 |
 |
23 พ.ค. 69
|
|
|
23 พ.ค. 69
|
)
ใน2ปีแรกของการปล่อยปลาการ์ตูน และม้าน้ำ เจ้านายเริ่มทำกันเงียบๆภายในครอบครัว และเพื่อนฝูง ไปกันแค่เรือลำเดียว ดำน้ำลงไปปล่อยปลาตามกองดอกไม้ทะเลคราวละ 100กว่ากอง แต่ก็ไม่ประสปความสำเร็จ ปลาการ์ตูนที่ปล่อยไป โดนปลาอื่นกินเรียบ เนื่องจากปลาที่นำมาปล่อย เป็นปลาที่เพาะในบ่อเพาะ และเป็นลูกปลาที่ยังเล็กมาก ปลาเหล่านี้ไม่เคยรู้ว่ากองดอกไม้ทะเล คือบ้านที่ปลอดภัยของเค้า เมื่อนำไปปล่อย ก็ไม่ยอมเข้ากอง ทำให้โดนปลาอื่นกินได้ง่ายๆ สรุป2ปีที่ปล่อยไปล้มเหลว เปอรืเซ็นต์การรอดเป็นศูนย์ 
ต่อมาเจ้านายก็เอาเรื่องนี้ไปปรึกษา ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เพราะเป็นอาจารย์ที่ มหาลัยด้วยกัน และท่านดร.ธรณ์ (ซึ่งต่อไปนี้ผมจะเรียกท่านว่าอาจารย์)ก็เป็นนักวิชาการ ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับท้องทะเลของไทยเป็นอย่างดี และท่านอาจารย์ก็ตอบตกลง โดยการช่วยคัดเลือกสายพันธุ์ปลา และพานักศึกษามาช่วยปล่อยและทำวิจัย แต่ปีที่ 3-4 ก็ยังล้มเหลวอยู่ดี เนื่องจากไม่มีใครคิดว่าปลาที่ปล่อยเข้าไปในกองดอกไม้ทะเล จะออกมาให้ปลาอื่นกินเมื่อทุกคนกลับขึ้นเรือแล้ว 
จนปีที่5 ท่านอาจารย์ เลยพานักศึกษามาทำวิจัยอย่างจริงจัง โดยการเฝ้าสังเกตุพฤติกรรมของลูกปลาตัวอย่าง ก่อนการปล่อยจริงๆก่อน ทำให้รุ้ว่า ปลาปฏิเสธกองดอกไม้ทะเล ซึ่งเป็นที่หลบภัยทางธรรมชาติของเค้า จึงลองทำกรงตาข่ายมาครอบกองดอกไม้ทะเลแล้วขังลูกปลาใว้ก่อน ก็เริ่มมีเปอร์เซนต์รอดเพิ่มขึ้น แต่เนื่งจากกรงที่นำไปครอบ เป็นตาข่ายกรงไก่ธรรมดา บางกองลูกปลายังไม่ทันคุ้นชินกับกองดอกไม้ทะเล กรงก็ผุซะก่อน ทำให้ลูกปลาโดนกินเหมือนเดิม แต่ก็มีบางกองที่หลงเหลืออยู่บ้าง ทำให้เรารู้ว่าเราเริ่มถูกทางแล้ว 
ปีต่อมาเราเริ่มทำกรงตาข่าย แต่ก็เกิดปัญหาใหม่ คือเรากลัวกันว่ากรงต่าข่ายนี้ จะโดนกระแสน้ำซัดพา ทำให้กลายเป็นขยะในทะเล ก้เท่ากับว่าแทนที่เราจะไปช่วย กลับกลายไปว้ำเติมทะเล และอีกปัญหานึงคือ ไม่มีคนคอยสังเกตุพฟติกรรมของปลา ว่าเมื่อใหร่ถึงควรจะเอากรงออก และเก็บกรงขึ้นฝั่ง ก็ได้ทาง สคูบ้าฟิช ที่อาสาเข้ามาช่วยแก้ปัญหานี้ นอกจากการเตรียมอุปกรณ์ดำน้ำให้คณะ และการพา๕ณะปล่อยปลามายังแหล่งดำน้ำแล้วครับ 
จนปีที่ 7เราจึงประสปความสำเร็จ ปลามีเปอร์เซ็นต์การรอดเป็นที่น่าพอใจ เราจึงใช้แนวทางนี้ในการปล่อยปลาการ์ตูนเรื่อยมาครับ 
ถ่ายภาพหมู่กันหน่อย หลังจากนี้ผมขอเล่าเรื่องด้วยภาพถ่ายนะครับ เพราะกลัวกระทู้จะยืด เดี๋ยวจะไม่มีเวลาโพสจนจบครับ 
Go Go Go 
การลงเรือต้องเดินให้เป็นระเบียบแบบนี้นะครับ ไม่งั้นตกสะพานครับ 
เจ้คนนี้ ไม่รู้แกตื้นตันใจ หรือเสียใจที่โดนอาจารย์ลากมาถึงเกาะลันตาครับ 
น่าปลื้มใจ มากันเยอะมากๆ ต้องใช้เรือใหญ่ถึง2ลำ ส่วนลำขนาดกลางอีกลำ ต้องออกไปจองทุ่นแต่เช้ามืดครับ 
ลำของเราออกก่อนครับ 
ปีนี้คนนี้ก็มาด้วย GM ครับ 
หลายๆท่านบินตรง มาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ 
มาได้ครึ่งทางแล้วครับ เรือใช้ความเร็วประมาณ 9-10น็อตครับ เพราะต้องรออีกลำ ให้เข้าผูกกับทุ่น ที่ส่งเรือเล้กไปจองใว้ก่อน แล้วลำนี้ถึงจะเข้าเทียบได้ครับ 
ชั่วโมงกว่าๆ เราก็มาถึง 
แต่อีกลำยังมาไม่ถึง เลยวนเรือเล่นๆก่อน เดี๋ยวลูกค้าจะเซ็ง 
เมื่อก่อน มันคือหมายลากปลาอินทรีย์และกระทงล่มของพวกเรา แต่เดี๋ยวนี้ห้ามเข้าครับ 
น้ำทะเลใสป่าวครับ 
เกือบลืม ทริปนี้นอกจากปลาการ์ตูนกับม้าน้ำ ก้ยังมีเจ้านี่ครับ กุ้งมังกร 50คู่ครับ 
ขอบคุณคร้าฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ 
เทียบเรือเสร็จ ทีมปล่อยปลาการ์ตูน ต้องใช้ถังดำลงไปปล่อยครับ 
ส่วนท่านอาจารย์ ก็กำลังอธิบายการปล่อยกุ้งมังกรอยู่ครับ 
ทุกคนตื่นเต้นอย่างมากครับ 
ขอตัวเข้านอนก่อนนะคร้าฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แล้วเดี๋ยวคืนพรุ่งนี้ จะมาเล่าต่อครับ 
ขอบคุณคร้าฟฟฟฟฟฟ ท่านรักทะเลไทยจริงๆครับ ขนาดวันไปแอบได้ยินท่านคุยกับพี่ๆอุทยาน ที่มาดูแลพวกเราว่า แค่ไม่เห็นFishing(การทำประงล้างผลาญ) ผมก็ดีใจแระ 