เรื่องเล่าเช้านี้ อิน นราธิวาส: SiamFishing : Thailand Fishing Community

เรื่องเล่าเช้านี้ อิน นราธิวาส

Mr.am(364

)

ตั้ง: 7 ต.ค. 55, 07:37

ก่อนอื่นผมขอค้างเรื่องรูปภาพไว้ก่อนนะครับ ขอออกตัวไว้ก่อนว่าภาพมีน้อยแต่ต่อยหนักนะครับ

ขอท้าวความกันก่อนทริปนี้เกิดขึ้นจากการได้ทราบข่าวจากแบนายว่าเพื่อนตกปลาคือ อ๊อดปลาถุย และแบยีล๊อคอินน้าโชกุนนราของเรา
ไปตีเหยื่อปลอมกันในวันเสาร์ตอนเช้า ได้ปลากระพงขาวมา 3.1 กิโล ตาผ่าวเลย

และตอบยำ้อีกด้วยว่าเพื่อนชาวประมงท้องถิ่น ตักปลากระพงขาวได้ นำ้หนัก 11 กิโล คราวนี้ไปลูกทั้งตัวเลย

งั้นเลยตกลงกับแบนายว่าคืนนี้เราจะไปออกทริปกันหลังจากไม่ได้ไปตกกันนานร่วมเกือบ 3 เดือน
โดยนัดแนะกับแบนายว่าเราจะไม่ไปตกกันที่เดิมแล้วหลังจากแห้วมาหลายครั้งแล้ว

วางแผนกันว่าเราจะไปตกกันที่ แพปลานราธิวาสแทนที่ หน้าเขื่อนพระที่นั่ง เพราะที่นั่นมีคนตกเยอะแล้ว ตกลงตามนั้น

5 ทุ่มคืนวันเสาร์ผมไปรับแบบนายที่บ้านกับเพื่อนแบนายอีกคนคือ แบมัง เรามุ่งหน้าตรงเข้าหมายไปยังแพปลาเลย เราใช่เวลาอยู่ที่แพปลาประมาณชั่วโมงเศษ
ผมได้ปลาแดงเขี้ยวไซด์ 8 ขีด มาหนึ่งหน่วย จากนั้นตกลงยายว่าจะไปตกหน้าเขื่อนเพราะคาดว่าคนเริ่มน้อยลงแล้ว เราไปถึงหมายหน้าเขื่อนพบว่ามีเด็กถิ่นตกอยู่กลุ่มหนึ่ง
จากนั้นพวงเราก็ลงเบ็ดกัน ไม่นนานนัก แบมะนักตกปลารุ่นอาวุโสก็ได้ปรากฎกายขึ้นมาตกด้านข้างพวกเรา

ขณะที่พวกเราง่วนอยู่กับการเช็คเหยื่ออยู่นั้นผมได้กวาดสายตาไปเห็นปลากระพงขึ้นว่ายนำ้เล่น ห่างจากเราไปด้านนอกราว 10 เมตร ตัวมันใหญ่มาก พวกเราพยายามตีเหยื่อ
ใส่มันโดยหวังว่ามันจะปราณีกินเหยื่อเรา แต่มันไม่แม้แต่จะชายตามองพวกเราด้วยซำ้ แล้วดำหายไปต่อหน้าต่อตาพวกเราโดยที่เราทำอะไรมันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย พวกเราได้แต่บ่นพึมพำกันไปต่างๆนานา
โดยทิ้งให้พวกเราวิพากวิจารย์กันว่ามันกี่โลกันแน่วะ เวลาผ่านไปชั่วโมง เป็นสอง จนพวกเราเริ่มง่วงกันแล้ว แบนายก็นอน แบมังก็นอน แบมะก็นอน เหลือแต่ผม กับกลุ่มเด็กด้านข้าง

ราวตี 4 เศษ พวกเด็กด้านข้างก็กลับกันไปหมด ในความเงียบที่มีเพียงแต่ผมที่ลากเหยื่อกุ้งเป็นอยู่คนเดียว ทันใดนั้นสายตาผมได้มองเห็นเจ้าปลาตัวนั้นอีกครั้ง
มันว่ายห่างจากผมเพียงแค่สวิงตักเท่านั้น แต่ผมก็ทำอะไรมันไม่ได้ คิดในใจกูจะเอามึงขึ้นมาให้ได้ ขออภัยครับที่ใช้คำไม่สุภาพ ผมไม่ปลุกใครกะว่าเอาคนเดียวมันคนเดียว

พยายามตีเหยื่อกุ้งที่ถือลากอยู่ใส่มันไป 3-4 ไม้ แต่ไม่เป็นผลครับจนต้องยอมปลุกแบนายมาดูมันว่ายเล่นด้วยกัน

ทันใดนั้น เรื่องนี้และภาพในเรื่องนี้เริ่มต้นตั้งแต่เวลานั้นครับ ราวๆ ตี 5 ครับ ขอค้างไว้ก่อนครับ ผมง่วงมากเพราะยังไม่ได้นอน

คห.จก.

BULINO(12961

)

คห.1: 7 ต.ค. 55, 07:49

+1 ตามเชียร์ครับน้า

n-wit

คห.2: 7 ต.ค. 55, 12:29

+ ติดตามชมครับ

ไข่หวาน(358

)

คห.3: 7 ต.ค. 55, 13:35

ติดตามชมครับ

Mr.am(364

)

คห.4: 7 ต.ค. 55, 14:27

มาต่อให้จบครับ

ระหว่างที่ผมกับแบนายยืนมองมันอยู่นั้นผมกับแบนายได้สังเกตุเห็น กระพงตัวนั้นมีพฤติกรรมแปลกๆมันได้ว่ายฉะแล๊ปไปมาไม่เป็นอิสระ บ้างครั้งกระโดดสะบัดหัวขึ้นบนผิวน้ำราวกับว่าถูกตรึงและพันธนาการด้วยอะไรบ้างอย่าง แบนายและผมหันไปมองคันและสายรอบตัวแต่ก็ไม่มีเส้นสายใดขยับ แบนายเอ่ยด้วยคำพูดตัดหน้าผมว่าปลากินเบ็ดแล้ว เราต่างก็ทะยอยเก็บเบ็ดที่ละชุดเพื่อหาต้นตอ ผมมาสะดุดกับสายแฮนด์ไลด์ใกล้ตัวผม เพราะตอนแรกผมเห็นมันขยับเบา แต่เมื่อสาวสายขึ้นมามันดันไปติดกับซากใต้นำ้แน่นไม่มีอาการขยับเลยไม่ได้สนใจวางไว้ก่อนค่อยเก็บ เจ้าปลากระพงมันก็ดำพุดขึ้นลงๆเป็นระยะ จนเราเก็บสายทุกคันจนหมด ความจริงก็กระจางครับสายที่ผมคิดว่าติดซากนั้นเองที่พันธนาการเจ้าตัวใต้นำ้ไว้ไม่ให้ไปไหน ที่มันเป็นอย่างนั้นเพราะว่า เมื่อปลามันกินเบ็ดมันได้ว่ายย้อนสายเข้าไปพันเข้ากับซากใต้น้ำทำให้ผมคิดว่ามันติดตอ และปลามันก็เย่อกับตอใต้นำ้ พวกเราพยายามตักมันด้วยสวิงแต่ไม่เป็นผลเพราะมันทั้งใหญ่และอยู่ห่างเราเกินไป เราพยายามโยนตะกั่วเพื่อเกี่ยวปลายสายด้านหน้าที่พันธนาการปลาไว้กับตอใต้น้ำแต่ไม่สำเร็จ เจ้าตัวใต้นำ้ก็ดำขึ้นดำลงและสบัดหัวเพื่อให้ตัวเองเป็นอิสระ เป็นแบนี้อยู่ราว 10 นาทีเห็นจะได้ พวกผมก็พยายามมองหาเรือของใครสักลำแต่ก็ไม่มีวี่แวราวกับมันเป็นใจให้เจ้าตัวใต้น้ำ แต่แล้วสวรรค์ก็เข้าข้างเราครับ มีเรือออกหาปลาในตอนเช้าผ่านเข้ามาหาเราพอดีครับ อีกทั้งมีเพื่อนนักตกปลามาจากไหนก็ไม่รู้กำลังจะกลับบ้านเดินเข้ามาทักทายเรา ผมคิดในใจหากไม่ได้ตัวอย่างน้อยก็มีพยานไปเล่าสู่กันฟังครับ แต่เจ้ากรรมเจ้าตัวใต้นำ้มันไม่โผล่ขึ้นมาในตอนนั้นครับ เหมือนชะตาจะไม่เข้าข้างพวกเราเรือมาปลาไม่ขึ้นเรือเขาก็ต้องวิ่งออกไปหาปลาต่อครับ พยานมาก็ไม่เห็นตัวมัน ลืมไปได้เลยเรื่องเล่าในตำนาน หลังจากที่เรือไปเพื่อนตกปลาก็กลับ เหลือแต่เราที่ยืนมองแผ่นนำ้ตอนตี 5 อย่างไร้ความหวัง มันยังอยู่มั้ยพี่นาย ผมเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงที่สินหวัง ร่วมสิบนาทีเห็นจะได้ที่เราสินหวังครับ แต่แล้วแสงสว่างก็เกิดขึ้นครับ ผมมองเห็นตัวมันครับ มันเข้ามาใกล้ริมตลิ่งเลยครับ ระยะใกล้มาเราตักมันได้แน่ แบนายพยายามใช้สวิงช้อนหัวมันแต่ไม่เป็นผลครับมันใหญ่เกินสวิงเรามันสลัดออกจากสวิงไปได้และดำลงสู่ด้านล่าง เอาใหม่ครับผมบอกแบนาย และแล้วมันก็โผล่ขึ้นมาที่เดิมอีกครั้งครับคราวนี้แบนายรอและบรรจงตักครับเจ้าตัวใต้นำ้มันเิ่มหมดแรงเข้าไปอยู่ในสวิงแต่แค่ส่วนหัวของมันเท่านั้น แต่มันยังไม่จบครับแบนายบอกให้ผมใช้ตะขอช่วยเกี่ยวมันหน่อยแกยกไม่ไหวมันหนักครับ ผมสับไป 2ครั้งไม่เข้าครับ มันสวมชุดเกราะ ครั้งที่ 3 อยู่่ครับ แบนายบอกให้แบมังช่วยยกอีกแรงแกไม่ไหวแล้วแบมังเข้ามาช่วยจับด้ามสวิงอีกแรงจากนั้นมันก็ขึ้นมานอนอยู่ด้านบน ตามด้วยเสียงโห่ร้องดังไปทั้งบริเวณนั้น มีแต่พวกเรา พวกเราิว่งเข้ามาโถมกอดกันด้วยความดีใจ ต้องขอบคุณทีมเวิคร์ที่มีให้กันขอบคุณครับที่ทำให้ผมได้มีทริปทรงจำดีๆ อีกทริป เรื่องเล่าเช้านี้ อิน นราธิวาส ต้องขอจบเพียงแค่นี้ครับ ขอคุณทุกท่านที่ติดตามชมครับ ขอบคุณด้วยใจจริง

Mr.am(364

)

คห.5: 7 ต.ค. 55, 14:31