 |
 |
27 พ.ค. 69
|
|
|
27 พ.ค. 69
|
)
ไปกันต่อเลยครับน้าๆป้าๆ นก ก็ปล่อยให้พวกมันนอน กันต่อไป เราไปกันต่อเลยครับน้าๆป้าๆ
อ้าวดูกันใหม่ครับน้าป้าๆ ว่าตัวอะไร เห็นน้ำแบบนี้ ผมนี่ตาลายเลยครับ 
อีกหนึ่งแต้มครับน้าๆบ้าๆ ปลาดุกครับ ปลาดุก ตาลายครับน้าๆป้าๆ ตีเกือบจะไม่โดน
ช่วงชุลมุนครับน้าๆป้าๆ ไปจัดกบมาอีกหนึ่งตัวครับ รวดเร็วมาก จนไม่ได้ถ่ายภาพก่อนเลย
น้าๆป้าๆ มองดูปลาดุก ที่ขาผมซิครับ มันแตกตื่นตกใจอะไรมา วิ่งมาซุกอยู่ที่ขาของผมเลยครับ 
พอผมสาดแสงไฟ เงยหน้าขึ้นไปเห็นตัวมันเข้า โอ้ว.....แม่เจ้า ปลากระทิงไฟ พรุ่งนี้จะมาต่อให้ใหม่นะครับน้าๆป้าๆ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าครับ จะไปเก็บภาพ นกกินลูกไทรมาฝากครับน้าๆป้าๆ(ยืมกล้องน้องที่ทำงานมา) 
สวัสดีครับน้าๆป้าๆ .....มาต่อกันเลยครับ งูตัวนี้มันไม่มีทีท่า ที่จะเกรงกลัวคนเลยครับน้าๆป้าๆ มันยังคงเลื้อยเดินหน้า ลงมาหาผมเรื่อยๆ ผมเองก็ไม่ได้ มีความประสงค์ที่จะทำร้าย หรือทำอะไรมันอยู่แล้วครับ จึงเปิดทางให้มันเลื้อยผ่านไป แต่ก็ตื่นตัว เตรียมพร้อม ที่จะป้องกันตัวเอง หากมันเข้าโจมตี พรานป่าในสมัยก่อน(ที่จังหวัดตราด) การเที่ได้เจองู ที่มีขนาดใหญ่ๆแบบนี้ มันหมายถึงเงินก้อนใหญ่ หมายถึงรายได้ ที่จะนำมาจุนเจือครอบครัว ได้อีกหลายวันเลยทีเดียวครับน้าๆป้าๆ หนังของงู ก็มีราคาสูงมากเลยครับ เนื้อที่ถูกลอกหนังออก ก็จะถูกตัดเป็นปล้องๆ แล้วจำหน่ายขายออกไป ที่นั่น ในสมัยนั้น ยังนิยมทานเนื้อของงูเหลือมกันอยู่ครับ ตัวของผมเองเมื่อตอนเด็กๆอยู่ที่ตราด ก็ดักนก ดักสัตว์ ดำน้ำหาหอยจอบ ดำน้ำยิงปลาดุกทะเลขาย เพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว และหาเงินไปโรงเรียนเหมือนกันครับ ตอนนั้นภูมิใจมากครับ ที่เราสามารถ หารายได้มาจุนเจือครอบครัวได้ มันเป็นความคิดแบบเด็กๆครับน้าๆป้าๆ ชีวิตในตอนนั้นยังคงสนุกอยู่....แต่ในวันนี้ ผมมีรายได้ มีงานทำ ไม่ได้เดือดร้อน มันจึงไม่มีความจำเป็นเลยครับ....สัตว์เหล่านั้นมันเคย มีบุญคุณกับผมครับ การที่ผมมีทุกวันนี้ได้ ก็เพราะพวกมัน....
มันถือว่าตัวมันเป็นเจ้าถิ่น เป็นขาใหญ่ มันจึงไม่สนใจอาคันตุกะ มองเห็นผมเป็นเพียงแค่ หัวหลักหัวตอ ไม่ได้มีความเกรงอกเกรงใจ มีดเหน็บกายาหวังสักนิดเลยครับน้าๆป้าๆ 
ขนาดตัวของมัน ตรงจุดที่ใหญ่สุดๆ ก็ใหญ่ประมาณขา ตรงบริเวณเหนือหัวเข่า ความยาวเท่าที่เห็นคาดว่า น่าจะเกิน 5 เมตรแน่นอนครับน้าๆป้าๆ
เห็นรูปช่วงครึ่งตัวของท่อนหัวไปกันแล้ว รูปนี้เป็น รุปอีกครึ่งท่อนช่วงหางครับน้าๆป้าๆ ได้เห็นลวดลายหนัง สีสวยๆกันเลยทีเดียวครับ 
ในตอนขณะที่...งูกำลังเลื้อยผ่านไป ปลาดุกตัวนี้ แตกตื่นตกใจกลัว ถึงขั้นหนีขึ้นไปอยู่บนบก กันเลยทีเดียวครับน้าๆป้าๆ
หลังจากช่วงเวลา ที่น่าตื่นเต้น ตื่นตัวได้ผ่านพ้นไป ก็เดินหน้า ส่องหาปลาต่อไป ในทิศทางที่งู เพิ่งจะเลื้อยผ่านลงมา เดินไปอีกไกล ก็ไม่มีปลา ไม่มีกบอีกเลยครับน้าๆป้าๆ มันคงหนีงู ไปกันหมดแล้วครับ
ส่องไฟไปทีไร ก็เจอแต่ (กบมะระ)พระนาง อุทัยเทวีครับ จริงๆคืนนี้ ผมตั้งใจจะมากางเต็นท์นอนสักคืนครับน้าๆป้าๆ ตั้งใจจะมาหุงข้าวกิน กับปลาดุกย่างหอมๆสักตัว ผักหนาม ผักกูดลวก น้ำพริกระกำอีกสักถ้วย หมดกัน ปลากระทิงไฟตัวนั้น มันทำให้ผมเปลี่ยนใจครับ กลัวมันจะมางาบไป ในตอนที่ผมนอนหลับ กับดักของผมก็คงจะเป็น ฝีมือของพวกมันนั่นแหล่ะ ที่มาเอาไป ปลาและกบ ที่ผมหาได้ในคืนนี้ จึงเอาไปให้น้าสุรินทร์ครับ พอดีแกจะกลับไปบ้านที่ต่างจังหวัด ครั้งต่อไป ผมคงจะต้องมากันสองคน กับน้าสุรินทร์แล้วครับน้าๆป้าๆ
เมื่อเช้าตื่นขึ้นมาก็มี ถุงนี่มาแขวนมี่หน้าบ้าน
มะละกอ ของฝากจากเพชรบูรณ์ เพื่อนบ้านครับน้าๆป้าๆ
น้าสุรินทร์ แกกลับมา แกก็เอา ฝรั่งมาให้ 1ถุง อยู่กันสองคนกับลูกสาว กินไม่ทันหรอกครับน้าๆป้าๆ แล้วจะทำอย่างไร
แบ่งใส่เป็นถุงๆ ไปแจกเพื่อนบ้านซิครับน้าๆป้าๆ คำว่าน้ำใจ ในสังคมไทยยังมีอยู่ครับ ไม่เชื่อ..น้าๆป้าๆลองทำแบบผมดูก็ได้ครับ
ต้นไทรครับน้าๆป้าๆ
ลูกไทร ที่พวกนกกิน แล้วตกลงมาครับ
ต้นกระบกครับน้าๆป้าๆ
ลูกกระบก ครับน้าๆป้าๆ .....กระผมขอลาน้าๆป้าๆ ด้วยภาพนี้เลยแล้วกันนะครับ ขอขอบคุณน้าๆป้าๆ ที่เข้ามารับชม ทุกๆท่านเลยนะครับ ขอบคุณมากๆครับ สำหรับกระทู้นี้ขอจบเพียงเท่านี้.....สวัสดีครับ
น้าๆป้าๆโปรดดูที่หน้า 7 ด้วยครับ อ่างดอกกราย จังหวัดระยอง ตอนนี้ทุ่งทานตะวัน กำลังออกดอกเลยครับ รีบๆมาถ่ายรูปกันครับน้าๆป้าๆ 
ขออนุญาติน้าเวป...ประชาสัมพันธ์ งานวันภูมิพลมหาราชา ประจำปี 2559 เพื่อรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่มีต่อประชาชนชาวจังหวัดระยองเมื่อครั้งเสด็จทรงงาน ณ อ่างเก็บน้ำดอกกราย อำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง ระหว่างวันที่ 1-5 ธันวาคม 2559 ที่ศูนย์บริการการพัฒนาปลวกแดงตามพระราชดำริ
