oO ไกลแค่ไหนคือใกล้ ~*: SiamFishing : Thailand Fishing Community

oO ไกลแค่ไหนคือใกล้ ~*

ซิกแซก02

คห.76: 18 มี.ค. 56, 18:26

iiws(4843

)

คห.77: 18 มี.ค. 56, 18:35

ไอ่เวช เดินกลับมาชวนผมย้ายหมาย หลังจากเดินตามพี่เอกไปที่ท้ายน้ำ

"กินทุกไม้เลยพี่" คำโฆษณาชวนเชื่อของมันทำให้ผมคล้อยตาม

ผมรวบเสื่อ เดินตามมันมาทางท้ายน้ำ อย่างเสียไม่ได้

แน่นอน ระหว่างทางผมหยุดเพื่อไว้อาลัยแก่ชีวิตที่ "สูญเปล่า"

ครับมันตายฟรีจากความมักง่ายของ คนบางจำพวก ด้วยเครื่องมือทำประมงที่รวมกับความมักง่ายของผู้ใช้มัน

วันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรกัน .... ถ้าเรายังคงเฉยเมยต่อสิ่งเหล่านี้ต่อไป?

iiws(4843

)

คห.78: 18 มี.ค. 56, 18:39

ที่หมายใหม่

ผมเลือกจะปูเสื่ออีกครั้งใต้สะพานที่แสงแดดส่องไม่ถึง

เอนตัวลงบนเสื่อผืนเดิม พร้อมๆ กับพยายามร้องเรียก เจ้าความสุขให้มานั่งใกล้ๆ เหมือนเดิม

เบื้องหน้า นักล่าในทีมทั้งสองคนกำลังขะมักเขม้น เอาเป็นเอาตายกันเลยทีเดียว

iiws(4843

)

คห.79: 18 มี.ค. 56, 18:42

พี่เอก ชายผู้หลงไหลในเกมส์การตกปลา (อย่างบ้าคลั่ง)

แกตกปลาเสียจนไอ่เวชพูดอยู่บ่อยๆ ว่า " พี่เอกถ้าไม่ได้ปลา ไม่ยอมกลับ"

มันน่าจะเป็นความจริง ... แทบทุกทริพ ที่ผมมีโอกาสได้ติดสอยห้อยตามไปร่วมทริพกับแก

ภาพที่ชินตาก็คือ แกจะตีเบ็ดอย่างไม่หยุดหย่อน ถึงแม้นจะเป็นเวลาไหนก็ตาม สปีดการตีของแกไม่เคยลดลง

แม้กระทั่งวันนี้ วันที่ผมนอนตาปรือนั่งมองดูแกตกปลา .... แกก็ยังคง มุ่งมั่นอย่างบ้าคลั่ง

เหมือนเดิม

iiws(4843

)

คห.80: 18 มี.ค. 56, 18:50

ฉากชีวิตเบื้อหน้าผมก็ยังคงดำเนินต่อไป

ภาพตรงหน้าล้วนแสดงให้เห็นความสำคัญของสายน้ำแห่งนี้ ที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนที่รายล้อมมัน

คำถามเดิมๆ ..... หากในวันที่ในน้ำไม่มีปลาหลงเหลืออยู่

คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคือใคร?

iiws(4843

)

คห.81: 18 มี.ค. 56, 18:53

เสียงร้องเรียกหากล้องดังขึ้น ปลุกความสนใจของผมกลับไปที่สองพระหน่อเบื้องหน้า

พี่เอกกับปลาปีกแดง หรือ กระแห ตัวน้อย

ด้วยขนาดที่สามารถจะเติบโตได้อีก มัถูกพี่เอกปลดเบ็ดแล้วคืนชีวิตสู่สายน้ำแทบจะทันทีหลังจากผมถ่ายรูปใบนี้เสร็จ

Bike_แปดริ้ว(580

)

คห.82: 18 มี.ค. 56, 18:56

สุดยอดเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความสุขจริงๆครับ

iiws(4843

)

คห.83: 18 มี.ค. 56, 18:56

"เวช สังกะวาด" ชื่อนี้ใช่มาเพราะโชคช่วย

บนเสียงหัวเราะครื้นเคลง กับความสุขสนุกสนาน

ในวันที่ ขนาด และ จำนวน ปลาไม่ใช่เรื่องสำคัญของเราอีกต่อไป

การที่เราได้ออกมาทำในสิ่งที่อยากทำ กับเพื่อนที่รู้ใจ ผมว่าสิ่งเหล่านี้ต่างหากที่ เติมเต็มชีวิตเรา

jamestakumi47(169

)

คห.84: 18 มี.ค. 56, 18:59

iiws(4843

)

คห.85: 18 มี.ค. 56, 18:59

รอกและ คันเบ็ดวางอยู่ที่ปลายเท้าของผม

แน่นอน ผมเลือกที่จะไม่หยิบมันขึ้นมา ด้วยเกรงเจ้าความสุข ที่นั่งอยู่ข้างๆ จะตกใจและหนีหายไป

ในวันที่เลือกจะนั่งกุมกล้องในมือ ข้างถังน้ำแข็งที่เต็มไปด้วยสารพัดเครื่องอื่มดับกระหาย ข้างๆ ถังน้ำแข็งยังมีถุงขนมถุงใหญ่

ครับ หลายครั้งในวันนี้ที่ผมถามตัวเองว่า เดินทางไปไกลสุดขอบฟ้า จะได้เจอไหมกับ ความรู้สึกแบบนี้?

นายชักช้า(9999

)

คห.86: 18 มี.ค. 56, 19:01

++ชอบมาก

pi621(27

)

คห.87: 18 มี.ค. 56, 19:18

ตามชมตามเชียร์ครับ

pollob(280

)

คห.88: 18 มี.ค. 56, 19:28

ติดตามชมด้วยคนครับ

ดร.มนตรี(15

)

คห.89: 18 มี.ค. 56, 20:59

tumzaa(91

)

คห.90: 18 มี.ค. 56, 21:00

ตามมาเชียร์อีกรอบครับ

Exia

คห.91: 18 มี.ค. 56, 21:31

บรรยากาศสุดยอดมาก ตามชมครับน้า

iiws(4843

)

คห.92: 18 มี.ค. 56, 21:38

ไม่ใช่เพียงโชคช่วย อย่างที่บอก

มันน่าจะใกล้เคียงกับคำว่า "ฟ้าลิขิต" ซะมากกว่า

ในขณะที่พี่เอกวัดปลาหมูขึ้นมาตัวแล้วตัวเล่า

เวชก็ยังคงวัดได้แต่สังกะวาดอยู่เรื่อยไป

"เวช สังกะวาด" ไม่เชื่ออย่าลบหลู่

นักล่าแห่งลำน้ำจาง(2492

)

คห.93: 18 มี.ค. 56, 21:41

ตามชม ตามอ่าน ตามดู ด้วยเน่อครับ

iiws(4843

)

คห.94: 18 มี.ค. 56, 21:44

ปลาหมูลาย

เป็นครั้งรแกที่ผมมีโอกาสได้พบกับมัน

จากคำบอกเล่าของเจ้าถิ่น ประกอบกับคำโฆษณาชวนเชื่อของไอ่เวช เรื่องความล้ำเลิศของรสชาติปลาหมูทอดกรอบ

ไม่น่าแปลกใจอะไรมากมาย ที่ผมจะบอกว่า .... ทริพนี้เกิดจากความ "อยากกิน" ล้วนๆ ครับ

iiws(4843

)

คห.95: 18 มี.ค. 56, 21:48

ปลาหมูฟ้า / เขียว

นับเป็นโชคของผมจริงๆ ที่วันนี้ได้มีโอกาสพบปลาหมู พร้อมๆ กันถึงสองชนิด

พร้อมๆ กับคำโฆษณาชวนเชื่อเพิ่มเติมของไอ่เวช "ปลาหมูฟ้าอร่อยกว่า หมูลาย เห็นๆ พี่"

5555++

อย่างที่บอกไว้ข้างต้น ในวันที่จำนวน หรือ ขนาด ไม่ได้เป็นเครื่องกำหนดขนาดของ "ความสุข"

การได้พบเจอสายพันธุ์ใหม่ๆ ที่ปลายสายเบ็ด ล้วนเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นของผมเสมอ

และผมเชื่อแน่ว่า หลายคนไม่รู้จัก และไม่เคยตกมัน...... เพราะผมเองก็พึ่งเคยเหมือนกัน

5555++

iiws(4843

)

คห.96: 18 มี.ค. 56, 21:54

วูบหนึ่ง ผมพยายามหาคำตอบบนรูปร่างของปลาชนิดนี้กับชื่อของมัน

มีส่วนใดคล้าย หรือใกล้เคียง "หมู"รึ?

จากคำบอกเล่าของ "เจ้าถิ่น"

ปลาหมูเป็นปลาที่อาศัยอยู่ในโพรงไม้ หรือโพรงหิน เป็นกลุ่ม

ปากมีขนาดเล็กมาก ดังนั้ การเลือกใช้ตะขอตัวเล็กๆ จึงทำให้ตกได้ค่อนข้างง่ายกว่า

เมื่อกินเหยื่อแล้ว ปลาหมูมักจะมุดกลับเข้าไปในโพรง และ กางครีบคมๆ ข้างแก้มออก ทำให้เราไม่สามารถดึงมันออกมาจากรูได้

ในขณะปลดเบ็ดจากปากปลาหมู กรุณาระมัดระวังครีบๆ คมๆ ข้างแก้ม ด้วยนะครับ

เวช กับพี่เอก โดนมาแล้ว 5555++

iiws(4843

)

คห.97: 18 มี.ค. 56, 21:59

ความขบขันของทริพ มักจะมาพร้อมๆ กับเรื่องเล่าที่ยาวนานไม่รู้จบ

ในขณะที่พินิจ พิเคราะห์ ปลาหมูทั้งสองชนิดจนจบสิ้นกระบวนความแล้ว....

วินาทีกับความสำเร็จของเค้าก็มาถึง

กับสีหน้าที่ไม่แน่ใจ "นี่ปลาหมูรึเปล่า ฮ่ะ??"

RACHEN(272

)

คห.98: 18 มี.ค. 56, 22:10

++ตามชมตามเชียร์ครับ

iiws(4843

)

คห.99: 18 มี.ค. 56, 22:11

ฉากชีวิตที่ยังดำเนินต่อ

เหมือนเงาสะท้อน ความต้องการที่จะอิงแอบอาศัยสายน้ำในการดำรงชีวิต

ไม่แปลกอะไรที่เราเติมคำว่า "แม่" ให้กับสายน้ำ จนกลายเป็นคำว่า "แม่น้ำ"

ด้วยแม่นั้นมีแต่ "ให้" กับลูก ตราบเท่าลมหายใจสุดท้าย

แม่น้ำก็คงไม่ต่างอะไรกันมากนักกระมัง

boy11(211

)

คห.100: 18 มี.ค. 56, 22:13

ตามชมคับ