อยากให้พื้นที่นี้ สร้างจิตสำนึกเชิงอนุรักษ์: SiamFishing : Thailand Fishing Community

ผมอยากให้มีพื้นที่ หน้าแรกของเวป ประชาสัมพันธ์อย่างเข้มข้น เรื่องตกปลาเชิงอนุรักษ์ครับ เน้นการเรียนรู้ วิถีการอยู่ร่วมกัน ระหว่างนักตกปลา กับ ธรรมชาติ ครับ

เราตกปลาเล็กใหญ่ มากมาย แล้ว เราควรปล่อยตัวเล็กกลับสู่แหล่งน้ำครับ หดหู่ครับ แล้วเราก็นำมาออกสื่ออีก ผมจำได้ในอดีต มีนิตยสารบางฉบับแบนเรื่องลักษณะนี้ครับ คนรอบนอก และเด็กรุ่นใหม่จะได้ยึดถือเป็นแนวทางครับ

เดี๋ยวเค้าจะหาว่าเราโลกสวยนะครับ ผมโดนเหน็บมาแล้วเวลาติงเรื่องขนาดกับช่วงขยายพันธุ์แล้วมีไข่
เลยปล่อยตามเรื่องดีกว่า ทำแค่ตัวเราให้ดีก็พอ

ผมเคยทำแบบนั้นมาแล้วครับ เก็บหมด พอเวลาผ่านมาหลายปี ก็ค้นพบใจตัวเองครับ ว่าเป็นแค่เพียงปมด้อย ที่อยากเรียกร้องความสนใจเท่านั้น สำหรับผมคิดอย่างนั้นจริงๆ ครับ ด้วยความเคารพทุกท่านครับ ถ้ามันไม่มีคุณค่าสำหรับท่าน ก็อ่านขำขันไปครับ ใครเห็นคุณค่าก็ช่วยกันคนละไม้ละมือครับ

ดีคับ เพราะทุกวันนี้ในความคิดของผม ผมว่าปริมาณของกบสับหน้าที่มีอยู่ในท้องตลาด อาจจะมากกว่าปริมาณปลาช่อน ตามธรรมชาติเสียอีก รู้จักใช้ทรัพยากรธรรมชาติ อย่างฉลาด มันก้อจะมีให้เราใช้ไปเรื่อยๆ ถ้าไม่รู้จักใช้กัน วันหน้ามันก้อคงหมดลง โทษใครไม่ได้คับ

ด้วยความเคารพ นานาจิตตังครับ ร้อยคนก็พันหย่างครับ คนๆเดียวบางครั้งยังตัดสินใจไม่ใด้ ในกลุ่มของผมถ้าไม่กินปลาชนิดใด ก็จะไม่ตกมันขึ้นมา แต่ถ้าตกได้ต้องนำมาทำอาหารเท่านั้น(ถ้าไม่มีพิษ)พวกผมจะไม่มีการตกเล่นตกปล่อยหรือตกโชว์ ส่วนใหญ่พวกผมจะออกเรือตกในทะเลเท่านั้น ถ้าตกเล่นหรือแค่โชว์ผมไม่ไปไห้เหนื่อยหรอกครับ ถ้าอยากแค่ตกเล่นหรือตกโชว์ อย่าตกดีกว่าครับ เพราะจะอ้างอย่างไร จะว่าอนุรักษ์หรือไม่ มันก็ทำไห้ปลาบาดเจ็บ ถ้าปล่อยไปส่วนใหญ่ก็จะไม่รอด เพราะตามธรรมชาติสัตรว์ที่บาดเจ็บมักจะเป็นอาหารของสัตรว์ที่แข็งแรงกว่า ถ้าคิดจะอนุรักษ์จริงๆอย่าตกให้มันทรมานดีกว่าครับ อันนี้คือความคิดเห็นส่วนตัวครับน้า

ในความคิดผม ต่างคนต่างความคิดคับน้า บ้างคนตกเพื่อเกมกีฬา สนุกสนาน บางคนตกเพื่อเอามากินทำอาหาร บางคนตกเพื่อรายได้เพื่อเลี้ยงครอบครัว ผมว่ามันอยู่ที่วิถีของแต่ละคน แต่ถ้าช่วยกันได้มันก็ดีครับ เพราะไม่ฉะนั้น มันจะเหลือเพียงคำว่า "เมื่อก่อน ปลาที่นี่ ที่นั้น กัดดี" เพียงเราไม่ล่าช่วงวางไข่ ไม่ตีปลาครอก ร่วมกันปล่อยคืน ผมว่าก็น่าจะมีให้ตกถึงลูกหลานเราแล้วคับ เป็นอีกหนึ่งกำลังในการตกเชิงอนุรักษ์คับ

สนับสนุนแนวคิดครับ ร่วมกันอนุรักษ์ธรรมชาติและส่งเสริมการตกปลาให้เป็นกีฬาอย่างแท้จริง

ทำไปเถอะครับ ดีแล้วครับ

+จัดไปครับ

อ้างถึง: niran4229 posted: 14 ก.ย. 58, 01:10
ด้วยความเคารพ นานาจิตตังครับ ร้อยคนก็พันหย่างครับ คนๆเดียวบางครั้งยังตัดสินใจไม่ใด้ ในกลุ่มของผมถ้าไม่กินปลาชนิดใด ก็จะไม่ตกมันขึ้นมา แต่ถ้าตกได้ต้องนำมาทำอาหารเท่านั้น(ถ้าไม่มีพิษ)พวกผมจะไม่มีการตกเล่นตกปล่อยหรือตกโชว์ ส่วนใหญ่พวกผมจะออกเรือตกในทะเลเท่านั้น ถ้าตกเล่นหรือแค่โชว์ผมไม่ไปไห้เหนื่อยหรอกครับ ถ้าอยากแค่ตกเล่นหรือตกโชว์ อย่าตกดีกว่าครับ เพราะจะอ้างอย่างไร จะว่าอนุรักษ์หรือไม่ มันก็ทำไห้ปลาบาดเจ็บ ถ้าปล่อยไปส่วนใหญ่ก็จะไม่รอด เพราะตามธรรมชาติสัตรว์ที่บาดเจ็บมักจะเป็นอาหารของสัตรว์ที่แข็งแรงกว่า ถ้าคิดจะอนุรักษ์จริงๆอย่าตกให้มันทรมานดีกว่าครับ อันนี้คือความคิดเห็นส่วนตัวครับน้า

นับถือเลยคับน้าผมอยากทำได้แบบน้าเลยแต่ก็ทำได้แค่ตกแล้วปล่อยอ่ะคับเพราะเมื่อก่อนผมตกได้เท่าไหร่ก็เอากลับบ้านหมดคับทุกวันนี้ปลาก็เลยหาตกยากมากเลยคับ สนับสนุนแนวคิดของ จขกท ด้วยคับขอให้ทุกคนที่เห็นด้วยเริ่มต้นจากตัวเองก่อนเลยคับ

อ้างถึง: pom p posted: 13 ก.ย. 58, 20:28
เราตกปลาเล็กใหญ่ มากมาย แล้ว เราควรปล่อยตัวเล็กกลับสู่แหล่งน้ำครับ หดหู่ครับ แล้วเราก็นำมาออกสื่ออีก ผมจำได้ในอดีต มีนิตยสารบางฉบับแบนเรื่องลักษณะนี้ครับ คนรอบนอก และเด็กรุ่นใหม่จะได้ยึดถือเป็นแนวทางครับ

เห็นด้วยกับน้าคับ

สนับสนุนแนวคิดนี้ครับ สำหรับผมการตกปลาเป็นเกมส์พักผ่อน ผมไม่ได้โลกสวย ไม่ได้เป็นนักอนุรักษ์ บางครั้งได้ปลาตัวโตๆ ปลาเนื้อดีก็เอามากิน ตัวเล็กๆ หรือพวกปลาเกมส์ก็ปล่อย

ปลาจะตายหรือจะรอดก็เรื่องของมันเราเจตนาปล่อยไปแล้ว เพียงแค่อยากให้มีปลาตกไปนานๆ ส่วนปลากิน ผมซื้อเอาตามตลาดครับ อยากกินปลาอะไร ก็ซื้อเอา เพราะรอตกได้คงยาก เพราะแห้วประจำ.......555

***สำหรับน้าที่มีความจำเป็นต้องหาปลา กลับไปเป็นอาหารเลี้ยงครอบครัวทุกตัว ก็ตามสะดวกครับไม่ว่ากัน แต่ถ้าเป็นผม ผมไม่ไปตกปลาหรอกครับ ผมไปทำงานหาเงินมาซื้อปลากินดีกว่า เพราะคิดในแง่การลงทุน

ตามหลักเศรฐศาตร์แล้ว การหาปลาด้วยเบ็ดมันไม่คุ้มค่าการลงทุนแน่นอน หรือจะขายเบ็ดไปซื้อแหซื้อ อวน ก็ได้ครับ***

ด้วยความเคารพ ความคิดเห็นส่วนตัวผมครับ

แก้ไข 16 ก.ย. 58, 22:15

เรื่องพรรณนี้ต้องพึ่งจิตสำนึก และ ความมีน้ำใจ เป็นนักกีฬาแล้วหล่ะ ขอรับ เพราะยังมิมีกฎหมายมาควบคุม เหมือนบ้านอื่นเมืองอื่นเค๊า ขอรับ

ผมว่าวิธีที่ดีที่สุดคือ หาพันธุุ์ ปลา ปล่อยคืนแหล่งน้ำธรรมชาติบางครับ เพราะ ตกปล่อย ตกไม่กิน ตกแล้วกิน มันก็คือเหตุผลของแต่ละคน ถ้าเราช่วยกันปล่อยพันธุ์ปลาเพิ่มไม่ว่าจะตกแบบไหนมันก็มีปลาเพิ่มมาให้ตกอยู่ดี ถูกไหมครับ

ส่วนใหญ่แล้วผมจะตกขายครับ ถ้าได้ปลาเล็กก็จะปล่อยไป แต่บางตัวก็งับเหยื่อปลอมเข้าไปเต็มตัวเลยผลคือตัวเบ็ดฝังลึกปลดได้แต่ปลาก็เจ็บหนักละ แต่ก็ปล่อยไปเพราะหวังว่ามันจะรอด ส่วนใหญ่ผมจะตีปลาเก๋าเป็นหลัก ตีตามแนวกันคลื่น และสิ่งที่เจอบ่อยๆคือ เศษอวน ลอยมาติดตามหิน แล้วสิ่งที่มาติดอวนอีกทีคือปลาตัวเล็กๆ ตั้งแต่ปลากระพง ปลาเก๋า แดงเคี้ยว ปู ถ้ามันยังมีชีวิตอยู่ผมเองก็จะช่วยปลดให้เกือบทุกครั้ง บางทีก็เซงเพราะมันเยอะเหลือเกิน เหมือนเราเป็นเพียงคนกลุ่มเล็กๆที่ต้องไปสู้กับคนใหญ่ๆ แต่ผมก็สุขใจทุกครั้งที่ได้ทำ

อ้างถึง: K_amazon posted: 16 ก.ย. 58, 21:38

อ้างถึง: niran4229 posted: 14 ก.ย. 58, 01:10
ด้วยความเคารพ นานาจิตตังครับ ร้อยคนก็พันหย่างครับ คนๆเดียวบางครั้งยังตัดสินใจไม่ใด้ ในกลุ่มของผมถ้าไม่กินปลาชนิดใด ก็จะไม่ตกมันขึ้นมา แต่ถ้าตกได้ต้องนำมาทำอาหารเท่านั้น(ถ้าไม่มีพิษ)พวกผมจะไม่มีการตกเล่นตกปล่อยหรือตกโชว์ ส่วนใหญ่พวกผมจะออกเรือตกในทะเลเท่านั้น ถ้าตกเล่นหรือแค่โชว์ผมไม่ไปไห้เหนื่อยหรอกครับ ถ้าอยากแค่ตกเล่นหรือตกโชว์ อย่าตกดีกว่าครับ เพราะจะอ้างอย่างไร จะว่าอนุรักษ์หรือไม่ มันก็ทำไห้ปลาบาดเจ็บ ถ้าปล่อยไปส่วนใหญ่ก็จะไม่รอด เพราะตามธรรมชาติสัตรว์ที่บาดเจ็บมักจะเป็นอาหารของสัตรว์ที่แข็งแรงกว่า ถ้าคิดจะอนุรักษ์จริงๆอย่าตกให้มันทรมานดีกว่าครับ อันนี้คือความคิดเห็นส่วนตัวครับน้า

นับถือเลยคับน้าผมอยากทำได้แบบน้าเลยแต่ก็ทำได้แค่ตกแล้วปล่อยอ่ะคับเพราะเมื่อก่อนผมตกได้เท่าไหร่ก็เอากลับบ้านหมดคับทุกวันนี้ปลาก็เลยหาตกยากมากเลยคับ สนับสนุนแนวคิดของ จขกท ด้วยคับขอให้ทุกคนที่เห็นด้วยเริ่มต้นจากตัวเองก่อนเลยคับ

ถ้าคิดจะอนุรักษ์กันจริงๆ ต้องศึกษาครับหรือต้องให้ความรู้ด้วยครับ ถ้าคิดจะตกปล่อยต้องไห้ปลาช้ำน้อยที่สุด บีบเงี่ยงเบ็ดหรือลบเลยใด้ยิ่งดี ห้ามใช้กริปเปอร์ เพราะเวลาปลาดิ้นมันจะไห้ปากปลาจะเกิดแผลใหญ่มาก กว่าจะหายก็นานมาก (ผมเห็นน้าๆหลายคนทำกันบ่อยใช้กริปเปอร์ชูปลาถ่ายรูปและก็ปล่อยแถมในรูปกริปเปอร์ทะลุปากปลาแบบเห็นๆ สงสารปลาครับ)และยังต้องมีวิธีปฐมพยาบาลปลาก่อนปล่อยอีกไม่ใช่พอถ่ายรูปเส็จก็ปล่อยเลย จะมีสักกีคนที่รู้บ้างว่าถ้าปลาเหนื่อยจนหมดแรงมันสามารถจมนำ้ตายใด้ สมัยก่อนสวนที่ผมทำหยู่จะมีบ่อตกปลาหยูข้างๆ มีสองบ่อ บ่อหนึงเป็นบ่อแบบตกออก บ่อนี้ปลาจะไม่ค่อยลอยตาย บ่อสองเป็นบ่อตกแข่งตกเฉพาะวันอาทิตย์ ตกปล่อยห้ามนำปลาออก พอวันจันทร์ อังคาร ปลาลอยตายเกลื่อนมีแตตัวโตๆ เป็นแบบนี้ทุกอาทิตย์ผมเห็นแล้วสงสารปลาและเสียดายครับกว่าจะโตใด้ขนาดนี้ ที่ปลาตายเกิดจากอะไรนั้นหรือครับ ตั้งแต่อัดจนปลาขึ้นหิ้วไปชั้งแล้วก็ปล่อยไม่มีการปฐมพยาบาลก่อนปล่อย และน้าทุกคนที่ตีเหยื่อปลอมบางคนต้องเคยใด้ปลาหัวโต ทีมันหัวโตไม่ใช่เป็นโรคแต่เกิดจากการที่มันบาดเจ็บจนหาอาหารไม่ใด้ แถมอาหารมื้อแรกจากที่ผึ้งหายป่วยดันเป็นของปลอมชะอีก และทุกวันนี้ที่ปลามีน้อยลงไม่ใช่ตนแค่ตก ทั้งโรงงานและการเกษตรมีส่วนมากในการทำลายล้าง เขตใหนมีโรงงานที่ปล่อยนำ้เสียลงแหล่งนำ้สาธารณะรับประกันว่าปลสูญพันธ์แน่ และทางการเกษตร เช่นนาข้าวและสวนทุกชนิด พวกยาฆ่าแมลง ตระกูลฆ่าเพรี้ยทุกชนิด มีผลทำไห้ปลาตายใด้ และยาฆ่าหอยเชอรี่อีก พอตอนที่ต้องระบายน้ำออกแหล่งน้ำสาธารณะมันจะทำไห้ปลาเล็กปลาน้อยตตายอีก แถมสารพิษพวกนี้ตกค้างใด้น่านมากและมันจะทำไห้ปลาที่หลืออยู่หรือปล่อยใหม่ไม่โตแถมตายเรื่อยๆอีก และยังมีพวกต้อดหรือช้อดปลาอีกปลาเล็กปลาน้อยตายเรียบถ้าไม่ตายก็เป็นหมัน จริงหยู่ถ้าเราไม่เริ่มแล้วใครจะเริ่ม แต่ถ้าคิดจะอนุรักษ์แบบใด้ผลควรจะศึกษาไห้ดี ถุกหย่างมีข้อดีและข้อเสียสมอครับ สวนตัวผมถ้าผมไม่กินผมจะไม่ตกครับทุกวันนี้ผมมี่ทั้งหมายกระสูบคลองชลประทาน ปลาชะโดบ่อทราย ลูกสวน(ตนที่ปลูกดอกไม้มาส่ง)ตกมาโชว และชวนประจำ ผมก็จะบายเบี่ยงเป็นประจำ ปรกติผมจะออกตกทะเลปีละ สองหรือสามครั้ง ปลาทั้งหมดจะนำกลับมาหมด ทั้งทำแช่แข็งและทำเป็นปลาเค็ม และไม่ใช่ผมไม่สนับสนุนการตกปล่อยนะครับ แต่หย่ากไห้รับรู้ด้านลบข้องการตกปล่อยไว้ด้วย ถ้าทำดีปลาก็รอด ถ้าทำไม่ดีมันก็จะแย่กว่าการที่เอากลับหมด เท่ากับเราฆ่าเขาโดยที่ไม่ใด้นำเนื้อหนังมังษาไปใช้ประโยชน์อะไรเลย