แรกๆก็ว่าจะซ้อมมือ แต่ไปๆมาๆดูๆแล้วคล้ายๆว่าจะซ้อมคอซะมากกว่า
ลื่นไหลยืดเยื้อมากกว่า36ชั่วโมงสำหรับทริฟนี้ น่าเสียดายที่พุงพลุ้ยบางท่านติดธุระมาด้วยกันไม่ได้ อยากให้เห็นบรรยากาศแบบสุดยอดกับบ้านริมแม่น้ำเจ้าพระยาอายุเก่าแก่กว่า70ปี สัมผัสอาหารอร่อยลิ้นที่เตรียมมาอย่างดี ความสุขปริ่มๆแบบนี้ ไม่เคยหลุดคอนเซ็ปของพุงพลุ้ยทีม

เตาย่างไฟฟ้าที่เห็นกำลังย่างคอหมูที่หมักมาอย่างดีโดยน้าเขตและบิวท์น้ำจิ้มมาแบบสุดฝีมือ หมดเกลี้ยงในเวลาไม่นาน(เจ้าอัพกินเยอะที่สุด เฮ้ออ...)

โดยการชักนำจากน้าเขต ทุกคนมุ่งสู่จังหวัดนนท์ในย่านสะพานพระนั่งเกล้าบ้านของคุณปุ้ยอาจารย์วิศวะแห่งมหาลัยเกษตรฯซึ่งรอต้อนรับพวกเราอยู่ที่นั่นอยู่ก่อนแล้ว(คนที่นั่งหันมาทางกล้อง) ขนมจีนแกงเขียวหวานที่ทำไว้คอยท่าให้แขกผู้มาเยือนได้รองท้องกันก่อนมื้อที่จริงจังกว่านี้ อาจารย์แกไม่ใช่นักตกปลาแต่ก็เคยได้แว๊บๆเข้ามาดูกระทู้ในสยามบ้าง ถ้าได้มาเห็นกระทู้ก่อนไปศึกษาต่อเมืองนอก พวกเราพุงพลุ้ยทีมขอบคุณมากครับสำหรับน้ำใจอันเหลือล้นที่มีให้จากเจ้าบ้านวันนั้นทุกๆท่านครับ

หลังลัดเลาะเรือกสวนเก่าอันร่มครื้มของชาวนนท์ที่ทำไว้แต่โบราณ เราทั้งหมดก็ได้มายืนรับลมแม่น้ำอยู่บนศาลาที่ปลูกยื่นออกไป มองฝั่งตรงข้ามเห็นกระทรวงพาณิชย์ เรือเป็ดพะโล้ เรือไอติมต่างชลอเมื่อเห็นคนหมู่มากอยู่บนศาลา เพราะหวังจะขายของที่ตนเองนำเสนอได้บ้าง

ริมน้ำหน้าบ้าน เจ้าของได้ปลูกแพผักบุ้งไว้หลายแนว อย่างน้อยก็เก็บไว้กินไว้ใช้ตามวิถีคนไทยริมน้ำแต่เก่าก่อน มีสะพานยื่นออกไปจากศาลาสู่ท่าน้ำด้านหน้าซึ่งคืนนี้มันจะเปลี่ยนเป็นเวทีสำหรับลงนวมทั้งซ้อมมือและซ้อมคอในเวลาเดียวกัน

หลังตั้งหลักได้ที่ดีพอแล้ว พวกเราก็เริ่มประกอบอุปกรณ์กัน สร้างภาพพอเป็นพิธี ก่อนที่เจ้าของบ้านจะรู้สึกว่าพวกนี้มันมาเปลี่ยนที่กินเหล้า ไม่ได้มาตกปลานี่หว่า อิอิอิ

กระพริบตาปิ๊บเดียวน้าจั๋งดั๋ยแกก็ไปปรากฏตัวอยู่ปลายสะพานซะแล้ว วันนี้น้ำลงมากแล้วเมื่อเรามาถึง กว่าจะลงเต็มที่แล้วขึ้นอีกทีก็6โมงเย็น เราคงต้องรอเวลานั้น ตอนนี้ก็ไล่ตบเด็กที่อยู่ตามใต้แพผักบุ้งชายเฟื้อยกันไปก่อน
อิอิอิ ไม่อยากคุยว่าผมอ่ะแชมป์ตบเด็กรวม(เหมือนเดิม ไม่มีใครสามารถแย่งตำแหน่งนี้ได้ 555 หรือไม่อยากแย่งหว่า...)

ไม่นานนัก ทั้งที่ในปากยังเต็มไปด้วยคอหมูและขาไก่ซุปเปอร์ นายอัพก็สามารถดึงเอาปลาดุกแม่น้ำตัวเหลืองอ๋อยขึ้นมาประเดิมก่อนหนึ่งตัว ไซส์กำลังกินทีเดียว

อร่อยม่ะนายอัพ ต้มแซ่บ กับคอหมู สาลิ่มน้ำกะทิ อิอิ อยู่ไม่ห่างศาลาสายตาไม่ห่างเตาเลยนะ 5555555 ที่มาของนักตกปลาปากมัน...

ที่ผมถือนั่นอ่ะปลาบู่เชียวนะ(อิอิอิ แต่เด็กไปไม่หน่อยเลยล่ะ)เอิ๊กๆๆ เรื่องตบเด็กขอให้บอก เล่นมาซะเกือบหมดฝูง...

ไม่นานนักช่วงหัวค่ำน้ากะโห้ก็ตามมาหลังเสร็จงานเรียบร้อยแล้ว
ไม่มามือเปล่า มือขวาถือเหล้า มือซ้ายถือเบียร์ เอ๊ย! ไม่ช่าย มือซ้ายถือกุ้งเหยื่อทั้งปลาและคน

มาถึงกว่าจะได้ตกปลาก็ล่อไปเป็นชั่วโมงเพราะนั่งกรึ๊บแก้เหนื่อยไปซะหลายแก้ว ส่วนน้าเขตแกก็ทำหน้าที่ของฝ่ายโภชนาการประจำทีมพุงพลุ้ยอย่างแข็งขัน เผากุ้งบิ้วท์น้ำจิ้มซีฟู๊ดเพิ่มไว้ให้เพื่อนๆคอเหล้าได้แกล้มกันไม่ให้ขาดตอน

มากันเป็นขบวนเลยนะพุงโร อิอิอิ ยังๆ ยังไม่ถึงไฮไลท์

อย่ากลัวววววว....อ่ะอ้า อย่ากลัววววววววว......

ที่ปลายสะพานตอนนี้น้ำขึ้นสวยแล้ว แต่สวะกลับไม่เป็นใจซะเลย พวกมันโดนลมฝนพัดพากันมาว่ายเวียนอยู่แนวหน้าปลายสะพานเรานั่นเอง ทั้งที่ตอนกลางวันลมเอื่อยๆสวะพวกนั้นไปลอยกันอยู่ด้านฝั่งตรงข้าม

น้าโห้ ซึ่งเกี่ยวเหยื่อทองย้อย(สูตรลับยิ่งกว่าสูตรปรมาณู ของพุงพลุ้ยทีม)ลงบนตัวเบ็ดเบอร์6กับชุด6ปอนด์สำหรับตกปลาเกล็ด(แต่ไม่ใช่ไว้ตกเปคูนะ อิอิอิ) น้าโห้หย่อนเหยื่อไว้ข้างกร่ำที่มีอยู่ข้างปลายสะพานถึง4กอ เพราะเชื่อมั่นว่าต้องมีบิ๊กเกมวนเวียนอยู่ในบริเวณนั้นแน่ๆ ดีที่ตรงนั้นเป็นริมฝั่งซึ่งมีกอสวะรบกวนน้อยหน่อย

ทันใดนั้นสัมผัสของการถูกกระชากสายที่น้าโห้แกถือคันไว้ตลอด น้ำหนักที่หนักหน่วงดึงวูบปะทะกับการตวัดสวน วินาทีแห่งความแตกตื่นของฝูงชนปลายสะพานก็เกิดขึ้น...

ของจริงกำลังมา พุงโรดูดีๆนะ.... อิอิ

ไม่น่าเป็นไปได้ กว่า20นาทีกับสาย6ปอนด์ คันที่ไกด์วงในที่3ดันมาหลุดอีก แต่ก็สามารถพิชิตดุกทะเล หรือปิ่นแก้วขนาดใหญ่สะใจขึ้นมาจนได้

มีก๊อก2 ก๊อก3 ก๊อก4 มันไม่ยอมเข้าสวิง เล่นเอากองเชียร์บนสะพานที่ยืนลุ้นอยู่ใจหายใจคว่ำกันเป็นแถว

ถ้าพุงโรอยู่ คงอิจฉาจนต้องวิ่งเอากรรไกรมาตัดสายเป็นแน่ กรั่กๆๆ

วินาทีแรกที่มันกระชากเบ็ด เราหวังถึงปลาม้า แต่เมื่อเวลาผ่านไปช้อยส์แรกถูกตัดเหลือเป็นปลากดและปิ่นแก้ว รายหลังเราไม่ได้ข่าวถึงไซส์ใหญ่ๆของมันนานแล้ว แต่ในที่สุดก็เป็นมันจนได้

ปลาชนิดนี้แรกเกิดและเมื่อยังเล็กจะอยู่ในทะเลและอยู่รวมเป็นฝูง มีลวยลายคล้ายลูกแตงไทยดูสวยงาม เมื่อโตลวดลายนั้นก็จะจางหายไปพวกมันก็จะเคลื่อนย้ายหลักแหล่งเข้ามาอยู่ในเขตน้ำกร่อยทำตัวเป็นศิลปินเดี่ยวเพราะยิ่งโตความก้าวร้าวมันก็ยิ่งมาก ที่พบเห็นกันบ่อยๆก็แม่น้ำบางปะกง

แต่ตัวนี้ที่น้าโห้ตกได้ มันมาอาศัยอยู่ในเขตน้ำจืดสนิทซึ่งในอดีตเราก็มักได้ยินข่าวถึงพวกมันไซส์ยักษ์ๆอยู่บ่อยตามแหล่งแม่น้ำที่จืดสนิทหลายๆแห่ง

อาจเป็นเพราะอาหารการกินที่อุดมสมบูรณ์ มันอาจติดใจไม่อยากกลับแหล่งที่มันเคยอยู่ก็เป็นไป....

ฝากภาพนี้กับสมาชิกพุงพลุ้ย(บางส่วน)ไว้ต้อนรับการกลับมาจากมาเลเซียของพระยามู๋พุงโร รีบๆกลับมาจัดระเบียบทีมหน่อยเร็ว ทีมระส่ำพุงโรอ่ะพุงแตกออกเสียงแปร่งๆไม่พร้อมเพรียงกันแร้ว อิอิอิ

ทำรัยกะปิ่นแก้วหร๋อน้าเอ...อิอิอิ ลงมติหลังขวดเหล้า เราก็จับเจ้าฟันข้าวโพดใส่กระสอบวิ่งหาร้านข้าวต้ม แต่แหม๋...ตี4ครึ่งแล้วอ่ะเน๊อะหายากจริงๆร้านข้าวต้มที่ไหนเขาจะรอล่ะ

เราก็เลยวิ่งเข้าไปรอเปิดบ่อปู่ทองในซอยวัดลาดปลาดุกเพื่อจะเป็นลูกค้าคนแรก

พอแสงแห่งยามเช้ากระจายเต็มท้องฟ้าดีแล้ว ดุกทะเลผัดฉ่า ต้มยำเด็กรวม ก็ตามมาเสริฟให้ได้ลิ้มรส อิอิอิ

คนทำปลาของบ่อกระซิบ "เห็นหัวมันแล้วทำใจลำบากอ่ะเพ่"

เข้ามาตกปลาเกล็ดเล่นๆ(ปลาเกล็ดจริงๆนะ อิอิอิ) บ่อนี้ตะเพียน นวลจันทร์ ยี่สกไซส์1กิโลเป็นส่วนใหญ่ซึ่งเหมาะกับชุดเล็กๆ

นี่คับน้าเอปลาเกล็ด เออ...แต่รู้สึกว่าบ่อนี้ไม่มีเปคูนะ น้าอาจไม่ชอบ เอิ๊กๆๆ

ตัวนี้ก็ด้วย...นะ ปลาเกล็ด อิอิอิ

ช่วงบ่าย หลังผมกับน้าโห้ไปแอบนอนตายเพราะทำร้ายร่างกายตัวเองมาอย่างหนักแถวกระท่อมท้ายๆบ่อจนแขกของบ่ออีกชุดเข้ามาไล่จนต้องลุก

สมองเริ่มปลอดโปร่งสดชื่นขึ้นมาอีกครั้ง เมนูจากปิ่นแก้วก็เดินทางมาอีกอย่าง ดุกทะเลลวกจิ้มโป๊ะกระเทียมเจียวหอมๆ ส้มตำไทยใส่ปู กับเบียร์ที่กินแล้วทำไมต้องพากพูมใจด้วยนะ อิอิอิ

ทานด้วยกันไหมค้าบบบทุกๆท่าน...

ทิ้งไว้ด้วยภาพสุดท้าย อิอิอิ ที่ปรึกษากิติมศักดิ์ฝ่ายแม่น้ำของพุงพลุ้ย น้าบัติหรือปลาม้า แห่ง ททตป. มาตกปลาที่บ่อนี้ด้วยเหมือนกัน เราได้ร่วมพูดคุยกันพอสมควร แถมเหยื่อสูตรสำหรับงานแม่น้ำเด็ดๆพิซิตพุงโรมาอีกบานเชียว เอิ๊กๆๆ

ทริฟนี้จบลงด้วยที่เราออกจากบ่อเป็นชุดสุดท้าย แหม๋...ก็เป็นชุดแรกอ่ะนะ ก็ต้องให้เต็มเหนี่ยวให้หมดสภาพกันไปเลย อิอิอิ

พบกันใหม่ทริฟหน้าคับ

5555 อัพ รายวัน