ผมขอพูดถึงกระแสการตกปลาเชิงอนุรักษ์ ผมเห็นนักตกปลาหลายกลุ่มหลายท่าน เริ่มจุดกระแสการตกปลาเชิงอนุรักษ์ คือ การตกแล้วปล่อย ต้องขอชื่นชมทุกท่านทุกกลุ่มที่เริ่มทำ และมีหลายท่ายท่ีทำตาม ไม่ได้หมายความว่าท่านที่ตกแล้วเอากลับหรือนำมาทำอาหารไม่ใช่นักอนุรักษ์นะครับ แต่อยากแสดงความคิดเห็นว่า ปลาที่นักตกปลาตกได้แล้วปล่อยนั้น หากมันคือ โทรฟี่ หรือปลาพันธ์หายาก เป็นไปได้มั้ยที่เราจะทำแถบหรือสัญญสักษณ์ต่างๆติดที่คลีบ หาง  ในแบบต่างๆเพื่อการเก็บสถิติ การเก็บข้อมูล บางทีเราอาจจะได้ศึกษาพฤติกรรมของปลาชนิดนั้นๆว่า กินเบ็ดแล้ว จะกินอีกมั้ย จะโตเท่าไหร่ จะรอดมั้ยหากเราปล่อย มันอาจจะเป็นการยากที่จะค้นหาปลาตัวที่ติดแถบสัญลักษณ์ แต่ถ้ามีนักตกปลาตกได้ มันคงเป็นโทรฟี่หรือความรู้สึกดีๆที่ได้พบเห็น อาจจะต้องมีการลงทุนทำแถบหรือสัญลักษณ์ของทีมต่างๆ แต่ถ้าท่านทำได้ มันคงจะเป็นการสร้างรูปแบบใหม่ของการตกปลา รวมถึงส่งผลดีต่อการศึกษาด้วย (เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลนะครับ) ขอบคุณทุกท่านที่เสียสละเวลาอ่าน ขอบคุณสยามฟิชชิ่งสำหรับพื้นที่สำหรับคนรักการตกปลา ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการตกปลา/สวัสดีครับ

ไม่ต้องขนาดขนาดนั้นหร็อกครับ แค่ตกเพื่อเอาไปแค่พอกิน ไม่โลภ ไม่เอาตัวเล็กตัวน้อย ตัวเมีย ปลาไข่ อย่างฤดูน้ำหลากตอนนี้
ก็คือฤดูวางไข่ของสัตว์น้ำก็ยังเห็นตกกันบ้าเลือด เอาหมด แล้วก็อย่าเห็นการรังแกสัตว์ว่าเป็นกีฬา กีฬาน่ะมันเรื่องของคนกับคน
คนกับสถิติ ไม่ใช่คนกับปลา

ดีครับ  ไปเขื่อนผมเอาเเต่ปลาช่อนนะ