คนสุดท้ายที่จะขาดเสียมิได้ .....กัปตันแห่งโพลาริสวัน ....

ปลาตัวนี้เป็นสถิติใหม่ของเรือ ....

พี่โทแจ้งว่า ...

ตำแหน่งที่ปลาตัวนี้กินเหยื่อ ....เรือพวกเราได้เข้ามาแตะขอบดอนLynda แล้ว ...

นี่ขนาดเพิ่งถึงกับปลาตัวแรกเท่านั้นนะครับ

พบกันใหม่พรุ่งนี้  ในตอน " คืนนรกแตก "  ราตรีสวัสดิ์

หลังจากสยบลูกรักบี้มีครีบลงได้ ......

พี่เอกจัดการผ่าท้องเอาเครื่องในออก ....อีกเป็นอาทิตย์กว่่าเราจะกลับบ้าน ...

เพื่อรักษาความสดของเนื้อปลาให้มากที่สุด .....

พี่ท๊อป ....ผู้เคยมีประสบการณ์ในการตกทูน่าใหญ่มาก่อน ...บอกว่า ..

ฝรั่งมันถือ .... ใครก็ตามที่ตกได้ทูน่าใหญ่ตัวแรกในชีวิต ....

ต้องกินหัวใจ .......หัวใจทูน่าแบบสดๆ ...

พี่นัท .....ทดลองทำท่า ก่อนให้เพื่อนๆนักรบเทำพิธีกินหัวใจเข้าเผ่าทูน่า ....

นี่แค่ท่าทดลองใส่กล้องนะครับ .....หน้าตาฟิลลิ่งได้หมดเลย ..... ท่าจะอร่อย

เข้าทำพิธีคนแรกครับ ....พี่บอย ยันมาร์ .....

กินเนื้อดิบๆมาเยอะแล้ว ....งวดนี้รัปทานหัวใจกันแบบยังเต้นตุบๆในมือกันเลย .....

รสชาติ คงไม่ต้องถามผมในกระทู้นะครับ .....

ใครมีโอกาศเจอรบกวนถามให้ทีว่ารสชาติเป็นอย่างไร .....

คนถัดมาครับ ......เข้าพิธีตามมาเป็นรายที่สอง ....

ฝรั่งมันถือ ....ว่าถ้าหากกินหัวใจทูน่าใหญ่ตัวแรก ...แล้วจะทำให้ผู้ตกโชคดีในการออกทะเลและตกปลา ....

ตอนนั้นท๊อปเปอร์พูดอะไร เค้าก็เชื่อหมดทั้งลำครับผม .....

มันเป็นศรัทธาไปแล้ว .....

บอกให้สองคนนี้กินกระเพาะฉี่ สองคนนี้ก็ยอมไปหมด .....

ว่าแต่ว่า ....ที่พี่เอกชำแหละออกมา ....แน่ใจเหรอว่าใช่หัวใจ ...ไม่ใช่ถุงสเปิร์มปลาทูน่า ...

เคยได้ยินมาบ้างเรื่องความเชื่อของฝรั่ง ....ห้ามเอากล้วยลงเรือ  ห้ามเอาไข่ต้มลงเรือ ...

หลังจากเสร็จภารกิจทูน่าใหญ่ ......ก็ได้เพลารัปทานอาหารเย็นพอดี ....

เหลืออีกแค่ 2 ชั่วโมง เท่านั้นก็จะถึงหมาย .....

ความตื่นเต้นไม่ต้องพูดถึงครับ ....

แค่แตะๆขอบดอนยังเจอตัวขนาดนี้ .....

ผมเชื่อว่านาทีนั้น .....จินตนาการของใครหลายๆคนคงเตลิดเปิดเปิงไปไกลแสนไกล ......

ท๊อปเปอร์ ยังคงง่วนในการหางานใหญ่ให้เพื่อนร่วมได้ออกแรงกันอย่างต่อเนื่อง ....

สำหรับทริปที่เดินทางไกล .....

ผมว่าอุปกรณ์ที่เพียบพร้อม จะทำให้เราสามารถสนุกได้ในทุกๆเกมส์ ....อย่างตื่อเนื่อง ...

บางครั้งเราใส่ใจกับการตกปลาเพียงบางอย่างบางเทคนิคมากเกินไป .....จนทำให้มองข้ามความสนุกในรูปแบบอื่นของการตกปลา

จัดเลยลูกพี่ .....จัดเลยยยยยย 

สวัสดีปีใหม่ครับพี่เอ๋ ........สุขภาพแข็งแรงนะครับพี่เอ๋

ความสุขที่คุณสัมผัสได้ ......

อาหารดี ดนตรีเพราะ แสงแดด สายลม เกลียวคลื่น เสียงหัวเราะและมิตรภาพที่รู้ใจ ....

บางครั้งชีวิตคนเราก็ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้ .....

ลุงบู๊ท ......ไอ้หนุ่ม ดอยเต่า ของเด็กๆ

พี่ชายจากแดนไกลเหนือสุดของสยามประเทศ เป็นหัวหน้าทริป เป็นผู้รวบรวมเพื่อนๆจากทั่วสารทิศมาลงเรือลำเดียวกัน ....

ดิ ไอดอล ในเกมส์จิ๊กกิ้งของผมครับ ....

พี่บู๊ทเป็นผู้เปิดโลก แห่งท้องทะเลให้ผมอย่างจริงจัง ....หลังจากผมเคยผ่านงานน่านน้ำพม่ากับทีมงาน King Fisher กับเรือ โพราลิส ลำนี้ ...

พี่บู๊ท ...ทำให้ผมรู้ว่า ....โลกนี้มันช่างกว้างใหญ่นัก .... ท้องทะเลมันมีอะไรให้น่าค้นหา ....

หลายครั้งที่ผมไม่อยากจะเชื่อว่า .....ชายผู้ที่มีรากเหง้าอยู่ที่เชียงใหม่ ...ห่างไกลจากท้องทะเลนับพันกิโลเมตร .... แกจะคลั่งเกมส์จิ๊กกิ้งได้มากเท่านี้ ....

ระยะทางและเวลาอาจไม่ใช่ปัญหา .....หากใจท่านมันไปภึง ....

พวกเราพักผ่อนอิริยาบทในบทสุดท้ายก่อนเรื่อจะถึงหมายไม่นาน ......

การรอคอยของนักตกปลาทั้ง 11 ชีวิต ...กำลังจะสิ้นสุดลง ...

มันเป็นการเดินทางที่ทรมานหัวจิตหัวใจมากๆ ....

ลองคิดกันดู .....

นอนตื่นเต้นอยู่ที่บ้าน 1 คืน ก่อนออกเดินทาง .....

นอนตื่นเต้นอยู่ที่ระนอง 1 ก่อนการเดินทาง....

นอนตื่นเต้นอยู่ในเรือ 1 คืนระหว่างการเดินทาง ...

3 คืนเต็มๆที่พวกเราผุดลุกผุดนั่งเดินวนเวียนเป็นหนูติดจั่น ....ทนทรมานเพื่อที่จะรอเหยื่อเหยื่อจิ๊กลงเป็นดรอปแรกของทริป ...

มันต้องใช้เวลากี่ชั่วโมงกัน ....

มาถึงแล้วมันต้องกิน ......ไม่อย่างงั้นจะมาไกลกันแบบนี้ทำไม .....

นี่คือวลีทีเด็ดที่ผมจำมาจากทริป ดอนลีโอ เมื่อปีที่แล้ว ...

จวบจนวันนี้ .... วันที่มาถึง " ดอนลินดา"

คำพูดคำนี้ยังไม่ตกยุค .....

เมื่อเรือโพราลิสวัน เบาเครื่อง ....... จนได้ยินเสียงหอนของเฟืองเกียร์ ...

นั่นเหมือนเสียงระฆังตีบอกให้ทราบว่า .....การตกปลาที่แท้จริงใกล้จะเกิดขึ้นแล้ว ....

พวกเรากรูออกมาจากในเรือ .....แต่งองค์ทรงเครื่องกันอย่างเรียบร้อย ....

ใส่ถุงมือ ใส่เข็มขัด .......

เสียงเรือเบาเครื่องเป็นครั้งสุดท้าย ....ก่อนทิ้งสมอ .....

เมื่อสายสมอตึง ......

เรือลำน้อยสีขาวลอยลำเข้าที่เข้าทางอย่างที่กัปตันคำนวนไว้ ......

ความันส์ก็ถือกำเหนิดขึ้นในบัดดล ......

ชายหนุ่มทั้ง 11 คน ออกมายืนเรียงหน้ากระดานบรรเลงเพลงจิ๊กเริงระบำท่วงทำนองเดียวกันอย่างงดงาม ....

ทุกอย่างที่ศรัทธา ....ถูกทิ้งลงสู่ท้องทะเลทันทีที่สิ้นเสียงคำสั่งของกัปตัน ......

ผมจำไม่ได้ว่าใครได้ปลาตัวแรกของเรือ .....

แต่ที่แน่นอนคือฝูงกระมงตาแดงไซส์งาม เข้าต้อนรับเราเป็นหน่วยแรก ...

สลับฉากด้วยกระมงพร้าวจอมดื้อ ....

พี่นัท ....จัดหนัก ...

เพียงแค่ชั่วโมงแรก ....เหยื่อพี่นัทขาดเป็นว่าเล่น ....

พี่ชายผู้มีรอยยิ้มเรียบง่าย .....

จัดหนักใส่วายร้ายใต้น้ำทันที่ ...เมื่อมันพลาดกัดโดนเบ็ดเข้าไปเต็มๆ ....

Kitzz Asari ปีนี้จัดหนัก ...... จิ๊กแต่ละครั้งเหยื่อเกิน 300 กรัมทั้งนั้น ...

เจ้ากิต ตั้งเป้าเอาไว้ปีนี้จะหาโทรฟี่กลับไปเชยชมให้ได้ .....

บนความพยายามที่่น้ำหนักอุปกรณ์รวมแล้วชุดจิ๊กหนักพอๆกับชุดป๊อบ .....

ลองคำนวนคันดูนะครับ ... รอก JM Pe 8 สาย PE 12 คัน Pe 10 เหยื่อ 400 กรัม ....

แค่เห็นก็ขนหัวตั้งแล้วครับ  ........

พักแปปนึงครับ .....หิวแล้ววววเด๋วเย็นนี้มาต่อให้ ยาวไปตนถึงดีกเลยครับ

ขอเวลาทำงานแปปนึง

มันเหมือนท่วงทำนองเดียวกันที่ซ้อมกันมา ......

มันเหมือนวงออเศสตร้า วงเล็กๆที่ซ้อมร่วมกันมาเป็นแรมปี ....

ท่วงทำนองของแต่ละคนสอดรับขับขานส่งทอดต่อกันไปไม่มีหยุด ไม่มีจบสิ้น .....

ท่วงทำนอง Jigging ไม่มีหยุด ...

เสียงหัวเราะและร้อยยิ้มที่ก้องกังวานดังลั่นไปทั้งท้องทะเลสีดำมืด ...

นอกจากแสงดาวที่สุกสกาวบนท้องฟ้า ......

เรือไม้สีขาวแห่งดาวเหนือดวงนี้ ....

ก็มีดารา 11 ดวงที่สองแสงแห่งความสุขสดใส แข่งกับดวงดาวจากฟากฟ้า

เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม ......

วินาทีนั้น นาทีนั้น ชั่วโมงนั้นบนเรือ ......

"ใคระมีสตางค์ก็มีไป ใครจะไปเหยียบดาวก็ตามใจ ใครจะคอยแย่งกันไปไหน ปล่อยตามใจเขา โลกกลมๆจะเป็นของใคร ไม่เคยจะข้องเกี่ยว มีแต่เธอผู้เดียวก็สุขใจ เธอมีใจจริงแท้และมี

ความหมาย เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม "

ประโยคแห่งเพลงดังในอดีตสมัยวัยเยาว์ของผมคงจะแทนคำจากใจได้เป็นอย่างดี .....

แน่นอนครับ โลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ .....

แต่กลางท้องทะเลค่ำคืนนั้น ..... สำหรับผม ...

ทุกอย่างมันสมบูรณ์แบบที่สุด ....

ได้ลงกับเรือลำที่รัก ....

ได้ตกปลากับเพื่อนรักที่ใช่ .....

มีความสุขกับเพื่อนร่วมทริปทุกๆคน ....

อาหารดี ดนตรีเพราะ ....

ปลากินดี ....

จะเอาอะไรมากไปกว่านี้ .....

" คืน นรกแตก " Yellow Fin Tuna .....

ไอ้หนำเลี๊ยบครีบเหลือง ดาหน้าเข้าถล่มพวกเราตั้งแต่หลังสองยามไปไม่เท่าไร .....

พวกมันกินทุกอย่างที่ตกลงไปในน้ำ  ....ลึกเกิน 40 เมตร

ด้วยพิกัดเฉลี่ยตัวนึง 5-7  กิโล  พวกมันสร้างความมันส์ให้อย่างต่อเนื่อง .....แบบเมดเล่ย์

ทุกสิ่งอย่าง ....ที่เรืองแสงและไม่เรืองแสง ....

มันวนเวียนรอคอยรุมทึ้งเหยื่อของทุกๆท่านที่หย่อนลงไป ......

" มันส์ " ..... นิยามง่ายๆของทุกๆคืนที่ดอนลินดา

พวกมันแวะเวียนเข้ามาทักทายพวกเราแทบทุกคืน ....ไปจนพระอาทิตย์ถกกุงเกงขึ้นที่ชายฟ้า ...

จิ๊ก แคสต์ ป๊อบ .....เอฟวรี่ติงจิงเกิลเบล พวกมันรับหยุดหมดทุกชนิด ...

เจ้ากิตมันส์เข้าเส้นถึงขีดจัด ....

จัดชุด PE1 กับคัน 9 ฟุต ออกมาวาดลวดลายหาความตื่นเต้นมากขึ้น .....คิดดูมันจะมันส์แค่ไหน ...

เบอร์ 8000 ไอ้หนำเลี๊ยบพวกนี้ยังวิ่งกันสะเด่าไข่ขนาดนั้น ....

เจ้าเบียร์จิ๋ว ....ทำท่าหลงรักชุดเก่งของผมอย่างจริงจัง ...

พวกเราหลายๆคน โดนเล่นงานขาดกันไปหลายชุด ....

เพียงคืนแรกความเสียวสยองก็เข้ามาทักทายพวกเราอย่างรวดเร็ว ....

นอกจากมหกรรมมวลมหาประชาชนเยลโล่วฟินที่คลั่งถึงขีดสุด ....

มันยังมีวายร้ายฟันหมา ติดตามเหยื่ออันโอชะของพวกมามาด้วย...

" ด๊อกทูธ ทูน่า " ..... 1 ในปลาเกมส์ที่กระสันต์นักหนาอยากจะโดน ....

พวกมันติดตามเหยื่อมาด้วยอย่างใกล้ชิด ......

เยลโล่ว ตัวไหนที่กินจิ๊กแล้วพวกเราอัดกันอย่างเหนื่อยอ่อนหมดแรง ....

เรียบร้อย ..... ไอ้ฟันหมาตัวโตมันจะเข้าสกรัมสุ๋ยเยลโล่วตัวน้อยของท่านแบบไม่ให้ตั้งตัว .....

คืนๆนึงโดนกันเป็นสิบตัว ......สายขาด หมดหลอด เบ็ดง้าง ... เป็นเรื่องปกติ ...

" ปลาใหญ่ มันไม่โง่ " ....

หลังจากที่ผมโดน ไอ้ด๊อกไซส์ที่ตามล่า ฉุดกระชากหัวทิ่มหัวตำไปไม่ต่ำกว่า 3 ครั้ง ....

คำว่า " อย่าใช้อารมณ์ ใช้ไม่ได้ผลเสียแล้ว " .....

Carpenter Pe 6-10 ขี่ควบด้วย STL 20000 สาย PE 10 กับเหยื่อ 480 กรัม ถูกส่งลงไปควานหาในทันใด .....

ผมได้แต่มองเพื่อนอัดเยลโล่วตัวแล้วตัวเล่า ....

ระหว่างที่ผมหอบรับทานกับชุดเฮฟวี่เวท .....

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนโกหก ...ผมได้เยลโล่วฟินทูน่าแค่3ตัวแทนที่จะเป็นด๊อกทูธทูน่าไซส์บิ๊ก ......

จนหมดความอดทน ......เยลโล่วตัวงามสอยเหยื่อจิ๊กผมกลางน้ำ .....

ย้ำไป 3 ที .....แน่นๆ .....

ผมปล่อยให้ " เยลโล่วฟินตัวนั้น ล่องลอยกลางน้ำ พร้อมกับตะโกนด้วยความโมโห .....เพราะเหนื่อย ....."

" แน่จริงมรึงมา " .....

พี่น้องหมู่มวลมหาชนที่ติดตามกระทู้ผม ครับ .....

สินเสียงที่ผมตะโกนท้าทายไอ้ฟันหมา....

คันแข็งระดับโหดติดอันดับโลก งอหงิก งอก่องอขิง .....

รอกที่ผมเตรียมมาต้อนรับสัตว์ประหลาดโดยเฉพาะ .....ร้องไห้คร่วญคร่ำ

สัมผัสแรกที่รู้สึก .....ใช่เลย ...

มันแน่เลยตัวที่เราตามหา ....ไอ้หมาบ้าแห่งท้องทะเล .....

มันวิ่ง ....วิ่ง ...วิ่ง ....แล้วก็วิ่งตามรูปแบบที่โดดเด่น .........

ทั้งวิ่ง ทั้งกด .......

และแล้ว ....ก็เบา ..... ปลายสายเบาหวิว ...

มันจากไปแล้ว .....

ผมหมุนรอกตัวเท่ากระบอกน้ำเข้ามาอย่างหมดแรง .....

ปลายสายเบาหวิวไร้การตอบรับ .....

ขาดสายช๊อคหลีด .....

เก็บความเศร้าเอาไว้ในแววตาเท่านั้น ......

ผมเดินกลับมาผูกชุดปลายสายใหม่ทั้งหมดเพื่อหวังจะแก้แค้น ....

เสียงดังเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นที่ปลายแสงไฟท้ายเรือ ....

ภาพที่เห็นคือ .....ปลาเยลโล่วตัวขนาดยาวเป็นศอก ...

ร่างกายแตกระยับไปด้วยคมเขี้ยวของอสูรร้ายใต้น้ำ .......

มันว่ายประคองร่างขึ้นมาในแนวไฟ มองเห็นสภาพร่างกายอันยับเบินอย่างเห็นได้ชัด ...

ที่สำคัญที่สุด ...... มุมปากมันมีเหยื่อจิ๊กยาวกว่าสามคืบสีชมพูของผมที่มุมปาก .........

Yellow Fin Tuna ยังคงบ้าคลั่งต่อเนื่องไปจนฟ้าสาง ยิ่งใกล้สว่างยิ่งดีเดือด .....

ใครหลายๆคนเบื่อเกมส์จิ๊ก เดินไปหยิบอาวุธยาวเหวี่ยงออกไปหาความมันส์ที่ผิวน้ำกันต่อ .....

เสียงโวยวายดังลั่นขึ้นที่หัวเรือ .....

อารมณ์เหมือนเชียร์มวย เชียร์ไก่ตี ....

เอ้ย.... เอ้ย .........เอ้ย .....

เป็นจังหวะจะโคน ....

ภาพที่เห็น ....มันตื่นเต้นเสียนี่กะไร ...

ภาพยามเช้ากลางทะเล ที่มีฉากหลังเป็นภาพสีม่วงของท้องฟ้ายามสายันต์ ... โดยมีพระเอกเป็น " ป๊อบเปอร์ " ตัวน้อยลอยละล่องกระแทกน้ำเป็นฟองฟูฟ่อง ....ทะลวงผ่ากลางฝูงเยลโล่วฟินทูน่า ....

ปลาตัวแล้วตัวเล่า ....พุ่งทะยานเข้าชาร์จเหยื่ออย่างดีเดือด .... โดนบ้าง ไม่โดนบ้าง ...

ฝ่ายคนที่อยู่บนเรือก็ส่งเสียงเฮลั่น ดั่งเชียร์มวย ....

มันเป็นความทรงจำที่สวยงามและเป็นภาพติดตา ....

เยลโล่วตัวนั้น ทะลึ่งกระโจนพรวดเดียวขึ้นกลางอากาศ อวดครีบเหลืองยาวสลวยสวยเก๋ดุจดังผมของนางแบบก็ไม่ปาน ...

มันโถมเข้าใส่เหยื่อป๊อบของเจ้าเบียร์ทั้งตัว ..... และก็ไม่พลาด .....

เจ้าปลาตัวนั้นเลยกลายเป็นภาพถ่ายใบนี้ .....

ไม่จบ ไม่จบ ...... เสียงกัปตันดังแว่วมาตามลมและกลิ่นหอมของแกแฟยามเช้า .....

เหล่าพลพรรคไอ้ครีบเหลือง ยังไม่ยอมลดราวาศอกให้กับพวกเรา ....ไม่จบ ไม่สิ้นเสียที

มันท้าตีท้าต่อยอย่างต่อเนื่องเป็นระลอก ....

ความมันส์แบบนี้ผมเคยพบเจอครั้งนึง ....ตอนที่ไป อันดามันไอส์แลนด์กับพี่โท 10 วัน 10 คืน ....ครั้งนั้นพวกเราไปท้าตีราวีกับพวกไอ้ครีบเหลืองเผ่านี้ที่เกาะภูเขาไฟ ...เหมือนกันเหมือนหนังรีเมค คลาดเคลื่อนกันก็แค่ขนาดตัวที่เกาะภูเขาไฟมันเป็นไซส์10กิโลอัพ

ไม่เลิก ....ไม่เลิก .....

ทุกดรอปที่ทิ้งลงไป ......ต้องโดน ....

ตัวแรกกัดผิด ......ต้องมีตัวที่ 2 ซ้ำ .....ตัวที่ 2หลุด ตัวที่ 3 เข้าชาร์จ ....

มันสนุกสุดเหวี่ยง ....จริงๆ

พี่หมอนก ....... สุดยอดจังหวะฝีมือไลท์จิ๊กแห่งชุมพร

ทริปนี้นำ เหยื่อ Blue Blue มาแจ้งเกิด .... ผลิตสกอร์ได้เป็นกอบเป็นกำ ....

คืนแรกพวกเราไม่มีใครสนใจที่จะตกหน้าดินกันเลย .....

เกียจคร้านเกินที่จะสนใจ ....

ในเมื่อปลาจิ๊กกินดีมากมายถล่มทลายขนาดนี้ ......

เสียงหัวเราะ .....และรอยยิ้ม ....ระบายไปทั่วทั้งท้องทะเล .....

ดั่งว่าโลกทั้งใบ ....มีแค่พวกเราเท่านี้