ตัดหน่อไม้ได้มาแล้ว ก็เกือบเย็นมากแล้วครับ วันนั้น

หน่อไม้ที่เอามาทำปืนใหญ่นะเหรอ

ขับเรือออกมาจากหุบคลองประกันอากาศอบๆอ้าวๆ ความมึดกำลังจะมาเยือนครับ แสงตะวันจะหมดแล้วครับ บังเอิญสายตาผมดันไปเห็นเจ้ากระทิง 3ตัวยืนเล็มหญ้า เลยบอกให้ไต๋หัส เข้าไปใกล้ๆขอถ่ายรูปหน่อย ไต๋หัสบอกผมพี่อย่าช้าน่ะ เดียวมึดแล้วลำบาก ผมก็ไม่รู้หลอกว่า ไต่ผมถ้ามึดๆแล้วจำทางออกไม่ถูกครับ เอิ้กๆๆๆ

เอิ้กๆๆ ที่ถือในมือเลยลุง  ปืนใหญ่ เลยทำให้หลงป่าหาทางออกไม่เจอและลุง เอิ้กๆๆๆ

สัตว์ป่า เวลามึดค่ำ ผมสงสัย ว่าทำไมมันไม่ค่อยวิ่งหนีเรา ง่ายๆเหมือนตอนกลางวัน หรือแสงสว่างที่เห็นได้ถนัดๆ ฝูงนี้มันไม่หนีไปไหนเลยครับ แถมเครื่องเรือเตบก็ดังมากกว่าเรือหางยาวทั่วไปอีกครับ หรือมีใครเอามาผูก เลี้ยงไว้เปล่า เอิ้กๆๆๆ

ใกล้ๆเลยครับ มีอยู่ตัวหนึ่ง ไม่น่าเกิน5เมตร จากริมฝั่ง มันยังไม่กระโจนหนีเลยครับ แต่ผมถ่ายรูปไม่ติด กดชัดเตอร์ไม่ลง มันมึดมาก เอิ้กๆๆ ถ่ายรูปกลางคืนผมถ่ายไม่ค่อยเป็นครับ ยังไม่ได้ศึกษาซ่ะที่ว่าจะหยิบหนังสือมาอ่านก็ลืม ขี้เกียจ เวลาเจอเหตุการณ์แบบนี้แล้วเสียดาย ภาพครับ

หรอยๆ ครับ 

ไอ้ตัวนี้ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ปรับแสงสว่างช่วยเอาครับ

กระทิงหรือเมย

เขาว่ากระทิงในประเทศไทย มีเหลือประมาณ1000ตัว  ผมว่า มีเกินแน่นอน ครับ 

สุดยอดครับ ชีวิตกลางแจ้ง 

หลังจากนั้น ความมึดสนิทก็มาเยือน ระยะทางในคลองหยี กับแพที่พัก ก็ไกลพอสมควรเลยครับ ไต๋หัส วิ่งเรือหาทางออก ไม่เจอ วิ่งไปวิ่งมากลับวิ่งลึกเข้าไปตรงที่ลุงนัทได้ปลากระสูบใหญ่ ผมจำโค้งนั้นได้ผมเลยบอกไต๋หัสว่ามาผิดทางแล้ว ไต๋หัสก็ขับเรือหาทางออกมาช้าๆครับเพราะกลัวจะชนตอไม้ คืนนั้นผมล้วงหยิบ มือถือดูเวลาก็เกือบทุ่มแล้ว มึดสนิทจริงๆในป่า ถ้าใครเคยเที่ยวป่าจะพอนึกภาพออก แต่ครั้งนี้ยังดีหน่อยครับ ที่เดือนหงายยังได้แสงจากพระจันทร์มาช่วยได้หน่อย

ไต๋หัสผม วิ่งเรือเข้าหุบโค้งที่คิดว่าเป็นทางออกยิ่งขับเรือยิ่งหลงทิศครับผมอาศัยจับทิวเขาที่พอจะจำได้ ที่นี่ผมไม่เคยเข้ามาเลย อาศัยดูทิวเขา เดาเอาว่าตรงไหนทิวเขามันมีช่องว่างๆและทิสไหนที่มีแสงสว่างๆหน่อยน่าจะเป็นที่ตั้งของแพ ดาวเหนือก็ไม่ขึ้นเลยครับวันนั้น ผมนึกขึ้นได้ว่ามีไฟฉายแรงสูงอันเล็กๆพกมาเสมอ ในเป้กันน้ำของผม เลยค้นเอามาใช้ส่องหาทางออก ให้ไต่หัส ไต๋หัสรับสารภาพกับผม ว่าพี่ผมออกไม่ถูก แล้วหลงทิศไปหมด ผมเลยบอกว่าขับไปเรื่อยๆจนกว่าน้ำมันจะหมด เดียวเพื่อนผมที่ทางแพ เห็นยังไม่กลับเข้าไปคงให้ไต๋คนอื่นออกมาตามเอง ถ้าน้ำมันหมดแล้ว ยังหาทางออกไม่เจอก็ ผูกเรือนอนกันกลางน้ำเลยพรุ่งนี้สว่างค่อยพายเรือกลับคงเจอเรือใครเข้าให้บ้างและ ไต๋ผมบอกไม่ไ้ด้ ครับพี่ ผมนอนไม่ได้ ตอนแรกผมก็ไม่รู้หลอกเพราะทำไมไต๋ผมถึงไม่นอน ไล่ไปไล่มา ไต๋หัสบอกว่าผมกลัวผีครับ พี่เสือ ผมขำเลยครับ ไต๋หัส รูปร่างอย่างโหด บอกผมกลัวผีมากไม่กล้านอน เอิ้กๆๆๆขำก็ขำแต่ผมเฉยๆครับ เรื่องผีนี้ผมไม่ค่อยกลัวเท่าไร กลัวงูอย่างเดียวเลยผม เกือบ4ทุ่ม ผมฉายไฟขึ้นท้องฟ้า เปิดระบบเป็นไฟกระพริบๆ เพื่อเรือที่ออกมาตามจะได้เห็น ได้ผลครับ เพื่อนที่ทางแพให้ไต๋ของลุงนัทออกมาตาม เพราะก่อนมาผมแจ้งพวกเพื่อนๆไว้ว่าจะเข้ามาทางคลองหยี พี่เปิ้ลได้ยินเลยให้ไต๋มาตามหาทางคลองหยี แล้วมาเจอแสงไฟที่ผมส่องขึ้นฟ้า เลยขับมาตามหา จนเจอกันครับคืนนั้น กว่าจะกลับเข้าแพที่พักก็4ทุ่มกว่าๆ เอิ้กๆๆๆ ดีน่ะที่ฝนไม่ตกไม่มียุง ไม่เช่นนั้น 4-5ชั่วโมงนั่งมึดๆในเรือคงสนุกดีพิลึกเลยครับ ต้องขอบคุณเพื่อนๆที่ร่วมทริป เป็นห่วงเป็นใยกัน ส่งคนมาตามหาจนเจอ ขอบคุณมากครับ 

ทริปนี้ ต้องลากันด้วยภาพนี้เลยแล้วกันครับ


                                            ขอบคุณทุกท่านที่ทักทายและให้คะแนนโหวตด้วยครับ
 
                                                          เสือ




****

อ้าวว...จบซะงั้น

กำลังมันส์อย่าเพิ่งจบ5555

หลงตลอดเลย........ไปรัชดายังหลง กลับบ้านไม่ถูก...........กร๊ากกกกกกกกกกกก

จบเร็วจัง 555555 น้าเสือหลงหยี

ภาพจะซ้ำกัน ง่วงด้วยเมื่อคืน นึกคำบรรยายไม่ออก เพราะเมากาแฟมา เลยจบแบบด้วนๆ เอิ้กๆๆๆ

สวัสดีครับน้าเสือ ไว้ไปคราวหน้า จะไม่หลงอีกแล้ว ไต๋หัสเมาปืนใหญ่ เลยหลง เอิ้กๆๆๆ

สวัสดีครับโกตุ้ม รัชดา ส่วนใหญ่ หลงไม่เกิน2ชั่วโมง ก็ออกได้ แล้วครับ หลงไม่เกิน2ชั่วโมง ถ้าเกิน เวลาหมดต้องต่อเวลา เอิ้กๆๆๆๆ

สวัสดีครับน้าข้าวต้ม ไว้ไปเที่ยวด้วยกันเลย สักทริปลุกต้นน้ำไปเลยครับ

สวัสดีครับน้าข้าวต้ม ไว้ไปเที่ยวด้วยกันเลย สักทริปลุกต้นน้ำไปเลยครับ

สวัสดีครับน้าข้าวต้ม ไว้ไปเที่ยวด้วยกันเลย สักทริปลุกต้นน้ำไปเลยครับ

ยกนิ้วให้ครับน้า