กระทู้นี้เป็นกระทู้ที่ผมตั้งขึ้นเพื่อขอความคิดเห็นจากน้าๆป้าๆในบ้านหลังนี้เพื่อประกอบการตัดสินใจและเพื่อให้เกิดการตกผลึกในความคิดของตัวเองด้วยครับ
เรื่องคือว่าผมทำเรือรักเลปราณขึ้นมา โดยที่มีจุดประสงค์หลักคือเพื่อเป็นเรือท่องเที่ยวสำหรับพานักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวปราณบุรีและพื้นที่ใกล้เคียงได้มีกิจกรรมทำในวันที่มาพักผ่อน เช่นล่องแม่น้ำ ล่องทะเล ไปตกหมึก เพื่อช่วยกระตุ้นการท่องเที่ยวในบ้านเกิดของผมเอง และ มีจุดประสงค์รองคือเพื่อได้มีเรือไว้ไปออกทริปไปตกปลากับเพื่อนๆคอเดียวกัน ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ผมรักมากที่สุดกิจกรรมหนึ่งครับ ^_^
วันนี้จุดประสงค์หลักและรองของผมได้รับการตอบโจทย์เรียบร้อยแล้ว สมองจึงมีความคิดหนึ่งแว๊บเข้ามา ผมคิดว่าพี่น้องเราที่รักการตกปลาทุกคนนั้นคงฝันถึงทริปออกเรือไปตกปลาในทะเลกันทุกคน แต่ผมเชื่อว่ายังมีพี่น้องเราอีกหลายคนที่ยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการนั้นได้อย่างเต็มที่ ด้วยเหตุผลหลายๆประการที่เราๆก็พอจะนึกออกกันได้ไม่ยากนักครับ
ไอเดียของผมคือผมจะกำหนดวัน เป็นวันศุกร์ อาจจะเป็นเดือนละครั้งหรือ2ครั้ง เพื่อนำเรือออกไปตกปลา ในทะเลปราณบุรี แบบออกเช้าเข้าฝั่งเย็นๆ เน้นแนว Jiging เป็นหลัก โดยคิดค่าใช้จ่ายเป็นรายคน ราคาเบาๆ เทียบกับราคาเหยื่อJigทั่วๆไปประมาณ3-4ตัว( xxx ) เพื่อให้ทุกคนสามารถจับต้องได้แบบสบายๆครับ ทริปหนึ่งไม่เกิน8คนเพื่อความสะดวกของเพื่อนร่วมทริป
โดยที่มีกติกาเล็กๆน้อยๆดังนี้ครับ
- สมาชิกร่วมทริปต้องดูแลตัวเองทุกอย่างทั้งบนบกและบนเรือ ไม่มีผู้ช่วยอำนวยความสะดวกให้ครับ
- ปลาที่ตกได้สมาชิกร่วมทริปสามารถนำกลับได้เพียง1หน่วย นอกนั้นขอความกรุณาปล่อยคืนสู่ธรรมชาติครับ

จากทั้งหมดนี้เป็นความตั้งใจที่อยากให้ทุกคนได้มีโอกาสได้ทำในสิ่งที่รักได้ง่ายขึ้นและบ่อยขึ้น ใคร่ขอรบกวนน้าๆป้าๆช่วยแนะนำและแสดงความคิดเห็นในแนวความคิดของผมด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ
เอ.รักเลปราณ

ด้วยความเคารพ
          ผมคิดว่าเรื่องเอาปลากลับได้ตัวเดียว สำหรับผมยังไม่ถึงขั้นนั้นจริงๆ ถ้าเป็นหลาอินทรีย์ ครับ

ขอบคุณครับ

ดีครับ แต่วันศุกร์หลาย ๆ คนที่ติดงานคงจะหมดโอกาส
โดยเฉพาะตัวผม 

ปล. เดี๋ยวผมโทรไปหานะครับ ว่าจะไปตกหมึก ช่วงสงกรานต์

ตกได้ตัวแรกทำยังไงก็ได้ห้ามตาย ได้ตัวต่อมาดีกว่าค่อยปล่อยตัวแรก?  ตัวแรกตายตัวต่อมาดีกว่าต้องปล่อย? ได้ปลาครบจำนวนคนแล้วกลับเข้าฝั่งเลย?
แล้วสมมุติว่าไปกัน 8 คน 3แรกตกปลาได้แล้ว 8 ตัว อีก 5 คนตกได้ทีหลังต้องปล่อย ?
ทำไมไม่ปล่อยให้หมดเลยล่ะครับ?
เหมือนตกปลาบ่อป่าวครับเอาออกได้ 2 โล เกินชั่งออก ?

ไม่ควรกำหนดจำนนปลา

กำหนดขนาดและจำนวนน่าจะดีกว่านะครับเช่น
อินทรีย์ 24นิ้ว+ ได้สองตัว
เก๋า 10นิ้ว.+. ได้ห้าตัว
ฉลาม กะเบน. ปล่อยหมด

เห็นด้วยกับน้าปลาป่องกำหนดขนาดและประเภทปลาน่าจะเอากลับได้ซักสามสี่ตัวก็พอ

ใช้มาตราฐานสากลเลยครับ
1. วัดขนาดหรือน้ำหนัก (ควรระบุขอบเขตไม่น้อยกว่าและไม่มากกว่า xx)
2. จำกัดจำนวน

แบบนี้ผมว่าน่าจะแก้ปัญหาเรื่องได้การจัดการปลาที่ตกได้ กรณีได้ปลาครบเงื่อนไขทั้งสองข้อตั้งแต่ช.ม.แรกๆ เพราะปลาตัวถัดๆไปต้องปล่อยหมด

แต่ส่วนตัวคิดว่าควรจะให้อย่างน้อย 2 ตัวต่อคนนะครับ เผื่อเอาไปฝากข้างบ้านบ้างอะไรบ้าง 

ขอบคุณทุกๆความคิดเห็นครับ ตื่นมาดูยิ้มแก้มปริเลยที่เห็นน้าๆช่วยกันแนะนำ แต่เรายังเปิดรับความคิดเห็นต่อไปอีกนะครับ ยังรออยู่นะคับ 

จุดสูงสุดแห่งความฝันของนักตกปลาทุกคนที่ต้องการจะไปให้ถึงจุดๆนั้นให้ได้ครับ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีแต่ยากในการปฏิบัติจริง แต่ก็ไม่น่าจะยากจนเกินไปสำหรับพวกเราใช่มั๊ยครับ มีคนเคยกล่าวไว้ว่าสิ่งดีๆต้องเริ่มที่ตัวเรา หากไม่มีการเริ่มต้นก็ไม่มีวันที่จะไปถึงจุดหมายปลายทางได้ครับ เป็นกำลังใจให้ตัวเองและพี่น้องทุกท่านครับ

มันอาจเป็นการยากนะครับ แต่ถ้าทำได้มันก็ยั่งยืนครับ
ส่วนตัวผมคิดว่าถ้าเน้นเป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ตกปลา บนเรือ เทคนิคต่างๆ เหมือนเปิดโรงเรียนสอนภาคปฏิบัติจริง สำหรับมือใหม่หรือคนงบน้อยก็จะได้มีโอกาสดีๆได้ไปตกปลา

++++ให้แนวคิดดีๆคร้าฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แต่เรื่องจำนวนปลา แนะนำเป็นขนาดของแต่ละประเภทปลา และกำหนดการเอากลับได้เป็นน้ำหนักรวมดีกว่าอ่ะคร้าฟฟฟฟฟฟฟฟฟ เดี๋ยวว่างๆจะไปใช้บริการนะคร้าฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

เห็นด้วยครับ แนวคิดใหม่วงการตกปลาบ้านเรา

สุดยอดคับพี่เอ  เพื่อนๆจะได้มีโอกาสตกปลากันทุกคนคับ

ขนาดปลาที่จะเก็บหรือปล่อยนั้นต้องใช้งานวิจัยครับ เพราะเกี่ยวข้องกับจำนวนประชากรของสายพันธุ์ปลานั้นๆเช่นถ้าตกปลาได้ปลาอั๊งซา ต้องปล่อยหมดเพราะหาตกยากมากๆแล้วในฝั่งอ่าวไทย หรือช่วงเวลาวัยเจริญพันธุ์ เช่นบางพันธุ์ต้องใช้เวลานานกว่าถึงการเจริญพันธุ์ครั้งแรก ลองคุยกับกรมประมงเพื่อหาideaครับ
เห็นด้วยครับ และที่สำคัญคงต้องตอบตตัวเองให้ได้ก่อนว่าทำเรือตกปลาเพื่อเกมกีฬาและอนุรักษ์ หรือเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ เพราะรูปแบบบริการ กฎระเบียบที่จะต้องปฎิบัติร่วมกันก็จะต่างกัน
แน่นนอนถ้าเพื่อการอนุรักษ์ก้อต้องปล่อยปลามากที่สุดเท่าที่ทำได้และนำมาบริโภคแต่น้อย แต่นั้นก้อจะกระทบกับการประกอบการครับ เพราะส่วนใหญ่นักตกปลามักอยากจะได้ปลาให้มากที่สุดเพื่อที่จะคุ้มค่าเรือ และอื่นๆ

กำหนดจำนวนเป็นปลาบ่อเลยนะครับ งี้ปล่อยหมดดีกว่า เอาตะขอเกี่ยวให้เจ็บเล่นแล้วปล่อยก็สบายใจดีปล่อยให้มันไปตายที่หลัง

ส่วนตัวคิดว่าไม่น่าจำกัดจำนวน  1 หน่วย  แต่ให้กำหนดชนิดปลา และขนาดที่สามารถนำกลับได้ครับ  ตกปลาถ้าไม่ตัดวงจรมันไม่สูญพันธ์แน่ครับ 

ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะครับ ทุกความคิดเห็นมีมุมมองและแง่คิดที่เป็นประโยชน์เป็นอย่างมากเลยครับ
จากที่ผมอ่านดู พอจับประเด็นด้วยเนื้อสมองอันน้อยนิดได้เรื่องสำคัญมาหนึ่งเรื่องนั่นก็คือ ตำตอบว่าเราตกปลาเพื่ออะไร ?
คำตอบที่ชัดเจนข้อหนึ่งก็คือ เป้าหมายของการตกปลาก็เพื่อให้ได้ปลานั้นเองครับ แต่จากเป้าหมายนี้สามารถแยกย่อยได้ตามวัตถุประสงค์ของแต่ละคนได้3แนวทางคือ
1. ได้ปลาแล้วนำปลาทั้งหมดไปขายและทำอาหารทานเอง
2. ได้ปลาแล้วแบ่งบางส่วนไว้เพื่อนำไปทำอาหารทานและอีกส่วนก็ปล่อยคืนธรรมชาติ
3. ปล่อยปลาทั้งหมดที่ตกได้คืนสู่ธรรมชาติ Catch & Release
ผมคิดว่าไม่มีถูกผิดสำหรับทั้ง3แนวทาง แต่เราสามารถกำหนดวัตถุประสงค์เฉพาะสำหรับการออกทริปแต่ละทริปได้ โดยที่ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับแนวทางใดแนวทางหนึ่งถาวร ถ้าเปรียบการตกปลาเป็นการลงทุนทำธุรกิจอะไรซักอย่างแล้วนั้น ทั้ง3แนวทางมีความแตกต่างกัน คือ
แนวทางที่1. คือการลงทุนที่ต้องได้ผลตอบแทนคุ้มค่ามีกำไรขาดทุนหรืออย่างน้อยเสมอตัวก็ดี
แนวทางที่2. คือการลงทุนที่ผลกำไรอาจจะไม่ได้ชี้วัดจากตัวเงินเพียงอย่างเดียว
แนวทางที่3. คือการลงทุนขององค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไรจากการลงทุน
ที่ผมคิดต่อคือทำอย่างไรเราถึงจะก้าวข้ามเรื่องนี้ไปได้ ?
กลับมาเรื่องตกปลาถ้าเรามองกำไรที่เราได้จากการตกปลาที่ไม่ใช่ตัวปลาล่ะ เราได้อะไรจากการตกปลาอีกหรือไม่?
ผมคิดว่าผมพอจะมีคำตอบของผมในใจแล้วครับ  ^_^
แต่ก็อยากรับฟังจากน้าๆป้าๆด้วย เพื่อเป็นวิทยาทานให้พี่น้องในบ้านหลังนี้ของเราด้วยครับ 

ไม่รู้ ซิน่ะ ผมชอบกินปลา แล้วก็ไม่ค่อยมีเวลาไปตกด้วย ถ้าได้หน่วยเดียว คงไม่พอกิน

-หาเด็กเรือครับ..
-ปลาที่ตกได้รวมกันจับสลากแบ่งกองคัป..
-เรื่องปล่อยปลา ให้เป็นดุลพินิจของผู้ตกได้คัป..

ผมว่าถ้าจำกัดปลา เปลี่ยนเป็น จำกัด Size ปลาดีกว่าครับ
อย่างปลาเก๋า เด็ก สร้อยนกเขาเด็กๆ ปล่อยให้มันไปโต ก่อน

หรือปลาบางประเภทที่สมาชิก ไม่กิน ก็ปล่อยไป.. อย่างผมออกหน้าหัวหิน กับ ไต๋ยอด โดยฝูยูเว่(ข้างลาย)ถล่ม... ไม่เอากลับซักตัว เพราะไม่กิน นอกจากปลาเจ็บหนัก จากการกินลึก

ลองดูครับ... เพราะบางท่านตกเป็น เกมส์ บางท่านตกเอาไปกิน ฝากญาติพี่น้องเพื่อนฝูง มีหลายแบบครับ คนตกปลา

มีหลายครั้งที่ผมออกตกปลา แล้ว ไม่ได้ปลา แห้วแบบไม่น่าเชื่อ ก็มีครับ.. แต่ก็ไม่เคยซีเรียสนะ ออกมาสังสรรค์ ปลาที่ได้กับไปคือกำไร..

อย่างอื่นเห็นด้วยอย่างแรงครับ แต่ปลาน่าจะ 2-3 ตัวคัดไซต์ครับ 

ผมเห็น ส่วนใหญ่ น้าจะให้ จำกัด เรื่อง Size ปลา ว่าขนาดไหน ควรเอากลับ ขนาดไหน ควรปล่อย
ชนิดไหน ควรปล่อยเลยไม่ว่าจะ เล็กหรือใหญ่  ผมเห็นด้วยนะคับ น้าเอ หรือไม่ก็ ปลารวมเอากลับได้กี่โล
(ผิดยังไง ขออภัยด้วยนะคับ)
ผมเป็น เด็ก ปลดปลาได้นะครับบบบบบ

ต้องลองก่อนครับคือ ระบุขนาดเอากลับได้ 2 ตัว ผมว่าอาจจะแห้วกันหมดก็ได้ 55555555
ไต๋เป็นคนชี้ขาดว่าปลาตัวไหน?ควรปล่อยหรือเก็บเนื่องจากเบ็ดกินลึก
เป็นความคิดเห็นส่วนตัวครับ