มนุษย์ทุกคนล้วนเคยทำผิดกันมาโดยตลอด ผิดมาก ผิดน้อย วัดกันจากการกระทำ

“สูงสุดคือชดใช้กรรม ประเสริฐสุดคือให้อภัย”



ผมเองก็ไม่เคยมีข้อขัดข้องใจ หรือผิดใจกับใคร แต่เมื่อออกมาใช้สิทธิซึ่งบัญญัติให้คนกลุ่มเล็กๆ สามารถใช้สิทธิได้
เสียงจากใจของคนกลุ่มเพียงหยิบมือที่เจ้าของบ้านประกาศไว้ แต่ไม่มีใครรับฟัง กลับกลายเป็นว่าเสียงคนกลุ่มน้อยที่พอมีช่องทางให้นั้น กลับเป็นเสียงที่เปล่งไปกระทบทางตัน  ทำไมไม่ฟังเสียงเล็กๆ นี้กันบ้าง
อยากพูดให้เยอะกว่านี้ แต่ก็ช่างมันเถอะ เพราะพูดอะไรออกไปยังไงมันก็ “ไม่จบ” แน่

ตามระเบียบที่เขียนไว้ ไม่ได้กำหนดไว้ว่าเสียงคัดค้านจะตกไป หากบุคคลนั้นประกาศลาออกจากสมาชิก
ซึ่ง ณ เวลานี้ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่ดุลพินิจของเวปมาสเตอร์

ผมขอประกาศลาออกจากการเป็นสมาชิกครับ