กุ้งแม่น้ำเผาตัวโต

ปูเผา ตัวเป้งๆ

และขาดเสียไม่ได้ ชาเขียวสำหรับสายแข็ง แต่ผมและอีกหลายๆท่านไม่ได้กินนะ เพราะเป็นแขก 

ทุกอย่างพร้อม ก็ลุยสิครับ รออะไร

ขวามือเสื้อลาย คือพี่เด่น ตามมาสมบท เพราะแกพักอยู่ระยอง ใกล้ๆกันนี่เอง

อาหารหมดไวแท้ เจ๊โบว์กับบังดี้ เลยลงไปย่างเนื้อต่อ

สาวๆเริ่มหน้าอมชมพูกันแล้ว อยากรู้จริงๆว่าใช้ครีมยี่ห้ออะไร 

อ้าวๆๆๆๆ ชน!!!

เพลงถูกเปิดไม่ขาดสาย จัดโดย ดีเจเนตร เสียงเอก 

อ่าว...หันมาอีกที น้องต้อยนั่งเอามือกุมหน้าผากไปซะแล้ว

สักพักนางก็เปลี่ยนอารมณ์ จำไม่ได้ว่ากำลังบ่นใครอยู่

สุดท้ายเห็นท่าจะไม่เวริ์ค แกเลยเล่นบทคู่จิ้น ซะงั้น

สักพักนึงเริ่มมีแรง นางก็ไปเล่นซนที่โน๊คบุ๊คอีกแล้ว นี่ไงครับ

ที่ผมบอกว่าทริปนี้น้องต้อยเป็นสีสรรค์จริงๆ

ตัดมาตอนเช้า ก็รวมตัวกันมากินข้าวต้ม มากัน 12 คน แต่ข้าวต้มพอแค่ 5 คน

ที่เหลือตื่นสาย ก็อดไปครับ

สังเกตุดูหน้าน้องต้อยตอนหมดฤทธิ์ คนละคนกับเมื่อคืนเลย

ถ่ายภาพบรรยากาศตอนเช้า ซึ่งวันที่เราจะออก น้ำขึ้นสูงมาก คลื่นลมกำลังดีเหมาะกับการตีปลาเก๋าโดยแท้

ผิดกับวันแรกจริงๆ แต่ก็ไม่มีเวลาให้เสียดาย เพราะหมดเวลาพักแล้ว

สักนิด ก่อนออก

เราเริ่มขับรถออกจากที่พัก เพื่อที่จะไปเที่ยวอีก 2 ที่ ส่วนรายละเอียดการพักที่ "บ้านริมทะเลรีสอร์ท" ที่น้าๆ Inbox ถามกันมาพอสมควร ผมจะตอบเป็นข้อๆนะครับ

ซึ่งขอให้ทุกท่านใช้วิจารณญานในการรับฟัง เพราะทั้งหมดนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผมเท่านั้น ส่วนเรื่องเบอร์โทรและค่าใช้จ่าย ขอให้หาข้อมูลในกูเกิ้ลกันเอง

ที่นี่มีชื่อเสียงอยู่แล้ว ข้อมูลเยอะ และผมไม่ได้มีส่วนได้เสียกับรีสอร์ท และไม่อยากให้เข้าข่ายโฆษณา แต่แค่แสดงความเห็นในแบบฉบับนักตกปลาคนนึงเท่านั้น



การเดินทาง : ที่นี่สะดวกมาก 2 ชม. จากกรุงเทพ และอยู่ใกล้สถานที่ท่องเที่ยงอื่นๆ และที่สำคัญ อยู่ใกล้ตลาดแสมสาร ทำให้เราสะดวกมากๆ เวลาซื้อของเพิ่ม


บรรยากาศที่พัก : ผมให้เต็มร้อย ด้วยห้องพักที่เป็นซีวิว เตียงอย่างดี ห้องน้ำสะอาด แอร์เย็น มีทีวีและ Wifi ที่จอดรถสะดวก ปลอดภัย และที่สำคัญ พื้นที่ทานอาหาร
และปิ้งย่าง มีขนาดที่กว้างขวาง ผมไปกัน 12 คนก็ยังไม่อึดอัดมากเท่าไร


การบริการ : ผมให้ 60/100 ถึงแม้ว่าวันที่เราไป จะมีนักท่องเที่ยวอีก 2 กลุ่ม แต่ว่าการบริการจะเทไปให้กับกลุ่มที่สั่งอาหารกินมากกกว่า ซึ่งกลุ่มผมและบ้านข้างๆ
ก็เน้นทำปิ้งย่างและทำอาหารกินเอง ทางพนักงานจึงไม่ค่อยดูแลเท่าที่ควร จริงๆก็ไม่ได้ขออะไรมาก แค่เอาของที่สั่งมาให้เร็วหน่อย...เท่านั้นเอง
ส่วนเรื่องการเช่าเรือคายัค ตรงนี้ก็ยังไม่ค่อยชัดเจน เพราะคนงานพม่าบอกว่า 2 ชม./100 บาท แต่เจ้าของบอกว่า วันละ 100 พายได้ไม่จำกัด ถ้าไม่มีคนต่อคิว
ผมนี่งงเลย...แต่ทั้งหมดนี้ไม่ได้ตำหนินะครับ เอาไว้เป็นข้อมูล เพื่อน้าๆจะได้เตรียมตัวถูก

อาหารเช้า : แอบสืบมาว่า รีสอร์ทข้างๆ (หลายๆที่) จะเสริฟเป็นข้าวต้มทะเล แต่ที่นี่เสริฟเป็นข้าวต้มหมู ซึ่งในกลุ่มก็มีอิสลามไปเยอะพอสมควร จึงทำให้กินกันได้ไม่ครบ
สรุปผมก็ยังให้ 60/100 อยู่ดี


หมายตกปลา ตกหมึก : อันนี้ผมให้เกินร้อยเลยครับ หมายตกปลาดีมาก แค่พายเรือออกไปตรงกองประการัง ก็สามารถตกปลาได้แล้ว แถมไซร์ยังสวยอีกด้วย
ส่วนหมายตกหมึกก็พายไปข้างๆ ซึ่งเป็นแนวหน้าผาหิน หมึกจับโยผม 2 ครั้ง แต่เป็นเพราะผมไม่ชินเอง เลยทำให้หลุดไป ส่วนกลางคืนน้ำลงเหลือแค่ครึ่งเมตร แต่มีหมึกกะตอย
ขึ้นเป็นจำนวนมาก ถ้ามีแหไป ผมรับประกันเลยว่าได้ไม่ต่ำกว่าร้อยตัวแน่นอน ส่วนถ้าหมึกใหญ่คงต้องรอคืนที่น้ำขึ้นกว่านี้

โดยรวมๆแล้วผมก็ขอให้คะแนน 90/100 ที่ขาดไปอีกแค่ 10 คะแนน ก็เป็นเพราะว่าการบริการยังไม่ถึงขั้นประทับใจเท่าไร แต่ก็ไม่ถึงกับแย่นะครับ ทุกอย่างก็ถือว่าโอเคเลย
สรุปคือ โดยรวมผมให้ผ่านครับ น่าไปพัก ยิ่งเฉพาะเป็นหมู่คณะ ยิ่งสนุก เพราะมีพื้นที่กว้างขวาง และเป็นส่วนตัว

เดี๊ยวพรุ่งนี้มาต่อให้นะครับ ส่วนคืนนี้ขอตัวไปนอนก่อน

+1 

++มาต่อกันนะครับ++

เราขับรถเพื่อมาดูสถานที่พักใกล้ๆ เพื่อเป็นข้อมูลในการมาเที่ยวครั้งต่อไป

จนมาถึง "ภูสิงห์รีสอร์ท" แต่แทนที่จะถ่ายรูปบ้านพัก สมาชิกในกลุ่มดันไปติดใจเจ้าไซบีเรี่ยน ตัวแสบ

ขอบอกว่ามันเฟรนด์ลี่มากๆ เข้าได้กับทุกคน จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาไม่เอาสุนัขพันธ์นี้เฝ้าบ้าน

เพราะอาจเปลี่ยนจากการเฝ้าบ้าน มากลายเป็นเล่นกับโจรแน่ๆ

เจอกันประมาณ 3 วิ แต่สนิทเหมือนอยู่ด้วยกันมา 3 ปี 

ป่าสนของภูสิงห์รีสอร์ท มันสวยงามดีแท้ 

ส่วนน้ำทะเลแถบนี้ ใสมากๆ น่าเล่นสุดๆ เพราะเป็นพื้นทรายไม่มีหิน

และพี่โอ๊ตกำลังส่องหาหมายตกหมึกใกล้ๆที่พัก ที่หวังว่าทริปหน้า จะประสบความสำเร็จมากกว่าทริปนี้

ถ่ายรูปกันเพลินๆ 

ป้ายที่พักด้านนอก ครั้งนี้เรามาเก็บข้อมูลไว้ก่อน ส่วนรอบหน้า เราจัดเต็มแน่นอน