ด้านหลังเรือเลี้ยงต้อยมงพร้าวกันอย่างสนุกสนาน .....กับคัน PE3 อูยมันส์ใช้ได้ .....ลงเป็นโดน

เนื่องจากผมเคยอกหักจากกำพ่วน การตีเหยื่อป๊อบร้อย ร้อยยี่สิบกรัม กับเรือที่วิ่งไปด้วย ป๊อบไปด้วย เก็บสายไปด้วย โคลงด้วย ครบทุกรสชาติ ตีไปสี่ไม้แทบอยากจะกลับบ้าน .... เหนื่อยสุดๆ ...

ผมจิ๊กกระมงพร้าวไซส์กำลังห้าว ได้สามสี่ตัว ....

เสียงเฮจากหัวเรือดังขึ้น ....

บังเซ็นกำลังงัดวาฮูตัวใหญ่ จากคันตีป๊อบ  .....

ผมวางคันจิ๊ก ...เดินตามไปขอตีทันที ....

อยากจะรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน  ... เวลาตีบนเรือใหญ่ๆ ...

กำลังจะตีไม้ที่สอง ...

บังเซ็นและกองเชียร์ บังยูซุบและพี่บอย สั่งให้ตีไปหาดวงอาทิตย์ที่กำลังจะตกน้ำ ....

มีตัวไล่เหยื่อเพนซิลของบังเซ็น .....

หวดสุดแรงเกิด ...

พันปลายไกด์ .......

เอาใหม่ ....

ตรงตามเป้าหมายดั่งใจคิด ....

หมุนสามรอบ กระแทก ป๊อบ หมุนสามรอบกระแทก ป๊อบ ...

เหมือนมีอะไรกวดเหยื่อ ....มองไม่ค่อยชัด ...เพราะย้อนตะวัน ...

หมุนสามรอบ กระแทก ..... ตูม ...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

มันชาร์จ ป๊อบดังสนั่น น้ำระเบิด เหมือนที่ดูในคลิปยังไงยังงั้น ......

ทั้งกด .....ทั้งวิ่ง .....

กด ...วิ่ง .....กด .......

Stella 8000FA หมุนสายมาได้ทีละรอบครึ่งรอบ ....

ได้ยินเสียงเชียร์กองหนุนจากดาดฟ้า ...

สั่งว่า ...ปั๊มสั้นๆ ...คล้ายเชียร์มวย ยังไง ยังงั้น ....

หูเริ่มอื้อ ตามเริ่มลาย .....

ถ้ามันไม่มอด ....

ผมก็ม้วย...

มีแค่สองทางเลืิอก .......

หลังจากพี่บอย ยันมาร์ ให้น้ำไก่ไปสองอึกแรงฮึดก็ทำให้ประสบผลสำเร็จ ....

พี่โท มอบรถเข็นตัวยักษ์ ฝันที่เป็นจริงให้กับผม

โพลาลิสวัน กับ ฝันที่เป็นจริง ...

พี่เอกเกี่ยวตะขอ ตะโกนบอกว่าหย่อนสาย ....

มันหมายถึง การต่อสู้ได้จบลงแล้วโดยผมเป็นผู้ชนะแบบหมดสภาพนักศึกษา

ผมหมดแรงทรุดลงนั่งพิงกับกาบเรือ ...

ตบหัวเจ้า GT ตัวนี้ ......สองสามที ....

แล้วบอกมันว่า ....ขอบใจ ......ขอบใจ ...ขอบใจ ...

โทรฟี่ของผม โทรฟี่ของชีวิต

สปีดแรก .....เห็นสายที่ไหลออกลมแทบจับ

เสียงเชียร์แว่วๆมาว่าเล่นให้จบ .......

ผมเห็นสายที่ไหลออกไป ความท้อเข้าเกาะกุมหัวใจทันที .......

สะใจ ......กับเรียวแรงมหาศาลของปลาชนิดนี้ ....

สะใจ กับลีลาการชาร์จเหยื่อ ที่แสนตระการตา ....

มันหมดแรงก่อนผมแค่ไม่กี่นาที .......เท่านั้น .....

ไม่มันมอด ...

ผมก็ม้วยจริงๆ .....

ฝันที่เป็นจริงของผม .....กับเ้รือ โพราลิสวัน ...

โทรฟี่ของชีวิต .....

ปลาตัวนี้ ....จะทำให้ผมจดจำทริปนี้ไปอีกนานแสนนาน ......

ไม่ว่าอายุจะเยอะจะแก่ลงไปอีกสักแค่ไหน ......มันจะเป็นเรื่องเลาขานไม่มีวันจบของผมตลอดไป

ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ GT  ตัวนี้มากมาย .....

เพื่อนกิ๊กเข้าร่วมแสดงความดีใจ

พี่ๆเพื่อนร่วมทริปทุกท่านร่วมถ่ายภาพเป็นที่ระลึก ....เป็นที่ระทึกใจไปตามๆกัน

อาจารย์หมัด

พี่แมน บอกว่าสะใจมากมาย

แพคคู่ อิ๊ก&ดีน

บังพล

อิ๊ก ขอเดี่ยวๆ

บังดีน  ขอเต็มๆ

พี่บอย ยันมาร์

กิ๊ก ออสซี่

ขอบพระคุณทุกๆท่านมากๆครับ คงจะทักทายได้ไม่ครบนะครับ  ขอพักก่อนนะครับ ...

ฝากไว้กับชุดนี้ ... Carpenter + STL 10000 

รับทราบครับ ต้องเอาเนื้อสะเต๊ะ กับข้าวหมกไก่ ของบังยูซุป ไปเป็นสะเบียงด้วยนะครับ ...ผมสู้ตาย  กินไม่ถอยเลย แหะ แหะ

หลังจากเพื่อนๆร่วมแสดงความดีใจถ่ายรูปคู่กับเจ้าGTใจดี ตัวนี้ได้ไม่นาน .....

คัน Carpenter ขี่กับรอก คำหล้า 10000 ทำงาน ....

บังรี่เล่นไม้แรก ...จากนั้น ...

ผลัดคืนมาให้เจ้าของ ....

กระมงตัวนั้นจบชีวิตทันที ที่เลือกรัปทานคันชุดนี้ ...

พละกำลังของคันที่ล้นเหลือ กำลังเบรคที่ล้นหลาม ....

กรามหัก ปากฉีก ลิ้นหลุด เหงือกขาด เท่านั้นมันถึงจะเป็นอิสระได้ ...

มันเถียงได้แค่สองฉาด ...ก็หมดเรี่ยวแรงในบัดดล ....

เหมือนจะแข็งแต่ไม่กระด้าง ....

เหมือนจะกระด้างแต่ไม่แข็ง ...

คล้ายๆจะอ่อนแต่มีกำลัง ....

เบาแต่หนักแน่น ....

" คันช่างไม้ " คันนี้ อย่าได้เอามาเปรียบมวยกับ " กุหลาบน้ำเงิน 555F " ของผมเลย .... เพาเวอร์มันต่างกันเยอะ ....แหะ แหะ ...คันเรากลายเป็นไม้จิ้มแข่วไปเลย 

โถ่ ...ด๊อกตัวเท่าลูกหมา .... มันนวดผมซะน่วมเลยกว่าจะเอาตัวขึ้นมาได้ ....

เห็นแล้วอยากได้จริงๆ .... one hundred คันนี้ ...........

"สงสัยทริปหน้าต้องให้น้าแพรพาคันนี้ไปนวดที่ " ดอนลีโอ" ....

กระมงพร้าวตัวนี้โดน อาวุธเทพแบบในเกมส์  God Of War 

ถามว่า ทำไมต้องใช้ของแพง ....

ตอบว่า ...สุดแท้แต่กำลังและสุดแต่ใจจะไขว่คว้า ....

เรียวบิ เซาเบอร์ 4000  บังเซ็นเล่นจนจบงานสอบผ่านแบบสบายๆ..

ไบโอมาสเตอร์ เบอร์ 6000 ของบังดีนก็จบทริปแบบชิวๆ ....

นานๆออกทีแบบปีละหน ...ผมว่าไม่ต้องไปลงทุนลงแรงอะไรมาก ...

เอาเท่าที่มีเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยตามกำลัง เน้นสายสำรองไปจะดีกว่า ...

แต่ถ้าหากชื่นชอบอุปกรณ์เข้าขั้นและเน้นรายละเอียดปลีกย่อย ....

ออกทริปบ่อยๆ ไปไกลๆ ทริปใหญ่ๆ ทริปนานๆ ...

กำลังเงินพอ กำลังทุนหนา ....

ตามแต่กำลังศรัทธา ...กำลังทรัพย์ ...

ผมว่า ... เกมส์จิ๊ก ....

ไม่ว่าจะจิ๊กขนาดไหน จะไลท์ มิเดียม เฮฟวี่ ...

มันสำคัญที่สภาพร่างกายของผู้ตกมากกว่า .....

ขอให้ฟิต ไม่มีท้อ ไม่มีเหนื่อย .....

อุปกรณ์จะถูกจะแพง .....

ความสนุกมันเท่ากัน ........... ณ.จุดจุดนั้น ...เสมอภาคกันทั้งหมด ...

เพราะมันจะมีแต่รอยยิ้ม หยาดเหงื่อและเสียงหัวเราะ ....ถากถาง .........ที่จะจดจำไม่รู้ลืม ...

ใส่ไม่ยั้ง ซัดไม่เลี้ยง ......ดิ้นต่อยท้อง ร้องต่อยปาก .....