เห้ยๆๆๆๆๆๆๆ  ย๊ะฮู้.............. ถึงแล้วโว้ยยยยยยยย
เรือที่ได้แต่ดูมันทางยูทูป 

ขอหล่อหน่อยน่ะ

ขนของลงเรือเสร็จ staff ของเรือ มารอต้อนรับ ช่วยกันโหลดของสัมภาระ ลงเรือ
ที่ท่าเรือนี้มีเรือด้วยกัน 3 ลำน่ะครับ และทั้ง 3 ลำจะมีชื่อเรือแต่ล่ะลำ แต่ที่สำคัญเรือทุกลำมีคำว่า ENCHANTER ห้อยท้ายด้วย
ผมไม่แน่ใจว่า น่าจะเป็นเจ้าของเดียวกันรึป่าว แต่คิดว่าน่าใช่น่ะ เจ้าของก็น่าจะเป็น กัปตัน แลนซ์ หนวดเคราหงอกๆ ด้านหลังผมอ่ะแหล่ะ
ส่วนเสื้อดำอีก 2 คนด้านหลัง ไอ้ตัวโตๆนั้นชื่อ บรอด่อน อีกคนที่เห็น คือ โคบี้
      และที่ผมรู้มาอีกอย่างคือ ทางลูกค้าที่จองเรือ ไม่มีสิทธิ์มาเลือกว่าจะขึ้นลำนั้นลำนี้แบบบ้านเรา เพราะว่า ถ้าเราจองเรือกับเค้า
กัปตันเรือทั้ง 3 ลำจะมาจับฉลากกันว่า ใครจะได้ออกกับลูกค้ากลุ่มไหน เยสเขร้ แฟร์เกมส์ เกิ้นนนนนน กรูจ่ายตังส์ แต่เลือกไม่ได้น่ะค่ะ
  กลุ่มผมคงโครตโชคดีมั้ง ที่ได้ลงลำนี้ ที่ดังที่สุดในโลกตอนนี้

เริ่มประกอบอุปกรณ์ครับ 555 ใครที่เคยเห็นผม หรือ เคยได้ลงเรือไปตกปลากะผม คงจำได้น่ะครับ
ช่ายยยยแย้วววว 555 คันสีขาวกะรอกL50 ชุดนี้ ผมให้เป็นชุดเก่งของผมเลยฮ่ะ รักมันมาก ชอบมาก
But! 555 ต้องยอมเอามาประกอบชุด ซาบิกิ ครับ ฮือๆๆๆๆ
เพราะผมคำนวนดูแล้ว แม่งพังแน่นวล ทริปนี้ ถ้าเอามาเล่น king fish ที่นี่ น่าจะเป็นชุดตกปลาเหยื่อที่แพงที่สุดในโลกล่ะ555 

มาแล้วๆ สมาชิกคนสำคัญอีกคน พี่กบ พี่นัท เสี่ยยุทธ และบาลู กลุ่มนี้น่าจะขับรถหลงไปนิดหน่อย
จึงมาถึงที่เรือช้ากว่ากลุ่มผม และคืนแรกทางกัปตันได้บอกให้พวกเราช่วยกันตก ปลาแม็คคาเรล ไว้ทำเป็นเหยื่อ
เพราะบางวัน kingfish อาจมีโอกาสที่จะไม่กัดเหยื่อจิ๊กเลยก้อมี หรือถ้าขี้เกลียดตก ทางเรือมีขาย แต่เป็นแบบแช่เย็น
ซึ่งจะสู้เหยื่อเป็นๆไม่ได้ กลุ่มเราเลยต้องทำตามที่กัปตันบอก เพราะมาตั้งไกล ข้ามซีกโลกกันมาเลย
ถ้าจำเป็นต้องมือเหม็น ก็ต้องยอมล่ะว้าาาา 555
  เพราะถ้าซื้อทางเรือมาตก เค้าขายถาดล่ะ 100 เหรียญ เยเขร้ เอ้าาา สู้ว้อยยยย

แต่เรามาเริ่มตกกันช้าไปหน่อย เพราะปลาพวกนี้จะตกได้ดีๆ ต้องช่วงกลางวัน เลยสู้กันได้แค่ถึงเที่ยงคืนกว่า ก้อแยกย้ายกันไปนอน
เตรียมเก็บแรงไว้ โดนของหนักๆพรุ่งนี้กันดีก่าฮ่ะ 555
  ปลาที่นี่มีคนท้องที่มาตกกันเยอะเลยครับ เค้าใช้ปลาหมึกแล่ตก พวกที่ได้ก็คือ SNAPPER ตัวคล้ายๆปลากระพง แต่หน้าเหมือนปลาม้า เค้าว่า อร่อย
ผมเห็นคนที่นั่นตกได้เอาได้เอา แต่ได้ขึ้นมาตัวเท่าๆฝ่ามือผม พอขึ้นมาเค้าก็ปลดเบ็ดแล้วปล่อยไป ไอ้ผมก็งงจิก้าปปป แล้วมันจะตกทำไม่กันว่ะ

  มาถึงบางอ้อ ก็ที่ออสก้ามาบอกว่า ที่นี่เค้ามีกฎอยู่ว่า ถ้าได้ปลาชนิดนี้ตัวยาวไม่ถึงฟุต เค้าห้ามนำกลับมาทำอาหารต้องปล่อยอ่ะครับ
โอ้ ซ๊วดยอดดดด ความรับผิดชอบต่อธรรมชาติ และสังคม เค้าดีจริง น่าอิจฉา ผมเห็นบ้านเรา ตัวเล็กตัวน้อย จับแดรกเรียบค่ะ

คืนนี้จบกันด้วยภาพนี้ล่ะกันน่ะครับ เด่วมาต่อให้เรื่อยๆครับ บางคนอาจจะมองดูว่าผมจะเอามาเล่าทำไมเรื่องการเดินทาง เรื่องกิน เรื่องความเป็นอยู่
แต่ผมคิดว่า ทริปนี้มันเป็นทริปที่ถือว่ามีค่าสูงสุดในชีวิตผมแล้วล่ะ มันเป็นประสบการณ์ที่ ยากจะมากันได้บ่อยๆ
เพราะมันอาจเป็นประโยชน์กับน้าๆบางกลุ่ม หรือ บางท่าน ก็เป็นไปได้ ที่กำลังหาเวลาจะไปกับเรือลำนี้กันอยู่
ผมเลยจะพยายามนำเอาสิ่งที่ผมเห็น ที่ผมเจอ มาเล่าให้ฟัง ให้ได้มาก ให้ได้ครบที่สุด ที่ผมพบมา
ผมไม่ได้รวย ผมไม่ได้คิดจะโอ้อวด เพราะไม่มีจะให้โอ้อวดยุแล้ว 555 แต่ผมแค่ชอบทำในสิ่งที่ผมชอบ ที่ผมรัก สักครั้งเถอะน่าในชีวิต
หารูปโทรฟี่สวยๆ มาแปะผนังบ้าน ไว้ดูตอนแก่ ให้ลูกให้หลานมันดูบ้างซะหน่อย
ไปมันให้สุด ถ้ามีโอกาสทำได้น่ะ เชื่อผม

รอชมต่อเลย  ครั้งหนึ่งในชีวิต 

รอนานแล้วครับ

รอชมครับ

ขึ้นวันใหม่ วันแรกบนเรือลำนี้ครับ โคปี้ กะ บรอด่อน และ กัปตัน ตื่นกันแต่เช้าตรู่เลย เพื่อเริ่มงาน
และ ทำหน้าที่ของแต่ล่ะคน อาหารเช้ามื้อแรกของทริปครับ  555
  ผมจะแจ้งว่า เรือที่นี่เค้าคิดค่าอาหารเป็นรายคนน่ะครับ คนล่ะ60 เหรียญ/วัน 3 มื้อ ตกประมาณ 1,200 บาท
เจอมื้อแรกเข้าไป ทึ่งเลยผม เพราะถ้าไปซื้อกินแบบนี้บนฝั่งที่ผ่านมาแค่มื้อแรกที่กิน ผมว่าก็เกิน 600 บาทล่ะ

พอกินเสร็จ กัปตันก็ได้เรียกมา ปฐมนิเทศ กัน ครั้งแรกเลยครับ
  ตอนแรกผมก็งง เพราะตกที่บ้านเรา ไม่เคยเจอแบบนี้
เค้าจะบอก ระเบียบบนเรือของเค้าต่างๆนาๆ เรื่องการนอน การกิน การทำงานของพวกเค้า
ว่าที่นี่เค้าทำกันแบบนี้ ขนาดเรื่องการถอดรองเท้า ยังต้องเก็บให้เป็นระเบียบเลยครับ
ใครไม่ทำตาม เค้าจะถ่ายรูปแล้วเอาไปลงประจาน ในหน้าเฟสบุ๊ก ของเรือ ให้คนทั่วโลกได้เห็น
เยเขร้ โหดสัส 

ช่วงเรือวิ่ง ทางเรือเค้าจะมีชุดทรอลิ่ง มาลากให้ 3 ชุด
และที่ไม่เคยเห็นคือ เค้าลากหัวหมึกล่อปลาโอ โดยใช้วิธีแฮนไลน์ครับพี่น้อง
คือปล่อยสายด้านท้ายเรือ 2 เส้น ซ้าย-ขวา ยาวประมาณ 5-6 เมตร พอปลามาติดเบ็ด
ก็ใช้มือดึงเอา เย้ยยยยย สุดยอดว่ะ ปลาที่นี่มันไม่กลัวเรือกันรึไงเนี้ย

นี่ครับๆเค้าทำกับแบบนี้อ่ะที่นี่ ไอ้สายเชือกสีเขียวๆอ่ะแหล่ะ

แพร็บเดียวมื้อเทื่ยงแล้วคร้าบบบบ
แกงกระหรี่ไก่ ว้าววววว ได้กินไก่แว้ววววว
เมื่อเช้าเจอใส้กรอกเนื้อวัว แดรกไม่ได้เลยผม กินแต่เบค่อน กะ ไข่กวน และขนมปัง กาแฟ

ใกล้เถิงหมายแรกแว้ววววว
ตื่นเต้นกันหย่ายยยยย  แล้วกัปตันก็เรียกรวมพล กันอีกรอบ
คราวนี้ เค้ามาอธิบาย กฎระเบียบต่างๆในการตกปลา
เช่น ต้องใช้ สาย พีอี 8 ช็อกหลีด 150 - 200 Lb คันเวทเหยื่อ 500 กรัมขึ้นไป เหยื่อต้อง 400-700 กรัม
แต่พวกผมฟังก็ เยสๆ ไปก่อง แต่ที่กรอสายใส่รอกมาส่วนใหญ่จะ พีอี5 - พีอี6 ช๊อคหลีด 100-120 Lb
เพราะคิดว่า มันจะดึง พีอี5-6 ขาดก็ให้รู้ไปสิว่ะ 555 มั่นใจมากกกกก

เห็นเกาะแล้วก้าปปป จำกันได้ป่าว
เกาะนี้ที่ถ่ายทำหนังเรื่อง คิงคอง ไงครับ และก็ มี ลอร์ดออฟเดอะริง ด้วย

และแล้วก็ถึงหมายแรก กัปตันจะตะโกนบอกจากด้านบนครับ
เพื่อบอกให้ลงเหยื่อโดยให้เด็กเรือช่วยจัดระเบียบเว้นช่องไฟของแต่ล่ะคนให้เหมาะสม
และบอกระดับน้ำว่าลึกเท่าไหร่ ปลาอยู่ที่ความลึกเท่าไหร่ ให้ใช้เหยื่อกี่กรัมลง
พวกผมก็ทำตามนั้น ผมจำไม่ได้ว่าใครโดนก่อน แต่ที่ได้ยินน่าจะโดนพร้อมๆกันเกือบทุกคนเลยครับ
ของคนอื่นผมไม่รู้ แต่ของผมที่โดน ผมรู้สึกว่ามันดึงแรงมาก แถมกระแทกสายกลับมาแรงๆ เป็นละรอกๆ
บอกได้คำเดียวว่า เห้ยๆแม่งสุดยอดว่ะ เบรคที่ผมตั้งเอาไว้น่าจะประมาณ7-8 กิโล สายไหลออกไปแบบนิ่มๆเลย
และเด็กเรือ ไอ้โคบี้ก็เดินมาประกบผม พร้อมพูด wInd up ๆๆๆๆๆ ผมนึกในใจว่า มึงจะให้รีบเก็บสายทำไม่ว่ะ
ปลามันเพิ่งโดนเบ็ด แรงต้นๆแบบนี้ ต้องปล่อยมันไปก่อนดิว่ะ ไอ้ผมก็ด่ามันไม่เป็นด้วยสิ
ได้แต่ลดคันลง และรั้งอยู่อย่างนั้นได้พักเดียว
  มันทำแบบนี้ครับ มันยื่นมือมาโยกเลเวอร์แดรก ที่รอกผมเป็นฟลูเลย แม่ย้อย หัวทิ่มสิครับพี่น้อง แม่งเหมือนแกล้ง
อยู่ ไทยแลนด์น่ะเมิง ทำแบบนี้ โดนกรูแน่นวล
สรุป.............ไม่รอดครับ สายระเบิด พีอี6 ของผม ของคนอื่นๆด้วย ทั้งหมดเลย สรุปว่าไม่มีใครเอาปลาขึ้นบนเรือได้แม้แต่ตัวเดียวครับหมายนี้

งานงอกล่ะสิ กัปตันจอดเรือเรียกทุกคนมาท้ายเรือ แม่งด่าๆๆๆๆๆๆ ยาวมากผมแปลไม่รู้หรอก ที่รู้ว่ามันด่าเพราะ พูด3-5 คำมันมีฟักๆๆๆๆ
ทุกประโยค555 สรุปกัปตัน บอกให้พวกเราเปลี่ยนสายเป็นพีอี 8 ช็อค 200 lb เหยื่อ 500 กรัม เพราะเค้าเดินดูแล้วพวกผมไม่ทำตามที่เค้าบอก
ถ้าไม่ทำ มันจะไม่พาเข้าหมายปลาใหญ่ เพราะอะไรหรอครับ มันว่า หมายนี้ที่พามาหมายเเรก เพื่อเทสพวกผม
และพูดว่า หมายนี้เป็นหมาย baby kingfish
เยสสสสเขร้ และพูดต่อว่า แค่หมายนี้ยังไม่มีปัญญาเอาขึ้นได้สักตัว
คงไม่ต้องไปตกหรอกปลาใหญ่ เค้าให้เวลา 1 ชั่วโมงช่วงย้ายไปหมายใหม่ ให้พวกผมแก้ตัวใหม่ซะ

พอถึงหมายใหม่ พี่เอก็กู้ศักดิ์ศรีฟามเปงไทยเกรียน กลับมาให้ทีมเราได้แบบหายห่วงครับ
แต่ไหง๋ขึ้นมาตัวมันหดรึไงครับพี่เอ เห็นดึงพี่เอซะหอบแบบนั้น พอขึ้นจากน้ำ ทำไมมันเล็กจังหว่า

พอถามพี่กบ ถึงรู้ว่า ปลาที่นี่มันเป็นปลาน้ำเย็น แรงจะมากกว่าปลาบ้านเรา 2-3เท่า 

จัดอุปกรณ์กันใหม่เกือบหมดเลยทุกคน และก็ได้ปลาขึ้นมาบ้างแต่ไม่ได้ถ่ายไว้ครับ เพราะปลาที่ขึ้นมาถ้า
ไม่ใหญ่ เค้าจะปลดเบ็ดแล้วรีบปล่อยไปเลย และบางครั้ง แบบตัวปลายังอยู่ในน้ำก็ยังมีเลย
ส่วนผมวันนี้ ยอมแพ้ครับ ได้เย่อตัวที่ขาดตัวเดียว แล้วใบ้สนิทเลย เพราะกว่าจะกรอสายจีนที่ใส่มาออก ทั้งหมด 3 ชุดเลยครับ มีL120n JM5n Accu500n กว่าจะกรอออก แล้วกรอเปลี่ยนเข้าไปใหม่ทั้งหมด กินเวลานานมาก ต้องมาต่อช็อคใหม่ทั้งหมด หมดกันๆ เข็ดกับสายจีนเลยครับ หมดเวลาบนเรือลำนี้ แค่นาทีเดียวผมว่า มันมีค่ามากๆ เพราะกว่าจะมาถึงที่นี่ได้ ไม่ง่ายเลย แล้วก้อเปลี่ยนเป็นสายโอเชียร ซึ่งเตรียมมา ดีน่ะซื้อช่วงลดราคาของร้าน 7Sea ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมานี้
แต่มีแค่ พีอี6 แต่ต้องจำใจโกหกบอกทางเรือว่า พีอี8 เพราะเด่วแม่งไม่พาไปตกหมาย ทรีคิง ส่วนคนอื่นๆได้ครบกันเกือบทุกคน แต่ตัวเล็ก
 

จบครับ หมายคิงฟิช วันนี้ สรุปผมเศร้าหงอยอยู่คนเดียว เค้าคุยข่มกันใหญ่ในเรือ
อ้ายเราได้น่ะ แต่ขาด คุย บ่ ได่