ร่วมกิจกรรมทำงานอดิเรกที่ชอบในรูปแบบคอเดียวกัน...จากสองก็กลายเป็นสาม(แก้ว) เพิ่มจำนวน ต่อยอด ก่อร่างสร้างตัวเป็นก๊วนก๊ก(วงเหล้า)

ภาพนี้ถ่ายทำในระหว่างเข้าร่วมงานแต่งงานเพื่อนของนางแบบที่โรงแรมแห่งหนึ่งที่ จ. ภูเก็ต เมื่อปลายปีที่ผ่านมา ขณะที่ปิดไฟเพื่อเปิดภาพสไลด์โชว์ และจุดเทียนที่โต๊ะอาหาร cheer:

วัน คืน เดือน ปี ผ่านไป...สภาวะการณ์ที่เป็นตัวแปรต่างๆ เข้าแทรกแซง ย่อมเป็นธรรมดาที่ สัจธรรมตามชื่อภาพนี้ ส่งผลก่อให้เกิด “การเปลี่ยนแปลง” 

ภาพนี้ถ่ายที่โต๊ะทำงานในห้องพักที่ จ.ระยอง “เวลาเปลี่ยน”...โปรโมชั่นการใช้งานโทรศัพท์มือถือก็เริ่มไม่สอดคล้องกับการใช้งาน ทำให้ “ใจคนเปลี่ยน”... ต้องหันไปเปลี่ยน SIM ให้สอดคล้องกับการใช้งานในปัจจุบัน และก็ถือโอกาสลองเลนส์ Macro 100 F 2.8 ที่ผมยอม...งดดื่มเบียร์ เก็บตังค์หยอดกระปุก และก็ไปอุดหนุนมาจากน้าขนมจีนด้วยครับ 

ตัวแปรที่ชวนหลงไหลได้ปลื้ม เริ่มก่อให้เกิดความ “สลัว” เข้าคลอบคลุมภาวะของจิตใจ มี “ความมืด” ก็ย่อมมี “ความสว่าง” เป็นของคู่กัน จะเลือกเอาเพียงอย่างหนึ่งอย่างใดนั้น...คงไม่ได้ เปรียบเสมือนได้ว่า “เหรียญย่อมมีสองด้านเสมอ” (There are always two sides of coin) 

ภาพนี้ถ่ายที่บ้านของนางแบบ ที่ จ. เชียงราย ขณะกำลังนั่งฟังเพลง จิบไวด์แบบสบายๆ ตอนเย็นๆ 

และในภาวะสลัวๆ ที่เกิดขึ้นในใจนี้ ก็อาจทำให้วุฒิภาวะทางด้านความนึกคิด ตรึกตรอง กลั่นกรองการใช้ถ้อยวจี การแสดงพฤติกรรม รวมทำการการแสดงซึ่งเหตุและผลให้เหมาะสมนั้น “ลดลง”...สิ่งที่เราควรจะมองข้าม กลับมองเห็น...สิ่งที่ควรมองเห็น กับมองข้าม...ไม่เที่ยงธรรม 

ภาพนี้ผมถ่ายที่โรงแรมแห่งหนึ่งแถวๆ ห้วยขวางขณะไปเยี่ยมญาติของนางแบบที่มาจากต่างประเทศนั่นแหละครับ ผมถ่ายเป็นภาพสีแต่ปรับเปลี่ยนให้เป็น B&W ปรุงแต่งด้วยการเพิ่ม noise เข้าไปในภาพเล็กน้อย 

ขอเพียงแค่เราได้หยุดยั้งคิด ย้อนทบทวนตามลำดับเหตุการณ์ อย่างมีสติ “ไม่ใช้ตา...แต่มองด้วยใจ” ท้ายสุดก็จะเห็นแสงส่องสว่าง เกิดสำนึกในใจ แค่นี้ก็สามารถสร้างให้เกิดความรัก ความสามัคคี ในก๊วน/ก๊ก/กรม/กองได้ อย่างไม่เสื่อมคลายความสามัคคี

ภาพนี้ผมถ่ายที่ร้านไวด์แห่งหนึ่งย่านถนนสันโค้ง จ. เชียงราย ในวันที่ต้องได้ไปนั่งร่วมก๊วนในขณะที่ตัวเองไม่ดื่มเพราะรับปาก...ไว้ว่าจะขอเข้าพรรษาในปีนี้ 

หากไร้ซึ่งความสามัคคีเมื่อใดแล้ว ไม่ช้านาน...หนทางเดิน ก็จะนำพาไปถึงจุดสิ้นสุด (เปรียบเหมือนชีวิตของหนูในภาพ) หรือแยกไปคนละทิศละทาง (ตามความหมายของยี่ห้อรองเท้านี้)

ภาพนี้ผมถ่ายที่หน้าบ้านพัก จ. ระยอง ในวันที่ข้างบ้านดักหนูได้และทำให้มันอยู่ในสภาพแบบนี้ ผมเห็นแล้วก็ไปคว้ากล้องออกมา ถ่ายภาพนี้เก็บไว้ในกรุของตัวเองซะ 

บทพิสูจน์ของลำดับเหตุการณ์หลายๆ อย่างได้เกิดขึ้นมาแล้ว เพียงแต่ “เรา” จะมองเห็นและยอมรับมันหรือไม่? ไม่มีใครตอบคำถามนี้ได้ นอกจาก “ตัวเราเอง” เพียงเพราะว่า ถ้าเราไม่เห็น...ก็ไม่หลั่งน้ำตา 

ภาพนี้ผมได้มาในขณะที่ต้องมีเหตุให้ได้ไปที่สถาบันนิติเวช ขณะที่กำลังทำเรื่องเอกสารต่างๆ อยู่นั้น ผมเหลือบไปเห็นภาพโปสเตอร์โครงการตามรายละเอียดที่ปรากฎในภาพ ซึ่งมันทำให้ผมนึกถึงชื่อของภาพนี้ครับ 

หากเรามองเห็น ทำความเข้าใจ และปรับปรุงพัฒนาได้เมื่อใด... ก็จะกลายเป็นบัวที่โผล่พ้นน้ำทันที  (หรือว่า จะเป็นหนึ่งในตำนานมวยไทยดีน่ะ?)

ภาพนี้ผมถ่ายจากอ่างบัวหน้าสถาบันนิติเวช เป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากภาพก่อนหน้านี้ 

ท้ายนี้ คำกล่าวของอริโตเติล ที่กล่าวไว้ว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคมนั้น ก็ยังถูกต้องและเป็นจริงสำหรับผม เพียงแต่วันนี้...มุมมองทางสังคมการตกปลาของผมได้กลายเป็นสิ่งที่ไร้เส้นพรหมแดน และไร้ซึ่งพันธนาการใดๆ ...โลกหรือสังคมมนุษย์นั้นมันกว้างใหญ่ เกินกว่าจะมากำหนดกรอบเขตแดน และวันนี้...ผมขอคิดนอกกรอบ และก้าวสู่โลกกว้างอย่าง “อิสระ”


ภาพนี้ถ่ายทำในขณะที่ไปซ้ำหมายลำธารระบายน้ำด้านหลังอ่างเก็บน้ำประแสที่ จ.ระยอง ซึ่งน้าบอล (ballycb3) ได้ไปเยี่ยมเยียนหมายนี้มาก่อนหน้าที่ผมจะเข้าไปแล้ว วันนั้นก็เลยได้โอกาสพานางแบบไปเที่ยวตกปลา ถ่ายรูปกันซะเลย สรุปว่าแห้วครับวันนั้น แต่ผมก็มีโอกาสได้รูปตัวเองอีกครั้ง แม้ว่าในวันนี้ผมจะตกปลาไม่ได้ก็ตาม ผมก็ไม่หัวเสียอ้างโน่นนี่นั่นให้เสียอารมณ์ หรือเสียความสัมพันธ์แต่่อย่างใด เพียงแค่ได้มีโอกาสออกไปตกปลา “ผมก็มีความสุขแล้ว”  ก็ขอบอกลากระทู้นี้ กับภาพการตกปลาอย่าง "อิสระไร้ซึ่งพันธนาการใดๆ" ของผม (ที่นานๆ จะมีภาพตัวเองตกปลาซะที) ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้ออกไปตกปลา และก็ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการตกปลา(และถ่ายรูป)น่ะครับ


ขอบคุณพี่เล็ก(แปดริ้ว) น้าเต่า Trophy น้าเว็ป และอีกหลายๆ น้าที่ไม่ได้เอ่ยนามเป็นอย่างยิ่งที่ได้ถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับการถ่ายภาพให้กับผมที่ร้าน In-Home ในวันนั้น แต่วันนี้ผมยังทำได้เพียงเท่านี้ครับ ผมจะฝึกฝนต่อไปให้สมกับการที่เป็นศิษย์มีครูครับ...ไม่มีครูในวันนั้น ผมคงไม่เดินทางมาไกลจนถึงวันนี้ 


ขอบคุณอริโตเติล นักปราชญ์ชาวกรีกที่ได้กล่าวถ้อยคำให้เป็นข้อคิด และขอบคุณเหตุการณ์ที่ทำให้กล้าคิดที่จะก้าวออกนอกกรอบเป็น “อิสระ” อย่างปัจเจกชน


ขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับน้าเว็ป ที่สร้างบ้านอันอบอุ่นหลังนี้ ขึ้นมาเพื่อเปิดโอกาสให้ผมได้ Share & Learn กับเพื่อนๆ ชาว SFC


ขอขอบคุณชาว SFC ทุกท่านที่อดทนติดตามชมภาพและการบรรยาย...พบกันใหม่ในโอกาสต่อไป(ถ้ามี)ครับ

สวยงามทุกภาพครับน้า 

  +1 ตามรูปสวยๆครับน้าป้อม

กด like และขอบคุณครับ
โดยเฉพาะรูปที่เจาะรายละเอียดเล็กๆ ครับ
ปล.  เพราะผมชอบถ่ายแนวนี้

บางทีแฟนก็บ่นว่าถ่ายไรมา
เอาน๊ะ...ศิลปะและความสวยงามของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน
บ่นกับตัวเอง  หุหุ

สวยงามทีเดียว     

++++1                    น้ายอดเยี่ยมมากเลยค่ะ

มุมมอง...การจัดองค์ประกอบภาพ......การสื่อสาร

สุดโค้ยมากมากเลย...สุดยอด

ไม่ง่ายเลยที่จะได้ภาพที่มีคุณภาพอย่างนี้

สวัสดีครับน้าป้อม เมื่อวานไปป็อปมาซะเมื่อยเลยครับ ได้แห้ว 1 ตะกร้า 

สวยๆ ทั้งนั้นเลยคับ น้าป้อม

ไม่เปลี่ยนแปลงครับ น้าป้อม คุณภาพเหมือนเดิม++

+++สวยงามทุกภาพเลยครับ

ภาพสวยงาม ได้อารมณ์มากครับ น้าป้อม  ถ้ามีโอกาสขอความรู้บ้างนะครับ 

++สวยมากมายเดี๋ยวลงเรือแล้วสอนผมด้วยนะ

+ภายสวยมากครับ

+ สวัสดีครับน้าป้อม  เข้ามาหน้ากระดานวันนี้แวะมากระทู้น้าป้อม ได้ดูภาพสวยๆมากมาย ขอบคุณครับ 
 

สวยงามครับพี่ป้อม เสพย์ทั้งภาพ และ สิ่งที่ทำให้เกิดภาพ อย่างอิ่มอกอิ่มใจ
แต่ผมชอบภาพสุดท้ายนะ ดูแล้วมันรู้สึกเย็น โล่ง สบายใจ