สวัสดีเพื่อนสมาชิกชาวสยามฟิชชิ่งที่เข้ามาชมทุกท่าน ผมได้มีส่วนร่วมไปออกทริปกับสมาชิกแก๊ง"หน้าลื่น&เดอร์แก้งค์"บางท่าน ก่อนเริ่มผมต้องขออภัยเพื่อนสมาชิกแก๊งนี้ที่ไม่ได้ร่วมไปด้วย หากมีคำพูดหรือคำพิมพ์และประโยคใดที่ทำให้ท่านไม่พอใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ
  ทริปนี้เป็นทริปแห่งปีและครั้งแรกที่น่าจดจำและต้องบันทึกไว้ในความทรงจำตลอดไป อย่างไรละ เดินทางลงภาคใต้ เดินทางที่นานที่สุด ตกปลาทะเลฝังอันดามัน เมาเรือ และอีกหลายๆอย่าง ทั้งหมดนี้ มันเป็นอะไรครั้งแรกที่ต้องบันทึกไว้จริงๆ มันอาจจะดูไม่สำคัญและไม่ ไม่ ไม่ สำหรับสมาชิกบางท่านก็ได้
  ผมได้รับคำชวนของน้า b-boy เข้าร่วมทริปไปด้วยตั้งต้นปี 54 รีบไม่ปฎิเสธเลยเพราะมีเวลาเตรียมตัว แต่มาหนักใจตรงที่น้ำลึกมากและต้องใช้ตะกั่วหนักถึงสองกิโลกรัมอย่างต่ำ ใจคิดไปต่างๆนาๆ เราจะไหวเหรอ จนได้ข้อสรุปให้ตัวเอง ไม่ไหวก็ถ่ายรูปและเป็นกองเชียร์ที่ดีก็เอาวะ เหมือนน้าบอยได้ยินเสียงหัวใจที่ห่อเหี่ยวของผม เลยสมน้ำหน้าผมด้วยน้องมิย่านมหย่อนเหนียงยานรูเหม็น(นมหย่อนคือรีเวอดไม่ได้ เหนียงยานคือเบรคปลาไม่อยู่ รูเหม็นคือแจ๊คเสียบเน่า) มาให้ผมคลอเคลีย์ให้แถมไม่จ่ายค่ารักษาที่เป็นโรคอีกต่างหาก 555 ล้อเล่นๆ และเมื่อวันเวลาที่นัดกันไว้ก็มาถึง 12 ม.ค เดินทาง 13-14-15 อยู่ในเรือ กว่าจะกลับถึงบ้านเช้า 16 ม.ค ผมมนุษย์เงินเดือนเบี้ยน้อยแต่อยากมีหอยเยอะ ล้อเล่นๆจ๊า(ผบ.ยืนดู) ปีที่แล้วก็เลยไม่ได้ลาพักร้อน มารวบยอดเอาทริปนี้เลยลาสามวัน+เสาร์อาทิตย์ ก็ห้าวันพอดีกำลังสวยกลับมาได้พักทำธุระส่วนตัวบ้าง วันอังคารทำงานต่อ เอ้อ..เป็นขี้ค่าก็ทนเอา
    ในช่วงวันแรกก่อนเดินทางผมทราบจากน้าบอยว่า มีเพื่อนร่วมชะตากรรมทั้งหมด 11 ท่าน แบ่งเป็นกลุ่มแรก น้าชัย+น้าวุธ กลุ่มสอง น้าโย่ง+น้าเล็ก+น้าคมคิด เดินทางไปเก็บกวาดสถานที่ก่อน กลุ่มสีน้าบอย+ป้าทิพย์+น้ากอล์ฟและกลุ่มห้า อ.กวย+ศิษย์เต้ยและผมขออาศัยไปด้วยคนครับจารย์ ขากลับส่งให้ถึงบ้านเลยครับกราบขอบคุณงามๆอีกครั้งครับอาจารย์ครับ
กลุ่มผมเริ่มเดินทาง 14.00 น.กลุ่มน้าบอยก็ออกเดินทางไล่เลี่ยกัน ไปนัดเจอกันกลางทางที่บิ๊กซีอะไรหว่า เพื่อซื้อของที่ยังขาดอยู่ แล้วก็แวะเติมน้ำมัน"เต็มถังน้อง เช็ดกระจกและไฟหน้าด้วยนะ เดี๋ยวมีติ๊บ" ระหว่างเดินทางช่วงกลางคืนอารย์กวยพยายามซิ่งตามตูดน้าบอยไปห่างๆเพราะต้องอาศัยคนนำทางที่คุ้นเคย แต่เหมือนยิ่งตามยิ่งห่างและตามไม่ทันในช่วงหนึ่ง หลังจากตามน้าบอยไม่ทัน ตลอดเส้นทางที่ผมนั่งกึ่งนอนดูเส้นทางไปด้วย ส่วนตัวผมคิดว่าตลอดเส้นทางที่เราเดินทางจากกรุงเทพฯสู่พังงาเราต้องใช้เวลาเดินทางถึง 10 ชั่วโมงกว่าต้องขับรถด้วยความระมัดระวังมาก รถบรรทุก สิบล้อ หกล้อ สี่ล้อ ใช้เส้นทางนี้กันเยอะ นั่งไปเสียวไป ผมเคยเดินทางกับอาจารย์กวยด้วยกันบ่อยแต่ไม่ถี่เลยเชื่อมือการขับรถไปไหนไปกัน มีลูกศิษย์นั่งคุยเป็นเพื่อนแล้ว หลับดีกว่าเรา
    ตึีกๆๆๆๆ มารู้สึกตัวอีกที ล่วงลงไปอยู๋ซอกเบาะ ได้ยินเสียงตะโกนของอาจารย์"เห็ดแม ยังงี้มันแกล้งกันนี่หว่า" ชะโงกหัวขึ้นมองไปข้างหน้า เห็นรถตู้สิบล้อหรือหกล้อจำความไม่ได้หักหลบรถเราเข้าทางซ้าย อาจารย์เลยแซงขึ้นหน้าและชลอรถให้มันแซงกลับขึ้นไปอีกครั้ง"ควายเอ้ย"แล้วขับจี้ตูดมันจะดูใจมันอีกที ครั้งนี้มันหลบเข้าซ้ายเลยให้รถเราแซงผ่านไปด้วยดี ใจเย็นครับจารย์ไปตกปลากันดีกว่าผมคิดอยู่ในใจ อารย์เลยแซงแล้วขับห่างมันไปเรื่อยๆ เหมือนได้ยินผมพูดอยู่ในใจ ผมมองไปข้างหน้าไม่เห็นน้าบอยแล้ว เราเสียเวลากับรถที่ไม่มีมารยาทในการใช้ถนนเยอะมาก วิ่งมาได้สักพักก็เข้าด่านตำรวจสุราษฐธานี ชลอรถเข้าด่านตรวจวิ่งผ่านมาช้าๆเหลือบเห็นรถน้าบอยจอดอยู่ที่ด่าน ใจคิดงานเข้าน้าบอยแน่เลย คลังแสงและกระสุนเพียบ สงน้ำน่าขับไม่รอเลย แต่ปากก็ตะโกนข้างหูอาจารย์ "อารย์จอดน้าบอยโดนตรวจ" อาจารย์เลยจอดห่างด่านประมาณร้อยเมตรกันโดนเรียกตรวจด้วย ออกนอกรถมาเตรียมพร้อมยิง....กระต่ายไปคนละนัด รอน้าบอยเคลีย์เสร็จก็เดินทางกันต่อ แวะปั้มข้างหน้าที่เจอจอดถามความเสียหาย น้าบอยบอก ส.บ.ม เค้าตรวจเจอบัตรเบ่งป้าทิพย์เลยรีบไล่ให้ไปได้ แล้วเราก็เดินทางกันต่อเจอฝนตกหนักเป็นบางช่วงจนถึงที่พักเวลา 01.00 น. รวมเวลาเดินทาง 11 ชั่วโมงโดยประมาณ เข้ามาในห้องพักเจอกลุ่มน้าชัยและน้าโย่งเล่นจำจี้เฮ้ยไม่ใช่นอนห่มแอร์หลับกันสบายไปเลย เลยลงมาห้องรับแขกนั่งบริหารกระเพาะกันสักพักก็แยกย้ายกันนอน.
จบภาคพื้นดินครับ (ขออนุญาติพักทำธุระหลายๆอย่างก่อนครับ)

กลับมาต่อกันครับ ขอบใจสมาชิกทุกท่านที่เยี่ยมชมครับ

น้าซีเนียร์เอาไป เอาไปครับแทนแฟ๊กส์ตอนถ่ายรูปครับ

น้ากอล์ฟทราบแล้วเปลี่ยน

ภาพตอนนี้ยังอยู่ระหว่างเดินทางกันก่อนนะครับ

แวะทานอาหารกันครับเลยเก็บภาพน่า.....มาฝาก อย่าเบื่อนะผมเดินทางกันยาวไกลมาก

ยั่วต่อมน้ำย่อยกันก่อนครับ

อิ่มจนพุงกลางแล้วก็เดินทางกันครับ

แวะคลายเมื่อยกันอีกแล้วครับ

ผ่านสามชั่วโมงตามเวลาในภาพพักอีกแระ

หลังจากนั้นตามที่เรื่องที่เล่ามาก็เดินทางมาถึงจุดนัดพบบ้านพักของทหารเรือที่สองกลุ่มแรกเก็บกวาดสถานที่ไว้ให้เรา 

หลังจากฟัดกันอิ่มแล้วก็นอนยาวมาจนเช้าวันศุกร์เดินหาอาหารเช้าทานกันแถวที่พักกันก่อนขื้นเรือที่ท่าละมุตอน 8.00 น.ครับ

ยังมีเวลาเหลือครับ ไม่ต้องรีบค่อยๆกินกันไปนะครับ ขอเดินชมวิวรอบนี้ก่อนครับ

ชาวต่างชาติที่มาท่องเที่ยวชอบดำน้ำกันมากครับ มากับทั้งครอบครัวเลยน่ารักดีครับ 

ตรงใกล้บ้านพักมีท่าขึ้นเรือด้วยนะ สโมสรของกองทัพเรือมีบริการอาหาร+เครื่องดื่มและสินค้าหลายอย่างครับ

อิ่มกันหมดแล้ว เดินทางประมาณ 10 นาที ไปรอขึ้นเรือที่ท่าทับละมุกันดีกว่าครับ

เจอโจทย์แล้วขอขึ้นเรือได้ปะพี่  นี่ละครับไต๋ลือผู้โด่งดังแห่งพังงา

เอาลุยพี่เค้าให้สัญญาณแล้ว แข็งแรงกันหน่อย ผมกองเชียร์อาชีพครับ

งานนี้ไม่มีอดเจ้าเตรียมไว้ต้อนรับเพียบครับ

อ้าวป้าทิพย์ไม่ขนก็ขึ้นเรือเลยครับ

ป้าทิพย์"ช่วยขนก็ได้ยะ น้าหมูแระเอาแต่ถ่ายรูป นิสาย"

  สงสารผู้ชราสักคนเถอะ

เมื่อพร้อมและครบทีมแล้ว "ได้ฤกษออกเดินทางได้" 7.59 น.

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงส่วนใหญ่เตรียมอุปกรณ์เสร็จแล้ว มีครบเครื่องต้มยำเลยครับ

ยังไม่เสร็จอีกเหรอน้าเต้ย ในมือนะเหยื่อจิ๊กนะไม่่ใช่ ไม่ใช่ลูกหมา ลูกแมว นะครับ

เตรียมของเซ่นไหว้ ขอให้ได้ปลาเยอะๆ

เสร็จแล้วก็ลาได้เลยนะ

เห็นทางออกไกลๆ

หนึ่งพันห้าร้อยไมล์ ทะเลไทยมีนาวีนี้เฝ้า

เห็นปากทางออกสู่ท้องทะเลไกลๆ

ขออณุญาติต่อตอนสายนะครับ