ขอถ่ายรูปหล่อๆ คู่กับเจ้าถิ่น

ถ่ายรูปเสร็จก็ปล่อยตัวกลับไป

ไม่ใช่เฉพาะเหยื่อสดเท่านั้นที่เป็นพระเอกในวันนี้

Lure #1

Lure #2

ค่อยๆ ประคองปลดพันธนาการ

ถ่ายรูปคู่ หล่อๆ กับเจ้าถิ่นกันไปครับ

ถ่ายเสร็จก็ปล่อยตัวกลับไปตามเดิม

ความบันเทิงยังมิได้จบเพียงเท่านี้...

...เพราะยังมีท่วงทีและลีลาหลากอรรถรสให้ลิ้มลอง

ตัวนี้...ชอบกระโดโลดเต้นแบบนี้

ตัวนั้น...ชอบดำผุดดำว่าย และยังมุดๆไม่ยอมโผล่

ขอบคุณทีมงานที่เสียสละเวลา หว่านแหจับปลาเหยื่อให้ในยามบ่ายคล้อย

My Trophy of the Day #1

My Trophy of the Day #2

Catch & Release

ฉันต้องเป็นช้างเท้าหน้า ส่วนเธอจงเป็นช้างเท้าหลัง สภาวะการณ์ที่ชิงดี ขี่ตำแหน่ง แย่งแข่งกัน เพื่อจะได้มาซึ่ง “ใครนำใคร”“ รัฐประหารของเท้าหลัง ไม่อยากสานสัมพันธ์กับเท้าด้านหน้า ถึงแม้ว่าจะอยู่ในร่างกายเดียวกัน ช้างที่ยิ่งใหญ่และทรงพลังนั้น...ก็อาจ “ล้ม จมลึก หมดสง่า สิ้นท่าที” ณ วารีแห่งนี้ เพียงเพราะว่าท่านคนที่นำไม่ได้ใช้ "โอกาส" และ "จังหวะ" ที่มีอยู่ในมือ ปฏิรูปความไม่สัมพันธ์กันของอวัยวะในร่างกายเดียวกัน ให้เป็นไปตามครรลองแห่งคลองธรรมอันควรจะเป็น...ก็เป็นได้ (โปรดอย่าใช้โอกาสเปลืองเลยนะขอรับท่าน เพราะท่านอาจจะไม่ได้รับ...โอกาสที่สอง ครองใจใครต่อใคร...อีกต่อไป)

“เท้าหลังก็เดินตามเท้าหน้า” ย่อมเป็นธรรมชาติการเดินของสัตว์สี่เท้าเสมอ และในจังหวะการก้าวเดินของมันแต่ละก้าวนั้น หาได้มีเท้าหนึ่งเท้าใดแตกแยกความสามัคคีไม่ เช่น เท้าซ้ายหน้า...อยากวิ่งไปทางขวา ส่วนเท้าหลังขวา...ก็อยากวิ่งไปทางซ้าย เป็นต้น หลายความต้องการที่แตกต่างกันของขาแต่ละขา ในชิวิตร่างกายเดียวกันนั้น...เห็นทีคงไม่มี กฎแห่งธรรมชาติได้สร้างสานสัมพันธ์ ให้มันขาของมันแต่ละขาในหนึ่งร่างกายเดียวกัน เดินไปอย่างสมานฉันท์ร่วมกันได้เป็นอย่างดี เพราะต่างก็มีหน้าที่ นำพารัฐนาวาแห่งร่างกายเดินไปใน “ทิศทางเดียวกัน”

“มนุษย์” มีเพียงแค่สองขา แต่อาจหาญกล้าตะโกนบอกสรรพสัตว์ประชาชีว่า “อันตัวข้าฯนี้ ถือว่าเป็นสัตว์อันประเสริฐ เลิศทุกกรณี” เพราะข้าฯ นั้นมีหนึ่งสมองและสองมือทำ ในเมื่อเอ็งถือดีคิดว่าเอ็งเก่งกว่าสรรพสัตว์ใดๆ ธรรมชาติจึงต้องสร้างสมดุลย์ (Balance) ให้กับการอวดตัวถือดีของมนุษย์สองขานั้น ด้วยการเพิ่มภาระให้สมองของมัน ทำให้มันต้องมีหน้าที่คิดหน้าคิดหลง หลายปัจเจกและหลากปัจจัย ต่างๆนานา หาใช่คิดแต่เพียงแค่ตื่นขึ้นมา ก็ขุ้ยเขี่ยหากิน แล้วไล่บี้กันก่อนเข้านอนอยู่เป็นนิจ เสมือนหนึ่งแห่งเฉกสรรพชีวิตสัตว์ประชามี และด้วยเหตุนี้ “นิ้วมือของมนุษย์ในร่างกายเดียวกันนี้ไซร้จึง...สั้นยาวไม่เท่ากัน” ไอ้นี่ชอบ...ยี่ห้อนี้ แต่ไอ้นั่น...ชอบแต่ “ริชาร์ด มิลล์” เป็นต้น

ถึงแม้ว่ามนุษย์จะมีแค่สองขา แต่ก็มากด้วยปัจเจกและหลายปัจจัย...ให้พรรณนา ในที่สุด ความต้องการอยากในร่างกายหนึ่งเดียวกันนี้...ดันไม่อยากสมานสามัคคี ขาข้างซ้าย...อยากย้ายไปอยู่ทางขวา อีกทั้ง ขาข้างขวา...ก็ดันอยากเดินไปฝั่งซ้าย สร้าง “ความอุ้ยอ้าย” ไม่กระชับ กระฉับกระเฉง ไม่สมกับการเป็นสัตว์สองขาที่ยกหางตัวเองว่าประเสริฐกว่าสรรพสัตว์ประชาชี ผลพวงที่ธรรมชาติสร้างความอยากต่างๆ มากมายเกิดขึ้นกับสมอง เริ่มจากความคิด ต่อยอดไปเป็นความอยากจะได้ไล่ไคว่คว้า และกลายเป็นความโลภภายในใจ(มนุษย์)ในที่สุด ครรลองนี้จึงมีให้เห็นเป็น “เงาสะท้อน” ความนัยของจิตใจมนุษย์ลึกๆ ทุกยุคและรัฐสมัย สภาวะ “ลูบหน้า ปะจมูก” ฤ การ “พูดอย่าง ทำอย่าง” อีกทั้ง "ขึ้นต้นเป็นลำไม้ไผ่ แต่พอเหลาลงไป ดันกลายเป็นบ้องกัญชา" (ไปซะนี่) ปรากฎการณ์ที่ไม่แปลกแบบนี้ ยังคงมีให้เห็น...อยู่ร่ำไป (แต่ยังหวังให้เกิดการเปลี่ยนแปลง)

ต่างร่างกาย...ต่างความคิด...และก็ต่างความต้องการของมนุษย์ อะไรที่ทำให้คนสองคนจูงมือกันเดินไปบนเส้นทางเพื่อพบกับจุดมุ่งหมายเดียวกันและร่วมกันได้ โดยไม่คำนึงว่าเอ็งหรือข้าฯ จะต้องเป็นช้างเท้าหน้าหรือหลัง หากสิ่งๆ นั้นมิใช่การรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย ที่มี “หัวใจ” รักชาติเป็นหนึ่งเดียวกัน (I wish I can see that Leader within my life time - Again!)

...มือจับมือ ใจคล้องใจ ไม่มีใครนำใคร ไม่มีใครตามใคร สองเราเท่ากัน ผูกพันสายใจ สองเราเข้าใจก้าวเดินไป... “พร้อมกัน” (สองเราเท่ากัน...เรวัต พุทธนันท์)

ไม่มีงานเลี้ยงใด ที่ไม่มีวันเลิกลา เมื่อเอวังก็สมควรแก่เวลา จึงต้องเดิมมุ่งหน้าหาพาหนะแยกย้ายกันเดินทางกลับ(โดยสวัสดิภาพ)กันไป

และก็ถึงเวลาที่ผมต้องขับรถพาคนที่มีหัวใจเดียวกัน ไปชดเชยเวลาเดินตากแอร์ช้อปปิ้ง ด้วยอาหารเย็นมื้อใหญ่ เป็นค่าตัวนางแบบให้ถ่ายรูปลงในกระทู้นี้ละครับ

สำหรับ Trip นี้ก็ขอลากันด้วยภาพนี้...จนกว่าจะได้ออกรอบใน Trip ใหม่ในกระทู้ต่อไป (ถ้ามี)

ขอขอบคุณ พี่เล็ก-แปดริ้ว น้าเต่า-Trophy น้าเว็ป และอีกหลายๆน้าที่ได้ถ่ายทอดวิชาการถ่ายภาพที่ร้านอินโฮมเมื่อหลายขวบปีที่ผ่านมา ความรู้ที่ได้มาก็พอจะนำมาเก็บภาพในการออกรอบมาแบ่งปันให้เรียนรู้กันได้บ้าง และขอขอบคุณน้าเว็ป ที่สร้างบ้านหลังนี้ขึ้นมา ทำให้ได้มีพื้นที่นำเอาสิ่งเล็กๆน้อยๆ มา Share & Learn ในบ้านหลังนี้ด้วยกัน สำหรับกระทู้นี้ขอกล่าวคำว่า “สวัสดี”

vote1 ตามชมครับน้าป้อม

+1 ตามเชียร์ครับน้าป้อม

                                น่าอร่อยทุกตัวเลยครับผม