สวัสดี น้าๆทุกท่านอีกครั้งครับผม ทิ้งระยะเวลานานนับอาทิตย์เลยทีเดียวกว่าจะเจอกัน. ผมต้องขออภัยทุกท่านไว้ ณ ที่แห่งนี้ด้วยน่ะครับ. ที่หายหน้าหายตาไปนั้นขออนุญาตเรียนตามตรงว่าสาเหตุหลักๆคงมาจากความจำเป็นในการเลี้ยงชีพครับผม ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะลูกจ้างบริษัท มาช่วยพี่ชายดูแลงร้านปลาเล็กๆของตนเอง รวมถึงอยู่ในสถานะ ลูกของพ่อแม่ และเป็นน้องของพี่ชาย. ผมยอมรับว่าหลังจากมหาอุทกภัยได้ผ่านพ้นไป ผมเป็นอีกหนึ่งในหลังคาเรือนที่ต้องยอมรับความเป็นจริงว่า วิถีชีวิตก่อนหน้าที่เคยปกติ ยามนี้แถบไม่เหลือให้เห็น ทุกครัวเรือนหากินลำบากมากขึ้น ซึ่งวิถีดังกล่าว แทบไม่มีใครออกมารับผิดชอบใดๆเลย. แถมประโคมข่าวอย่างหน้าชื่นตาบานอีกว่า ยังไงปีนี้ชาวบ้านต้องทนอีกสักนิด ขออีกสักปีเถอะ. อย่าว่าแต่ต่างชาติลังเลเลย กูคนไทยแท้ๆยังรู้สึกเช่นเดียวกัน. ผมได้พยายามนำเสนอตนเองกับทางหนังสือที่เกี่ยวข้องกับกีฬาตกปลาในรูปแบบงานเขียน. จุดประสงค์หลักคือ มุ่งหวังผสมผสานแนวทางการตกปลาควบคู่กับการเรียนรู้เนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับปลาเข้าด้วยกัน. เมื่อได้ฟังความคิดเห็นในมุมมองของนักตกปลาหลังจากทดลองอ่านในเว็บไซท์แห่งนี้เกือบทั้งหมดจบลงด้วยความเห็นตรงกันว่า ไม่ค่อยพูดถึงปลาเกมส์เลยเป็นเพียงเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับปลาสวยงามมากกว่า. ผมก้มหน้ายอมรับความเป็นจริงดังกล่าวว่าถูกต้องเลยครับ เพียงแต่มุมมองส่วนตัวของผมนั้น นิยามคำว่า “ปลาเกมส์” ไม่ได้หยุดเพียง ปลาช่อน ปลาชะโด หรือ แม้แต่ปลากระสูบ. ลึกๆแล้ว เป็นไปได้หรือเปล่า ยิ่งถ้าเราจำกัดนิยามของคำว่าเกมส์ฟิชมากเท่าไหร่ นั่นคือ เราจำกัดวิถี และ แนวทางการตกปลามากขึ้นเท่านั้น. มิติของปลาสำหรับผมนั้นเชื่อมโยง ปลาสวยงาม ปลาเกมส์ ก็คือ ปลา. สมมติว่าพบปลาขนาดเล็กบางกลุ่มฉวยเหยื่อ เช่น กลุ่มปลาซิว หรือ กลุ่มปลากระดี่ เช่นนั้น เราจะนำปลาเหล่านี้เข้าสู่ทำเนียบปลาเกมส์ได้หรือไม่? หรือเราพิจารณาคำสองคำนี้โดยใช้ “ขนาดของปลา” เป็นหลักเท่านั้นครับผม.

[url='http://www.pantown.com/board.php?id=52308&area=4&name=board2&topic=30&action=view']http://www.pantown.com/board.php?id=52308&area=4&name=board2&topic=30&action=view[/url]

+1

+++      +++

++++

++  สวัสดีครับ....ผมยังติดตามกระทู้ของน้าจีรชัยเหมือนเดิมครับ

ผมอ่านทุกตัวอักษร ที่น้าเขียนในกระทู้นี้ ผมชอบแนวคิดเกี่ยวกับเรื่อง  ปลาเกมส์ ของน้าครับ   

หลังจากที่ผมพยายามรวบรวมเนื้อหาจากงานเขียนหลายๆงานมาทดลองแปลพบว่า สาเหตุส่วนหนึ่งที่ Phractolaemus spinosus carpenteri ไม่สามารถแยกออกเป็นคนละชนิดกับ Phractolaemus ansorgii ได้นั้นคงเป็นเพราะ การบรรยายความแตกต่างนั้นตรงกับมุมของการจับผิดงานเขียนในเนื้อหามากกว่า ยิ่งถ้านำภาพมาพิจารณาประกอบ จะเห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงความผิดพลาดในการเขียนบรรยายครับ. ถึงอย่างไรก็ตามเมื่อมองในมุมกลับ พบว่าก็ยังมีข้อแตกต่างบางจุดที่พบในปลา Phractolaemus spinosus carpenter ในเมื่อหลายฝ่ายพิจารณาแล้วอาจจะกล่าวว่าไม่มีเหตุผล หรือ หลักการเพียงพอที่จะแยก ทุกฝ่ายก็ต้องยอมรับ. เพียงแต่ส่วนตัวผมมองว่า การยอมรับก็คือการยอมรับ อันนี้ประเด็นหนึ่ง แต่ตัวเองไม่คิดว่าจะต้องตัดประเด็นที่ชี้ให้เห็นความแตกต่างระหว่างปลาทั้ง 3 หน่อนี้ทิ้งเสียทีเดียว. เมื่อกล่าวมาถึงจุดนี้ ผมสังเกตุเห็นว่าแนวทางแก้ไขความขัดแย้งทางเนื้อหาที่ไม่ตรงกัน ควรจะแก้ไขให้ถูกต้องด้วยวิสัยในงานเขียนเฉกเช่นเดียวกันมากกว่า. แนวทางนี้นี่เองที่ผมเห็น และ คงต้องขออนุญาตทบทวนตนเองว่า “ในหลายๆทาง งานของพวกนักวิจารณ์เป็นงานง่าย ถือว่าเสี่ยงเพียงเล็กน้อย แต่กลับสนุกในฐานะที่เหนือกว่าคนที่เสนอผลงานและตนเองให้กับคำตัดสินของเรา เราสร้างชื่อจากการวิจารณ์ผู้อื่นในทางลบ” อันนี้ผมว่าผมไม่ควรจะมีวิสัยเยี่ยงนี้อย่างยิ่ง.

ส่วนตัวผมยอมรับว่า พอเขียนไปนานๆเข้า ผมมักจะเกิดความไม่มั่นใจในงานเขียนของตนเอง พอรู้สึกเช่นนี้ขึ้นมาทีไร ผมจะได้ยินพี่ชายผมพูดให้ฟังเสมอว่า "การทำอาหารให้กับคนที่เรารัก หรือ ให้กับทุกคนได้ทาน ย่อมมีค่ามากกว่า การทำอาหารให้พ่อครัวระดับโลกได้ชิม."

+