ในเขื่อน ทุกชีวิตก็ยังดำเนินอยู่ต่อไป

เค้าเคยใส่ข่าย อย่างไรเค้าก็ใส่อยู่อย่างนั้น และเยอะขึ้นทุกวัน

ผมอกสงสัยไม่ได้ว่า หากเอาความยาวของข่ายทั้งเขื่อนมาต่อกัน ผมอาจจะไม่นึกแปลกใจเลย ถ้าหากมันยาวกว่าระยะทาง เชียงใหม่-หาดใหญ่

ใส่กันเข้าไป ทุกวัน ทุกฤดูกาล ทุกน่านน้ำ

เสีย กรูทิ้ง พังกรูไม่สน.... ซื้อใหม่

เราจึงมักจจะพบเห็นข่ายเก่าที่ถูกทิ้งขว้างแทบทุกระดับความลึกของผืนน้ำ

ก็ได้แต่หวังว่าวันหนึ่ง จะมีใครซักคนเข้าไปให้ความรู้ พัฒนา อาชีพที่ยั่งยืนให้แก่เค้าเหล่านั้นซักที



ภาวนาให้วันนั้นไม่สายจนเกินไป

บางชีวิต ต้องการแค่หลังคาคุ้มหัวนอนให้ไม่เปียกฝน  และผนังสี่ด้านสำหรับต้านลมหนาว

แต่บางชีวิต อ้อนเอื่อยบ่ายเบี่ยงแม้กระทั่งสีของฝาผนังไม่ถูกใจ


โลกก็เป็นเยี่ยงนี้

ยิ่งมีให้เลือก ยิ่งเรื่องเยอะ

ผมหลับยาวรวดเดียวตั้งแต่เรือเริ่มวิ่งออกจากแพ จนถึงท่าก้อ

ทริพนี้ไม่มีกองปลามากมาย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีความสุข

เราเรียนรู้มากมาย จากทุกๆ ทริพเสมอๆ



ขอบคุณพี่เอ๋ พี่ดำรงค์ ที่ชวนไปเที่ยว

ขอบคุณเวช พี่เอก และ คุณพ่อ ที่ไปเที่ยวด้วยกัน

ไม่ช้าไม่นานเดียวก็คงได้ไปเที่ยวด้วยกันอีก



หวังเป็นอย่างยิ่งว่า กระทู้นี้จะได้สะกิดต่อม ติ่ง หรือ ตุ่ม อะไรซักอย่างของผู้อ่านกระทู้นี้บ้าง ไม่มากไม่น้อย

โลกผมไม่ได้สวยหรอกครับ เพียงอยากจะให้มันสวย ..... ถ้าเราทุกคนช่วยกัน

พบกันใหม่ทริพหน้า


สวัสดีครับ

แล้วเป็นไงบ้างครับ 




.

มันเกี่ยวกะทู้นี้ไหม อ้วนนนน......

ไม่จบ..... ไม่จบ