ดูตัวแค่นี้ กลับบ้านไปนะ เอาซีวิตให้อยู่รอดปลอดภัยสืบลูกสืบหลานเยอะๆนะ โชคดีเจ้าปลาน้อย

อยู่ในร่มพอดี เวลาก็เที่ยงวันพอดี อย่ากระนั้นเลยกินข้าวกันที่นี่เลย ผูกเชือกมัดไว้กับต้นไม้หาสำรับกับข้าวกินกันพอประทะประทังสองคน
ไม่ค่อยได้กล่าวถึงอาหารการกินเลยตลอดที่ออกตกปลากับไต๋เวป วันนี้ได้ร่มไม้อย่างดี ไต๋เวปจัดการถ่ายภาพด้วยตัวเองเอามฝากครับ อาหารของเราทุกครั้งที่มาตกปลาจะเป็นอาหารพื้นบ้าน เน้นสะดวกและอิ่มท้อง นั่นคงไม่พ้นข้าวเหนียวเป็นหลักครับ วันนี้ก็เช่นกันเราสองคนมีข้าวเหนียว,แจ่วบองพริกคั่ว,ทอดปลาหลดแดดเดียว,ไก่ย่างกับฮอทดอกพร้อมกิน,และก็ผักเคียง วันนี้มีแตงกวาสดกับลูกสมอ(ที่บ้านเรียกบักส้มมอ)ทุกอย่างห่อมาด้วยใบตองสดครับจะได้จัดเก็บง่ายไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม

หน้าตาพอไปได้ไหมครับสำหรับอาหารมื้อเที่ยงแบบอีสานบ้านเฮา

กำลังกินข้าวกันอยู่ดีดี กระสูบขีดที่ปล่อยไปมันกลับมาหาอีก ไต๋เวปเลยเอาข้าวเหยียวให้มันกิน ผมล้อเล่นนะ

เสร็จจากมื้อเที่ยงง่ายๆเราก็ถอนสมอไปกันต่อครับ

ไต๋เวปตาดีเหลือเกินครับ ไปเห็นลูกครอกชะโดเข้า แดงปั๊ดเป็นพลายฟองเดือดปุดๆทีเดียว เรายืนดูอยู่พักใหญ่เพราะแปลกใจบางอย่างว่าทำไมรอบๆฝูงครอกลูกชะโดถึงมีฝูงกระสูบเข้าขนาบรอบทิศ  สงสัยมากจนต้องลองส่งเหยื่อดำลงไปดูปรากฎชัดว่าลูกครอกฝูงนี้พ่อแม่คงจากไปด้วยฝีมือชาวบ้านที่หาปลาไปแล้ว เมื่อไม่มีพ่อแม่ดูแลก็ต้องตกเป็นอาหารของกระสูบไป อนิจจา สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามวิถีของมัน แต่คนสิคือตัวแปรสอดแทรกวิถีนั้น

เราจากฝูงลูกครอกมาอย่างนำเอาความรู้สึกบางอย่างมาด้วย  ปล่อยให้ธรรมชาติจัดการกันเอง ไม่อยากจะไปสอดแทรกวิถึนั้นเลย  เราเลาะตามโซนน้ำท่วมต้นไม้ก็พอมีมากัดแต่ก็ไม่ถึงกับถี่เหมือนช่วงที่น้ำท่าปกติ  ผมได้มาจากเหยื่อบุญรอดอีกตัวที่ไม่ค่อยได้ใช้ มาวันนี้รอดจริงๆ(หากไม่รอดมีขายทิ้งแน่ๆ)

เป็นอันรู้สัพคุณกันดีเหมือนฝั่งโคราช เข้าตาจนยังไงจกมันออกมาใช้ แล้วคุณจะรอด.......บุญรอด สำหรับผม สำหรับวันนี้

ยังรอดได้เรื่อยๆ เพราะมาอยู่ถูกที่พอดี ข้างล่างเป็นดงสาหร่าย เลยรอด

พอได้รอดอยู่เด๊ะ

ไต๋เวปก็เกินรอดแล้ว มาเรื่อยๆกับดำตื้น

เริ่มเกินรอดแล้ว แต่มันกินดุเหลือเกินเ สวบทีเข้าสามเงี่ยง แกะง่ายที่ไหนล่ะ

สุดท้ายก่อนจะเก็บมันเข้ากรุขึ้นชั้นเหยื่อบุญรอดอีกตัวที่น่ามีไว้

ไต๋เวปมาได้อีกเรื่อยๆ เหยื่อที่ไต๋เวปใช้เรียกว่า รอด ทุกตัวนั่นแหล่ะ

...เราสองคนมาหมดกันเพียงแค่บ่ายสอง อากาศที่ร้อนจัดจนหัวสมองแทบระเบิดเพราะความร้อน ผมต้องพึ่งเจ้านี่ไปหนึ่งเม็ด ส่วนไต๋เวปหันไปมองดูแกแล้วก็เข้าใจถึงความเมื่อยล้าและสภาพอาการที่หฤโหดในวันนี้  ไต๋เวปฟุบหลับไปบนหัวเข่าตัวเอง  ผมก็จวนเจียนเหมือนกัน ผมชวนไต๋เวปกลับเข้าฝั่งเพราะดูท่าแล้วเราสองคนคงต่อไม่ไหวแน่ๆ ขากลับหลังจากออกมาจากเขื่อน เราแทบไม่มีคำพูดออกจากปากกันเลย เพราะเหนื่อยจนลืมพูดไปเลย เราสองคนทิ้งเขื่อนไว้เบื้องหลัง  เบื้องหน้าสำหรับวันพรุ่งนี้คือชีวิตเดิมๆ งานเดิมๆ  บางทีก็อยากจะหนีมันให้พ้นๆ แต่ก็อีกนั่นแหล่ะ มันคืออาชีพ  สนุกทุกครั้ง มีความสุขทุกครั้งที่ได้ออกมาตกปลา  แต่หลังจากหมดเวลาต้องกลับไปดำเนินชีวิตเหมือนเดิม บางทีคิดๆก็หดหู่  แต่ก็ได้การตกปลานี่แหล่ะที่ให้คิดว่าได้เติมพลังให้ชีวิต......แล้วจะกลับมาตกปลาอีกนะ  ขอบคุณสายน้ำ ขอบคุณไต๋เวปเพื่อนร่วมทริปที่เอื้อเฟื้อกันมาโดยตลอด  ขอบคุณสมาชิกทุกท่านที่แวะมาทักทายกัน  ได้อ่านทุกข้อความแล้วครับ ขอขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่ง ขอกล่าวคำทักทายรวมสำหรับทุกท่าน  ขอบพระคุณที่ติดตามครับ