บางช่วงเวลาผมก็ออกไปทำงานกับคนปกติทั่วไป ผมไม่ได้ทำงานกับคนพิการเท่านั้นครับ
ผมต้องการรู้ว่าในสังคมทั่วไปเขาคิดอะไร ทำอะไร สังคมยอมรับคนพิการมากน้อยแค่ไหน
ยังมีช่องว่างอะไรที่คนพิการต้องเรียนรู้เพื่อเติมช่องว่าทางสังคมให้เต็ม ผมจะเรียนรู้ครับ

ถ้าคนพิการตั้งใจทำงานจริงๆ 

ผมเชื่อว่าสังคมไหนๆก็ให้โอกาสครับ 

หาผมเจอไหมครับ ? 

ผมเคยได้ยินคนพิการบางคนพูดว่า เขาไม่กล้าทำอะไรในสังคม เพราะกลัวว่าผู้คนจะรังเกียจที่เขาเป็นคนพิการ 

ผมขอเป็นตัวแทนของคนพิการที่ใช้ชีวิตในสังคมได้แล้วคนหนึ่ง ขอตอบว่า "สังคมไม่เคยรังเกียจคนพิการ ที่พยายามพัฒนาตัวเอง"ครับ

แต่สังคมจะสงสารคนพิการที่ เอาแต่คิดสงสารตัวเอง กลัวการเข้าสังคม ไม่ยอมพัฒนา คนพิการแบบนี้แหละครับที่ผมเรียกว่า"ภาระสังคม"

อยากบอกคนพิการว่า สังคมให้โอกาสคนพิการเสมอ อยากให้ความช่วยเหลือสนับสนุนทุกอย่างที่ให้ได้

แต่คนพิการต้องสู้...ใช่ครับ สู้ เท่านั้น...ไม่ยอมแพ้  คือสิ่งที่สังคมต้องการ และคอยเอาใจช่วยเสมอครับ

"คนพิการอย่ากลัวที่จะใช้ชีวิตร่วมกับคนปกติ

เพราะคนปกติกลัวการมีชีวิตอยู่ในสังคมโดยไม่เป็นที่ยอมรับมากกว่าคนพิการเสียอีก"

สุดท้ายอยากฝากคนพิการด้วยกันทุกคนว่า

"ร่างกายไม่ใช่ปัญหา ต้องสู้ด้วยปัญญาและหัวใจครับ" ขอให้คนพิการทุกคนมีหัวใจที่เข้มแข็งครับ

ส่วนผมจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อส่งเสริมพัฒนาคนพิการจนถึงที่สุดครับ

โดยเฉพาะ  "การจ้างงานคนพิการ และการฝึกอาชีพให้คนพิการ...ฟรี"  ครับ

ขอขอบคุณน้าๆทุกท่านที่เข้ามาให้กำลังใจให้ครับ  งานทั้งหมดที่ผมทำ กิจกรรทั้งหมดที่เข้าร่วม

ไม่ได้หมายความว่าผมเก่งครับ แต่คุณค่าของมันคือ ทำให้ผมได้รู้จักวิธีเข้าถึงคนพิการมากขึ้น

ได้รู้ปัญหาของระบบราชการ ได้เห็นปัญหาและช่องว่างในสังคม ได้รู้ปัญหาเชิงลึกอีกหลายอย่าง

ได้รู้วิธีทางแก้ปัญหาที่หลากหลาย ได้รู้วิธีช่วยเหลือคนพิการได้หลายรูปแบบวิธีครับ

เมื่อก่อนผมได้เข้าไปเรียนรู้แล้วได้เห็นว่า การใช้ระบบเป็นเรื่องที่ดี แต่เมื่อไหร่ที่ติดกับดักของระบบ

องค์กรนั้จะคิดดีหวังดีอย่างไรก็ทำอะไรได้ไม่มากครับ เพราะมันมีคำว่ากรอบมาครอบไว้นั่นเอง

ต่อไปนี้ผมจะช่วยคนพิการโดยไม่มีคำว่ากรอบมาครอบไว้ครับ...

ไว้คอยติดตามการทำงานแบบไม่มีกรอบในโอกาสต่อไปนะครับ 

    เพื่อนๆในกลุ่มที่บริษัทครับ นิสัยน่ารักทุกคน         


                            *บทสรุปครับ*

1.ประชาสัมพันธ์ข่าวสารต่างๆจากภาครัฐ หรือเอกชน ไม่ทั่วถึงคนพิการ

2.งบประมาณที่มีให้ ได้ใช้เฉพาะกลุ่มองค์กรที่สามารถเข้าถึงได้เท่านั้น

3.การใช้งบส่วนใหญ่หมดไปกับการประชุมเชิงวิชาการ และการดูงานต่างๆ

4.ทุกครั้งที่มีการประชุมจะมีการขอให้เสนอความเห็นและปัญหาของคนพิการ แต่ยังนำความเห็นและปัญหาไปแก้ไขไม่ได้

5.มีการใช้งบไม่ตรงวัตถุประสงค์ เงินงบประมาณไม่ถูกใช้เพื่อช่วยคนพิการที่ลำบากจริงๆ

6.องค์กรคนพิการทำงานในภาพรวมไม่สามารถลงรายละเอียดเชิงลึก ไม่มีองกรที่ลงไปดูแลคนพิการและครอบครัวโดยตรง

7.คำนึงถึงโครงการที่จะนำเสนอเพื่อของบสนันสนุน แต่ลืมคำนึงว่าคนพิการจำเป็นและต้องการอะไร? ได้ประโยชน์อะไรจากโครงการจริงๆไหม?

8.การจัดตั้งองค์กรคนพิการ (ติดเรื่องกรอบความคิดในเชิงบริหาร) ทำเพื่อคนพิการได้ในระดับภาพรวมเท่า ยังไม่สามารถแก้ปัญหารากหญ้าของคนพิการส่วนใหญ่ได้จริง

9.ส่วนงานชมรมที่ผมเคยทำ ร้านกาแฟจ้างงานคนพิการได้แค่ 1 อัตรา คนพิการที่ชมรมดูแลมี 118 คน ส่วนการจัดหางานให้คนพิการผมทำโดยใช้เงินส่วนตัวเป็นค่าใช้จ่ายทั้งสิ้น

10.ส่วนโครงการฝึกอาชีพต่างๆคนพิการบางกลุ่มเท่านั้นที่ได้โอกาส คนพิการรุณแรงและคนพิการด้อยโอกาสและครอบครัวเข้าไม่ถึง

     
    ที่ผมสรุปแบบนี้ เป็นความคิดเห็นของผมคนเดียวนะครับ อาจเห็นต่างกับคนอื่นเป็นอย่างมาก มองจากปัญหาที่พบจริง

วันนี้ผมมองเห็นปัญหาเพราะผมต้องการเข้ามาช่วยแก้ปัญหาครับ ผมจึงต้องเห็นต่างกับสังคมมากพอสมควร ไม่งั้นปัญหาก็ยังไม่ถูกแก้ไขครับ

คนพิการที่เข้าถึงโอกาสก็โชคดีครับ จะได้รับโอกาสเสมอๆ ส่วนคนพิการที่ขาดโอกาสทางสังคมอยู่แล้ว ถ้าเข้าไม่ถึงก็จะยิ่งขาดโอกาสมากยิ่งขึ้น

ผมมีโครงการที่จะเพิ่มโอกาสให้กับคนพิการที่ขาดโอกาสทางสังคม เข้าไม่ถึงหน่วยงานที่ให้ความช่วยเหลือต่างๆ

*****ในครั้งต่อไปผมจะมาเรียนนำเสนอเรื่อง "ร้านมนุษย์ล้อ กิจการเพื่อสังคม(SE)" วิธีนีทำได้โดยไม่ต้องรองบประมาณจากราชการ

              เพราะจะเป็นการเปิดร้ารค้าเพื่อรับบริจาคสิ่งของต่างๆจากผู้ใจบุญทั้งหลายเพื่อนำมาขาย คนพิการได้ฝึกค้าขายด้วย

                    รายได้นำมาจ้างงานคนพิการ และ จัดสวัสดิการให้สมาชิกคนพิการฝึกอาชีพ...ฟรี*****

เพื่อน วิศวะกรที่โรงงานครับ อายุ 24  ผม 44 ครับ เพื่อนต่างวัย





ขอบคุณมากครับ 

ไปทำงานที่ลพบุรี และ สระบุรีครับ




ขอบคุณมากๆครับ 

ขอบคูณพี่ปลัดมากๆเลยครับที่เข้าใจจริงๆ ตอนทำเหนื่อยจริงๆครับ แต่เห็นคนพิการที่เขาได้รู้ว่าเขามีโอกาสอะไรในสังคมบ้างแล้วเขามีหวังยิ้มได้ หายเหนื่อยจริงๆครับ
ต้องบอกจริงๆครับว่า งาน "จิตอาษาจริงๆ" เข้าเนื้อ เข้าตัวจริงๆครับ เข้ามากด้วยครับเพราะไม่มีองค์กร หรือหน่วยงานใดสนับสนุนงบเลยครับ(ตัดเนื้อเองเน้นๆเลย)555
บางทีคนพิการเจ็บป่วยกลางดึก ญาติไม่มีรถโทรมาเบอร์ ชมรมคนพิการฯ 555 เป็นเบอร์ผมเอง แล้วชมรมมีแต่ผมรับสายครับ 555 ถ้าไม่เจ็บป่วยถึงขั้นลุกไม่ไหว ต้องไปช่วยเขาครับ
ตอนนี้ผมเปิด "ร้านคนพิการ" อีกร้านแล้วครับ ร้านนี้จะทำประโยขน์ให้คนพิการได้ในขอบเขตที่กว้างกว่าเดิมครับ ไม่ได้ฟิกซ์เฉพาะแต่คนพิการในชมรมท้องถิ่นเท่านั้นครับ
คนพิการที่เข้าเกณฑ์ที่เราจะสงเคราะห์ช่วยเหลือได้ ผมจะช่วยทุกคนเท่าที่รายได้ของร้านค้าจะอำนวยให้ครับ
ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับการอุ้มชูของคนในสังคมที่มีจิตใจเอื้อเฟื้อต่อคนพิการด้วยครับ.

ขอบคุณมากๆครับผม น้าเองก็กำลังให้อยู่เหมือนกันครับ...ให้กำลังใจผมเพื่อไปทำงานช่วยเหลือคนพิการต่อๆไป ขอบคุณมากจริงๆครับ น้าน้องวิน

555 เบอร์ชมรม ขอบคุณมากๆครับสำหรับกำลังใจครับ พี่ปลัด
ผมขอส่งรายละเอียดไปทาง in box นะครับ
แล้วเดี๋ยวพอป้ายร้านเสร็จแล้ว ผมจะมาโพสอีกทีครับ
ส่วนเรื่องค่าเบี้ยยังชีพเพิ่มขึ้น น่าดีใจแทนคนพิการครับ ที่รัฐเล็งเห็นความสำคัญครับ

ทำงานที่กรุงเทพกับเพื่อนผู้ให้โอกาสคนพิการให้หารายได้ไปช่วยคนพิการ





ขอบคุณครับ 

ขอบคุณ น้าบอลโลกกว้างมากๆครับ ที่ให้กำลังใจ
ตอนนี้น้าบอลก็ช่วยผมแชร์เพจร้านค้าคนพิการชื่อ "ร้านมนุษย์ล้อ ธุรกิจช่วยคนพิการ"อยู่แล้วต้องขอขอบคุณจริงๆครับ

ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจ

ขอบคุณมากครับ 

นานๆจะท่วมกันสักที  ไม่กลัวอยู่แล้ว เอาอยู่ ๆ ๆ ๆ ๆ 
ถ่ายกับพี่ชายที่คอยให้กำลังใจกันมาตลอด พี่ปลัดคอยให้คำแนะนำที่ดีเสมอๆครับ

ปี่ปลัดกับลูกชายสุดหล่อ มาเยี่ยมร้านกาแฟ ร้านค้าคนพิการ และช่วยอุดหนุนครับ

วินาทีเป็น วินาทีตายครับ 

เป็นการลงเรือครั้งแรกหลังจากที่พิการเดินไม่ได้มา 20 ปี

จำเป็นต้องลงครับเพราะเรือลำนี้ผมต้องลองก่อนที่จะเอาไปช่วยผู้ประสพภัยน้ำท่วมครับ 

มีอะไรที่ทำเองได้ก็อยากทำครับ จะได้รู้ว่าคนพิการทำอะไรได้บ้าง และอะไรที่ทำไม่ได้ 

งานนี้ไปบริจาคของและเลี้ยงเด็กกำพร้า ที่บ้านเด็กกำพร้าพระมหาไถ่ พัทยาครับ เมมโมรี่หายครับ ได้มาแค่ 2 รูปจากกล้อง
คนที่ไปเลี้งเด็กกำพร้าเป็นคนปกติทุกคนครับ มีคนพิการไปแค่ 2 คน อีกคนคือรองประธานชมรมครับ รูปอยู่ในเมมแต่มันหายไปแล้ววววว 

น้องคนขวาชู 2 น้ิว ขอ 2 รูป จัดปายยยย 

นี่ก็อีกงานนึงครับ 

อันนี้ ณเดช กับ หมาก  ในงานครับ