ผม: สวัสดีครับพี่ พรุ่งนี้เรือว่ามั้ยครับ
ไต๋: ว่างครับ ไปทำอะไรครับ
ผม: ตกปลาครับ
ไต๋: ห๋า!!!!!!!!!!!!! ช่วงนี้ไม่มีปลาแล้ว
ผม: แถวนั้ไม่มีก็ลงชายร่องซิครับ ไต๋
ไต๋: ไม่ดีแน่ ลมมันเริ่มแรงน่ะ เรือมันเล็กสู้ไม่ได้หรอก
ผม: แต่ผมกับเพื่อนมาไกลครับ อยากตกปลามาก
ไต๋: จะตกยังไงเหยื่อก้ไม่มี แล้วโทรมาป่านนี้ อั้ยหยา
ผม: เถอะน่าไต๋ ขอให้ได้ลงเท่านั้นแหละ นะครับ
ไต๋: กี่คน (เสียงห้วนๆ เหมือนจะรำคาญที่โดนตื้อๆ)
ผม: 4 คนครับ
ไต๋: ก็ได้ แต่ไม่รับประกันนะว่าจะได้ปลานะ  (บ่นคาโทรฯ  บ้าป่าวพวกนี้แล้วกูจะไปหาเหยื่อที่ไหนว่ะนี่)
ผม: ครับไต๋ ที่เก่าเวลาเดิมนะครับ (ท่าเรื่อคุระบุรี)

    นานมากที่ผมไม่มีโอกาสได้ลงทะเล กลับบ้านแต่ละครั้งก็ไม่มีเวลา บางเวลาก็ไม่ได้จังหวะสักที เจอน้ำแรงบ้าง น้ำตาย อดตลอด ตกปลาชายฝั่งก็ต้องทำใจหน่อยครับ กลับบ้านแค่ปีละครั้ง จะหวังอะไรมากมาย แต่ทริปนี้มีเพื่อนตามมาด้วยอยากลงทะเล เอาแค่ใกล้ๆก็ได้ เลยต้องจัดให้ แต่มันยากจริงๆ ที่จะหาเรือตกปลาในเวลานี้ แถวบ้านไม่มีใครยอมออกเรือกับผมเลย เขาบอกกลัวเสียลูกค้า ปลาไม่กินหรอกช่วงนี้ ผมพยามโทรหาพี่ๆ น้องๆ ช่วยหาเรือให้หน่อย กระบี่ไม่มีใครออก พังงา ระนอง ภูเก็ตมีเพียบ หามาให้ได้แล้วกัน แล้วโชคก็เข้าข้าง เมื่อน้องโทรมา พร้อมเบอร์โทรไต๋ ความหวังบรรเจิด

  ทริปนี้ไม่คาดหวังอะไรมากมายครับ เพียงแค่ให้เพื่อนได้ดื่มด่ำ รสชาด ทะเลเท่านั้นเอง หนึ่งวันกับหนึ่งคืน คงทำให้คนเมาเรือหมดสภาพไป และคงจะหายยากกันบ้าง กับเรือเล็ก ที่ไม่มีห้องน้ำห้องนอน มีเพียงห้องพักหลบแดดหลบฝนเล็กๆ  มีภาพไม่มากช่วงเวลาสำคัญไม่มีเลย ช่างภาพเมาเรือ นอนตลอด เลยไม่ได้ถ่าย ตามไปดูกันครับ

   

    ผมออกเดินทางจาก กระบี่ตอนประมาณตี 4 ระยะทางประมาณ 200 กว่ากิโล บนเส้นทางคตเคี้ยวขึ้นลงภูเขา(ขากลับเดี๋ยวมีภาพเขานางหงษ์ให้ชมกันครับ) ถึงคุระบุรีประมาณ 7 โมงกว่าๆ เข้าตลาดหาซื้อเสบียง และอุปกรณ์ เพราะไม่มีอะไรมาเลยสักอย่าง ใครซื้ออะไรก็ชั่ง ผมหาโย อย่างเดียว เมื่อวานไต๋บอกว่าปลาไม่กิน แต่หมึกกินทั้งกลางวัน  ทั้งกลางคืน  นัดไต๋ใว้ 3 โมงเช้า จัดการกับท้องเรียบร้อยก็ออกเดินทางต่ออีนิดหน่อย ก็มาถึงท่าเรือคุระบุรี

   


      ขนของลงเรือ กันเรียบร้อยพร้อมเดินทาง วันนี้มากันทั้งลำ 6 คน ไต๋ชาติ ผม บอย ขุ้ย ศาล และเด็กๆ อีก 2 คน วันนี้ผมมีอาการแปลกๆ ตั้งเริ่มขึ้นเรือ นึกในใจคงจะต้องพักนอนยาวแน่ๆ  เพราะนอนไม่เต็มอิ่ม เพราะขับรถจากสุโขทัยใช้เวลา 36 ชม. มากที่สุดในชีวิตขับรถเดินทาง มันติดยาวตั้งแต่นครปฐม ยันสุราษฎร์ เมื่อวานก็ขับทั้งวัน  เมื่อเช้านี่อีก 2 ชม.กว่า ลงเรือทำท่าจะแย่  ว่าแล้วก็ลงนอนซะหน่อย "อีก 1 ชมเรือถึงหมาย ไต๋ตะโกนบอกมา"

      ไม่รู้นานแค่ไหน หูได้ยินทิ้งสมอ........ถึงแล้ว
     

        ผมตื่นด้วยความสลึมสลือดูเวลาประมาณ 10 โมงกว่า แต่ร้อนสุดๆ เห็นคันเบ็ดถูกประกอบเสียบใว้ที่ปักคันหลายคัน  ใจผมวันนี้ไม่เคยคิดจะตกปลาเลย ตั้งแต่คุยกับไต๋เมื่อวาน ไม่รอช้าประกอบคันตีชะโด เข้ากับรอก UC 4600 ที่เตรียมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ร้อยสายประกอบใส่ โยตกหมึก อนิจจาส่งเหยื่องลงไปจนสายหมด สปูลไม่ถึงดิน นี่ขนาดถ่วงตะกั่วขนาด 6 ลูก เท่ากับ 1 กิโลไปด้วย 1 ลูกนะนี่ น้ำแรงจริงๆ ยังงี้แล้วคันมันจะไหวมั้ยเนี่ย ถ้าเพิ่มขนาดตะกั่ว

   

        แล้วหลายคนก็เริ่ม มีความสำเร็จในการตกหมึก  หลังจากได้หมดความอยากกันไปพักนึง เนื่องจากตกไม่เป็น  ก็เลยต้องนั่งสอนวิชากันพักนึง หลังจากได้รับการฝึกสอนทางด้านทฤษฏี อย่างเชียวชาญแล้ว ก็ลองปฏิบัติกัน และก็เริ่มประสบความสำเร็จกันทุกคน  ต้องทำใจครับทั้งลำเรือ  เคยลงตกปลาทะเลมีแค่ 3 คน คือ ไต๋ ขุ้ย และผม  ก็สนุกไปอีกแบบ แต่วันนี้ลมมันแรงมาก เรือมันโยก เอาโจ๊กที่กินตอนเช็ามาใว้ที่กลางลำคอเลย ใต้น้ำน้ำก็แรงสุดๆ

       

        วันนี้ไต๋ขยันย้ายหมายมาก  ไต๋บอกว่าเราไม่มีเหยื่อตกปลาเลย มีแค่ปลาข้างเหลืองมา 3 - 4 โล ซึ่งก็ไม่ใช่เหยือที่ปลาในพื้นที่นี้กิน(ผมก็ลืมถามไต๋ว่าปลาแถวนี้มันกินเหยื่อปลาอะไร  ถ้าทางกระบี่ มันกินปลา ชิ้งชั้ง) ฉะนั้นต้องช่วยกันตกหมึกให้ได้มากที่สุด  ผมนึกในใจเอาแระ ไต๋เล่นกูแระ เล่นหมึก ตัวเป็นโล ไปแลกกับลุกปลาอีกแระ แต่พูดไม่ออก (มันเสียดายนะ ตัวเป็นโลนะปลาหมึกที่ตกขึ้นมาเนี่ย) อิิอิอิ  วันนี้เข้าลำบากมาก เห็นกอง แต่วางสมอให้ตรงยากมาก วางตรงเรือเข้าตรงแตเหยื่อลงไม่ตรงน้ำพัดไปไหนไม่รู้

   

        ตลอดทั้งวันเราย้ายหมาย ตกหมึกกันได้มากพอ เกินทำเหยื่อแล้ว  ไต๋บอกตกปลากันบ้างเถอะ    แค่นั้นแหละหมึกตัวโตๆ  เริ่มเอาขึ้นมาหั่นชิ้นเกี่ยวเบ็ด (ภาพไม่มีให้ชม อ่านคำบบรยายกันนะครับ ตากล้องเมาเรือไปแล้ว นอนไปตั้งแต่ได้หมึกตัวแรก) ท้ายเรื่อเริ่มมีเสียงดัง เมื่อมีปลาเข้ามฉวยเหยื่อ เบ็ดที่ผูกเหมือนเบ็ดโสก  ขึ้นมาทีละ 4-5 ตัว หลายเผ่าพันธุ์ แต่มีปลาเก๋าติดมาให้เห็นบ้าง ตัวละประมาณกิโล พอหยุดกินไต๋ก็ย้ายหมาย ขยันย้ายมาก ผมเป็นเด็กเรือจำเป็นวันนี้ มีหน้าที่ถอนสมอ ดีที่มีเครื่องช่วยถอน  ใช้มือละก็ตัวใครตัวมันเถอะ น้ำแรงแบบนี้ไม่ไหวแน่ๆ

         

          ตลอดเวลา ที่เราตกปลามีแต่ตัวเล็กๆ ที่กินตลอดเวลา เด็กน้อยคนนี้เป็นพระเอก ครับ เพราะแกอยู่ในระยะกล้องคนเดียว มีโอกาสได้โพสท่า เป็นนายแบบหลายภาพ  ดูซิครับปลาหมึกตัวประมาณนี้ทั้งนั้น ที่เอาไปแลกกับลูกปลา  ไต๋บอกคืนนี้จะเกี่ยวหมึกเป็นทั้งตัว  มันกัดกินใจซะเหลือเกินกับเหยื่อปลาหมึกใหญ่นี่  แล้วมันแปลกมากปลาหมึกตัวเล็กที่ใช้ทำเหยื่อไม่มีขึ้นมาเลย แต่ละก็บิ๊กทั้งนั้น

        แต่ปลาก็ดูไม่เล็กมากครับ พอให้หลายคนสนุกสนานกันตลอด เพราะมันกินตลอดครับ แต่ผมไม่สนใจตกหมีกอย่างเดียว หมึกใหญ่ๆ ตกสนุกครับ กินตลอดหมือนกัน วันนี้เสื้อผ้าหมวกตัวดำไปด้วยหมึก มันพ่นได้แม่ยำ สุดใจจริงๆ ตรงหน้าใครคงเป็นเปาปุ้นจิ้นในพริบตา

    และแล้วดวงอาทิตย์ก็ใกล้จะลับขอบฟ้าแล้วเราก็เริ่ม ลงสายลอยกันบ้าง    หน้าดินบ้าง เพราะด้านท้ายเรือเริ่มมีเสียง หลังจากสาก เริ่มเข้าทำลายอุปประกรณ์  คืนนี้เราได้ปลาสาก กับสายลอย 2 ตัว ปลากินตลอด หมึกก็กินเรื่อยๆ  ชอบใครชอบมันเล่นกันตามใจชอบ เริ่มได้เห้นคันโค้งลงบ้างในช่วงนี้ แต่ยังไม่พบตัวที่ต้องการ

สัตว์ประหลาด...รึป่าว

         

            แล้วก็ตัวนี้ฝีมือไต๋ เกี่ยวปลาหมึกเป็นทั้งตัว เห็นแล้วจิ๊ดดดเลย ปลาหมึกตัว เบ้อเริ่ม แลกกับตัวนี้ ดูน่ากลัว มีเขี้ยวอันตรายนะครับตัว ไต๋บอกว่าทำดีๆ ผัดเผ็ด มันสุดยอดมากครับ ผมนึกในใจลงเรือขึ้นบกไป ต้องลิ้มชมรสซะหน่อย หมึกตูไปอีกตัวแล้ว  ผมตกต่อไปหมึก หมึก แล้วก็หมึก สนุกครับ

            คืนนี้ไม่มีเรือตกปลา สักเดียวมีแต่เราไต๋บอก หลังจากเช็ควิทยุสื่อสาร  มีแต่เรือหาหมึกประมาณ 30 ลำไต๋ คืนนี้เราตั้งใจจะตกปลากันทั้งคืน เพราะที่นี่ปลากินกลางคืนไต๋บอกอย่างนั้น จริงเหมือนไต๋บอก ปลากินไม่หยุด แต่คลื่นมันแรงเหลือเกิน ถึงตอนนี้ มีผม ไต๋ ขุ้ยที่ยังนั่งตกปลา ตกหมึกอยู่ นอกนั้น สลบคลื่นแรงมากๆ จนบางครั้งคิดถึงพ่อแก้วแม่แก้วเลย ไต๋บอกมันต้นมรสุมแค่เล็กน้อย 

            ไม่นานนักเกมส์ และทุกอย่างก็ต้องยุติลง และจบลงทันทีที่ฝนตกลงมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย หนีไม่ทัน ไต๋สั่งทิ้งสมอ ผมจับสมอทิ้งน้ำ แล้วเข้าที่ก่ง หลบฝนต้มน้ำชงกาแฟกิน มันตกหนักมากๆ เปียกก็เปียกหนาวก็หนาว นานแค่ไหนไม่รู้ ผมเผลอหลับไปทั้งเปียกๆ  ไม่รู้นานแค่ไหนตื่นอีกที ฝนก็ยังไม่หยุด เหลือแต่ไต๋นั่งพึมพำ อะไรไม่รู้ ผมไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็มานอนต่อเก็บแรงใว้

ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ

ครับน้าตามเลย 

ครับน้า ขอบคุณที่ติดตามครับ


ครับน้า ขอบคุณที่ติดตามครับ 


ขอบคุณครับน้า ปลาไหลมอเรย์ (Moray Eel) ครับ ชาวประมงเรียกเสือดาว ครับ


ครับน้า ขอบคุณที่ติดตามครับ 


ครับน้าตามเลยครับ

ตัวนี้ปลาไหลมอเรย์ (Moray Eel) ลองเข้าไปดูรายละเอียดครับ ไต๋บอกว่าแถวนี้ตกได้บ่อยๆ  มีอยู่มากพอสมควร ระดับน้ำที่นี่ ประมาณ 20 -30 เมตรด้านล่างเป็นประการังมีชิวต บางช่วงที่แสงอาทิตย์ส่องลงไปในน้ำที่ไม่ลึกมากสามารถมองเห็นประการังครับ

       

        หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ผมขอแอบไปนอนห้องข้างหลังไต๋ เนื่องจากข้างหน้าพวกเมาเรือนอนกันเต็ม ได้ยินเสียงไต๋บ่นพึมพำตลอดจับใจความได้ว่า  "ไม่รู้ตกทำหัวตอไหรนักหนา แถมคลื่นก่าแรงตกปลาก่าไม่ได้ .....แม่มมม(พูดแบบสำเนียงใต้จ.ระนอง)"  ผมหลับไปนานแค่ไหนไม่รู้  รู้แต่ว่าหลับสนิทมาก 3 คืนแล้วที่นอนไม่เต็มอิ่ม จากการขับรถเดินทางจากสุโขทัย-กระบี่ ในเทศกาลที่รถแสนจะติด 36 ชม.มหาโหดที่สุดเท่าที่ขับรถมา 

        ตื่นอีกทีเมื่อมีแสงไฟสปร์อตไลด์จากเรือลำไหนไม่รู้มาปาดลูกตา ผมออกจากที่นอนเห็นขุ้ยกับลูกชาย กำลังดึงปลา ดึงหมึกอยู่ท้ายเรือ เดินออกมาด้านหัวเรือ เห็น บอยกับศาล นั่งเปิดขวดก๊งกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้  เพิ่งจะได้เปิดขวดตั้งแต่ขึ้นเรือมา  แสดงว่าอาการดีกันแล้ว ผมต้มน้ำ ชงกาแฟ ต้มอาหารเช้าแบบญีปุ่น เข้าท่าดีแฮะ จากนั้นก็หันไปจับคัน ตกหมึกต่อ ไม่ผิดหัวงครับ ลงไปท่าไหนก็เจอ ตัวใหญ่ๆทั้งนั้น เมื่อคืนโดนเอาไปทำเหยื่อแลกปลาเล็กหลายตัว  หวังว่าคงจะได้เหลือกลับบ้านสักสิบตัวก้พอใจแล้ว

เริ่มเช้าเรือหาปลาน้ำลึก ก็ทะยอยเข้าฝั่งกันหลายลำ  เมื่อคืนไต๋บอกประมา 30 ลำ บางลำหนีคลื่นลมเข้าฝั่งกันไปบ้างแล้ว คั้งแต่มื่อคืน

       

    แสงแรกยามเช้า  ที่จริงแล้วเราต้องเข้าฝั่งกันตั้งแต่ 6.00 โมงเช้าแล้ว  แต่ไต๋ติดลม แกบอกว่ามันผิดพลาดฝนตกคลื่นแรง แถมปลาใหญ่ไม่กิน เดี๋ยวพาออกไปอีกรอบ อยากกลับตอนไหนก็บอก แต่ต้องไปหาปลาก่อน สัก 3-4 กอง ยังไงต้องให้ได้ดึงปลาใหญ่สักตัวก็ยังดี ไต๋บอก ทุกคนเห็นด้วยดูอาการบางคนเหมือนพื้นไข้ใหม่ๆๆ แต่ก็ยังสู้

   


    ไต๋พาเราไปหลายที่  หลายกอง  แต่ไม่มีวี่แววของปลาตัวใหญ่ ๆ จะมาฉวยเหยื่อเราเลย หมึกเป็นตัวใหญ่ๆ  ตัวแล้วตัวเล่าที่ส่งลงไป ขึ้นมาเหลือแต่ตัว  หัวหายโยนลงถังน้ำแข็งใว้เป็นอาหารคนต่อ ผมลองจิ๊กดูบ้าง สู้น้ำไม่ได้ เหยื่อที่มีมาเบาไปหน่อย หนักสุด 45 กรัมหมดท่าเลย  เสียดายปลาหมึก  ไต๋แกมุ่งมั่นกับปลาใหญ่ เราก็อยากเห็น แต่บุญตาคงไม่ถึงในทริปนี้ เพราะหมดช่วงฤดูตกปลาแล้ว และไต๋แกก็พักรับทัวร์แล้ว แต่ผมอยากตื้อให้แกออก นับถือมากครับไต๋คนนี้ ทั้งวันทั้งคืน ย้ายหมายให้เราสนุกสนาน ได้อรรถรสในการตกปลา ครั้งนี้

        ประมาณ 10 โมง เราต้องบอกไต๋ ให้กลับเข้าฝั่ง ทั้งที่ไต๋ยังไม่ยอม แต่เรายอมแล้ว  เพราะคลื่นรอบใหม่วนมาเข้ารอบอีกครั้ง  เรือเริ่มเต้นระบำอีกแล้ว เอาใว้รอบหน้าครับไต๋  จะมาใหม่ในช่วงที่ไต๋บอกคงจะได้เล่นของใหญ่ตามที่ไต๋บอก และผมคงจะได้ จิ๊กตามใจยากสักที  (จะได้ไม่ต้องมาเสียดายปลาหมึก)

       

            ทริปนี้เสียดายครับ ที่ภาพในช่วงเวลาสนุกสนานไม่มีมาให้ชมกัน  คนถ่ายเมาเรือ และกล้องของผมอีกตัวก็เมมหายตอนกลับบ้าน  ช่วงที่ฝนตกดูเป็นช่วงวุ่นวายสนุกไปอีกแบบ  เหลือแต่ภาพในมือที่ยังพอเอามาให้ชมกันได้บ้าง  ไม่มากนัก ไต๋พาเข้าฝั่ง ผมอดที่จะแอบไปดูลังแช่ปลาหมึกไม่ได้  สงสัยเมื่อคืนช่วงผมหลับมันหายไปเยอะให้น้องเปิดก็เจอปลา กับปลาหมึกหัวขาดไม่มีตัวสมบูรณ์เหลือเลย    เอ....แล้วปลาหมึกหายไปไหนหว่า รึว่าหมดแล้วจริงๆ 

เปิดอีกลังใจชื้นเลย    ยังอยู่ครับล้างลงลัง อัดน้ำแข็งเรียบร้อย ค่อยชื่นใจหน่อยถึงบ้านแน่ๆ ลังนี้ 

        ก่อนขนขึ้นฝั่งเก็บตกล้างส่วนที่ยังไม่ได้ล้างอีกครั้ง  นี้เป็นผลงานเมื่อเช้าครับ ยังไม่ได้ล้างอัดน้ำแข็ง ไต๋จัดการให้เรียบร้อย

     


              ปลาก็ไม่ขี้เหร่ครับ  แต่ผมเห็นแล้วไม่ตื่นเต้นเพราะไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริง ก่อนจากเราไม่ลืมที่จะจ่ายตังค์ไต๋  ไต๋บอกว่าให้มาช่วงเดือนสิบ ช่วงนั้นแหละมันส์หยดติ๊ง รับประกัน ไม่เจอของใหญ่ไม่ให้กลับบ้าน