มีเรื่องพ่อผมมาเล่าให้ฟังครับ
25 พ.ย. 50
05.30 นาฬิกาปลุกดัง ผมตื่นอาบน้ำไปทำงาน ได้ยินเสียงพ่อเตรียมของไปตกปลาอยู่ข้างบ้าน
06.00 ผมขับรถออกไปทำงาน ยังได้ยินเสียงพ่อเตรียมของอยู่ แต่ไม่ได้เห็นหน้ากัน
10.30 น้าโทรมาบอกพ่อช๊อค ผมก็ งง งง  แต่ในใจคิดว่าคงไม่เป็นไร
11.00 น้าโทรมาบอกพ่อเสียแล้ว คราวนี้ตัวชาเลยครับ ก็เดิน งง งง ไปบอกหัวหน้าว่าขอกลับบ้าน
12.00 หน้าห้องดับจิต รพ,ระยอง พ่อนอนอยู่บนเตียงเหล็ก เตรียมเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมเดินไปจับเท้าพ่อ.. เย็นเฉียบ แต่ผมคิดไปเองป่าวไม่รู้ พ่อยิ้ม

รวบรวมเหตุการณ์ ( จากหลายๆ คนที่เล่าให้ฟัง )
พ่อกับอาท่านหนึ่งที่เป็นเพื่อนตกปลานัดกันไปตกปลาที่ท่าเรือศรีบ้านเพ วันนี้ออกเช้าเพราะน้ำเช้าดี จนถึงแปดโมง ยังไม่ได้ปลา อาท่านนั้นก็ขอเข้าบ้านมากินข้าวก่อน พ่อผมก็อยู่ที่ท่าเรือคนเดียว ประมาณเก้าโมงพ่อผมโทรไปอวดแม่ว่าได้ปลาแล้ว ตัวใหญ่ด้วย เตรียมเครื่องต้มยำไว้ด้วยนะ แม่บอกว่าเสียงพ่อดีใจและมีความสุขมาก ประมาณเก้าโมงครึ่งอาคนที่เข้าบ้านไปกินข้าวกลับมาที่ท่าเรือ เห็นพ่อผมนั่งฟุบอยู่ในรถ และมีอาการสำลัก จึงโทรเรียกหน่วยกู้ภัย หน่วยกู้ภัยมาถึงก็ปั้มหัวใจและเอาตัวส่งไป รพ.ระยอง แต่พ่อผมเสียระหว่างทาง ลืมบอกไปครับ พ่อผมเป็นโรคหัวใจและเบาหวานด้วย ส่วนปลาตัวนั้นผมเอากลับมาทำต้มยำเลี้ยงพระในงานศพของพ่อครับ โฉมงาน 4 กก. เช้านี้จะออกไปใส่บาตรให้พ่อครับ
พ่อไปโดยที่ไม่ได้ทันตั้งตัวแต่คิดอีกแง่หนึ่ง พ่อไปอย่างมีความสุข เพราะพ่อทำในสิ่งที่พ่อรักและประสบความสำเร็จก่อนไป ... ตกปลา

ขอบคุณกำลังใจจากน้าๆ ทุกท่านนะครับ
นี้ก็ครบ 4 ปีพอดีที่พอจากไป นานๆ ทีก็ยังฝันถึงพ่ออยู่ ล่าสุดครับ เมื่อเดือนก่อน
ฝันว่าไปกับพ่อ ไปเจอปลาช่อนสามตัวอยู่ในแอ่งน้ำ ในฝันบอกพ่อว่าขอยืมปืนไปยิงปลาสามตัวนั้หน่อย
เช้ามาก็จัดเลยครับ 83 ได้มานิสส นึง
และอีกเจ็ดเดือนข้างหน้าผมก็จะได้เป็นพ่อคนแล้ว ตอนนี้งดตกปลาอยู่ครับ
ได้ตัวเล็กออกมาเมื่อไรจะเอารูปมาให้ดูนะครับ