ก่อนอื่น ต้องขออนุญาติน้าเว็ปหยิบยืมพื้นที่เพื่อโพสอะไรบางอย่างก่อนครับ และเจ้าของภาพที่ผมโพสด้วยครับที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้า 

เนื่องจากกระทู้นี้ ที่ผมได้โทรสั่งแฟนผมให้โพสไว้  [url='http://siamfishing.com/market/mview.php?tid=291916']http://siamfishing.com/market/mview.php?tid=291916[/url]  เนื่องจากผมได้ไปทำธุระที่ต่างจังหวัด แระได้ขับรถของแฟนไปเพราะเป็นรถใหม่ไม่น่าเกิดปัญหา ซึ่งปรกติผมจะเช็คสภาพรถทุกครั้งก่อนออกจากบ้านตลอดเวลา ผมก็ตรวจความเรียบร้อยก็เดินทางออกจาก อ.มัญจาคีรี จ.ขอนแก่น เพื่อมุ่งหน้ากลับสู่กรุงเทพ ระหว่างทางก็สังเกตุว่า รถเปิดแอร์ทำใมไม่เย็น แล้วก็มีอาการเร่งไม่ขึ้น ภายในห้องโดยสารก็ร้อนๆ พอมาสังเกตุเรือนไมล์เท่านั้นแหละงานเข้าเลย เกจความร้อนขึ้นสูงสุดเลยรีบจอดดับรถแล้วเปิดฝากระโปรง พักได้ประมาณเกือยๆชั่วโมง เปิดฝาหม้อน้ำขึ้นมาได้กลิ่นเหม็นไหม้  ไม่มีน้ำซักหยด เลยได้ตามหาช่างมาดู แล้วรีบเอาเข้าอู่ พอช่างตรวจสอบตอนแรก ปัญหาคือ หม้อน้ำรั่ว เท่านั้นแหละ ผมพกเงินติดตัวอยู่แค่ 7พันกว่าบาทซึ่งไม่พอ ไอ้ครั้นจะเอาไอแพตที่พกติดตัวไปขาย ก็ไม่รู้จะขายที่ไหน สัญญาณอินเตอร์เน็ตตรงนั้นก็ไม่มี เลยรีบโทรหาแฟนว่า ให้โอนเงินมาให้หน่อย ปรากฏว่าแฟนดันกลับไปเยี่ยมแม่ที่ปทุมธานีเหมือนกัน ซึ่งอยู่ในสวนแระเข้าออกได้เฉพาะพายเรือเท่านั้น ผมก็เลยได้ให้แฟนประกาศขายของในหน้าตลาด เพื่อจะได้ให้น้าๆโอนเงินเข้ามาทางผม เพื่อจะได้พอค่าใช้จ่ายในการซ่อม  จนเวลาประมาณ 4 โมงเย็นนิดหน่อยได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง ก็เลยรับเลยมีการสนทนาว่า

ปลายสาย  สวัสดีครับ ใช่น้าตั่งฉ่ายที่ประกาศขายของในเว็ปใช่มั้ยครับ
ตั่งฉ่าย      ครับผม (นึกในใจว่า โอเคน่าจะเป็นน้าที่โทรมาซื้อขายของ)
ปลายสาย  ผมเป็นแฟนนู๋มลน่ะครับ  คือผมเห็นประกาศขายของ แต่ผมไม่ได้โทรมาซื้อน่ะ
ตั่งฉ่าย      อ่อครับ (ผมเลยงงว่าเอ๊ะจะโทรมาถามหรือปรึกษาเรื่องธนบัตรรึยังไง)
ปลายสาย  ผมไม่ได้ซื้อน่ะครับ แต่ผมเห็นน้าจำเป็นต้องใช้เงิน ผมจะโอนเงินเข้าไปให้น้า3 พันก่อน ถ้าน้ากลับมาสะดวกอาทิตย์หน้าค่อยโอนคือนให้ผมก็ได้
ตั่งฉ่าย      ในใจผมนึกอึ้งๆอยู่แป็ปนึง เพราะกำลังงงว่าสิ่งที่ได้ยินผมฟังเพี้ยนไปรึเปล่า เลยตอบไปว่าไม่เป็นไรครับ
ปลายสาย  ไม่เป็นไรครับ ผมเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกัน ผมเข้าใจดีว่าลำบากมาก


การสนธนาของผมก็ยืดเยื้อไปพอสมควร ผมบ่ายเบี่ยงเท่าไหร่ แฟนของป้านู๋มล กับป้านู๋มล ก็ไม่ยอม พูดบอกผมตลอดว่า "ไม่เป็นไรครับ"  "ไม่ต้องเกรงใจครับ"  "น้ามีเมื่อไหร่ก็คืนผม"  พูดกับผมแบบนี้ตลอด ซึ่งผมก็ยังงงๆ อึ้งๆ กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จนแฟนของป้านู๋มล บอกว่าไม่เกินครึ่งชั่วโมงผมโอนให้น่ะครับ ผมก็ร้องขึ้นมาว่าโอ๊ะดังๆ ผมจำได้เลย 555+ แฟนป้านู๋มลบอกมาสั้นๆเหมือนเดิมว่า ไม่เป็นไรครับ แล้วว่างหูไป ผมก็งงๆกับเหตุการที่เกิดขึ้นมาตลอดว่า ทำใม ผมกับแฟนป้านู๋มล หรือตัวป้าหนูมลเอง ก็ไม่เคยเจอกันมาก่อน แล้วทำใมเค้าถึงไว้ใจกันได้ขนาดนี้ เพราะผมรู้ตัวของผมดีว่า เงินไม่เคยซื้อใจผมได้ แต่ครั้งนี้ สิ่งที่ซื้อใจผมได้ไม่ใช่เรื่องเงิน แต่คือน้ำใจ ที่มีอย่างมากมายมหาศาลจริงๆ เพราะเป็นผมเองผมยังไม่กล้าให้ใครยืมเงินมั่วเลย แต่นี่ยิ่งกว่า ไม่เคยคุยกัน ไม่เคยรู้จักกัน  ผมเลยรีบโทรหาแฟน แล้วบอกเหตุการณ์ต่างให้แฟนฟัง แฟนเลยบอกกลับมาว่าไม่ให้เอาน่ะ ให้รีบโทรกลับไปบอกแฟนป้านู๋มลเลย เพราะแฟนผมก็เกรงใจเหมือนที่ผมกำลังเป็น ผมเลยรีบตัดบท แล้วโทรกลับ ด้วยความซวยซ้ำสอง แบตหมด ที่ชาตท์แบตก็ไม่ได้เอาออกมา จะหาซื้อที่ชาตท์ก็ไม่มี  ฝั่งซ้ายก็เขียงแล่เนื้อ ตรงหน้าก็อู่รถเล็กๆ ฝั่วขวา ก็โรงเรือนเลี้ยงไก่ 55555+ ไม่มีอะไรเลยในย่านนั้น ซักแป็ปนึง ผมเลยรีบเปิดเตรื่องใหม่เพื่อมีแบตอยู่บ้าง  ทีนี้ ตัวป้านู๋มลก็โทรมาบอกว่าโอนแล้ว ซึ่งไวมากไม่เกิน 5 นาที แล้วป้านู๋มลก็พูดย้ำคำเดิมว่า    "ไม่เป็นไรค่ะ"    " ไม่ต้องเกรงใจค่ะ"  จนตัวผมได้โบกรถชาวบ้านแถวน้ำไปกดเงินที่ตู้ ATM เพื่อจะได้นำเงินสมทบ พอเปลี่ยนหม้อน้ำเรียบร้อย ก็เจอปัญหาอีกที่ว่าความร้อนขึ้นเหมือนเดิม น่าจะเกิดอาการจากฝาโก่ง จนผมได้นั่งรถทัวกลับมากรุงเทพ เพื่อมาหาเพื่อนในทีมรถให้เอารถสไลด์ออนไปเอารถกลับมาเข้าอู่ที่ กรุงเทพ

ผมเลยมาขอตั่งกระทู้นี้ก่อน เพื่อขอขอบคุณ ป้านู๋มล และแฟนป้านู๋มล ที่ช่วยเหลือผมในครั้งนี้ ผมกล้าพูดเลยว่า ไม่เคยเจอใครทำเช่นนี้กับผมมาก่อน ผมขอขอบคุณน้ำใจอันดีงามของน้า กับป้าทั้ง2 ท่าน หากวันไหนว่างจากงาน เดี๋ยวต้องนัดเจอน้ากับป้า เลี้ยงข้าวมื้อใหญ่ๆ เพื่อขอบคุณน้ำใจที่ดีงามของน้า กับป้า 2 ท่านนี้ ที่ช่วยเหลือผม และขอขอบคุณ เว็ปสยามฟิชชิ่ง ที่แนะนำคนดีๆ เพื่อนดีๆ สิ่งดีๆ ให้กับผม

ส่วนเงินเดี๋ยววันนี้แฟนผมจะรีบโอนเงินคืนให้น่ะครับ เพราะเพื่อนผมอีกคนกำลังจะขับรถไปรับแฟนให้แทน  ส่วนผมก็จะเอารถไปนำรถกลับมายังกรุงเทพ ยังไงเดี๋ยวผมจะโทรกลับไปขอบคุณ น้า กับ ป้านู๋มล อีกครั้งครับเพราะผมให้เพื่อนพกโทรศัพท์ผมติดตัวไป เพื่อจะได้โทรติดต่อกับแฟนผม เพราะพอดีมือถือเพื่อนมันหาย  ขอขอบพระคุณมากๆครับ ขนาดตอนนี้ผมยังเมมเบอร์ป้าไว้ในเครื่องว่า ป้านู๋มล คนดีของประเทศ เลย 55555+



                                                                            ขอบพระคุณมากๆครับ ป้านู๋มล กับแฟนป้านู๋มล

ป.ล. หากผมผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ. ที่นี้ด้วย เพราะขนาดรถ ยังต้องช่วย ช่างเค้าซ่อมเลย +กับไม่ได้นอนมาทั้งวัน เพราะคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วย  ขอขอบพระคุณอีกครังครับ ป้านู๋มล

สวัสดีครับน้า น้าว่าผมเป็นคนโชคดีที่สุดในโลกมั้ย *-* อีกอย่างเหตุกาณ์นี้ที่เกิดขึ้นกับตัวผม ผมก็จะไปโพสในเว็ปพันทิพย์เหมือนกัน ทุกคนจะได้รู้ว่า ยังมีคน ที่มีน้ำใจดีๆแบบนี้ ยังคงมีอยู่บนโลกน้อยๆใบนี้ครับ 

ขอตัวไปนอนก่อนน่ะค่ะ นั่งรอกด like พี่ๆมาทั้งวันแล้ว ขอขอบพระคุณมากค่ะ ที่พี่ๆทุกๆท่าน มาชมป้านู๋มลกับน้าเต้ ขอขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ

ป.ล. ง่วงนอนมาก แฟนก็ยังมาไม่ถึง เหอะๆ

ตอนแรกผมว่าจะไม่พูดอะไรน่ะครับ แต่พอมาเจอ ป้านู๋มลคนดีที่สุดในโลก กับน้าเต้ คือชื่อที่ผมเมมไว้ในมือถือผม โพสว่า  @@@ (คำขอบคุณนี้ให้กับผู้จริงใจเท่านั้นนะคะ) @@@ ผมก็ขอเปิดประเด็นเลยแล้วกันน่ะครับ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเรื่องจริงทั้งหมด ไม่ได้ต้องการมาสร้างกระแสให้กับป้ามล หรือน้าเต้แต่อย่างใด  หรือแม้แต่กระทั่งสร้างกระแสให้ตัวเอง เพราะเมื่อวันที่ผมเอารถสไลด์ออนไปเอารถกลับกรุงเทพ ได้มีน้าท่านนึงโทรมาถามผมว่า "จริงหรอกับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่น่าเชื่อน่ะ ว่าจะเป็นเรื่องจริง" สิ่งนี้ทำให้ผมเดือดมากเหมือนกัน ถ้าน้าท่านนั้น ไม่เชื่อกับสิ่งการกระทำที่เกิดขึ้นนั้น ผมก็ไม่ว่าอะไร สิ่งนี้ รู้อยู่แกใจ ตัวผม น้าเต้ แระป้านู๋มล 3 คน ว่าจริงหรือไม่  เพราะผมไม่จำเป็นเลยครับต้องมาสร้างกระแสให้น้าเต้ กับป้ามล เพราะผมบอกไว้ตั่งแต่ทีแรกแล้วครับ ว่าผมไม่เคยคุย ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเห็นหน้า  จึงไม่จำเป็นต้องมาสร้างความดีให้น้ากับป้าเค้าโดยไม่เกิดเรื่องจริงขึ้น  เพราะแค่ทุกวันนี้ผมก็ปวดหัวพออยู่แล้วครับ ถ้าน้าท่านนั้นอ่านอยู่ ไม่ต้องงงว่าผมปวดหัวเรื่องอะไร เพราะตั่งแต่ปีใหม่มานี้ มีแต่เรื่องซวยๆในชีวิตผมมาตลอด

เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 แม่ผมไปผ่าตัดเข่า เพื่อเปลี่ยนลูกสะบ้า เพราะแม่ข้อเข่าเสื่อม พอผ่าตัดเสร็จ แม่ผมถูกเข็นออกมาจากห้องผ่าตัด โดยล่าช้ากว่าการผ่าตัดที่กำหนดไว้ถึง 4 ชั่วโมง ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่รู้ พอแม่มาถึงห้องพักฟื้น แม่ผมพูดไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว ผมก็นึกว่าคงไม่มีอะไรมาก จึงอยากให้แม่พัก จึงกลับกัน จนมารุ่งเช้าประมาณตีห้ากว่า ผมกับพ่อลงไปเพื่อจะเตรียมตัวไปทำงานแระจะเอาโจ็กไปให้แม่ที่โรงบาล แต่อยู่ๆไฟที่บ้านก็ดับ มองออกไปนอกบ้าน ไฟก็ติดทุกบ้าน ผมก็เริ่มใจไม่ดี แต่คงคิดว่าไม่มีอะไรจึงสับคัดเอาขึ้น พ่อก็ออกไปโรงบาล ตอนหกโมงได้ พอผมกำลังจะเข้าห้องน้ำ หมอโทรมาแจ้งผมว่า แม่ผมหัวใจวาย ต้องปั้มหัวใจแระใช้เครื่องช่วยหายใจ ผมแทบทรุดเลย ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นทำอะไรก็ไม่ถูก  เลยรีบออกไปโรงพยาบาล เจอพ่อกำลังนั่งร้องให้ เพราะตั่งแต่ผมเกิดมา ผมกล้าพูดเลยว่า ไม่เคยเจอน้ำตาพ่อผมซักหยด แต่ครั้งนี้เจอพอผมวิ่งเข้าไปในห้องไอซียูเท่านั้นแหละ แม่ผม มีหมอมารุม สี่ห้าคนข้างเตียง หมอบอกว่าแม่ผมเป็นโรคหัวใจโตทั้งๆที่ก่อนผ่าตัด หมอให้ตรวจสุขภาพ หมอบอกว่าผ่าน ผ่าตัดได้  ส่วนตัวหมอ ก็ได้พูดแต่ว่า ให้ทำใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  จนผมแทบถีบหมอในห้องไอซียู เพราะก่อนผ่าก็บอกว่า ผ่าได้ จนถึงทุกวันนี้ แม่ผมก็ยังไม่ฟื้น ค่าใช้จ่ายก็แสนเยอะ รถที่บ้านก็ขายออกไปหมด ทองกี่เส้นๆ ก็ต้องขายเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการรักษาแม่ผม จนตอนนี้ผมทำงานมา เพื่อจ่ายหนี้สิน ที่ต้องกูยืมมาตลอดการรักษาแม่ ผมจึงได้หยุดตกปลา แฟนเก่าก็ขอเลิกกัน เพราะผมบวชให้แม่ตอนแม่กำลังป่วย เค้ามาบอกว่าเค้าคิดว่าอยู่กับผมไม่น่าเหลืออนาคตแล้ว จึงขอแยกย้าย ไปคบกับแฟนเก่าที่อยู่อเมริกาแทน จนผมมาเจอคนใหม่คนนี้ที่คบๆกันอยู่ ก็คือความโชคดี ของผม แต่ที่โชคดีกว่า คือการได้เจอน้าเต้กับป้ามล ที่ช่วยเหลือผมในครั้งนี้ ส่วนน้าท่านนั้นไม่เชื่อกับสิ่งที่ผมเล่ามาทั้งหมดโทรหาผมได้ ผมจะพาน้าไปเจอสภาพแม่ผมทุกวันนี้ที่โรงบาล แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงทั้งหมดที่ผมกล่าวมา ถ้าน้ากล้าจริง ใช้หนี้ที่เป็นค่ารักษาแม่ผม หกแสนกว่าบาทแทนผมด้วยน่ะครับ กล้ามั้ย ผมเริ่มเดือดแล้ว ถ้าน้าไม่เอาเบอร์ตู้โทรมา ผมได้โทรฉะกลับไปแล้วหล่ะครับ

แต่ยังไงก็ขอขอบคุณ ป้านู๋มล กับน้าเต้อีกครังครับ ไม่มีน้า ผมว่าผมลำบากสุดๆอ่ะครับ ขอขอบคุณบุญคุณครังนี้ จากใจจริงครับ