เสียงเครื่อง Yamaha ประดับไว้ด้วยม้า 200 ตัว จำนวน 2 เครื่องยนต์เบาลง ......

คลื่นใหญ่ที่เกิดจากเรือเราแล่น วิ่งตามเรือกระแทกเข้ากับกราบเรือโยนโคลงเคลง ....

นั่นหมายความว่า ......

จุดหมายที่พวกเรารอคอยดั้นด้นทิ้งบ้านมาไกลแสนไกลหลายพันกิโลเมตรได้จบสิ้นลงเสียที .....

หมายแรกของทริป .....

พวกเราหลายคนเคยมาตีป๊อบที่ " มัลดีฟ " เป็นครั้งที่ 3 แล้ว ....

ขาดแต่เพียงน้องใหม่ GT Vergin ประจำทริป ...

แป๋ง สัตว์ใหญ่ ....

พวกเรารับน้องด้วยให้แป๋ง เปิดฟลอร์ ตีเหยื่อประเดิมทริปเป็นคนแรก......

แคสติ้งเหยื่อก่อน 3 ไม้ โดยที่พวกเราจะไม่ตี .......

อนิจจา ......

เพียงแค่การตีเหยื่อหนที่สอง ....ป๊อบเหยื่อสำลักน้ำ กลับมาได้ 3 ที .....

ตูม !!!!! .....

วายร้ายใต้น้ำไม่ทราบสัญชาติ ......

จู่โจมเหยื่อของแป๋งอย่างที่ทุกคนได้แต่ยืนมองจังงัง ..... อะไรมันจะเร็วขนาดนั้น

เฮ้ย ....หลุด ..... !!!!!

เสียงโวยวายลอดผ่าน ผ้าบัฟ แข่งกับเสียงลมและเกลียวคลื่น......

ไม่เป็นไร เอาใหม่ ตีไปใหม่ ....

พวกเราแทบทุกคนตะโกนบอกไปแทบจะพร้อมๆกัน .....

แป๋ง สัตว์ใหญ่ ไม่แม้แต่จะเอาเหยื่อมาสำรวจรอยคมเขี้ยว .....

ปล่อยสาย 1 ช่วงคันเบ็ดแล้วแคสติ้งออกไปเป็นครั้งที่ 3 .....

ป๊อบเปอร์ Hitter Lure ตัวเขื่อง เพิ่งอาบน้ำทะเลแห่งมัลดีฟแดนใต้ เพิ่งจะโดนน้ำไปแค่ทีที่ 3 ....

เสียงป๊อบดังหนักแน่น ฟรายฟอง และ โฟมน้ำสวยงาม ในทุกครั้งที่เหยื่อแหวกน้ำสร้างแอคชั่น .....

เสียง กัปตันมูฮาเม็ด ร้องแหลมลั่นเป็นครั้งที่ 2 ....

Napoleon Comming !!!!!

แปลไทยได้ว่า ..... นะโปเลียน ตามเหยื่อมา ... ตามเหยื่อมา ....

เจ้าปลาหน้าตาประหลาดสีฟ้าอมเขียว ตัวใหญ่ ....

ว่ายสะกดรอยตามป๊อบเปอร์ของเจ้าแป๋ง อย่างช้าๆ ด้วยท่วงท่าที่องอาจ ......

พวกเราทั้งลำเรือมองเห็นทุกอิริยาบทของ " การล่า " อย่างชัดเจน...

ด้วยท้องทะเลที่สวยที่สุดในโลก ...

ด้วยน้ำที่ใส จนมองเห็นปลาเล็กปลาน้อยในแนวปะการัง ....

มันเพิ่มอรรถรสแห่งความตื่นเต้นได้หลายเท่ายิ่งนัก ....

แค่การป๊อบไม้ที่ 3 ..... ของ แป๋งสัตว์ใหญ่ ....

ตูม !!!!!!!

ไอ้ปลาหน้าตาแปลกประหลาดนาม Napoleon กัดป๊อบของเจ้าแป๋ง อย่างจังๆ .....

มันระทึกยิ่งนัก ....

จนได้ยินเสียงหัวใจของกันและกันเต้นระรัว ......


CREDIT 

ภาพ พี่บู๊ท ( iiws)

เรื่อง Judas

ภาพถ่าย พี่บูท ท๊อปเปอร์ แป๋ง เบียร์

Nikon D610 D700

ขอบพระคุณทุกๆคน ที่ร่วมสร้างฝันอันสวยงามและจะคงอยู่ตลอดกาลและตลอดไป .....

2 วันก่อนหน้านี้ .....

หลังจากที่พวกผมเดินทางไปถึง เกาะ Lhaviany  เมื่อทริปที่แล้ว .....

ทริป Southern Maldives ก็ได้ก่อร่างสร้างตัวกันที่โต๊ะอาหารในค่ำคืนนึง ....

ทริปที่แล้วยังไม่จบ ..... แต่หัวใจกลับโหยหาโบยบินที่จะออกเดินทางในทริปต่อไป .....

ด้วยคำบอกเล่าของกัปตัน ว่าทางตอนใต้ของประเทศมัลดีฟ จำนวนปลามากมายและหลากหลายวาไรตี้ ....

ซ้ำร้าย ... ยังมีเจ้าปลาหน้าตาประหลาดที่หาตกได้ยาก Napoleon  กินเหยื่อผิวน้ำเสียด้วย ....

ในค่ำคืนที่2 ของการตกปลาทริปที่ 2 ....

แผนการวางทริปตกปลาทริปที่ 3 ก็สมบูรณ์แบบ .....

ด้วยสายการบินบางกอกแอร์เวย์ ที่พวกเราได้รับการบริการอย่างดีเยี่ยม ทำให้เวลา 3 ชั่วโมง 50 นาที บนเครื่องบินไม่ได้น่าเบื่อมากมายนัก ....

1 อิ่ม 1 ตื่น .....

พวกเราทั้ง 4 คนก็เดินทางมาถึง 1 ในสนามบินที่น่ารักที่สุดในโลก ......

สนามบินที่มีทั้ง ปลานกแก้ว ปลาเก๋า ปลาหมึก ... ให้ดู ให้ชม กันตัวเป็นๆข้างสนามบินกลางวันแสกๆ....

ทุกครั้งที่ผมไปมัลดีฟ ....

และทุกครั้งที่ผมได้เห็นความอุดมสมบูรณ์ในทรัพย์ยากรทางทะเลของประเทศนี้ ....

ไม่รู้ว่าทำไม ....

มันถึงเจ็บที่หัวใจทุกครั้ง ....

กับคำถามที่ว่า ....

ทำไมบ้านเราไม่เป็นแบบนี้ ......

ทำไมบ้านเราไม่มีแบบนี้ ......

" เราคนไทย ไม่ทอดทิ้งกัน " ......

คำพูดร่วมสมัย คำนี้ยังคงใช้ได้ดี ....

" อาม่า "  เป็นชื่อเรียกของคุณป้าคนไทย  ที่ทำงานเป็น Master Chef อยู่ที่ร้านอาหาร Thai Express ในสนามบิน ....

ในทุกๆครั้งที่ไปเยือน .... ผมจะต้องรี่ตรงไปหา " อาม่า " ....

ไม่รู้แหละครับ ว่าจะเจอหรือไม่ ..... จะรี่ปรี่ดิ่งตรงเข้าไปถามถึงเคานท์เตอร์ว่า " อาม่า " ของผมอยู่ไหม ...

และทุกๆครั้ง ....พนักงานจะเรียกอาม่า ออกมาหาพวกเรา .....

" อาม่า " หรือ ที่พวกเราเรียกว่าคุณป้า ....ยังคงน่ารักเสมอ ... ด้วยรอยยิ้มและมิตรภาพที่มอบให้กับพวกเราเสมอมา

นอกจากที่จะได้คุยกับคนไทยด้วยกันแล้ว ....

ด้วยความที่พวกเราน่าเอ็นดูเหมือนลูกเหมือนหลาน .....

" กะเพราเนื้อไข่ดาว " จะเป็นอาหารไทยจานสุดท้าย ที่พวกเราจะได้กินอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนที่จะไปลุยกับอาหารแขกเป็นเวลาแปดเก้าวัน ....

แน่นอนครับ .... เมื่อระดับ Master Chef อาม่า ออกมารับออร์เดอร์เอง ....

" กระเพราเนื้อไช่ดาว " ของพวกเราทุกจานจึงเยอะและอร่อยถึงเครื่องถึงรสชาติเป็นพิเศษ ....

ใครบางคงอาจจะว่า .... " เวอร์ ไปแล้ว " แค่กระเพราเนื้อราดข้าว อะไรจะโม้ได้มากมายปานนั้น ....

ท่านลองรู้ตัวว่าจะต้องไปรบกับแกงกะหรี่แขก ข้าวแขกสัก 25-30 มื้อดูสิครับ ....

แล้วมีโอกาศได้กินผัดกระเพราไทยราดข้าวไทยเป็นมื้อสุดท้าย ......

มันจะอร่อยสุดวิเศษ .......

ขอบพระคุณ " อาม่า " มากๆครับ ...

^ ^

แป๋ง สัตว์ใหญ่ .....

ชวนผมออกมาถ่ายรูปเล่นฆ่าเวลาที่เหลืออยู่มากมายในการรอต่อเครื่องบิน ....

ผมมาตกปลาที่มัลดีฟ เป็นครั้งที่ 3 ในรอบ 8 เดือน ....

แต่ทุกครั้งที่เดินทางมาถึง ก็ยังคงอดชื่นชมถึงความสวยงามของความสวยสดใสของสีน้ำทะเลที่นี่ไม่ได้ ......

ในประเทศไทยบ้านเรา ...... มีหลายสิบที่ หรืออาจจะเป็นร้อยๆที่ครับ ...ที่สวยเทียบเคียงได้เท่าที่นี่ " มัลดีฟ " ...

เพียงแต่ว่า ..... วันนี้ที่พวกเรามองหา ....

นอกจากความสวยงามของธรรมชาติที่ได้เสพย์ ....

Game Fish เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่พวกเราโหยหาและต้องการ .....

Popping แน่นอนครับ .....ท้องทะเลบ้านเรามีให้เล่น มีให้ตกตลอดทั้งปีทั้งชาติ ...

กระมงพร้าว .... บ้านเราก็มี ท้องทะเลอันดามันมีมากมาย ..... มากเสียจน ...... เรือประมงบางลำล้อมจับได้ทีละเป็นหมื่นกิโล ....

แต่จะมีสักกี่ที่ในโลก .... ที่การตกปลาด้วยเกมส์การตกปลาด้วยเหยื่อผิวน้ำ .... จะทำให้ผมและเพื่อนโหยหาที่จะกลับมาได้เท่าที่นี่ ....

ผมไม่เถียงครับ ว่าปลากระมงพร้าวไซส์ 20-30-40-50 กิโล ท้องทะเลอันดามันบ้านเราทำไมจะไม่มี .....

แต่เหตุผลที่ต้องเดินทางไกล ใช้เวลานาน และ ค่าใช้จ่ายสูงหลักหมื่นหลักแสนบาทต่อทริป ....

เพราะจะได้เสพย์สมกับความมันส์เกินจินตนาการกับเหยื่อผิวน้ำ .......

จะได้เห็นความดิบเถื่อนและความโหดร้ายของปลาที่ถาโถมจู่โจมเข้าใส่เหยื่ออย่างดุเดือด ...

จะได้เห็นฝูงฉลามนับสิบตัวว่ายไล่เหยื่อ ไล่แย่งกัดกินรุมทึ้งฉีกกระชากเหยื่อ ห่างจากเรือเพียง ห้าเมตรสิบเมตร....

จะได้เห็นฝูงแดงเขี้ยวแดงหลี ยกพวกไล่รุมสกรัมเหยื่อของเราอย่างไม่ลดละ จนถึงข้างเรือ ....

จะได้เห็นกระมงพร้าวตัวใหญ่ๆ ไล่กัดไล่กวดเหยื่อของเราจนกินเหยื่อในระยะ 1 ช่วงแขน ....

จะได้เห็นในสิ่งที่ไม่เคยได้เห็น .... และได้สัมผัส .....

อะดรีนาลีนจะฉีดพล่าน ..... กับภาพแห่งความดิบเถื่อนของสัญชาติญาณปลาในแนวปะการังแบบเต็มๆและจุใจในตลอดทริป ....

สำหรับผม .... สิ่งที่ต้องการเคียงคู่กับการตกปลา คือประสบการณ์แปลกใหม่ที่ยังไม่เคยเห็นและได้สัมผัส ....

ที่สำคัญ .....ที่นี่ กระมงพร้าวไซส์จัมโบ้ มีให้ลุ้นในทุกๆวัน ....

อยู่ที่ดวงเท่านั้น ....ว่าได้ ว่าโดนหรือไม่ ....

" สัมภารก สัมภาระ " ........

ทริปนี้พวกเราเดินทางกันไกล ..... ระยะยาวหลายวัน .... เฉพาะเวลาตกปลาก็ 5 วันเต็มๆ วันละร่วมๆ 10 ชั่วโมงสำหรับการตกปลา ....

เลยทำให้สัมภาระสำหรับทริปนี้มากเป็นพิเศษ .....

พี่บู๊ท Login iiws  ....

ผู้ซึ่งเป็น Agent GT Fisher Maldives ได้เดินทางไปด้วย ทริปนี้เลยมีข้าวของรัปทานมากเป็นพิเศษ ....

พี่บู๊ท คอยประสานงานเรื่องสายการบินและน้ำหนักส่วนเกินและเรื่องตารางเวลาการบินต่างๆได้อย่างลงตัว หายห่วง

น้ำหนักจากทางสายการบินบางกอกแอร์เวย์ ให้คนละ 30 กิโล หากได้รับการสมัครสมาชิกฟลายเอร์โบนัส....

น้ำหนักสายการบินภายในประเทศภายในประเทศมัลดีฟให้ 20 กิโล เกินน้ำหนักคิดกิโลละ 16 รูปเปียมัลดิเวียน หรือ ประมาณ 1 ยูเอสดอลล่าร์

คันเบ็ดและอุปกรณ์ต่างๆตระเตรียมกันไปอย่างเต็มที่ .......

เฉพาะกระเป๋าเหยื่อของแต่ละคนก็น้ำหนักเกิน 10 กิโล .......

เฉพาะน้ำหนักที่เกินระหว่างเดินทางในสายการบินการบินภายในประเทศขาไป ....

พวกเราเกินกันประมาณ 45 กิโล .....

แต่ด้วยการเจรจาต่อรองของ Topper ทำให้ในเที่ยวขาไป .....

พวกเราไม่ต้องจ่ายเงินค่าโหลดน้ำหนักสักแดง ......

สุดยอดเลยครับ Topper.

: )

" Sport Tube " ......

ผมเจอกระบอกใส่คันเบ็ดยี่ห้อนี้ครั้งแรกจาก Topper หอบหิ้วมาจากอเมริกา .....

แข็งแรงและเบา ........ แม้ว่ามันจะแข็งแรงกล้าแกร่งไม่เท่า Nature Boy ...

แต่สิ่งที่ได้คือ ความเบาและความจุที่แสนจะมากมาย ....คันป๊อบในกระบอกของผม 8 คัน+คันแคสติ้งชายฝั่งอีก1คัน

แถมมีล้อลากและหูจูงให้ด้วย .......

ลองคิดดูง่ายๆนะครับ .....กระบอกใส่คันเบ็ดหนัก 10 กิโล ต้องถือหิ้วด้วยมือข้างนึง ....

อีกข้างนึงเข็นรถเข็นที่มีน้ำหนัก 25-30 กิโล ....ในสนามบิน ตลอดระยะเวลาทั้งขาไปและกลับ ...

ผมเคยลองมาแล้วครับ ..... Sport Tube สบายกว่าเยอะเลย....

ทริปนี้คันเบ็ดเยอะมากๆครับ .......ราวๆ 25 คันได้สำหรับนักตกปลา 4 คน ....

คันเบ็ดพวกเราใส่กระบอกโหลดลงใต้เครื่อง ....

ส่วน " รอกตกปลา " .....

พวกเราใส่กระเป๋าถือขึ้นเครื่องครับ .....

สำหรับเที่ยวบินที่ไปมัลดีฟ ....จากกรุงเทพไปไม่มีปัญหาอะไรสำกรับการนำรอกตกปลา เหยื่อป๊อบ เหยื่อจิ๊ก ขึ้นเครื่องบินโดยสารระหว่างประเทศ ... ช่วยให้ลดน้ำหนักลดภาระสำหรับการอาจที่จะต้องจ่ายเพิ่มสำหรับค่าน้ำหนักที่เกินมาได้ ....

แต่ ......

สำหรับเที่ยวบินภายในประเทศมัลดีฟ ......

คำแนะนำ ..... เหยื่อป๊อบ หรือ เหยื่อสติ๊กเบท ที่ทำจากพลาสติก เรซิ่น ไฟเบอร์ อะไรก็ตามแต่ ....

กรุณาโหลดลงใต้เครื่อง ......

ที่เครื่องสแกน ....คุณป้าชาวมัลดิเวียน รื้อผมหมดทั้งกระเป๋า รื้อผมหมดทุกซอกทุกมุม .....  ถามซักไล่เลียงอย่างกับผมเป็นอาชญากร ...

สุดท้าย ..... หวยมาออกที่สติ๊กเบท เจ้าปัญหา 2 ตัว ....

มันทำมาจากเรซิ่น ....จากพลาสติก .... พอสแกนเข้าเครื่องมองทะลุเข้าไปเห็นลวดเดินข้างใน ....แล้วขดรัดเป็นชั้นๆ .....

ป้ามัลดิเวียนแกบอกว่า ......เหมือนระเบิด ....

หลังจากอรรถาธิบายกันกันสักครู่ ป้าแกจึงยอมให้ผมเอาใส่กระเป๋าเดินทางถือขึ้นเครื่อง ....

เกือบไม่ได้ไปต่อแล้วตรู ........

T T

และแล้ว .....

ก็ถึงเวลาออกเดินทางไปต่อเสียที .......

จากมาเล่ ....ไปถึงเกาะใต้ กาฟูดาห์ลู ....

ใช้เวลาบินประมาณ 1 ชั่วโมง ....

แต่ถ้านั่งเรือ Magic Life ปกติจะใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 วัน ..... หรืออาจจะน้อยกว่าตามสภาพอากาศ ....

กัปตันโมฮาเม็ด เล่าให้พวกเราฟังระหว่างรัปทานอาหารมื้อแรก .....

เค้าฝ่าคลื่น 2-3  เมตร จากมาเล่  และ คลื่น 5-6 เมตร ในช่วงเวลาอีก 2 ชมจะถึงเกาะใต้ ....

สภาพเรือที่ผมเห็นยังมีรอยซ่อมแซมรอยแตกของไฟเบอร์ .....

พวกเราถามเค้าว่าขับมาได้ยังไง คลื่นใหญ่ขนาดนั้น ....

กัปตันโมฮาเม็ดตอบว่า ...... คนมัลดิเวียนขับได้แบบนี้ทุกคน .... ถ้ามองเห็นฝั่งอยู่ข้างหน้า

แล้วถ้ามองไม่เห็นฝั่งล่ะ ....... พวกเราถามต่ออย่างพาซื่อ ....

กัปตันโมฮาเม็ดบอก ..... ก็เปิดแผนที่จีพีเอส หาเกาะใกล้ๆนอน รอลมหมดแล้วค่อยขับต่อไป .....

เจอมุกแขกเข้าไป .......แทบสำลักข้าว .....

" เครื่องบินใบพัด " ......

สำหรับมัลดีฟ .....ถ้าเปรียบแบบบ้านเราก็เหมือนกับรถสองแถวครับ .....

ที่มัลดีฟใช้เรือและเครื่องบินแทนรถโดยสารเพราะเป็นเกาะทั้งหมด .......

บางไฟล์ทบินตรง .....บางไฟล์ทแวะจอดส่งคนที่เกาะโน้นบ้าง เกาะนี้บ้าง .....

ก็สนุกดีครับ ....สำหรับคนชอบนั่งเครื่องบินบ่อยๆ ....

เดี๋ยวเทคออฟ เดี๋ยวแลนด์ดิ้ง .....

คุ้มดีเหมือนได้นั่งเครื่องบินหลายๆครั้ง ....

แต่สำรับผม " ไม่ครับ " .....

ขึ้นลงอย่างละครั้งพอครับ .... อย่าหลายๆครั้งเลยในแต่ละเที่ยวบิน ....

" ยอมรับว่ากลัว " ....

พี่บูท ( Login iiws)  Agent Trip จองเที่ยวบินได้เยี่ยมมากครับ บินตรง ทั้งไปและกลับ ....

ขึ้นจากมาเล่ ...... แล้วก็ไปลงที่เกาะใต้เลย ไม่ต้องไปแวะที่ไหนก่อน ....

หลับแปปเดียวก็ถึงแล้ว .....

พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินของมัลดิเวียน น่ารักมากครับ ....

คมเข้ม บริการดีมาก ......

เที่ยวที่ผมไปเครื่องไม่เต็มครับ มีกันอยู่แค่ครึ่งลำเท่านั้น .....

นั่งกันสบายๆ เพราะได้ที่นั่งด้านหลังสุด ว่างทุกเก้าอี้ .....

พวกเราคุยกันดังลั่น .....ถึงสิ่งที่คาดหวังและความฝันที่จะพานพบ .....

นี่แหละครับ .....การเดินทาง ...........

จะมีอะไรที่สร้างความสุขให้กับตัวเรา ....

เท่ากับฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึง .... จนวันนี้ผมถึงเข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำพูดประโยคนี้

เครื่องบินใบพัด " เทคออฟ " ทะยานสู่ท้องฟ้าสีครามของมัลดีฟ ก็เข้าเวลาเย็นย่ำค่ำสนธยา ......

ผมและเพื่อนๆได้แต่มองผ่านหน้าต่างเครื่องบิน ลงมาสู่ภาคพื้นอย่างตื่นตาตระการใจ ......

มัลดีฟในมุม " เบิร์ดอายวิว " มันช่างสวยงามกว่ามุมปกติภาคพื้นยิ่งนัก ......

ท้องทะเลสีครามเข้ม .....สุดสายตา ....

จะมีแนวปะการังสีเขียวใส แต่งแต้มหลายร้อยรูปทรง ....

พวกเราดื่มด่ำกับทัศนียภาพอันน่าประทับใจได้ไม่นาน ......

แสงตะวันก็ลาลับอัสดง ......

แทนที่จะหมดความงาม ........

แต่มัลดีฟในแสงทไวไลท์ หลังจากดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว ....

มันสวยเกินกว่าจะจินตนา มโนวาดภาพในความฝันยิ่งนัก ....

เสียงเครื่องยนต์ใบพัดของเครื่องบินยังคงครางกระหึ่มกึกก้องไปทั้งลำ ......

แต่ ......

เสียงเครื่องยนต์ ฤ จะดังเท่าเสียงหัวใจของพวกเรา .......

ในความเงียบสงัดของเครื่องบิน ..... ในเสียงดังของเครื่องยนต์......

แทบจะทั้งลำเลือกที่จะนอนพักหลับตาตามแบบฉบับของชาวมัลดิเวียนที่ร่วมเดินทางโดยสาร .....

แต่ด้านหลังของเครื่องบิน .....

มีชายไทยไม่ทราบชื่อ 4 คน ..... ต่างคนต่างเหม่อมองทอดสายตาออกไปสุดขอบฟ้า .....

ตรงเส้นขอบฟ้า .... ผมคิดว่า ...

มันน่าจะเป็นจุดตัดหรือเส้นบรรจบระหว่างความจริงหรือความฝันมาบรรจบกัน ....

เพราะทุกครั้งที่ออกเดินทาง ......

ก็สุดขอบฟ้าทุกที ......

ความคิดที่ทอดยาวออกไปทอดกระจายผ่านปุยเมฆ ....

วันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ......

สภาพอากาศจะดีแค่ไหน ......

ที่พักจะเป็นอย่างไร .....

หลายสิ่งลายอย่างเป็นตัวแปรที่ความคิดใช้เผาผลาญเวลาบนเครื่องด้วยการคาดเดา ......" อณาคต "

1 ใน 3 คน ....ในทริปนี้ คือครั้งแรกของเค้า สำหรับเกมส์ Popping

แป๋ง สัตว์ใหญ่ ..... บุรุษผู้พิชิต GT 45 KG ด้วยสาย PE3

แป๋ง จิ๊กกิ้งมาเยอะมาก ....

แป๋ง สัตว์ใหญ่. ผมเจอจ้าวสำนักสัตว์ใหญ่ คนนี้เมื่อสองปีก่อนบนเรือ พี่โท Polaris One ตอนไป Jigging Andaman Island India ด้วยกัน 15 วัน 15 คืน......

ผมยืนยัน นั่งยัน และ นอนยัน ครับ ชายในตำนานผู้นี้จะเป็นมหาบุรุษแห่งวงการตกปลาในอณาคต.......

ถ้าวงการเรามี แป๋ง สัตว์ใหญ่ ค้ำจุนเป็นประธานกรรมกรผู้จัดการบริหาร....

วงการตกปลาจะก้าวไกลกว่านี้เยอะครับ ไม่คร่ำครึ คร่ำเคร่งกับการตกปลาบ้าบอ แบบทุกวันนี้ ....

หิวข้าว ต้องมีกิน หิวน้ำ ต้องมีเด็กป้อน หิวเหล้า ต้องมีเด็กชง เมื่อย มีเด็กนวด รับประกันครับ .... ทุกบ่อ ทุกแพ ทุกสถานที่ในวงการตกปลา จะเจริญมากกว่าทุกวันนี้ครับ

ใครได้ออกตกปลาด้วย.... มี 2 ทางให้ท่านเลือก เมาหลับคาที่ กับ เมาแล้วกลับไปนอนที่....

ชีวิต คือการเดินทาง ..... แป๋งบอกผมไว้ว่าอย่างนั้น ....

มาเฟีย สังขละบุรี หนุ่มจ้าวสำราญจากบุรีรัมย์ ผู้ซึ่งเดินทางไกลข้ามประเทศจากตะวันออกสุด ข้ามมาตกปลาตะวันตกสุดของประเทศ .....

ชีวิตผมเจอคนบ้ามาเยอะครับ .....

แต่หนุ่มหน้าจากทิศอีสาน คนนี้ ....." บ้าสุดขอบ "

" พิศดารงานเขื่อน " คือฉายาที่ผมตั้งไว้ให้ เดอะแป๋ง ตั้งแต่เก่าก่อน .....

จุดหมายปลายทางที่ขอบฟ้าขอบฝัน ....

พวกเราเดินทางกันมาถึงเสียที ...

กว่าสิบสองชั่วโมงของการเดินทางก็ถึงจุดมายปลายทางโดยสวัสดิภาพ ....

มันเป็นสนามบินที่เล็กที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา ....

มีแค่รันเวย์ กับ อาคารผู้โดยสารทั้งขาเข้าและออกแค่หลังเดียวเท่านั้น .... กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตรน่าจะได้ ......

เรียบและเงียบสงบ ..... มีเพียงผู้โดยสารแค่ไม่กี่สิบคนเท่านั้นสำหรับเกาะสุดท้ายปลายทางแห่งนี้ ....ผมเดินออกมากจากประตูสนามบินอันเล็กและคับแคบ....

ก่อนที่สายตาผมจะมองพบชายผู้นึง...

ซึ่งป็นทุกสิ่งทุกอย่าง ของทริปนี้...

Master Chef... เสียงร้องทักผมดังลั่นผ่านเข้ามาในความมืด...

กระแทกโสตสัมผัสก่อนที่ผมจะมองเห็นเจ้าของเสียง...

Captain Muhammad มารอรับพวกเราอยู่นานแล้ว...

ไม่ปล่อยให้พวกเรารอเคว้งคว้างแม้แต่วินาทีเดียว....

จบจากการเดินทางทางอากาศ .......

พวกเราเข็นสัมภาระทั้งหมดเดินออกมาจากสนามบินอีกประมาณ 500 เมตร .....

ก็ถึงท่าเรือ ......

เรือ Magic Life ลำขาวคาดแดง จอดนิ่งสงบโล้ตัวไปตามคลื่น เหมือนหยอกล้อทักทายกับเรา บอกว่ามารอคอยอยู่ที่ท่าเรือนานแล้ว .....

กัปตันจอมแสบ เปิดเพลงแดนซ์ดังลั่นท่าเรือที่สนามบิน ....

ปลุกใจพวกเราหลังจากเงียบเหงากับการเดินทางมาอย่างยาวนาน .....

เดินทางทางเรืออีกแค่ 10 นาทีก็ถึงเกาะ กาฟูดาห์ลู ซึ่งจะเป็นบ้านของพวกเราไปอีกเกือบสิบวัน ....

พรุ่งนี้แล้วสินะ ..... ก็ถึงวันที่รอคอย ...

เสียงใครสักคนบ่นพึมพัมมาตามสายลม ......

จัดไปครับพี่ไอซ์ ทริปมัลดีฟเหนือ  ปีหน้าฟอร์มทีมแล้วนะครับผม ^ ^

Southern Oman Halaniyat Island อีก 10 อาทิตย์นะครับ.....


กินข้าวเยอะๆนะ ไต๋ฟงหวิ๋น เทพอ่าวอุดม Polaris Son

^ ^

โค๊ช ครับ.... เมื่อไรจะได้ตกปลาด้วยกันสักทีครับผม ^ ^

โค๊ช ครับ.... เมื่อไรจะได้ตกปลาด้วยกันสักทีครับผม ^ ^

สวัสดีครับลูกพี่..... เมื่อไรจะได้ลงเรือด้วยกันอีกเนี่ยยยยยยย

สวัสดีครับพี่ตูน อย่าตามมา ต้องไปด้วยกันเลยครับพี่ตูน ^ ^

สวัสดีครับพี่ตูน อย่าตามมา ต้องไปด้วยกันเลยครับพี่ตูน ^ ^

สวัสดีครับพี่เปิ้ล. ไม่ได้เจอกันนานมากๆเลย. คิดถึงนะครับ ^ ^

แล้วเราไปด้วยกันอีกนะ.......

พี่รอลุ้นเจ้าน้องอยู่นะ  ว่าจะผ่านไหม ^ ^

ลูกพี่ครับ ปลาแดงๆของน้องอยู่ไหนครับ.  ^ ^

ผมไปกินร้าน ปฐมโภชนาบ่อยๆครับ ขอบพระคุณมากๆครับที่ติดตาม

ค่าใช้จ่ายต่อทริป จะไม่เท่ากันครับ. ราคาเริ่มต้นที่ไม่กี่หมื่นบาทครับ จะตกที่ละแวกรอบๆ มาเล่ เมืองหลวง เพราะเรือจะจอดประจำการที่นั่นครับ

หากจะเดินทางไปไกลๆ แบบที่ผมเคยไป ทางตะวันออก ทางเหนือ ทางใต้สุด จะต้องเสียค่าย้ายเรือครับ.

แต่ก็ไม่แพงมากครับ หลักหมื่นปลายๆ ไปจนแสนนิดๆครับ แล้วแต่ทริปแต่วันเยอะน้อย

เดี๋ยวจะพีเอมรายละเอียดให้ครับผม

ไปเลยครับจานอ๋อง....

แต่ละทริปผมวางแผนกันยาวนานมากครับ 8 เดือน1 ปี

บางทริป เกิน 1 ปีครับ....

ไปด้วยกันครับ ไปด้วยกัน ^ ^