เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อคืนได้ไปร่วมวงเหล้าพี่ๆในหมู่บ้านครับ และก็ได้พูดคุยเรื่องต่างๆกัน ผมก็สังเกตเห็นพี่เขาเอารูปปลาสวายและปลาอื่นๆจำนวนมากลงในเฟสบุ๊ค และที่สงสัยมากๆ ปลาสวายตัวดำปี๋คล้ายๆที่เคยตกได้ ก็เลยถามข่าวคราว ว่าไปได้อย่างไรมา คำตอบก็คือ เพื่อนเขามาล้อมอวนบ่อขุดหน้าดินหมายแถวบ้านผม หมายประจำ หมายความหวัง ของผมไปซะแล้ว เสียใจ เศร้าใจมากๆครับ ไม่สนุกเลยเมื่อคืน โดยบ่อที่ว่าเป็นบ่อที่เจ้าของอยู่ไกลและไม่ค่อยได้ดูแล ไม่ได้ปล่อยปลา ไม่ได้เลี้ยงปลา เป็นปลาธรรมชาติที่เข้ามาอยู่เองตอนน้ำท่วม พวกล้อมอวนจะเสาะหาบ่อล้างพวกนี้และก็ให้เงินกับเจ้าของพื่นที่ โดยบ่อที่ว่าผมได้ข่าวมาว่าให้เงินกับน้องกำนันไป 5000 บาท แต่มูลค่าปลาที่ได้จากล้อมอวน เป็นแสน พันธุ์ปลาแทบทุกชนิดเป็น สิบๆตัน ผมเศร้ามากครับ ไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานเลย เพราะคิดอยู่ตลอดถ้าว่างจะต้องไปเฝ้าแน่ๆ เพราะอยากตกปลามากๆ แต่เวลาไม่มีเลย เมื่อคืนนอนคิดอยากจะขายอุปกรณ์ซะเลย หอหู่และท้อแท้มากครับ

        ไม่เข้าใจในความเห็นแก่ตัวของมนุษย์เลย จะหากินคนเดียวครั้งเดียวเลยหรอ คนรักการตกปลาอย่างผมคงทำอะไรไม่ได้มากในเมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ยังเห็นดีด้วย คงได้แต่ทำใจครับ โดนกันทั่วระแวกบ้านผม บางไทร อยุธยา บ่อไหนร้าง พวกนี้เก็บหมดครับ