พี่เล็ก หยิบโทรศัพท์ หลายรอบครับ น้าเนี๊ยบ แต่สรุปจำได้ทุกวันอาทิตย์ น้าต้องรีบกลับทุกครั้ง บังเอ

จะบอกอะไรให้น้าวะ หมวกที่เปื่อยแบบนี้นะ กว่าจะได้มา พี่เล็กต้อง เอาหินขัดตัว มานั่งถูตั้งนาน

ขอบคุณ น้าลวดหนาม สำหรับ ที่พัก และอาหารแสนอร่อย จากฝีมือ น้าลวดหนามเอง และขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้ พ

น้าพงษ์ พามาที่ โรงสูบน้ำ แต่ก็ตีเหยื่อไม่ได้ เราจึงตัดสินใจกลับกัน ช่วงเช้า เ

เลยเก็บภาพ เก็บฟ้ากันใหญ่

ส่วนน้าลวดหนาม ก็ไปทำการบ้านอยู่นู่น

เรากลับมาที่จอดรถเมื่อเช้า เพื่อน ๆ น้าพงษ์เอาข้าวปลาอาหารมาให้ อย่างอิ่มหนำสำราญ ต้องขอขอบคุณไว้