เมื่อช่วงปีใหม่ต้นปี(ซึ่งตรงกับฤดูหนาวจับขั้วของประเทศจีน) ผมมีโอกาสไปเที่ยวกรุงปักกิ่งประเทศจีนมาครับ จริงๆประเทศจีนไปมาหลายครั้งแล้ว แต่หลายเมืองก็ไปซ้ำอีก เพราะต่างที่ต่างเวลาก็ต่างสถานการณ์กันไป (แถมที่เที่ยวและอาหารการกินก็เพียบด้วย) งวดนี้ไปมาหลายที่เหมือนกัน อากาศตอนที่ไป อุณหภูมิยามเที่ยง(ช่วงแดดออกเปรี้ยงๆ)ก็ประมาณลบสองลบสามองศา (-2 องศาถึง –3 องศา) แต่ถ้าดวงตะวันคล้อยต่ำลับขอบฟ้าไปเมื่อไหร่ ค่าปรอทจะวิ่งฉิวไปแตะลบเก้าลบสิบกันเลย (-9 องศาถึง -10 องศา) งานนี้เสื้อหนาวของใครแกร่งไม่พอ คำว่า”สั่นเป็นเจ้าเข้า”ยังน้อยไปด้วยซ้ำนะเออ

สิ่งหนึ่งที่ผมชอบทำในต่างแดนก็คือ ไปดูวิถีชีวิตผู้คนครับ คราวนี้เลยไปตลาดอาหารทะเลที่โด่งดังที่สุดในกรุงปักกิ่ง เนื้อที่ของตลาดที่นี่จัดได้ว่าอภิมหาโคตะระความกว้างทีเดียว มีทุกสิ่งให้เลือกสรรครับ ร้านรวงมากมายต่างเฮโลมาขายปลาน้ำจืดและปลาน้ำเค็มทั้งส่งและปลีก เรียกว่าพ่อค้าแม่ขายพากันยกสารพัดสัตว์น้ำทั้งกุ้งหอยปูปลาปลิงเม่นหนอนขึ้นมาจากทะเลและแม่น้ำครบวงจรที่นี่ที่เดียว แต่ไหนๆไปทั้งทีแล้ว ผมเลยถือโอกาสเก็บภาพบรรยากาศมาฝากน้าๆทุกท่านในห้อง Siamfishing เลยละกัน เราจะไปเดินตลาดอาหารทะเลสดๆแห่งนี้ท่ามกลางอุณหภูมิเย็นเจี๊ยบติดลบกันครับ (ตอนที่ไป ผมยังพกกล้องตัวเดิมไปอยู่เลย)

ตลาดที่นี่อยู่ไกลปืนเที่ยงมาก รถไฟใต้ดินก็ไปไม่ถึง รถเมล์สาธารณะก็ไปไม่ถึงอีก ถ้าจะไปแบบประหยัด ต้องต่อรถเป็นพัลวัน (พาลเอางงได้) ขาไปผมเลยนั่งแท็กซี่ไปดีกว่าเพื่อความฉับไว ผมโบกแท็กซี่จากที่พักในเมือง บอกเป้าหมายไป พี่โชเฟอร์ได้ยินชื่อสถานที่พลันบอกว่า ไกลนะนั่น แต่ผมตั้งใจจะไปแล้ว อะไรก็ฉุดไม่อยู่แล้วล่ะ ระหว่างทางก็คุยภาษาจีนกลางสัพเพเหระกับพี่โชเฟอร์ไปเรื่อย เขาถามผมว่าเป็นใครมาจากไหน นึกไงถึงไปที่นั่น (คือพี่โชเฟอร์เค้างงเต้กน่ะ) ผมเสวนาบ้างชมวิวบ้าง เรียกว่านั่งนานเติบเลย แต่ทิวทัศน์สองข้างทางนอกเมืองก็ชวนเพลินได้เหมือนกัน ค่าแท็กซี่ขาไปเบ็ดเสร็จ(คิดเป็นเงินไทย)ราว 700 บาท (จำตัวเลขเป๊ะๆไม่ได้แล้ว) ช่วงที่ผมไปถึงตลาดเป็นเวลา 9 โมงกว่า อุณหภูมิภาคพื้นอยู่ที่ลบสี่องศาครับ

อนึ่ง เนื่องจากภาพมีจำนวนมากพอตัว ผมคงต้องขอทยอยลงในกระทู้นี้นะครับ

น้าๆพร้อมกันหรือยัง ถ้าพร้อมแล้ว ตามผมมาโลด...

และภาพที่เห็นภาพแรกนี้ก็คือทางเข้าครับ

เมื่อเดินเข้ามา ก็งงๆกับทิศทางนิดหน่อยว่าจะไปทางไหนดี หนาวก็หนาว สนุกก็สนุก เอาล่ะครับ ไปลุยกัน

เดินเข้ามาก็เจอกับศูนย์จัดแสดงพันธุ์ปลาขนาดยักษ์ (หรือภาษาชาวบ้านเรียกว่า แผงขายปลา นั่นเอง ) ที่เห็นด้านหน้าเป็นเพียงด้านนอกอาคารเท่านั้นครับ ยาวอลังการงานสร้างมากกก... 

เท่าที่สังเกต ตลาดแห่งนี้จะแบ่งเป็น 3 โซน คือโซนขายปลาในตัวอาคาร(ชาแลนเจอร์ฮอลเมืองทอง)ขนาดยักษ์ โซนขายปลาหน้าตัวอาคารพาณิชย์ และโซนตลาดมุงหลังคาสังกะสีกลางแจ้ง

แต่ที่เห็นในภาพนี้เป็นโซนตลาดมุงหลังคาสังกะสีกลางแจ้งครับ งั้นเรามาเริ่มที่โซนนี้ก่อนดีกว่า ได้บรรยากาศบ้านๆดี ผมชอบมาก เดินแบบนี้แหละมันคือชีวิตจริง

เอาล่ะครับ มาถึงแระ เดี๋ยวเราเดินผ่ากลางซอยเข้าไปสำรวจด้านในกันดีกว่าว่ามีอะไรบ้าง ตามมาครับน้า

บรรยากาศด้านในจะเป็นประมาณนี้ (มุมนี้คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ดีเหมือนกัน จะได้เก็บภาพครบๆหน่อย ) 

เนื้อปลาแซลมอนเรียงรายให้เลือก (แพ็คขึ้นรูปสวยงาม ขายกันชิ้นโตๆไปเลย)

มุมนี้ละลานตาจริงๆสำหรับเมนูคนรักหอย

ผมเห็นหอยจอบ หอยหลอดจีน หอยหวาน เม่นทะเล มีกุ้งปนมาด้วย ส่วนหอยทางซ้ายที่มีเยอะๆ น่าจะเป็นหอยเชลล์นะ

หอยเยอะมาก หลายชนิดหลากสไตล์ (คำถามที่ 1 ใครรู้จักหอยอะไรในภาพนี้ ก็บอกกล่าวกันได้นะครับ )

อันนี้เค้าเรียกกุ้งลายเสือใช่ไหมครับ (สดจริงๆ)

หมึกสายตัวเป็นๆแหวกว่ายอยู่ในน้ำ

น่าจะปูม้านะ (นี่ก็สดจากไร่เชียว)

ภายใต้หลังคาสังกะสีแห่งนี้ เราเห็นร้านขายหอยนางรมด้วย แต่พวกเขากำลังอะไรอยู่หว่า ไปดูกันดีกว่าเนอะ

กำลังกระเทาะเศษดินออกจากเปลือกหอยนางรมนั่นเอง

ไปดูใกล้ๆกันครับ

ร้านนี้สงสัยรอสินค้ามาลงอยู่ เพราะของเขิงวายหมดแล้ว

จบจากด้านใน เราออกมาดูนอกหลังคาบ้างดีกว่า บริเวณนี้เอาไว้วางพวกกล่องหรือลังสินค้าแช่เย็นครับ (ควันเควินออกปากออกจมูกตลอด หนาวจริงๆ)

มาดูอีกจุดนึงกัน บริเวณนี้ก็ใช่ครับ จุดวางลังแช่แข็งทั้งนั้น

ภาพนี้คือบทพิสูจน์

ถ้าเป็นตลาดสดบ้านเรา เวลาเปียก พื้นจะแฉะ แต่ตลาดสดที่นี่ เวลาเปียก ทุกอย่างจะกลายเป็นน้ำแข็งอย่างที่เห็น น้าๆต้องเดินดีๆนะครับ ระวังลื่นเอา (อ้อ กรุงปักกิ่งมักจะมีลมมาล้อเล่นเสมอ เดินข้างนอกทีไร อย่าให้พูดเลย)

แอบพามาดูดงขยะครับ (ไหนๆมาแล้ว ต้องเข้าให้ถึง )

น้ำเฉอะแฉะที่แข็งตามพื้นบวกกับขยะต่างๆจะกวาดมาสุมรวมกันตรงนี้ (น่าจะรวมน้ำแข็งที่แช่แข็งปลาด้วยแหละ) ตั้งไว้กลางแจ้งท่ามกลางอุณหภูมิติดลบอย่างนี้ น้ำแข็งไม่ละลายไปไหนหรอก อย่าได้ห่วงไปใย

แหม... นึกถึงไอติมลูกเสือ ครีโม และไผ่ทองขึ้นมาทันที ขายแบบนี้ประหยัดความเย็นไปในตัว (อ้อ แต่ที่เมืองจีนมีรถเข็นขายไอติมกลางแจ้งแบบไม่ง้อน้ำแข็งจริงๆนะครับ ผมยังเคยซื้อกินประชดชีวิตหนาวเลย เข้าเมืองตาหลิ่วเหมือนกับชาวบ้านเค้า สะใจจนปากสั่น )

มุมนี้เป็นย่านอาหารทะเลแพ็คสำเร็จรูปครับ ก่อนที่เราจะเข้าสู่ตัวอาคารด้านในกัน (จริงๆเราสามารถเข้าตัวอาคารได้หลายทางนะ แต่ผมขอเลือกเก็บภาพบางส่วนมาให้ดูแล้วกัน)

สองข้างทางนี้จะเต็มไปด้วยแผงอาหารแพ็คสำเร็จรูปอย่างที่เห็น (พ่อค้าสองคนที่ใส่หมวกสีดำยืนอยู่ริมซ้ายนิสัยดีครับ เขาชวนผมคุยด้วย เป็นมิตรกับผู้มาเยือน)

งั้นเรามาดูกันว่ามีอะไรอยู่บนแผงอาหารทะเลสำเร็จรูปบ้าง

ห่อทางขวาน่าจะปลาหมึก แต่ห่อซ้ายนี่หอยหรือปลาหมึกนะ (เตรียมเข้าสู่โหมดงง)

หอยเชลล์ครับ

(คำถามที่ 2 น้าๆรู้ไหมครับว่าทำไมเปลือกหอยเชลล์บ้านเค้ากับเปลือกหอยเชลล์บ้านเรา ถึงสีสันและลวดลายไม่เหมือนกัน ผมสงสัย หรือว่าหอยเชลล์มีหลายสายพันธุ์)

อันนี้น่าจะเป็นปลาจวดเตียนเขี้ยวเวอร์ชั่นแพ็คมาอย่างดี

กุ้งครับกุ้ง (หีบห่อดูภูมิฐานทีเดียว)