ที่ห้องบัญชาการชั้น2 .....

พี่โทเริ่มตระเตรียมอุปกรณ์บางส่วนสำหรับงานลาก .....

ทริปนี้พี่โทเอาคันถ่างมาด้วยทั้ง 2 ข้าง ....

พี่ท๊อปเอาว่าวมาอีก1ตัว ....

วาดฝันอันสวยสดสำหรับกระโทงแทงสักสายพันธุ์ .....ที่จะเข้ามาต้อนรับเรา ..

เมื่อเจ้าเค้าขาด ........ เสียงโวยวายลั่นเรือก็เงียบลง ...เปิดทางลานโล่งให้กับนักตกปลาทั้งหลายได้เริ่มต้นประกอบอุปกรณ์

พี่นัท พี่ชายผู้มีรอยยิ้มอันเรียบง่าย จัดหนักทั้งทริป เรือหยุดไม่ได้หยุดเป็นหย่อน ...Non Stop Jigging

พี่หมอนกและพี่บอย.....  เทวดาหน้าดิน กับ มารใต้น้ำ ....

สองคนช่วนกันขมีขมันแต่งเนื้อแต่งตัว ..... สำหรับ Bottom Fishing Festival

หลังจาก Jig Fes เงียบเหงา ...

ข้าวของจุกจิงสองคนนี้เตรียมมามิได้ขาด .......

คุยกันกระหนุงกระหนิง ....ช่วยกันผูกชุดเบ็ดตกหน้าดิน ....

เพราะทั้งลำมีคนตกหน้าดินกันแค่ 2 คนที่ตกกันอย่างจริงจัง ......

ช่วงเวลากลางคืนหลังสองยาม ....เรือทั้งลำจะว่างเปล่ามีแค่พี่หมอกับพี่บอยสองคนนั่งจีบกันที่ท้ายเรือเท่านั้น ....

เจ้าเค้าขาด ....มานั่งช่วยเหลือเพื่อนๆทุกๆร่วมแต่ทุกข์สุขไม่สนใจ ...

Kitzz Asari ทริปนี้เอาจริงหมกรอกPE8 ใส่สายPE12 คัน PE10 มาด้วยงานนี้ ...

วางแผนมาลอยยำจิ๊กเหยื่อ 400 กรัม ....โดยเฉพาะ ....

ToppeR .... นอนห้องเดียวกับผมและเจ้าเบียร์ ...

ทริปนี้ขนมาแบบที่ครบสูตร ....ทุกเกมส์ที่มี ToppeR จัดให้ได้หมด ...

2 ชั่วโมงเต็มสำหรับการประกอบอาวุธทุกชุดที่มี .....

ถ้าถามผม ....เมืองไทยมีโปรไหม ....

คนอื่น...ผมไม่เห็น ..

ผมเห็นคนนี้คนเดียว .... Topper ทุกคำถามมีคำตอบ มีหลักการ มีคำอธิบาย และ วิทยาการยืนยันได้ ... ไม่มีมั่ว องค์ความรู้แน่นสุดๆ

ทริปนี้ลูกพี่ผมเตรียมมากระทั้่ง Furunoส่วนตัวติดตั้งที่กราบเรือ เอาไว้มองเชื้อเข้าจอ ...

แอดเทนชั่น แอดเทนชั่น พลีส ....

สำหรับท่านที่ไม่ค่อยได้ลงเรือ ...หรือท่านทีอาการเมาเรือบ้าง ...

สำหรับผม ...ขอแนะนำ ...อย่าได้ผูกหรือพยายามมัดตัวเบ็ด เข้าสายช๊อค ในห้องนอนเป็นอันขาด ......

อาจทำให้ท่านหมดสนุกได้ในพริบตา ....

คำแนะนำ คือให้ท่านไปประกอบที่มีอากาศถ่ายเท ที่โล่งโปร่งสบาย....ทำไปคุยไปใจเย็นๆ ....พยายามหลีกเลี่ยงการจดๆจ้องๆอะไรในที่แคบๆโคลงเคลง ....

อาการเมาเรือแบบไม่พึงประสงค์พอจะหลีกเลี่ยงได้ .....หากไม่ประมาท ...

แต่อย่างบางท่านในทริปนี้ .....บอกเมาทั้งวันทั้งคืน ....กินได้ นอนหลับ ...กินทุกอย่างที่ขวางหน้า ...นอนทุกครั้งที่กินอิ่ม ..

นี่นะเหรอคนเมาเรือ .....

ผมเห็นเหยื่อจิ๊กมาก็เยอะ .....ซื้อเอาไว้ใช้เองก็เป็น100กิโล ...

แต่เหยื่อเรืองแสงกลางคืนที่จะสดใสและสดสวยลวดลายงดงามแบบนี้นานๆจะได้เห็นสักครั้ง ....

ในยามค่ำคืน ....พวกเราเปิดไฟฉายอาบแสงไปที่เหยื่อให้มันเรืองแสง....และขว้างมันออกไปในความมืดมิดนอกแสงไฟ ...

มันเหมือนกลุ่มดาวตก ...ที่ร่วงหล่นจากท้องนภาลงสู่ท้องน้ำแห่งความมืดมิด .....

แนน ยังคงง่วนกับการเซทอัพอุปกรณ์สำหรับทริปนี้ ...คันหลายคัน รอกหลายตัว สายหลายเบอร์

ใครที่ได้ไปครั้งแรกอาจเป็นแบบผมหรือแบบแนน ....

เซทอัพอุปกรณ์แบบประหม่า เอาคันนี้ดี ใส่รอกนี้ไม่ดี สายนี้ไม่ไหว ....

บางที ...คิดมากไป ...มันก็ไม่ดี ...

เป็นอย่างที่ตัวเราเป็น ...

เป็นอย่างที่ตัวเราเชื่อมัน ...

แล้วมันจะออกมาดีเอง .... ส่วนตัวผมเชื่อมั่นแบบนั้น ..

แนนร่วมเดินทางตกปลากับผมหลายครั้งมากๆ ....

ทริปนี้เป็นทริปแรกของสองหนุ่มดูโอ อาร์ทและแนน ...

ที่ออกมาผจญภัยในทะเลลึกมหาสมุทรอินเดียแห่งนี้ ......

ผมเดินแซวผ่านไปทุกๆห้อง ....จนมาถึงเตียงของผู้ที่น่ารักที่สุดในเรือ ...

พี่กุ๊กไก่ ....  จุมโพ่มือทองแห่งโพราลิส ...

อยากกินอะไร ....ชอบกินแบบไหน ...

หมั่นปะเหลาะเข้าไว้ ...ผมรับรอง ....น้ำหนักขึ้น ...

ผมมักจะบอกรักพี่ไก่เสมอ เวลาที่อยู่บนเรือ ...

ผมมักจะชมฝีมือการทำอาหารพี่ไก่เสมอในทุกๆมื้อ ...

หลายๆคนบอกว่าผม ตลกแหลก ...

จริงๆแล้วไม่ใช่ .... ผมรักและชื่นชมในฝีมือแม่ครัวคนนี้มาก ...

อยากจะให้มาทำกินให้ที่บ้านเสียให้ได้ .....

บางคนเตรียมอุปกรณ์การเกษตรเรียบร้อยก็เข้านอนพักผ่อน ......เตรียมพร้อมร่างกายให้เต็มที่กับระยะเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงที่เหลือ

การเดินทางอันยาวนานและยาวไกล ..... ไม่มีอะไรมากมาย ...ระหว่างทาง ..

มีแต่กินกับนอน ...... 2 อย่างเท่านั้น  ...

และเป็น 2 อย่างที่เหนื่อยมากๆ ....

ใครยังไม่ได้เตรียมอะไรก็เตรียมกันไป .......

เวลาหลายเดือนที่อยู่ที่บ้าน ....ไม่ทำ ...

บางคนรู้ตัวเป็นปีก่อนเดินทาง ....

เพราะเรื่อยังไม่ทันถึงปากน้ำระนอง ....ก็ตกปากรับคำเค้าแล้วว่าจะมา ...

เพื่อนๆผมหลายคนรู้ตัวล่วงหน้าหลายเดือนก่อนเดินทาง ....

แต่ทุกอย่าง .....จะต้องมาประกอบร่างกันบนเรือ ....

ประมาณว่าจะไม่มีอะไรให้ทำ ....

13/o คือสัดส่วนตัวเบ็ดที่ผมศรัทธา .....

ไม่ว่าเหยื่อจะเล็กแค่ไหน ....หากไม่ต่ำกว่า 100 กรัม ...ผมไม่ลดขนาดเบ็ดต่ำกว่านี้ ....

พี่ปาน แห่งชุมพระฟิชชิ่ง ... ให้ประสบการณ์ผมไว้เมื่อปีกลาย .....

สองตัวที่ผมได้ ...เพราะตัวเบ็ดใหญ่ๆที่ทำให้ไม่พลาด .....

พี่ปานเล่าประสบการณ์ที่ผ่านมาให้ฟัง...

จาก 5/o ผมเปลี่ยนเป็น 10/o แทบจะทันที ...

และเมื่อวินาทีนั้นมาถึง .... ผมก็ไม่พลาด .......

ลองสังเกตุตัวเบ็ดของกัปตันเรือลำนี้ได้ ....

พี่เค้าจะผูกอย่างปราณีตเต็มสูตร ..เบ็ดตัวอย่างกับตะขอเขียงหมู ...

วิธีนี้ผมใช้แค่่ที่ ลีโอ ลินดา เท่านั้นนะครับ แบ่งปันประสบการณ์ให้เป็นความรู้ร่วมกัน ....

เจ้าตัวนี้ชื่อ Vahoo Bomb .....

พี่เป้ง พามันไปสร้างชื่อล่า Vahoo ที่ดอนลีโอเมื่อปีที่แล้ว .....

ทริปนี้ปีถัดมา ....ด้วยเหยื่อหาซื้อยาก .....

เจ้าเบียร์ เลยพยายามอย่างมากที่จะปลุกชีพเจ้าเหยื่อชื่อเท่ห์ตัวนี้ให้กลับมาโลดแล่นที่หัวเรือยามเช้าอีกครั้ง .....

เวลาว่าง ....อีกไม่กี่ชั่วโมง ....

ถูกเผาผลาญไปด้วยเกมส์ใหม่ ....

Knot Contest  .....ชื่อไทยง่ายๆ เกมส์แข่งเงื่อน ....ห้ามแข่งอย่างอื่นเป็นอันขาด ....

วิธีง่ายมากๆ ....แค่เอาสายช๊อคขนาดปานกลางสัก 100ปอนด์กำลังดี ...

ผูกเงื่อนของท่านเอาไว้ที่ปลายคนละด้าน ....แล้วออกแรงดึง ...

เงื่อนใครขาดที่หัวเงื่อนก่อนแพ้ ......

ได้ทั้งวิชาและความสนุก ....

สุดท้ายถึงขนาด ปิดบังวิธีผูก ปิดเงื่อนไม่ให้เห็นกัน ....โมดิฟายเงื่อนกันเต็มสูบ

บ่ายแก่ๆของวันที่สองของการเดินทาง .......เกือบจะเย็นย่ำสนธยา ....

ผมออกเดินเกร่ออกมากลังจากนอนก็นอนไม่หลับ ..... ตื่นเต้นขีดสุดกับการเดินทางที่ใกล้จะถึงจุดหมายปลาทางเข้าไปทุกวินาที

เดี๋ยวมาต่อครับ ...... Lynda ต้อนรับพวกเราได้เกินคาดไว้มากเหลือกินครับ ....

ทำกับข้าวประเดี๋ยวนึงแล้วมาต่อให้ครับ

หลบแดดร้อนเข้าไปในห้องแอร์ .....ผมพบสภาพเพื่อนผมคนนี้ในสภาพ ... " หมดสภาพ " ....

เพื่อนอาร์ท เมาเรือขนาดหนัก .....สภาพรอกรายล้อมตัว ..เพื่อนปลุกขึ้นมาประอบคันเบ็ดก็ยังไม่ยอมตื่น ....

นี่แหละครับ เจ้าของฉายา อาร์ทเก้านิ้ว ...

ผู้ลงเรือ 10 ทริป เมา 9 ทริปครึ่ง ....

หลังจากพยายามอยู่หลายวิธีก็ตื่น ......ขึ้นมาให้ผมถ่ายรูปนี้ ....

เหลืออีกไม่กี่ชั่วโมงจะถึงที่หมาย .....

อีกไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นที่พวกเราอดทดรอคอยการเดินทางที่แสนยาวนานยาวไกล ......

เหตุการณ์ทั้งหมดของเรื่องมันเริ่มจากจุดนี้ .....

หลังจากพวกเราออกเดินทางจากปากน้ำระนองมาได้ หลายชั่วโมง ...

เกมส์ที่จะฆ่าเวลาได้ดีที่สุดนอกจากนอนและเล่น ....ก็คือ ..

เกมส์ทรอลลิ่ง .....

พี่บอย ยันมาร์ .... ชายร่างสันทัดที่คลั่งไคล้การทรอลลิ่งมากๆ ...ผมเคยออกพม่าปีแรกกับแก  แกสามารถอกทนนั่งเฝ้าปลายคันเบ็ดได้เป็นวันๆ โดยมีเพื่อนเป็นเบียร์กระป๋องและบุหรี่มาร์ลโบโร่หนุ่งซอง ....

ผมมองไม่เห็นความสุขความสนุกของการนั่งเฝ้าคันเบ็ดที่มีเหยื่อปลอมที่ปลายสายและเอาเรือลากด้วยความเร็น 7-8 น๊อต ว่าปลาอะไรมันจะมากิน .....

ครั้งที่สองพวกเราออกไปหลักแก๊สด้วยกัน ....ยิงยาวไปถึงซากเรือซีเครสหลังสมุย ..... หลายสิบชั่วโมงและหลายวัน ที่ผมมองเห็นพี่บอย นั่งเฝ้าคันเบ็ดที่บันไดท้ายเรือครอบครัว108 โดยที่ปลายสายมีเจ้าสตรอมบิคแมควาดลวดลายอยู่ใต้น้ำ

ผมว่ามันอาจจะมีความสุขอยู่กับตัวเอง ....อยู่กับความคิดของตัวเองที่ปล่อยให้ล่องลอยไปตามสายลมและเกลียวคลื่น ....อยู่กับความทรงจำความคิดความฝันไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ก็ตาม  รอคอยให้เสียงรอกที่เรารักปลุกเราให้ตื่นจากจินตนาการ ...

ผมให้พี่บอยปล่อยเหยื่อตัวเก่งของผมลากออกมาตั้งแต่วันแรก .....โดยที่มีเจ้ากิต อาซาริ คอยบ่นกระปิดกระแปดว่าเหยื่อไม่ดีปลาไม่กิน ค่อนขอดขูดแคะผมมาเป็นวันๆ .....

เหยื่อก็เปลี่ยนไปเรื่อย ตามความพอใจของคนเฝ้า เหยื่อผมบ้าง เหยื่อพี่บอยบ้าง เหยื่อใครต่อใครบ้างตามแต่ศรัทธา ....

แต่สุดท้าย เหยื่อที่ปลายสายเป็นของผม......เป็นเหยื่อตัวแรกที่ผมโยนเข้ากล่องที่จัดจะมาในทริปนี้ ...ตัวเบ็ดตัวเก่า สปริทริงตัวเก่า ...สนิมกินเขรอะ ...แค่ความมั่นใจเต็มเปี่ยม ...

พี่บอยกำลังงจะลงไปเปลี่ยนเหยื่อ ....พวกผมจับกลุ่มเมาท์กันที่ชั้นสองหน้าตู้แช่แข็ง .....

และแล้ว .....เสียงนรกแตกก็ร้องลั่นระงม ไปทั้งเรือ ...

" เฮ้ยปลากิน " ....

ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า ....

ผมมองเห็นชายร่างสันทัดหน้าซีดปากสั่น มองคันเบ็ดที่ถูกปลากระชากเป็นจังหวะยามที่ลากสายพุ่งปรี๊ดออกไป ...

พี่บอยถอนคันออกจากกระบอกปักไม่ขึ้น ......

แค่ไม่กี่วินาที ..... ไทยมุงบนทะเลแขกก็พร้อมเพรียง ....

ผมและพี่ท๊อป จัดแจงแต่งองค์ทรงเครื่องให้กับพี่บอย .....ชายที่นั่งเฝ้าคันเบ็ดเป็นเวลามากกว่า 30 ชั่วโมงให้เปิดเกมส์แรกของทริปตกปลาทริปนี้อย่างเป็นทางการ ....

เข็มขัดรัด  ..... ฮาร์เนสต์ รัดประจำที่ .... เบรคถูกผลักไปที่สไตร์ครอท่าไว้แล้ว .....

และแล้ว ..... คันเบ็ดก็ถูกประคองออกมาจากกระบอกปักคันด้วยชายสองคน ...

เสียบเข้าไปในเข็มขัด Black Magic อันลือลั่น ....

ฮาร์เนสต์ ล๊อคเข้าไปกับรอกเรียบร้อย ....

ที่เหลือปล่อยให้พี่บอยเป็นคนบรรเลง .........

กำลังเลรคที่ตั้งเอาไว้อย่างปราณีตของเจ้าของรอก .....จะมีสักกี่คนที่เทสต์ทุกย่านกำลังเบรคของลีเวอร์แดรกว่ากำลังเบรคทำได้กี่ปอนด์ ที่สไตรค์ .... จะมีสักกี่คนที่ทำสัญลักษณ์เอาไว้ว่า เลื่อนพรีเซท ้เลื่อนลีเวอร์แดรกไปที่เบอร์นี้แล้วกำลังเบรคทำไว้กี่ปอนด์ ....

ผมบอกเลยครับว่าผมไม่เคยเห็น ....ไม่เคยคิด ....ไม่สนใจ ...

แต่เมื่อปีกลาย ...ผมได้เห็นแล้วว่า ...หากคิดจะเล่น Biggame รายละเอียดทุกอณูของอุปกรณ์คุณไม่สามารถมองข้ามได้ ....

สำหรับบางคนบอกว่าอาจไม่จำเป็น ..... แต่ถึงวินาที ที่ได้ใช้งาน ... ผมบอกได้เลยว่า ..." จำเป็น " ..

ใครหลายๆคนอาจจะพิชิตปลาระดับหลายร้อยกิโลด้วยรอกที่ไม่ทราบแม้แต่ว่าตอนนี้เราปิดเบรคไว้ที่น้ำหนักเท่าไร ....

พี่บอย สะท้านไปทั้งร่างกายเมื่อร่างกายทั้ง32ถูกพันธการไว้ด้วยอุปกรณ์ตกปลา ....

สายเจอร์รี่บราวน์ 130 ปอนด์ พรั่งพรูไม่มีหยุด ....

กัปตันจัดการกับความเร็วเรือและทิศทางให้เป็นไปตามรูปเกมส์ ....

ความตื่นเต้นถือกำเหนิดในบัดดล ....

พวกเราเหล่ามาชุมนุมทั้งหลายที่ท้ายเรือ ......

มองเห็นสายในหม้อหุงข้าวที่ไหลออกไปแล้ว คิดได้อย่างเดียว ..... " งานงอก แบบถั่วงอกเลยน้องเอ้ย " .....

เหลือไม่ถึงครึ่ง ....กับสายที่ยาวเกือบกิโลเมตร ......

พี่โท หลังจากที่ตั้งลำเรือ จัดท่าทางกับเรือลำน้อยลำนี้ได้แล้ว ....

ก็เริ่มออกมาตั้งวง วิพากษ์ วิจารณ์ กันว่าเป็นปลาอะไร .....

พี่ส้มหยด .....ผมขอเรียกตามประสาวัยรุ่นนะครับ ต้องขอประทานโทษด้วย ^ ^

พี่ส้มหยด ดูแลพี่บอยอย่างใกล้ชิด ......

ความกดดันถาโถมเข้าสู่พี่บอยอย่างเลี่ยงไม่ได้เลย ....

ปลาตัวแรก ของทริปที่ลากกันมาเป็นวันเป็นคืน ...

ปลาตัวแรก ของทริปที่เปิดเกมส์ ....

ปลาตัวแรก ที่ขนาดและน้ำหนักน่าจะเป็นโทรฟี่ของทริปได้ ...

เนื่องจากประวัติความเป็นมาของพี่บอยเค้าเยอะเวลาอัดปลา ....

ความกดดันถาโถมเข้ามาเรื่อยๆตามเข็มวินาทีที่กระดิกไป ......