TEXAS Rig  ทริปที่ 164  "Shake it up"

25 กุมภาพันธ์ 2555 เพื่อน พ้อง น้อง พี่ Mr.SHARK Fishing Gang  มีโอกาสไปสนุกสนานเฮฮาตามประสาคนรักเหยื่อยาง ในบรรยากาศร้อนสุด ๆ     

มีผลงานมาฝากเล็กๆ น้อยๆ ครับ

พี่ ๆ เพื่อน ๆ มีรูปสวย ๆ ช่วยกันลงด้วย


ขอบคุณทุกท่านที่เยี่ยมชมนะครับ


(Texas Rig เป็นเพียงวิธีการเข้าสายหน้าเกี่ยวเหยื่อยางวิธีหนึ่ง การสร้างแอ็คชั่นให้เหยื่ออยู่ที่ความถนัด ความชำนาญ และความชอบของแต่ละบุคคล เยาวชนควรให้คำแนะนำแก่ผู้ปกครอง)

รวมพลกันได้ ก็เกือบสายแล้ว 

พรรคพวกยังประกอบอุปกรณ์กันไม่เสร็จเลย น้าแบงค์ bb ก็สอยตัวแรกขึ้นมาซะแล้ว  หุ้นขึ้น ตาร้อนกันเป็นทิวแถว

วันนี้วันของน้าแบงค์ครับ  ฮ็อทสุด ๆ 

แล้วตา Nu_Street ก็ทำในสิ่งเหนือคาดหมาย  ปลากัดต่อหน้าต่อตาผม  ตา Nu ส่งสายได้พักนึงแล้วตวัดสวน  ผึง !  สายขาดกลาง คว้าคันในมือผมไปตีเกี่ยวสายที่ขาดลอยอยู่ในน้ำ เอาปลาขึ้นมาได้อย่างหวุดหวิด 

น้าแบงค์ยังคงร้อนแรง  ดูเหมือนไปยืนตีตรงไหน ปลาตามไปกัดที่นั่น 

หวัดดีครับ น้า tack  ไม่มีอะไรยากครับ 

ทานข้าวกันก่อน 

ขอมั่ง ๆ 

สรุปปิดทริป เดี๋ยวรอชมจากผู้ร่วมทริปท่านอื่นครับ 

หวัดดีและขอบคุณทุกท่านครับ   

จัดไป...

จุ๊ ๆๆๆ  น้าอึ่งอย่าเอ็ดไป เด๋วรู้วัยกันหมด กรั่ก ๆๆๆๆๆ 

หวัดดีและขอบคุณทุกท่านครับ 

ขอบคุณครับ น้า amnart  ผมก็ไม่เคยอยากให้เกิดหรอกครับ 

สงสัยอ่านซะตาลายเลย พอดีผมชอบอะไรที่มันละเอียด ๆ ย่อยง่าย ๆ ร่ายซะยาว กรั่ก ๆๆๆ   


วันนี้นึกครึ้ม ๆ สบายใจ เลยมีเกร็ดชีวิตช่วงหนึ่งมาเล่าให้ฟัง...

เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว  ค่ำคืนหนึ่งกลางทะเลหน้าหัวโรงโขน ในเก๋งเรือไต๋หนึ่ง ช่องแสมสาร (จำได้ว่าเรือลำนี้ยาว 8 เมตร เวลาจะเข้าส้วมต้องถอยหลังเข้า กรั่ก ๆๆๆ ไม่มีที่กลับตัว)  ผมนอนอยู่ข้าง ๆ อาจารย์แร้งเฒ่า (เฮียถัง ผู้ล่วงลับ) รอให้รุ่งสางจะออกไปดักหัวน้ำที่สันฉลามกัน คุยกันไปเรื่อยเปื่อย นู่น นี่ นั่น แล้วผมก็ตั้งคำถามกับเฮียถัง

  ผม :  ทำไงดีเฮีย พักหลังผมเริ่มเขียนไม่ออก ฝืด หมดมุข สมองไม่แล่น (สมัยนั้นผมยังเขียนเรื่องให้นิตยสารตกปลาฉบับหนึ่งอยู่) เฮียมีวิธียังไงถึงได้เขียนไหลลื่นไม่รู้จบ
เฮียถัง : ตุ้ยต้องหล่อเสาคอนกรีต (เฮียถังมามุขสูง)
ผม : (งงดิครับ) ยังไงอ่ะเฮีย ?
เฮียถัง : เหล็กเส้นเป็นแกนเรื่อง  ปูน หิน ทราย เป็นเนื้อหา ผสมมุขให้แกร่ง ทุกอย่างต้องใช้ของจริง
ผม : ??? (เกาหัวแกร๊ก ๆ) ของ่าย ๆ หน่อยดิเฮีย
เฮียถัง : (หัวเราะ) งงอ่ะดิ  ไม่มีอะไร ก็ตั้งแกนเรื่องให้ได้ก่อน การเขียนเรื่องแบบ “ฉันไปมา... แล้วมาเล่าให้ฟัง” น่ะ  ไม่มีอะไรยาก แค่คิดว่าจะให้อะไรแก่คนอ่าน ส่วนที่เหลือจะเป็นมุข คติ หรืออะไร ๆ ก็สอดแทรกไปตามใจเรา แต่มีสิ่งหนึ่งที่สำคัญที่สุด...
ผม : อะไรอ่ะเฮีย ?
เฮียถัง : "เขียนเรื่องจริง"  อย่าหลอกคนอ่าน เป็นนักเขียนอย่าดูถูกคนอ่านเด็ดขาด จะใช้ภาษาแบบไหนก็ต้องเขียนสิ่งที่เป็นความจริง แล้วตุ้ยจะรู้สึกได้เองว่า เขียนเรื่องจริงมันสบายใจ มันจะไหลลื่นออกมาเอง ไม่ฝืด ไม่ตัน ที่เหลือก็เขียนส่วนที่เราเป็น
ผม : ผมมันถนัดสำนวนเป็นทางการ ศัพท์สูง กลัวไม่ดี
เฮียถัง : ก็เป็นตัวเรา เป็นตัวเราเอง กลัวทำไม ไม่ต้องเลียนแบบใคร คนอ่านเป็นคนตัดสิน...

ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

เฮียถัง : ตุ้ย จำไว้ คนตกปลา ต้องก้มหัวให้ปลา
ผม : ขอชัด ๆ หน่อย
เฮียถัง : ปลาอยู่ในน้ำ อยู่ต่ำกว่า แต่พอตกได้แล้ว จะเกี่ยว จะตัก จะช้อน สังเกตดิ ต้องก้มหัว บางทียังก็ต้องคุกเข่าให้ด้วย
ผม : (บรรลุ)  ใช่  การก้มหัว การคุกเข่า  คือ การเคารพผู้สูงกว่า  แต่ที่จริงการมองผู้ที่ต่ำกว่า เราก็ต้องก้มหัวให้เขาเหมือนกัน ไม่งั้นมองเขาไม่เห็น

หลังจากนั้น น้ำสีอำพันก็ออกฤทธิ์เต็มก้อนสมอง เฮียถังหลับสนิท ส่วนผมครึ่งหลับครึ่งตื่น หลับเกือบไม่ลง ต้องลุกขึ้นมาดูว่าทำไมไต๋หนึ่งไม่ดับเครื่องเรือ จริง ๆ ดับแล้ว แต่เป็นเสียเฮียถังกรน....กรั่ก ๆๆๆ 

“ตกปลา เกมชนิดเดียวที่เมื่อเกมสิ้นสุด เราต้องก้มหัว หรือลดตัวลงให้คู่ต่อสู้เสมอ ทั้ง ๆ ที่เราเป็นฝ่ายชนะ”
 

ยินดีครับ มีดี ๆ จะ pm ไปล่วงหน้า 

จัดไปครับ โอนแล้วโทร.แจ้ง    เจ๊ยยยย ++! 

ไม่ใช่โฮมมาร์ท 

ได้ครับ  จับฮัสกี้มาให้ผมด้วย 

หวัดดีและขอบคุณทุกท่านครับ