัน .....

บทง่ายมันง่ายแสนง่าย ...

บทจะยาก ... ตื้อแค่ไหนก็ไม่เอา ...

นี่แหละมนต์ขลังของการตกปลา .... ลองมั่วอยากจะกินขึ้นมา .... อะไรหย่อนไปมันกินหมด