 |
 |
26 พ.ค. 69
|
|
|
26 พ.ค. 69
|
)
เหตุการณ์อีกวันหนึ่งที่น่าจดจำ 
ตรงจุดสีแดงเป็นเบ็ดหลังสุดท้ายที่ผมเกี่ยวปลาตะเพียนเป็นลูกเหยื่อ
แต่ปลาที่เกี่ยวตัวใหญ่ไปนิด ทำให้สัญญานชอบดัง 
ก้อเลยถอดไซเรนท์ออก แล้วเช็คเหยื่อเอาเป็นระยะ( 3 ทุ่ม เที่ยงคืน ตี 3 และก้อประมาณ ตี 5 กว่า ๆ )
ตอนตีสองกว่าตีสามก้อเช็คเหยื่อก้อปรกติ 
นอนต่อเลยครับ
ตื่นอีกทีประมาณตีห้าครึ่ง ปลากินเหยื่อ ลากสายออกซะหมดสปูน 
ปลายคันโค้งค้างอยู่อย่างนั้นเอางัยดีทีนี้ ค่อย ๆ ดึงกลับอย่างช้า ๆ พอม้วนเข้ามาได้ซักสิบกว่ารอบก้อวัดสวนครับ แกมากัน 4 คน พ่อ แม่ ลูก และหลาน ตื่นหมดเลยครับ แกจับคันวัดสวนแล้วบอกลูกเมียว่าปลาใหญ่กินเบ็ด
ผมเลยตะโกนบอกว่าปลากินเบ็ดผม แต่ปลาพาสายไปพันกัน น้าแกกับครอบครัวช่วยกันเก็บเบ็ด แก้สาย วิ่งเอาสวิง 
ก้อเลยได้ตัวขึ้นมายลโฉม แต่สิ่งที่เห็นคือความมีน้ำใจของผู้ร่วมอุดมการณ์ ที่ช่วยกันจนทำให้มีเจ้าตัวนี้ 
อีกซักรูป พิกัด 9.7 กก.ครับ เหยื่อ ปลาเป็น(ปลาตะเพียน ตัวขนาดฝ่ามือ)
ปลาที่ได้ขายให้กับน้าทหารเรือที่ช่วยเอาขึ้น ด้วยราคา ขาด 50 บาท ครบหนึ่งพัน 
ชะโดแว๊นซ์ พิกัด ประมาณ 3.5 กก กินตะกร้อ ครับ 
บางวันไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน... นอกจากเอาแห้วกับบ้านครับ 
สิ่งสำคัญคือการ..รอ...แล้วก้อรอ.... ที่เดิม ๆ หมายเดิม ๆ 
เนื่องจากไม่มีคนถ่ายรูปให้จึงไม่มีตอนเยอปลา 
บิ๊กหวายแห่งหนองขวางครับ ไม่คิดว่าจะได้ครับ 
เดากันเล่น ๆ ว่ากี่กี่กิโลครับ 
ถ่ายแบบตัวต่อตัวครับ ปลาตัวนี้แปลกมากครับ เมื่อติดเบ็กแล้วกระโดดแบบปลาค้าว กระโดดทีแรกกองเชียร์บอกว่าเป็นปลาค้าวใหญ่ พอกระโดดครั้งที่สองกองเชียร์บอกว่าเป็นปลาบึก แต่ใช้เวลาในการเผด็จศึกพอสมควร คือประมาณ 20 นาที 
ไม่มีคนถ่ายให้ครับก้อเลยมาถ่ายที่บ้าน 15 กันยายน 2557 ครับ เตรียมตัวให้พร้อมแล้วเริ่มนับหนึ่งใหม่ครับ ค่าละทะเบียนเตรียมไว้ 300 บาท กำลังดี 