ขณะกำลังทำพิธีกรรมทางศาสนา 

ขอหยุดพักแป๊ปหนึ่งนะครับ เดี๋ยวมาต่อ นางแบบต้องให้ขับรถไปใส่บาตรที่วัดก่อนพระฉันท์เพล เสร็จแล้วจะกลับมาต่อให้นะครับ 

หวัดดีครับแดน สบายดีน้อครับ บ่ะได้ป่ะกั๋นจ๊าดเมิน

ไปวัดกลับมาแล้วครับ กลับมาต่อกันเลยนะครับ

ภาพนี้ผมถ่ายมาจากโพสเตอร์ในร้านขายเครื่องสำอางอีกทีครับ 555 ตอนบันทึกภาพนี้ แอบนึกอยากเป็นนายแบบในภาพนี้บ้างจังเลย

ขอบคุณสำหรับแรงใจน่ะครับ เรามาเดินไป...ถ่ายไปกันต่อเลยนะครับ

เที่ยวต่างประเทศกันซะหลายภาพเลยนะครับ ภาพนี้ผมคิดถึงเมืองไทยซะแล้ว งั้นผมพากลับเมืองไทยกันเลยนะครับ หวังว่าภาพนี้คงจะสื่อถึงบ้านเราเมืองเราได้เป็นอย่างดีนะครับ ผมบันทึกภาพถ่ายนี้ จากตู้บริจาคปัจจัยทานในวัดที่ อ.เชียงแสน จ.เชียงราย ขณะไปถ่ายภาพงานบวช 

ขอบคุณนะครับสำหรับแรงใจนะครับ 

ไหนๆ ก็พูดถึงวัดแล้ว เมื่อต่ะกี้ก็ยังหยุดพักไปขับรถส่งนางแบบไปวัดถวายอาหารเพลมาแล้ว รูปนี้พอกลับมาเมืองไทย ผมจะพาไปทัวร์วัดกันเลยนะครับ เล็กๆ น้อยๆ กับรูปปั้นเณรน้อย ในวัดพระสิงห์ จ. เชียงราย 

กับตัวโบสถ์ที่วัดบางกุ้ง จ.สมุทรสาคร มีต้นไม้ปกคลุมตัวโบสถ์ถึง 4 ชนิดด้วยกัน ได้แก่ ต้นโพธิ ต้นไกร ต้นไทร และต้นกร่าง 

หลวงพ่อนิลมณี พระพุทธรูปศักสิทธิ์แห่งวัดบางกุ้ง จ. สมุทรสาคร 

อีกมุมหนึ่งขององค์หลวงพ่อนิลมณี แห่งวัดบางกุ้ง จ. สมุทรสาคร

ภาพนี้เป็นซุ้มประตูวัดที่ จ.เชียงราย (ผมเคยโพสไว้นานแล้วเหมือนกันครับ)  การถ่ายภาพหน้าฝน ในจังหวะที่ฟ้าเปิดยามเย็น และการไปอยู่ถูกที่ถูกเวลาอย่างโชคช่วยแล้ว ก็อาจจะได้ภาพอะไรซักอย่างติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง ขอเพียงแต่ อย่าขี้เกียจแบกกล้องติดตัวไปด้วยนะครับ 

ภาพนี้ถ่ายตอนกลางวันบ่ายๆ ณ สถานที่ที่ปรากฎชื่อบนภาพนี้นะครับ ผมถ่ายแบบไม่ถนอมสายตาอีกแล้ว (แต่ไม่ทำบ่อยนะครับ)  ถ่ายให้ under ประมาณ 2 stops เปลี่ยน White Balance เป็น Fluorescence และ Shift สีไปทางโทนสีฟ้าเข้ม ผมอยากได้ภาพเจย์ดีที่ดูเหมือนมีนิมิตแสงตรงยอดเจย์ดีที่ดูเหมือนภาพในจินตนาการ 

กลับมาเมืองไทย ก็มีโบสถ์ให้ถ่ายเหมือนกัน 

อีกมุมหนึ่งกับรูปแม่พระบังเกิด ณ อาสนวิหารแม่พระบังเกิด จ. สมุทรสาคร 

พาเข้าทั้งโบสถ์และวัดไปซะหลายรูปแล้ว นอกจากจะได้ภาพมาแล้ว ผมก็ยังได้ข้อคิดติดตัวออกมาบ้าง และขอเล่าสู่กันฟังผ่านภาพถ่ายแบบปุถุชนคนธรรมดานะครับ ...ทุกอย่างเริ่มต้นที่ “ตัวเรา” เพียงหนึ่งเดียว ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามแต่  (กว่าจะหาภาพในกรุ ที่สื่อถึงอะไรที่เป็นหนึ่งดียว มาช่วยประกอบการเล่าเรื่องได้ก็ค้นในกรุตั้งนาน)

ภาพนี้ผมถ่ายที่ชายหาดสุชาดา แถวๆ หมู่บ้านประมงเรือเล็กใกล้ๆ ที่ทำงาน ในเย็นวันหนึ่งหลังเลิกงาน เป็นหนึ่งในภาพปลาเกยตื้นที่สะสมไว้นานมาแล้วเหมือนกันครับ 

จากคำกล่าวของอริโตเติล (Aristotle) หนึ่งในนักปราชญ์ชาวกรีก ได้เคยกล่าวไว้ว่า “มนุษย์เป็นสัตว์สังคม” (Human being is the social animal) เพราะว่ามนุษย์มิได้อยู่อย่างโดดเดี่ยว ต้องอยู่พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน จากคำกล่าวของอริโตเติลนี้ ทำให้เราเพียงหนึ่งที่เคยทำงานอดิเรกเพียงคนเดียวนั้น ,,,จากหนึ่ง ก็เริ่มกลายมาเป็น "สอง" (ขวด)...พิสูจน์คำกล่าวของอริโตเติลไว้ได้อย่างถูกต้อง 

ภาพนี้ผมถ่ายมาตอนไปนอนเอกขเนกที่ชายหาดหนึ่ง(จำชื่อไม่ได้) ที่ จ.ภูเก็ต เมื่อประมาณกลางปีที่ผ่านมานี้ เบียร์ขวดนี้เป็นของเพื่อนผม กระดกได้เพียงครึ่งเดียว เจ้าตัวเล็กของเพื่อนทำหกซะนี่ครับ มันเป็นหนึ่งในความเหมือนที่แตกต่างกันที่ปลายขวด ก็เลยถูกจับมาอยู่ใน view finder ของผมซะเลย 

จากคำจำกัดความดังกล่าวนั้น ทำให้มนุษย์เริ่มมีการหันหน้าเข้าหากัน ตามสโลแกนของยี่ห้อนี้ (ที่ทำให้เปรี้ยวปากในบางเวลา)

ภาพนี้ถ่ายในห้องของโรงแรมแห่งหนึ่งแถวๆ ห้วยขวาง ขณะไปเยี่ยมป้าและญาติๆ ของนางแบบที่มาจากต่างประเทศ ส่วนเบียร์นี้เป็นของผมเองครับ 

ร่วมกิจกรรมทำงานอดิเรกที่ชอบในรูปแบบคอเดียวกัน...จากสองก็กลายเป็นสาม(แก้ว) เพิ่มจำนวน ต่อยอด ก่อร่างสร้างตัวเป็นก๊วนก๊ก(วงเหล้า)

ภาพนี้ถ่ายทำในระหว่างเข้าร่วมงานแต่งงานเพื่อนของนางแบบที่โรงแรมแห่งหนึ่งที่ จ. ภูเก็ต เมื่อปลายปีที่ผ่านมา ขณะที่ปิดไฟเพื่อเปิดภาพสไลด์โชว์ และจุดเทียนที่โต๊ะอาหาร cheer:

วัน คืน เดือน ปี ผ่านไป...สภาวะการณ์ที่เป็นตัวแปรต่างๆ เข้าแทรกแซง ย่อมเป็นธรรมดาที่ สัจธรรมตามชื่อภาพนี้ ส่งผลก่อให้เกิด “การเปลี่ยนแปลง” 

ภาพนี้ถ่ายที่โต๊ะทำงานในห้องพักที่ จ.ระยอง “เวลาเปลี่ยน”...โปรโมชั่นการใช้งานโทรศัพท์มือถือก็เริ่มไม่สอดคล้องกับการใช้งาน ทำให้ “ใจคนเปลี่ยน”... ต้องหันไปเปลี่ยน SIM ให้สอดคล้องกับการใช้งานในปัจจุบัน และก็ถือโอกาสลองเลนส์ Macro 100 F 2.8 ที่ผมยอม...งดดื่มเบียร์ เก็บตังค์หยอดกระปุก และก็ไปอุดหนุนมาจากน้าขนมจีนด้วยครับ 

ตัวแปรที่ชวนหลงไหลได้ปลื้ม เริ่มก่อให้เกิดความ “สลัว” เข้าคลอบคลุมภาวะของจิตใจ มี “ความมืด” ก็ย่อมมี “ความสว่าง” เป็นของคู่กัน จะเลือกเอาเพียงอย่างหนึ่งอย่างใดนั้น...คงไม่ได้ เปรียบเสมือนได้ว่า “เหรียญย่อมมีสองด้านเสมอ” (There are always two sides of coin) 

ภาพนี้ถ่ายที่บ้านของนางแบบ ที่ จ. เชียงราย ขณะกำลังนั่งฟังเพลง จิบไวด์แบบสบายๆ ตอนเย็นๆ 

และในภาวะสลัวๆ ที่เกิดขึ้นในใจนี้ ก็อาจทำให้วุฒิภาวะทางด้านความนึกคิด ตรึกตรอง กลั่นกรองการใช้ถ้อยวจี การแสดงพฤติกรรม รวมทำการการแสดงซึ่งเหตุและผลให้เหมาะสมนั้น “ลดลง”...สิ่งที่เราควรจะมองข้าม กลับมองเห็น...สิ่งที่ควรมองเห็น กับมองข้าม...ไม่เที่ยงธรรม 

ภาพนี้ผมถ่ายที่โรงแรมแห่งหนึ่งแถวๆ ห้วยขวางขณะไปเยี่ยมญาติของนางแบบที่มาจากต่างประเทศนั่นแหละครับ ผมถ่ายเป็นภาพสีแต่ปรับเปลี่ยนให้เป็น B&W ปรุงแต่งด้วยการเพิ่ม noise เข้าไปในภาพเล็กน้อย 

ขอเพียงแค่เราได้หยุดยั้งคิด ย้อนทบทวนตามลำดับเหตุการณ์ อย่างมีสติ “ไม่ใช้ตา...แต่มองด้วยใจ” ท้ายสุดก็จะเห็นแสงส่องสว่าง เกิดสำนึกในใจ แค่นี้ก็สามารถสร้างให้เกิดความรัก ความสามัคคี ในก๊วน/ก๊ก/กรม/กองได้ อย่างไม่เสื่อมคลายความสามัคคี

ภาพนี้ผมถ่ายที่ร้านไวด์แห่งหนึ่งย่านถนนสันโค้ง จ. เชียงราย ในวันที่ต้องได้ไปนั่งร่วมก๊วนในขณะที่ตัวเองไม่ดื่มเพราะรับปาก...ไว้ว่าจะขอเข้าพรรษาในปีนี้ 

หากไร้ซึ่งความสามัคคีเมื่อใดแล้ว ไม่ช้านาน...หนทางเดิน ก็จะนำพาไปถึงจุดสิ้นสุด (เปรียบเหมือนชีวิตของหนูในภาพ) หรือแยกไปคนละทิศละทาง (ตามความหมายของยี่ห้อรองเท้านี้)

ภาพนี้ผมถ่ายที่หน้าบ้านพัก จ. ระยอง ในวันที่ข้างบ้านดักหนูได้และทำให้มันอยู่ในสภาพแบบนี้ ผมเห็นแล้วก็ไปคว้ากล้องออกมา ถ่ายภาพนี้เก็บไว้ในกรุของตัวเองซะ 

บทพิสูจน์ของลำดับเหตุการณ์หลายๆ อย่างได้เกิดขึ้นมาแล้ว เพียงแต่ “เรา” จะมองเห็นและยอมรับมันหรือไม่? ไม่มีใครตอบคำถามนี้ได้ นอกจาก “ตัวเราเอง” เพียงเพราะว่า ถ้าเราไม่เห็น...ก็ไม่หลั่งน้ำตา 

ภาพนี้ผมได้มาในขณะที่ต้องมีเหตุให้ได้ไปที่สถาบันนิติเวช ขณะที่กำลังทำเรื่องเอกสารต่างๆ อยู่นั้น ผมเหลือบไปเห็นภาพโปสเตอร์โครงการตามรายละเอียดที่ปรากฎในภาพ ซึ่งมันทำให้ผมนึกถึงชื่อของภาพนี้ครับ 

หากเรามองเห็น ทำความเข้าใจ และปรับปรุงพัฒนาได้เมื่อใด... ก็จะกลายเป็นบัวที่โผล่พ้นน้ำทันที  (หรือว่า จะเป็นหนึ่งในตำนานมวยไทยดีน่ะ?)

ภาพนี้ผมถ่ายจากอ่างบัวหน้าสถาบันนิติเวช เป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากภาพก่อนหน้านี้ 

ท้ายนี้ คำกล่าวของอริโตเติล ที่กล่าวไว้ว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคมนั้น ก็ยังถูกต้องและเป็นจริงสำหรับผม เพียงแต่วันนี้...มุมมองทางสังคมการตกปลาของผมได้กลายเป็นสิ่งที่ไร้เส้นพรหมแดน และไร้ซึ่งพันธนาการใดๆ ...โลกหรือสังคมมนุษย์นั้นมันกว้างใหญ่ เกินกว่าจะมากำหนดกรอบเขตแดน และวันนี้...ผมขอคิดนอกกรอบ และก้าวสู่โลกกว้างอย่าง “อิสระ”


ภาพนี้ถ่ายทำในขณะที่ไปซ้ำหมายลำธารระบายน้ำด้านหลังอ่างเก็บน้ำประแสที่ จ.ระยอง ซึ่งน้าบอล (ballycb3) ได้ไปเยี่ยมเยียนหมายนี้มาก่อนหน้าที่ผมจะเข้าไปแล้ว วันนั้นก็เลยได้โอกาสพานางแบบไปเที่ยวตกปลา ถ่ายรูปกันซะเลย สรุปว่าแห้วครับวันนั้น แต่ผมก็มีโอกาสได้รูปตัวเองอีกครั้ง แม้ว่าในวันนี้ผมจะตกปลาไม่ได้ก็ตาม ผมก็ไม่หัวเสียอ้างโน่นนี่นั่นให้เสียอารมณ์ หรือเสียความสัมพันธ์แต่่อย่างใด เพียงแค่ได้มีโอกาสออกไปตกปลา “ผมก็มีความสุขแล้ว”  ก็ขอบอกลากระทู้นี้ กับภาพการตกปลาอย่าง "อิสระไร้ซึ่งพันธนาการใดๆ" ของผม (ที่นานๆ จะมีภาพตัวเองตกปลาซะที) ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้ออกไปตกปลา และก็ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการตกปลา(และถ่ายรูป)น่ะครับ


ขอบคุณพี่เล็ก(แปดริ้ว) น้าเต่า Trophy น้าเว็ป และอีกหลายๆ น้าที่ไม่ได้เอ่ยนามเป็นอย่างยิ่งที่ได้ถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับการถ่ายภาพให้กับผมที่ร้าน In-Home ในวันนั้น แต่วันนี้ผมยังทำได้เพียงเท่านี้ครับ ผมจะฝึกฝนต่อไปให้สมกับการที่เป็นศิษย์มีครูครับ...ไม่มีครูในวันนั้น ผมคงไม่เดินทางมาไกลจนถึงวันนี้ 


ขอบคุณอริโตเติล นักปราชญ์ชาวกรีกที่ได้กล่าวถ้อยคำให้เป็นข้อคิด และขอบคุณเหตุการณ์ที่ทำให้กล้าคิดที่จะก้าวออกนอกกรอบเป็น “อิสระ” อย่างปัจเจกชน


ขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับน้าเว็ป ที่สร้างบ้านอันอบอุ่นหลังนี้ ขึ้นมาเพื่อเปิดโอกาสให้ผมได้ Share & Learn กับเพื่อนๆ ชาว SFC


ขอขอบคุณชาว SFC ทุกท่านที่อดทนติดตามชมภาพและการบรรยาย...พบกันใหม่ในโอกาสต่อไป(ถ้ามี)ครับ

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาให้แรงใจครับ ผมอ่านทุกความเห็นแล้วนะครับ