จาก...เชียงราย ไป...Texas: SiamFishing : Thailand Fishing Community

จาก...เชียงราย ไป...Texas

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.76: 16 ก.ย. 60, 09:56

จากเชียงราย...ไปเท็กซัส #4

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.77: 16 ก.ย. 60, 09:57

จากเชียงราย...ไปเท็กซัส #5

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.78: 16 ก.ย. 60, 09:57

วันนี้...ผมได้กอบโกยเอาความสุขจากการตกปลาจนเต็มที่แล้วครับ จึงขอเก็บคันเบ็ดและหันมาเดินถ่ายรูปในห้วงเวลาช่วงสุดท้าย ก่อนแยกย้ายเก็บของกลับบ้าน

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.79: 16 ก.ย. 60, 09:58

ครึ่งวันหลังของการออกรอบตกปลา ก็ได้ก้าวเข้าสู่ช่วงทดเวลาเจ็บแล้วครับ

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.80: 16 ก.ย. 60, 09:59

เวลาในการเดินตากแดดรอบขอบบ่อ สายตาจ้องมองผืนน้ำ ในใจเต็มไปด้วยความหวังลมๆแล้งๆ ว่าจะได้ปลานั้น ก็เริ่มงวดกระชับเข้ามาเต็มที

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.81: 16 ก.ย. 60, 09:59

“เอ้า! ตีเหยื่อกันอีกคนละสี่ซ้าห้าไม้ก็พอได้แล้วนะเฟ้ย” ผมเอ่ยปากบอกกล่าวกับเพื่อนสมาชิกให้เตรียมตัว (เพราะต่างก็ต้องแยกย้ายกันขับรถกลับบ้านด้วยระยะทางเป็นร้อยกิโลเมตร)

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.82: 16 ก.ย. 60, 10:00

ในที่สุดเสียงนกหวีดจากกรรมการก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณว่า เวลาแห่งความสุขในการออกรอบตกปลาสำหรับทริปนี้ ได้สิ้นสุดลงแล้วครับ ได้เวลาเก็บข้าวเก็บของเตรียมตัวแยกย้ายเดินทางกลับกันแล้ว

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.83: 16 ก.ย. 60, 10:01

เวลาหมุนเวียน โลกก็เปลี่ยนแปลงไป แต่ความประทับใจในการออกรอบตกปลากับเพื่อนเก่าแต่ครั้งยังเยาว์ ก็ยังคงเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง แม้ว่าโลกจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรก็ตาม ที่สำคัญมัน “ไม่เคย” โทรมาปลุกผมให้ตื่นตอน 6 โมงเช้าเศษๆ ด้วยเหตุผลที่จะชวนผมไปซื้อเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มให้เหมือนกับมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว...เพราะอะไรล่ะ?

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.84: 16 ก.ย. 60, 10:02

ได้เวลาหอบหิ้วผลงานของวันนี้มารวมกันแล้วครับ

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.85: 16 ก.ย. 60, 10:02

คนละตัวสองตัว รวมๆ กันก็ได้ปริมาณพอสมควร

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.86: 16 ก.ย. 60, 10:03

บันทึกแห่งความทรงจำ ว่าวันนี้ ในวัยนี้ เราได้นัดกันโดดงานเพื่อมาออกรอบตกปลากันนะ

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.87: 16 ก.ย. 60, 10:03

Trophy of the Trip #1

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.88: 16 ก.ย. 60, 10:04

Trophy of the Trip #2

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.89: 16 ก.ย. 60, 10:04

Trophy of the Trip #3

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.90: 16 ก.ย. 60, 10:05

คนละไม้ คนละมือ ช่วยกันแบกไปเก็บ

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.91: 16 ก.ย. 60, 10:06

ผลลัพธ์ของการลืมวัย ก็มักจะเป็นแบบนี้ละวุ้ย

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.92: 16 ก.ย. 60, 10:07

และแล้ว...ก็ถึงเวลาแยกย้ายกันไปนั่งดมแอร์ หลังพิงเบาะ มือถือพวงมาลัย และนั่งฟังเพลงกันอีกละครับ

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.93: 16 ก.ย. 60, 10:09

ทุกครั้งที่ขับรถไปตกปลาผ่านเส้นทางนี้ ผมไม่เคยหยิบกล้องถ่ายรูปมาด้วยเลยครับ แต่วันนี้ การหยิบกล้องติดรถมาด้วยมันคุ้มค่ามากเลยครับ

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.94: 16 ก.ย. 60, 10:10

ฤดูฝนยามเย็น บนเส้นทางสายนี้ บางทีธรรมชาติก็แวะโบกไม้โบกมือทักทายให้หายเหนื่อยระหว่างเดินทางกลับระยองได้เช่นกัน

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.95: 16 ก.ย. 60, 10:11

[b]“ถูกที่ ถูกเวลา”[/b] มักจะเป็นถ้อยคำ�

“ถูกที่ ถูกเวลา” มักจะเป็นถ้อยคำที่บรรดาผู้มากประสบการณ์ได้เคยเอ่ยเอาไว้สำหรับการถ่ายภาพแนว Landscape แต่สำหรับผมแล้ว ผมให้คำจำกัดความของคำๆ นี้ว่า “โชคดีโดยบังเอิญ” หรือที่เรียกกันว่า “ฟลุ๊ค” (Fluke) นั่นแหละครับ เพราะถ้าไม่บังเอิญไปอยู่ถูกที่-ถูกเวลา มันก็คงไม่ได้ภาพกลับมานะ

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.96: 16 ก.ย. 60, 10:12

ข้อแนะนำสำหรับท่านที่จะแวะจอดรถถ่ายภาพข้างถนน อย่าลืมกฎแห่งความปลอดภัยของตัวท่านเองด้วยนะครับ สัญญาณไฟกระพริบ ตำแหน่งที่ท่านแวะจอดรถ ฯลฯ โปรดจงระลึกว่า ท่านระวังภัย คนอื่นอาจไม่ระวังก็ได้ แต่วันนั้น ณ ข้างทาง ถนนโล่ง ความปลอดภัยเป็นใจ ก็เลยได้ภาพมาฝากครับ

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.97: 16 ก.ย. 60, 10:13

ระหว่างบ้านเรือนและตัวโรงงาน ก็อาจจะมีมุมเล็กๆให้มองหา Street View ได้เช่นกัน ถือว่าเป็นอีกหนึ่ง “อรรถรส” ระหว่างการเดินทางไป-กลับตกปลาละกัน

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.98: 16 ก.ย. 60, 10:14

ผู้รักษาประตูทีมฟุตบอล (Goal Keeper) ที่มิได้แต่งกายคล้ายคลึงกับผู้เล่นอีก 10 คนในทีมเดียวกัน ไฉนใยถึงมองว่าเป็นหนึ่งเดียวกันได้ อีกทั้ง “ลิเบอโร่” (Libero) ในเกมส์วอลเล่ย์บอลก็เช่นกัน หากท่านจะถามค้านในการสืบพยานของผมว่า “ไม่” มันต้องเหมือนกันเท่านั้น ผมก็จะถามติงด้วยการให้ท่านตอบคำถามว่า “แล้วเหตุใดนิ้วในมือทั้ง 5 ของท่านถึงมีขนาดสั้นยาวไม่เท่ากัน” (มันต่างก็มีหน้าที่ และอยู่รวมกันแล้ว เรียกว่า “มือ” (ทีม)ใช่ไหม) วิสัยทัศน์ของการยึดความคิดให้ติดอยู่กับสีสันพันธนาการของเครื่องนุ่งห่มร่ายกายนั้น ก็เสมือนม้าแข่งที่ถูกอุปกรณ์บังคับสายตาให้มองแต่เฉพาะลู่วิ่ง...มันจะไม่มีทางมองเห็นภาพทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ ที่ไร้ซึ่งกรอบและขอบเขตทางความคิดได้อย่างแน่นอน

แก้ไข 15 มิ.ย. 61, 10:54

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.99: 16 ก.ย. 60, 10:17

กาลครั้งหนึ่ง ระหว่างเส้นทางเดินจากเชียงราย...ไปเท็กซัส ได้เรียนรู้ว่า “ความสัมพันธ์” (Connection) เป็นสิ่งที่นักการทูต นักการเมือง นักธุรกิจ หรือบรรดาเหล่าผู้นำ ฯลฯ ต่างก็มุ่งก่อร่างสร้างให้เกิดมีมันขึ้นมา หากแม้ว่ามีเขตพรหมแดนแม่น้ำขวางกั้น ก็จะสร้างสะพาน “เชื่อมถึงกัน" เพื่อกระชับและพัฒนามันขึ้นมา ต้นทุนในการก่อสร้างมันนั้น บ้างก็ใช้เวลานานในการก่อร่างสร้างโอกาส บ้างก็บังเอิญเดินไปสะดุดเชื่อมต่อมันเข้ามาในชีวิต โดยมิได้อาศัยเวลาที่เป็นตัวแปรแต่อย่างใด ไม่ว่าเอ็งจะเป็นขี้ข้า นาย หรือบ่าว พ่อมีเชื้อชาติใด แม่เป็นพันธุ์ไหน และเอ็งมีสีผิวอะไรนั้น...ต่างก็อยากมีความสัมพันธ์กันในกลุ่มหมู่เหล่า ภายใต้กฎธรรมชาติในการเป็น “สัตว์สังคม” ของมนุษย์ด้วยกันทั้งสิ้น ดังนั้น อัตราของมูลค่าราคาในการก่อสร้างมันขึ้นมา...จึงไม่เท่ากัน แต่สิ่งที่ทุกคนมีเท่าเทียมกัน โดยไม่เลือกปฏิบัติว่า ไอ้อีหน้าไหน เผ่าพันธุ์ใด ล้วนต่างก็มีสิ่งนี้เท่าๆ กัน นั่นก็คือ...“คุณสมบัติ” ของตัวความสัมพันธ์นั่นเอง ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีชีวิต...แต่ว่ามันสามารถ "ตาย” และคลายความสัมพันธ์ให้จากกัน อย่างถาวรได้ เพื่อรำลึกถึง "ความสัมพันธ์" ณ กาลครั้งหนึ่งที่พึงมี ก็ขอฝากภาพความรักที่แตกต่างนี้ให้ระลึกถึงก็แล้วกัน... “แม้ต่างเผ่าต่างพันธุ์...ก็ยังรักกันได้”

แก้ไข 6 พ.ย. 61, 13:22

ป้อม-ทนายความ(1975

)

คห.100: 16 ก.ย. 60, 10:19

ณ ปฐมบทนี้ วิถีแห่ง “อรรถรส” ในการตกปลานั้น อาจแปรผันไปตามรสนิยม ไม่มีตรรกะที่เป็นสูตรสำเร็จ ไม่ว่าท่านจะเลือกปักธงเบ็ดที่ท้ายคันนา หรือเลือกจะปาเหยื่อปลอมออกไปแล้วลากมันกลับเข้ามา ต่างก็นำพามาซึ่ง “ความสุข” ได้ทั้งนั้น การตกปลาที่อิสระ (Freedom of Fishing) จึงเป็นบทเรียนที่ได้สังเคราะห์จนตกผลึกระหว่างการเดินทางจากเชียงรายไปเท็กซัส(ริก)

แก้ไข 16 ก.ย. 60, 10:39