กระดาน
รีวิว
ตลาด
ประมูล
เปิดท้าย
เรือ
แหล่งตกปลา
ร้านค้า
ค้นหาข้อมูล
Login
สมัคร
21 พ.ค. 69
oO ไกลแค่ไหนคือใกล้ ~*: SiamFishing : Thailand Fishing Community
<
1
2
กระดาน
คห. 249 อ่าน 43,843 โหวต 119
oO ไกลแค่ไหนคือใกล้ ~*
iiws
(4843
)
6
คห.26: 18 มี.ค. 56, 18:11
ผมนอนอยู่บนเสื่อ ริมน้ำ สบายอารมณ์อย่างบอกไม่ถูก
ภาพตรงหน้าเสมือนเป็นจอภาพยนต์ขนาดใหญ่ที่กำลังแสดงบทชีวิต หลายๆ แบบ แทบตรงหน้า
ใครหลายคนที่ชีวิตอิงแอบกับสายน้ำเดินผ่านมา
อาจจะเพื่อที่จะเสาะแสวงหากับข้าวมื้อเย็นที่แสนอร่อยซักมื้อ
หรือมันอาจจะหมายถึง จำนวนเงินในกระเป๋า ที่จะหยิบยื่นให้ลูกไปโรงเรียนในวันพรุ่งนี้ .... ผมไม่รู้ได้
สิ่งที่มองเห็นตรงหน้า ล้วนเป็นเพียง บทบาทที่พึ่งพิงกับสายน้ำแห่งนี้
iiws
(4843
)
12
คห.27: 18 มี.ค. 56, 18:16
ในมุมกลับกัน หากวันหนึ่งในสายน้ำแห่งนี้เหลือเพียง ก้อนหิน กับ ลำน้ำ
ด้วยการประมงในรูปแบบที่ผิดไปจากที่ควร
มื้อเย็นของเค้าอาจจะไม่สมบูรณ์ และขาดแคลน
ยามเช้าวันถัดไป ใครซักคนอาจจะเป็นกังวล ยามลวงกระเป๋าหยิบเงินให้ลูกน้อยก่อนไปโรงเรียน
ใครหลายคน คงเบื่อเต็มทน กับการที่ผมได้แต่ "ก่นด่า" เรื่องพวกนี้
เปล่า.... มันไม่ใช่เพื่อตัวผมเอง ไม่เลย
ผมยืนยัน นั่งยัน และนอนยันได้ว่า .... หากแม้สายน้ำแห่งนี้ไร้ปลา ผมก็แค่ไปหาที่อื่น ที่มีปลาตก ก็แค่นั้น
ความสำคัญคัญทั้งหมดของความเป็นห่วงของผมนั้น....เพื่อใคร?
iiws
(4843
)
6
คห.28: 18 มี.ค. 56, 18:20
พี่เอกเดินกลับมาจากท้ายน้ำ
ฮัมเพลงแว่วๆ บ่งบอกอารมณ์มาแต่ไกล
ผมยกกล้องขึ้นเก็บรูป หนึ่งในชนิดของปลาที่ผมได้ยินชื่อมาช้านาน แต่ไม่เคยพบพานตัวจริง
"ปลาหมู" ปลาชนิดนี้ผมได้ยินชื่อเสียงเรียงนามมานานโข แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกอย่างแท้จริง ที่ได้เห็นตัวเป็นๆ ของมัน
จากทริปล่ากระสูบครั้งก่อน นอกจากปลาค้าวตัวโตแล้ว ปลาหมู ก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุ ที่มำให้เรากลับมาที่นี่อีกครั้ง
iiws
(4843
)
5
คห.29: 18 มี.ค. 56, 18:35
ไอ่เวช เดินกลับมาชวนผมย้ายหมาย หลังจากเดินตามพี่เอกไปที่ท้ายน้ำ
"กินทุกไม้เลยพี่" คำโฆษณาชวนเชื่อของมันทำให้ผมคล้อยตาม
ผมรวบเสื่อ เดินตามมันมาทางท้ายน้ำ อย่างเสียไม่ได้
แน่นอน ระหว่างทางผมหยุดเพื่อไว้อาลัยแก่ชีวิตที่ "สูญเปล่า"
ครับมันตายฟรีจากความมักง่ายของ คนบางจำพวก ด้วยเครื่องมือทำประมงที่รวมกับความมักง่ายของผู้ใช้มัน
วันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรกัน .... ถ้าเรายังคงเฉยเมยต่อสิ่งเหล่านี้ต่อไป?
iiws
(4843
)
1
คห.30: 18 มี.ค. 56, 18:39
ที่หมายใหม่
ผมเลือกจะปูเสื่ออีกครั้งใต้สะพานที่แสงแดดส่องไม่ถึง
เอนตัวลงบนเสื่อผืนเดิม พร้อมๆ กับพยายามร้องเรียก เจ้าความสุขให้มานั่งใกล้ๆ เหมือนเดิม
เบื้องหน้า นักล่าในทีมทั้งสองคนกำลังขะมักเขม้น เอาเป็นเอาตายกันเลยทีเดียว
iiws
(4843
)
1
คห.31: 18 มี.ค. 56, 18:42
พี่เอก ชายผู้หลงไหลในเกมส์การตกปลา (อย่างบ้าคลั่ง)
แกตกปลาเสียจนไอ่เวชพูดอยู่บ่อยๆ ว่า " พี่เอกถ้าไม่ได้ปลา ไม่ยอมกลับ"
มันน่าจะเป็นความจริง ... แทบทุกทริพ ที่ผมมีโอกาสได้ติดสอยห้อยตามไปร่วมทริพกับแก
ภาพที่ชินตาก็คือ แกจะตีเบ็ดอย่างไม่หยุดหย่อน ถึงแม้นจะเป็นเวลาไหนก็ตาม สปีดการตีของแกไม่เคยลดลง
แม้กระทั่งวันนี้ วันที่ผมนอนตาปรือนั่งมองดูแกตกปลา .... แกก็ยังคง มุ่งมั่นอย่างบ้าคลั่ง
เหมือนเดิม
iiws
(4843
)
1
คห.32: 18 มี.ค. 56, 18:50
ฉากชีวิตเบื้อหน้าผมก็ยังคงดำเนินต่อไป
ภาพตรงหน้าล้วนแสดงให้เห็นความสำคัญของสายน้ำแห่งนี้ ที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนที่รายล้อมมัน
คำถามเดิมๆ ..... หากในวันที่ในน้ำไม่มีปลาหลงเหลืออยู่
คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคือใคร?
iiws
(4843
)
2
คห.33: 18 มี.ค. 56, 18:53
เสียงร้องเรียกหากล้องดังขึ้น ปลุกความสนใจของผมกลับไปที่สองพระหน่อเบื้องหน้า
พี่เอกกับปลาปีกแดง หรือ กระแห ตัวน้อย
ด้วยขนาดที่สามารถจะเติบโตได้อีก มัถูกพี่เอกปลดเบ็ดแล้วคืนชีวิตสู่สายน้ำแทบจะทันทีหลังจากผมถ่ายรูปใบนี้เสร็จ
iiws
(4843
)
2
คห.34: 18 มี.ค. 56, 18:56
"เวช สังกะวาด" ชื่อนี้ใช่มาเพราะโชคช่วย
บนเสียงหัวเราะครื้นเคลง กับความสุขสนุกสนาน
ในวันที่ ขนาด และ จำนวน ปลาไม่ใช่เรื่องสำคัญของเราอีกต่อไป
การที่เราได้ออกมาทำในสิ่งที่อยากทำ กับเพื่อนที่รู้ใจ ผมว่าสิ่งเหล่านี้ต่างหากที่ เติมเต็มชีวิตเรา
iiws
(4843
)
1
คห.35: 18 มี.ค. 56, 18:59
รอกและ คันเบ็ดวางอยู่ที่ปลายเท้าของผม
แน่นอน ผมเลือกที่จะไม่หยิบมันขึ้นมา ด้วยเกรงเจ้าความสุข ที่นั่งอยู่ข้างๆ จะตกใจและหนีหายไป
ในวันที่เลือกจะนั่งกุมกล้องในมือ ข้างถังน้ำแข็งที่เต็มไปด้วยสารพัดเครื่องอื่มดับกระหาย ข้างๆ ถังน้ำแข็งยังมีถุงขนมถุงใหญ่
ครับ หลายครั้งในวันนี้ที่ผมถามตัวเองว่า เดินทางไปไกลสุดขอบฟ้า จะได้เจอไหมกับ ความรู้สึกแบบนี้?
iiws
(4843
)
1
คห.36: 18 มี.ค. 56, 21:38
ไม่ใช่เพียงโชคช่วย อย่างที่บอก
มันน่าจะใกล้เคียงกับคำว่า "ฟ้าลิขิต" ซะมากกว่า
ในขณะที่พี่เอกวัดปลาหมูขึ้นมาตัวแล้วตัวเล่า
เวชก็ยังคงวัดได้แต่สังกะวาดอยู่เรื่อยไป
"เวช สังกะวาด" ไม่เชื่ออย่าลบหลู่
iiws
(4843
)
7
คห.37: 18 มี.ค. 56, 21:44
ปลาหมูลาย
เป็นครั้งรแกที่ผมมีโอกาสได้พบกับมัน
จากคำบอกเล่าของเจ้าถิ่น ประกอบกับคำโฆษณาชวนเชื่อของไอ่เวช เรื่องความล้ำเลิศของรสชาติปลาหมูทอดกรอบ
ไม่น่าแปลกใจอะไรมากมาย ที่ผมจะบอกว่า .... ทริพนี้เกิดจากความ "อยากกิน" ล้วนๆ ครับ
iiws
(4843
)
5
คห.38: 18 มี.ค. 56, 21:48
ปลาหมูฟ้า / เขียว
นับเป็นโชคของผมจริงๆ ที่วันนี้ได้มีโอกาสพบปลาหมู พร้อมๆ กันถึงสองชนิด
พร้อมๆ กับคำโฆษณาชวนเชื่อเพิ่มเติมของไอ่เวช "ปลาหมูฟ้าอร่อยกว่า หมูลาย เห็นๆ พี่"
5555++
อย่างที่บอกไว้ข้างต้น ในวันที่จำนวน หรือ ขนาด ไม่ได้เป็นเครื่องกำหนดขนาดของ "ความสุข"
การได้พบเจอสายพันธุ์ใหม่ๆ ที่ปลายสายเบ็ด ล้วนเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นของผมเสมอ
และผมเชื่อแน่ว่า หลายคนไม่รู้จัก และไม่เคยตกมัน...... เพราะผมเองก็พึ่งเคยเหมือนกัน
5555++
iiws
(4843
)
4
คห.39: 18 มี.ค. 56, 21:54
วูบหนึ่ง ผมพยายามหาคำตอบบนรูปร่างของปลาชนิดนี้กับชื่อของมัน
มีส่วนใดคล้าย หรือใกล้เคียง "หมู"รึ?
จากคำบอกเล่าของ "เจ้าถิ่น"
ปลาหมูเป็นปลาที่อาศัยอยู่ในโพรงไม้ หรือโพรงหิน เป็นกลุ่ม
ปากมีขนาดเล็กมาก ดังนั้ การเลือกใช้ตะขอตัวเล็กๆ จึงทำให้ตกได้ค่อนข้างง่ายกว่า
เมื่อกินเหยื่อแล้ว ปลาหมูมักจะมุดกลับเข้าไปในโพรง และ กางครีบคมๆ ข้างแก้มออก ทำให้เราไม่สามารถดึงมันออกมาจากรูได้
ในขณะปลดเบ็ดจากปากปลาหมู กรุณาระมัดระวังครีบๆ คมๆ ข้างแก้ม ด้วยนะครับ
เวช กับพี่เอก โดนมาแล้ว 5555++
iiws
(4843
)
1
คห.40: 18 มี.ค. 56, 21:59
ความขบขันของทริพ มักจะมาพร้อมๆ กับเรื่องเล่าที่ยาวนานไม่รู้จบ
ในขณะที่พินิจ พิเคราะห์ ปลาหมูทั้งสองชนิดจนจบสิ้นกระบวนความแล้ว....
วินาทีกับความสำเร็จของเค้าก็มาถึง
กับสีหน้าที่ไม่แน่ใจ "นี่ปลาหมูรึเปล่า ฮ่ะ??"
iiws
(4843
)
2
คห.41: 18 มี.ค. 56, 22:11
ฉากชีวิตที่ยังดำเนินต่อ
เหมือนเงาสะท้อน ความต้องการที่จะอิงแอบอาศัยสายน้ำในการดำรงชีวิต
ไม่แปลกอะไรที่เราเติมคำว่า "แม่" ให้กับสายน้ำ จนกลายเป็นคำว่า "แม่น้ำ"
ด้วยแม่นั้นมีแต่ "ให้" กับลูก ตราบเท่าลมหายใจสุดท้าย
แม่น้ำก็คงไม่ต่างอะไรกันมากนักกระมัง
iiws
(4843
)
1
คห.42: 18 มี.ค. 56, 22:32
พระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ... แสงแดดบางเบา
เจ้าถิ่นผู้รู้เวลา เริ่มเดินทางเข้าประจำที่หมาย
ปลาหมูเกมส์ ถึงคราวยุติ เอาเมื่อในหัวใจเพื่อนร่วมทริพของผมถูกกระตุ้น ด้วยเสียงปลากระสูบไล่กัดลูกปลา
iiws
(4843
)
3
คห.43: 18 มี.ค. 56, 22:36
หวังว่าคงไม่มากเกินไป สำหรับอาหารเย็นของชาย(ร่างเล็ก) 3 คน
หวังว่าจะไม่ทำร้ายใคร ในเมื่อเรารู้จักคำว่า "พอเพียง"
เพื่อวันข้างหน้า จะมีปลาให้เราได้กินกันตลอดไป
อย่าตักตวงจนลืมคำว่า "พอดี"
iiws
(4843
)
4
คห.44: 18 มี.ค. 56, 22:41
ก่อนแสงสุดท้ายจะลับขอบฟ้า คำอำลาในสายน้ำ
บนรถคันเดิมในขากลับ ผมก็ยังชื่นมื่น กับความสุข สนุกสนานของทริพเล็กๆ แบบนี้
ในวันที่ จำนวน และ ขนาด ไม่ได้เป็นเครื่องกำหนดอะไรทั้งสิ้น
"ความสุข" มันก็แค่วางอยู่ข้างหน้าตรงนั้น ใกล้ๆ เพียงแค่รู้จักเปิดรับมัน...เท่านั้นเอง
หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ทุกท่านที่ได้ติดตามอ่านกระทู้นี้จนจบ
จะได้พบกับ ความสุข ในกิจกรรมที่ตัวเองชอบด้วยกันทุกท่าน
คงต้องลากันด้วยรูป ใบนี้แล้วครับ
ขอบคุณทุกท่านที่เข้าชม .... พบกันใหม่ทริพหน้าครับ
iiws
iiws
(4843
)
คห.45: 18 มี.ค. 56, 23:33
อ้างถึง: GT posted: 18-03-2556, 23:26:32
สรุปว่า พี่ชายใจดีกินแห้ว
ใช้คำว่า กอดกล้องนอนบนเสื่อทั้งวันน่าจะเข้าท่ากว่านะครับ อ.เป้งงงง
ปล. บอกเลขบัญชีมาเลย....เดวโอนมัดจำคืน ไม่ให้ไปด้วยละ ชริ ชริ
iiws
(4843
)
1
คห.46: 20 มี.ค. 56, 15:56
อ้างถึง: NiponKhianthon posted: 20-03-2556, 15:33:18
+1 เห็นด้วยกับบทความ ที่บ้านผมมีเยอะมากๆกับพวกลงข่ายแล้วไม่เก็บ ตอนลงใหม่ๆก็ขยันกู้ พอนานไปปลาไม่ค่อยติดทิ้งเลย บางครั้งนกติดตายบ้าง บางครั้งก็เต่า บางครั้งก็ปลาที่พวกเขาหาเน่าคาตาข่าย
มีอยู่วันหนึ่งตอนเช้า ผมเดินตีกะสูบอยู่ริมน้ำ มีเรือทอดแหขับทวนน้ำขึ้นมา เจอกับเรือลงข่าย เรือทั้ง2ลำหยุดทักทายกันถามถึงจำนวนปลาที่ได้ ทั้ง2ลำต่างบ่นว่าช่วง2-3ปีที่ผ่านมาไม่ค่อยจะได้ปลาไปขายเลย
เหตุผลของทั้ง2คนคือตั้งแต่เบ็ดตกปลาของฝรั่งเข้ามาปลาลดจำนวนลงมากเลย ผมนึกในใจว่าคนเราหนอโทษในสิ่งตัวเองไม่ถนัดจนลืมนึกถึงในสิ่งที่ตัวเองทำลาย เขาทำไมไม่คิดบ้างว่าเขาเก็บเี่กี่ยวประโยชน์
จากสายน้ำทุกวันโดยมิได้คำนึงว่ามันจะหมด และเขาเหล่านั้นไม่ได้คืนอะไรให้กับสายน้ำเลย ที่น่าน อ่างเก็บน้ำเกือบจะทุกอ่างห้ามจับปลาด้วยเบ็ดทุกชนิด ยกเว้นแหและตาข่าย มีอยู่ครั้งหนึ่งผมตีเหยื่อปลอม
ปลาช่อนอยู่มีชาวบ้านมาห้าม ผมถามว่าห้ามตกเบ็ดด้วยเหตุใดถ้าห้ามตกเบ็ดแล้วทำไมไม่ห้ามหว่านแห และลงข่าย เขาบอกว่าเอาไว้ให้ชาวบ้านหากิน ผมก็บอกว่าผมก็ตกไปก็แค่กินแต่ส่วนใหญ่ที่หว่านแหและ
ใส่ข่ายเอาไปขายใช่ไหมครับ คนที่มาห้ามก็อยู่ในกลุ่มนี้ทั้งหมด ผมถามชาวบ้านเหล่านั้นว่าพวกคุณเคยเอาปลามาปล่อยบ้างไหมผมนำมาปล่อยทุกปี รู้ไหมคำตอบของชาวบ้านเหล่านั้นทำให้ผมเลิกปล่อยปลา
ณ.อ่างเก็บน้ำแห่งนั้นอีกเลย มันก้องอยู่ในหูผมตลอด "ไม่ใช่หน้าที่ ใครอยากปล่อยก็ปล่อยไป" โอ้อนิจจา
ปัญหาสุด "คลาสสิค" ของบ้านเมืองเราครับ
iiws
(4843
)
คห.47: 22 มี.ค. 56, 08:59
อ้างถึง: mix_berry posted: 22-03-2556, 08:57:06
ถ่ายรูปสวยมากๆเลยค่ะน้า
รูปผมยังห่าง โปรสาวสวยในกระทู้สุดฮอท อีกไกลครับ
ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะครับ
<
1
2
ทำการ login ก่อนส่งความเห็น
siamfishing.com © 2026