เดือนเมษาเป็นเดือนที่ร้อนที่สุดของทุกๆเดือนในหนึ่งปี และน่าจะเป็นเดือนที่หลายๆคนหลีกเลี่ยงที่จะออกใช้ชีวิตกลางแจ้ง แม้แต่ตัวของผมเอง...กริ๊งงงงงง.....กริ๊งงงงงง...เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นกลางอากาศที่ร้อนระอุ หมายเลขต้นทางเป็นของเพื่อนที่กำลังบ้ากอล์ฟอย่างเอาเป็นเอาตายมันชื่อว่า"ไอ้โก๋" อากาศแบบน้ไม่น่าเชื่อว่ามันจะออกรอบแม็งส์ทุกวัน แน่นอนว่าเหตุผลที่มันโทรหาด้วยเรื่องๆเดียวคือ ชวนออกรอบในวันรุ่งพรุ่งนี้ แต่คำตอบที่ผมให้กับมันไปก้คือ...
  " แม็งส์ร้อนอย่างนี้ไม่ไหวว๊ะ...กรูสู้กับแดดไม่ไหวจริง...เอาไว้หน้าหนาวก่อนเมิงค่อยมาชวนละกัน..." สำหรับผมแล้วผมว่าผมคงเป็นโปรคนเดียวที่ไม่ค่อยจะอะไรมากกับคำว่ากอล์ฟ ปีหนึ่งออกรอบ 2 ครั้งก็เพียงพอแล้ว เพราะมันซึมในสายเลือดไปหลายสิบปีมาก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น....

    สิ้นสุดการสนทนาระหว่างเรามีเสียงเตือนข้อความในFB.เมื่อผมเปิดดูเท่านั้นถึงกับหายร้อนทันที...มันเป็นข้อความจากพี่อิทธิชัย นักออกแบบเรืออลูที่ฝากผลงานมาให้ชาวเรือได้เห็นแล้วอย่างน้อยๆก็ 4 ลำที่ภูเก็ต ข้อความที่ปรากฎคือ..
  " Hi..น้ำเรียบกริบ...." พร้อมกับแนบรูปจากเวป Windguru มาให้เพื่อเป็นการตอกย้ำว่าเรื่องจริง...555++++ ผมคงทนอ่านข้อความอย่างเดียวไม่ได้เลยตอบกลับทันที...
  " ที่เก่าเวลาเดิมครับเพ่อิท..." นั้นหมายความว่าในคืนนี้ตี2ตรง เราจะนัดเจอกันที่ราชบุรี เพื่อรวมรถแล้วเดินทางสู่จุดหมายปลายทางที่เราต้องการ....ปราณบุรี...

บนถนนแสงชูโตในเวลาตี1ของวันนี้ ผมเดินทางคนเดียวจุดหมายแรกคือราชบุรี ในยามนี้หลายๆชีวิตกำลังเมามันกับการดื่มกิน อย่างสนุกสนานนั้นเพราะว่าเดี๋ยวตี2ทุกอย่างจะปิดตัวลง ผมลากเรือผ่านจุดต่างระหว่างทางที่เป็นจุดของนักท่องราตรีอย่างบ้านโป่ง ทำอดคิดถึงสมัยเรียนหนังสือไม่ได้ ตัวไปเรียนถึงกทม.แต่กลับมาหาความสุขในรูปแบบที่ผู้ชายต้องการที่นี่ด้วยเหตุผลเดียว..."แม็งส์ถูก..และให้บริการไม่เลือกวัย เด็กๆอย่างเราก็ได้รับการดูแลไม่ผิดแผกแตกต่างไปจากผู้ใหญ่ ภายใต้เครื่องหมายการค้า 35 Shop..."

  วันนี้ไม่เหมือนกับวันวานชีวิตแบบนั้นโดนโยนทิ้งออกจากชีวิตผมทันทีที่มีเจ้าตัวแสบสองตัวที่บ้าน มันไม่ได้ทำให้ความสนุกของชีวิตผมหายไป แต่มันกลับเติมเต็มให้กับอีกหลายชีวิตในบ้านโดยเฉพาะ ชีวิตของท่านที่ให้ชีวิตผมมา...คุณแม่ของผม หรือคุณย่าของเด็กๆ...

  02.15 น.ผมกับพี่อิทเราเดินทางตามถนนเพชรเกษมมุ่งหน้าปราณบุรี ระหว่างทางเรื่องราวต่างระหว่างเราโดนหยิบยกขึ้นมาแลกเปลี่ยนกัน หนึ่งในนั้นคือเรื่องของลูกในแง่มุมต่างๆ ผมถือว่านี้คือสิ่งที่ผมได้จากการคบเพื่อน มันเป็นความสวยงามของมิตรภาพระหว่างเรา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ เพราะเราไม่สามารถจะอยู่บนโลกใบนี้ได้ตามลำพังคนเดียวโดยปราศจากเพื่อน ดังนั้นเราควรจะถนมคำๆนี้ไว้ให้นานที่สุดเท่าทีจะทำได้...

  04.30 น. Traga 18 ฟุตก็จอดสงบนิ่งริมถนนในตลาดปราณบุรี วันนี้ลมดีมากๆเราโหลดสะเบียงต่างๆรวมทั้งน้ำแข็ง เพื่อเตรียมตัวรับกับสถานการณ์ความรุนแรงของอากาศร้อนกลางทะเล รับรองว่ามันร้อนกว่าสนามกอล์ฟมากมายนัก แต่ผมทนได้....555


06.30 น.กับบรรยากาศที่ปากคลองวันนี้อากาศดีมากๆ ภาพที่เห็นก่อนออกจากปากคลองคือกรมเจ้าท่ามาช่วยดูสันดอนทรายเพื่อให้เรือประมงเข้าออกสะดวก นับว่าเป็นเรื่องที่ดี และน่ายกย่องจริงๆ หลายปีที่ผ่านมาผมเห็นภาพแบบนี้ปีละหลายครั้ง อย่างน้อยก็ยังพอได้ชื่นชมว่าชาวประมงหาเช้ากินค่ำยังได้รับการเอาใจใส่ดูแลจากภาครัฐอยู่....

พิกัดGPS.โดนระบุออกไปด้านนอกของฝั่งราวๆ 5 ไมล์ เพื่อหาเหยื่อวันนี้เราไม่เจอเรือแม้แต่ลำเดียว อาจเป็นเพราะว่ามันเป็นช่วงสงกรานต์ก็เป็นไปได้ ผมวนเรืออยู้สามสีรอบเราก็ได้เหยื่อเพียงพอสำหรับวันนี้ พิกัดโดนระบุอีกครั้งกับหมายเดิมๆ เพียงแค่ไม่ถึง 10 นาที เราก็มาลอยเรืออยู่เหนือหมายแล้ว ผมจอดเรือเพื่อดูเส้นเกลียวน้ำในGPS.ว่ามันลอยไปในทิศทางไหน ช่วงเช้าวันนี้น้ำไหลลงทางใต้ แต่เรือของเราลอยตามลมไปทางทิศเหนือ ผมขับเรือมุ่งหน้าย้อนเส้นเกลียวน้ำ แล้วลงสายทันที...

  วันนี้ชุดที่ผมใช้ท่านที่รักคงเดาออกว่าเป้นชุดไหน..แน่นอนAbu 7000c Syncro ยิ่งใช้ยิ่งรัก...แต่ไม่ชินวัฒน์...ผมได้เป็นเจ้าของรอกตัวนี้เมื่อปี32มันเป็น 7000c.ตัวแรกในชีวิต แต่ตอนนี้ 1 เดือนที่ผ่านมาผมซื้อเจ้า7000c Syncro เพิ่มอีก 3 ตัว โดยทุกตัวใหม่แกะกล่องทั้งหมด ในราคาที่ถูกกว่าเมื่อ26 ปีที่ผ่านมากว่าครึ่งๆ...หรืออาจเป็นเพราะว่าคนที่เคยใช้ไม่ชอบในระบบของมัน แต่ไม่อยากบอกว่าสำหรับอินทรีย์ และช่อนทะเลแล้วมันสุดยอดส์มากๆ....

  สำหรับพี่อิท...วันนี้พกของหมานมาทั้งชุดด้วย Pen 920 กับสาย 12 ปอร์น ในความคิดของผม ผมเป็นห่วงพี่อิทมากๆ เพราะมันอาจจะหมดรอกเอาง่ายกับอินทรีย์ที่นี่ แต่ถ้าเป็นที่ตราดผมไม่เถียงกับไซด์ปลาเค็ม สายดโนปล่อยออกไปสองระยะ ผมทำหน้าที่คุมแนวไกลด้านนอก ส่วนพี่อิททำหน้าที่แนวใกล้ด้านใน เรือเรากำลังลอยผ่านแนวกองหินใต้น้ำแล้วครับ....

เพียงแค่รอบแรกของการลอยเท่านั้นครับท่านที่รัก เทพเจ้าของเราก็โอดครวญยาวๆ.....แก๊รกกกกกก......แล้วหยุดนิ่ง....ฮ่ะ...มันหมายความว่างัย ผมรีบเก็บสายช้า เพียงแค่หวังจะให้ศัตรูเข้ามาซ้ำจังหวะที่สอง จนแล้วจนรอดก็ไร้ซึ่งวี่แวว พลทหารของผมฉีกขาดเหวอะหวะไม่เป็นชิ้นดี พี่อิทเห้นภาพนั้นถึงกับมีกำลังใจขึ้นมา...ผมรับมาร์คเครื่องหมายทันทีว่าปลาฉวยเหยื่อในแนวนี้ เพื่อเป็นข้อมูลในการลอยสาย...

  พลทหารรายต่อไปถุกส่งเข้าประจำการในแนวรบด้านทิศใต้เหมือนเดิม ผมจูงเหยื่อขึ้นมาเริ่มต้นใหม่ และปล่อยให้เรือลอยตามกระแสลมผ่านแนวรบอีกครั้งทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาโดยเปลี่ยนแนวนิดหน่อย....

วันนี้น้ำเรียบท้องฟ้ามีเมฆมากอากาศไม่ร้อนอย่างที่คิด ผมวนเรืออีกแค่ไม่กีรอบพอผ่านแนวเดิมเท่านั้น หวยก็ออกที่พี่อิทและPen 920 ทันที....แกร็กกกก.......มันเป็นเสียงที่หวานมากๆสำหรับรอกตัวนี้ ผมมองด้วยความชื่นชม เพราะว่ารอกในซีรีส์นี้ผมมีหมดทุกตัวด้วยความชื่นชอบเป็นส่วนตัวกับระบบเบรค....พี่อิทคว้าคันขึ้นมาแล้วเริ่มเก็บสาย...แต่อยู่ดีๆปลายคันก้ตีกลับเอาดื่น...เกิดอะไรขึ้น ด้วยความที่มันเป็นรอกที่มีรอบต่ำมากๆผมรับให้พี่อิทเก็บสายเพราะกลัวว่ามันจะย้อนสายอย่างสายฟ้าแล็ป แม่เมือเก็บสายได้สักพักเราถึงรู้ว่าเราคิดผิด ชุดปลายสายหายไปทั้งชุดด้วยรอยที่ขาดอย่างไม่มีปุ่ม หรือขุย เข้าใจได้ว่ามันคือคมของฟันอินทรีย์....

    สายหน้าชุดที่สองถูกประกอบขึ้นมาใหม่ ผมสังเกตุเห็นมือพี่อิทที่สั่นนิดๆจากความตื่นเต้น มันเป็นธรรมดาของนักตกปลาทุกคนที่จะต้องผ่านจุดๆนี้มาทั้งนั้น ผมรู้ว่าพี่อิทเสียดายโอกาสงามๆอย่างนี้ไป เพราะว่าถ้าได้ตัวนั่นหมายถึงว่ามันจะเป็นปลาอินทรีย์ตัวแรกที่ได้จากการตกบนเรือส่วนตัวไม่ใช่เรือเช่าทัวร์ตกปลา...ที่สำคัญมาจากฝีมือล้วนๆเพราะว่าทำเองทุกอย่าง ตั่งแต่หาเหยื่อ เกี่ยวเหยื่อ วัดระดับทุ่น และลอยสาย....แต่สำหรับผมแล้วผมมั่นใจว่าวันนี้เราต้องไม่ได้กลับบ้านมือเปล่าแน่นอน ไม่ใช่ว่าผมเก่งแต่ผมศรัทธา.... 

สวัสดีทุกๆท่านครับ...ขอโทษที่ไม่ได้ทักทุกคนนะครับ แต่ขอเป็น Like แทนละกัน....

ความศัทธาเป็นบ่อเกิดของความเป็นไปในทุกๆสรรพสิ่งที่เราต้องการให้มันสำเร็จ จะช้าหรือเร็วขึ้นอยู่กับแรงศรัทธานั้นๆของแต่ละบุคคล ส่วนตัวผมแล้วแรงศรัทธาในการตกปลาอินทรีย์นั้นคงไม่ต้องถามว่ามีมากแค่ไหน รองว่าผมสามารถลากเรือยาว 18 ฟุตไปเช้าเย็นกลับแบบวันเดียว ตัวคนเดียวด้วยระยะทางกว่า 500โลนั้น บอกได้เลยว่าแรงศรัทธาคงมีไม่น้อยแน่ๆ....

  สายถูกปล่อยไปอีกครั้งผมเดินเครื่องจูงเหยื่อล่องลงทางทิศใต้ ดูจากระยะแนวในGPS.แล้ว อีกไม่เกิน 100 เมตรเรือของเราจะเข้าสู่สมรภูมิอีกครั้ง...ผมชี้ให้พี่อิทดูแนวของการต่อสู้เมื่อสักครู่นี้ และทิ้งท้ายไว้อย่างมีความหวังให้พี่อิทฟังว่า...
  " พี่อิท...เมื่อกี่นี้มันกินเราในแนวนี้แหละเดี๋ยวผมจะตีวงแล้วลอยเรือผ่านอีกครั้ง..." สิ้นเสียงพวงมาลัยเรือเริ่มหมุนไปทางด้านซ้าย หัวเรือเบนออกไปทางทิสตะวันตก ผมเร่งเครื่องส่งนิดหน่อยเพื่อให้สายตึง และไม่ทับพันกัน ตอนนี้หัวเรือเรามุ่งหน้าสู่ทิศเหนือ 12 นาฬิกาด้านหน้าคือแนวกองหินใต้น้ำ เครื่องเมอร์ 90 โฟว์ถูกดับลง พร้อมๆกับจังหวะการเปิดทำงานของปั๊มห้องขังเหยื่อในระบบออโต้ เพื่อให้ปลาเหยื่อวยอย่างสบายๆ....ในขณะที่สายยังไม่ทันจะตึงดีภายใต้ความเงียบสงบนั้น...เสียงแห่งพลังศรัทธาของผมก็ดังขึ้นจากท่านเทพเจ้า 7000c.Syncro แกร็กกกกกกกกกก.......... มันเป็นเสียงที่ยาวมากๆทำเอาพี่อิทถึงกับตกใจ.....สมรภูมิเปิดขึ้นอีกครั้งแล้ว ผมได้แต่บอกกับตัวเองว่า ผมจะไม่ยอมพลาด เจ้าตัวนี้จะต้องเดินทางไปกทม.เย็นนี้แน่นอน เพื่อเป็นบำเหน็จของพี่อิท ถ้าเกิดการผิดพลาดในเป้าหมายของพี่อิทในวันนี้....

  พี่อิทหยิบมือถือขึ้นมาแล้วเริ่มถ่ายคลิป มันเป็นครั้งแรกที่ผมตกปลาแล้วมีคลิปการอัดปลา ลีลาการสู้เบ็ดของเจ้าตัวใต้น้ำตัวนี้ถือว่าไม่ได้หนักหน่วงเท่าใดนักนั่นมันบ่งบอกถึงน้ำหนักตัวเช่นเดียวกับนักมวย ระบบเบรคของท่านเทพเจ้ายังใช้การได้ดีงานนี้ต้องขอบพระคุณน้าบัคที่ได้ช่วยล้าง และบำรุงสมรรถณะให้กับท่านเทพของผมที่ผ่านมา และแล้วนักวิ่งสายฟ้าแห่งสามร้อยยอดก้ยอมจำนนด้วยน้ำหนักชั่งหลังชกแค่ 5.8 ดลเท่านั้นเอง นับว่าเป็นไซด์เล็กของที่นี่...

หลังจากที่อินทรีย์หางแรกของวันนี้ลงสู่ก้นกระติก เราก็จูงเหยื่อไปตามแนวเดิมอีก ซึ่งผมโดนเจ้าตัวใต้น้ำสอยเหยื่อแบบขาดไม่เป็นชิ้นดีไปอีกถึงสองครั้งสองครา แต่มันไม่โดนคมเบ็ด สำหรับผมแล้วมันเป็นความตื่นเต้น และเป็นเครื่องยืนยันว่าที่หมายแห่งนี้ยังมีตัวให้เราเล่นอยู่เสมอๆ...เพี่ยงแค่เราอดทนและศรัทธากับการรอคอยมากขนาดไหน ทุกครั้งที่ผมลอยเรือรอปลาฉวยเหยื่อมันจะเป็นการรอคอยที่มีความหวัง และมีความสุข โดยเฉพาะวันนี้ผมมีเพื่อนร่วมสายน้ำที่ดีคนหนึ่งที่ผมพบพาน ช่วงที่ผ่านมาพี่อิทคอยเป็นธุระให้ผมเรื่องรอกจิ๊กตัวใหม่ จนในที่สุดผมก็ได้เป็นเจ้า Cardiff 301a.ซึ่งวันนี้มันเริ่มทำงานแล้ว...

  หลังจากเงียบหายจากการทักทายไปพักใหญ่ ผมชวนพี่อิทให้เริ่มลงเหยื่อจิ๊กทั้งในขณะที่เรือลอยผ่านกอง หรือไม่ผ่านกองก็ตาม เพียงแค่เพิ่มโอกาสให้กับตัวเองเท่านั้น เพราะสิ่งที่เป็นสัจธรรมก็คือ เหยื่ออะไรก็แล้วแต่ไม่ว่าจะแพงแสนแพงขนาดไหน ถ้าอยู่ในอากาศมันหมดสิทธิ์ที่จะได้ปลา...

  พี่อิทคว้าเหยื่อ Rabbit สีขาวหัวแดงหนัก 120 กรัมประกอบทันที ผมเห็นดังนั้นจึงบอกว่า...
  " พี่อิทครับ...ไม่ใส่หลีดเหรอเผื่อโดนอินทรีย์..." คำตอบที่ได้รับคือ..
  " ไม่ต้องมั๊งครับน้าโดม..ยังไม่รู้ว่าจะโดนหรือปล่าว..." สิ้นเสียงพี่อิทปล่อยสายจิ๊กลงน้ำทันที ผมหันหลังมาประกอบชุดจิ๊กเพื่อจะลงบ้าง ทันใดนั้นได้ยินเสียงพี่อิทพูดอย่างรีบๆว่า....
  " น้าโดม...น้าโดม...ผมว่าใส่หลีดดีกว่า...พร้อมกับการเก็บสายในไม้แรกที่พริ้วราวใยแมงมุนในอากาศ...มันสอยเหยื่อไปแล้วครับสำหรับการจิ๊กไม้แรกเท่านั้น...อาการของคนมือสั่นกลับมาเยื่อนอีกครั้ง ตลาดหุ้นทางด้านการจิ๊กเปิดขึ้นแล้วในบัดนาวววว

หลังจากที่พี่อิทได้สูญเสียนายทหารระดับนายร้อยให้กับเทพธิดาฟันคม แห่งท้องทะเลสามร้อยยอดไปหนึ่งหน่วย กระแสการจิ๊กจึงเริ่มขึ้น มันพุ่งยิ่งกว่าดัชนีหุ้นตลาดฮังเส็งที่ฮ่องกงซะอีก และไม่มีทีท่าว่าจะตกแม้แต่น้อย โดยเฉพาะผมปั่นกันยังกับหนูถีบจัก แต่จนแล้วจนรอดทุกอย่างก็เงียบ...สำหรับในทริปนี้เราคุยกันไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าเราจะมาจิ๊กตลอดเวลาที่เรือลอย เหมือนเมื่อครั้งที่ผมไปดูน้าไอซ์ กับพี่เป้ที่หัวหิน

  เมื่อพูดถึงการจิ๊กสำหรับผมแล้วมันเป็นอะไรที่ใหม่มากๆ ทั้งฝีมือ และอุปกรณ์ หนึ่งในความสำคัญของการจิ๊กคงหนีไม่พ้นเรื่องของเหยื่อ เพียงแค่ผมเอ่ยปากว่าอยากจะมาจิ๊กเท่านั้น พี่อู๊ด บ้านโป่งก็สนับสนุนเหยือ และตัวเบ็ดมามากมาย เมื่อครั้งที่แล้ว แต่สำหรับวันนี้เพื่อนผมคนหนึ่งน้าโจ ชลประทานไดเฝากเหยื่อที่ตัวเองทำมากับมือให้เอามาลองเทสดู เพื่อจะดูว่าปลามันแด็กส์หรือเปล่า ทั้งหมดทั้งสิ้น 12 ตัวพอดี ซึ่งงานนี้ผมใช้เจ้าตัวสีเขียวเป็นหลักครับ...

ความเงียบที่เข้ามาเยือนมันไม่เงียบอีกต่อไป เมื่อเรืออวนขนาดใหญ่ลากผ่านด้านข้างของหมายเรา เรียกได้ว่าใกล้จนาดมองเห็นสิวของไต๋เรือลำดังกล่าว แน่นอนว่าเราห้าม หรือว่ากันไม่ได้ท้องทะเลเป็นของทุกคน ทัพย์ที่อยู่ในทะเลคือทรัพย์ของแผ่นดิน อยู่ที่ว่าเราควรจะใช้อย่างรู้คุณค่า และเคารพในธรรมชาติก็แค่นั้น จิตรสำนึกเหล่านี้เราทำให้เกิดกับคนทุกคนไม่ได้ นอกเสียจากทุกๆคนจะต้องตระหนัก และสร้างกันขึ้นมาเอง ผมได้แต่มองตามเรืออวนลำดังกล่าวอย่างกังวลถึงทรัพยากรในท้องน้ำว่า อีกไม่กี่ปีข้างหน้าหมายแห่งนี้อาจเป้นแค่ตำนานเหมือนทะเลทางแถบตะวันออกก็เป้นไปได้...

  เราตกลงย้ายหมายทันทีไม่มีค่าอะไรแล้วที่จะรอ เพราะว่าตอนนี้ทุกอย่างใต้ท้องน้ำถูกรบกวนอย่างหนัก พิกัดในGPS.ถูกตั่งให้วิ่งเฉียงไปทางด้านหนืออีก 3 ไมล์ ระยะแค่นี้บอกได้คำเดียวว่าไม่ไกล...

  เพียงแค่ 10 กว่านาทีเราก็มาถึงที่หมาย วึ่งยังคงเป็นแนวร่องแบบเดิม จึงไม่ยากที่จะดูเรื่องทางเดินของน้ำกับลม ผม และพี่อิทเราปล่อยสาย 2 สายเช่นเดิมในตำแหน่งเดิม ต่างกันก็แค่เพียงหลังจากปล่อยสายพี่อิทรีบหย่อนสายจิ๊กแล้วเริ่มทันทีทางด้านท้ายเรือ ส่วนผมประจำที่ด้านหัวเรือแล้วเริ่มเหมือนกัน...

    เพียงแค่ไม้ที่สามของการจิ๊กเท่านั้น คันในมือของผมก็โดนกระชากอย่างรุนแรงจนปลายคันจมน้ำ....
    " เอาเข้าแล้วพี่อิท....โดนแล้ว...วิ่งกระจายเลย..." สิ้นเสียงผมพี่อิทร้องว่าเป็นไปได้งัย....555+++ จะอะไรเสียอีกก็พี่อิทลงเหยื่อก่อนผมตั่งนาน เพราะว่าผมมัวแต่ดูซาว์ดเดอร์ตั่งนาน แต่พอลงมาเท่านั้นเป็นเรื่อง..ผมคาดเดาว่าน่าจะเป้นอินทรีย์ เพราะว่ามันกินในจังหวะเหยื่อขึ้นกลางน้ำ มันทำให้ภาพของพี่เป้เมื่อทริปที่แล้วเข้ามาในสมองเรียกความทรงจำของผมออกมาทันที... เจ้าตัวใต้น้ำกดปลายคันอย่างหนักหน่วง เสียงของสายPE.บาดกับตัวเกลี่ยสายฟังดูแล้วเหมือนรอกจะพัง ด้วยความตื่นเต้นทั้งผมและพี่อิทเราไม่ได้บันทึกภาพใด้ทั้งสิน จนในที่สุดตะขอจำพลากคู่ใจก็ทำงาน....ฉับ...ผมส่งด้ามตะขอให้พี่อิทเพื่อยกขึ้น พี่อิทคว้าไว้แล้วทำท่ายกแต่กลับบอกว่า....
  " น้าโดม...ผมเอาไม่ไหวจริงๆ...มันใหญ่เกิน..." ผมส่งคันเบ็ดให้พี่อิทแล้วคว้าตะขอยอกปลาขึ้นจากน้ำ พี่อิทรีบวิ่งไปเปิดกระติกเพื่อไม่ต้องการให้พรหมพื้นเรือเปื้อน ผมเอาปลาใส่ลงไป...โอ๊ววว...แม่เจ้ามันปิดไม่ได้หางมันยาวออกมากว่าคืบ น้ำหนักหลังชกของเจ้าตัวนี้อยู่ที่ 12.8 โลครับเพ่น้อง.....     

ตอนนี้เราได้หางที่สองของวันนี้แล้วครับ ผมจูงเหยื่อลงไปทางด้านทิศใต้อีกครั้ง พี่อิทไม่เคยปล่อยโอกาสให้ผ่านไป นั้นคือคุณสมบัติที่ดีของนักตกปลา เวลาเดินเครื่องเพื่อจูงเหยื่อ พี่อิทนั่งอยู่บนถังขังเหยื่อใบที่ 4 ของเรือซึ่งเป็นระบบน้ำวน แล้วเอาเหยื่อจิ๊กปล่อยลงน้ำแล้วค่อยสร้างแอคชั่นกลางน้ำด้านทายเรือไปพลาง หวังเพียงแค่อินทรีย์ชายหางตามามองเท่านั้นก้เกินพอ เรือเดินเครื่องไปอย่างช้าๆเหยื่อจิ๊กของพี่อิทอยู้ระดับกลางน้ำมันช่างน่าหม่ำซะนี่กระไร...      ดูจากสีหน้าแล้วมีความสุขมากๆ...555+++

เมื่อเรือลอยมาถึงแนวที่ต้องการผมดับเครื่องลอยเรือไปเลื่อยๆ เราสองคนต่างช่วยกันจิ๊กสลับกับการทานข้าวไปพลางๆ สายตาของผมขณะนั่งจิ๊กนั้นจะจับจ่องไปยังปลายคัน และทุ่นท้ายเรือสลับไปมา และแล้วสายตาของผมก็เห็นความผิดปกติของปลาเหยื่อในคันพี่อิท มันวิ่งหนีบางอย่างจนปลายคัยเสียอาการ และเหินขึ้นผิวน้ำวายวนจนเห็นผิวน้ำเป้นริ้วๆ...
  " พี่อิทครับ...ระวังนะมันต้องหนีอะไรแน่..." สิ้นเสียงเท่านั้นปลาเหยื่อเริ่มวายน้ำเร็วขึ้น และแล้ว...ตูม...ปลาอินทรียตัวใหญ่กระโดดลอยสอยเหยื่ออย่างจังจนน้ำกระจาย...ในเวลานั้นเองปลายคันของพี่อิทโค้งงอPen 920 แหกปากลั่นท้องน้ำ....แกร็กกกกกกก...... พี่อิทคว้าคันขึ้นมารั้งไว้แล้วปิดลิ้นเสียง ปลาเริ่มหยุดวิ่งเราเสียระยะให้ปลาไปมาก และสายในรอกก็เหลือน้อยทีเดียว ผมบอกพี่อิทให้เร่งเก็บสายในจังหวะที่เราสามารถเก็บได้อย่างรวดเร็ว...ด้วยอัตราทดที่ช้า แต่ระบบเบรคที่ไว้ใจได้มันยังเป็นข้อดีของเจ้ารอกตัวโปรดตัวนี้ของพี่อิทที่ยกให้มันเป็นรอกที่หมานที่สุดในบ้าน...

พี่อิทเก็บสายได้อย่างต่อเนื่อง ส่วนผมไม่รอช้าทั้งกล้องทั้งตะขอเตรียมพร้อมที่จะทำงาน ปลาวิ่งออกในก๊อกที่สองอย่างลื่นไหล สีหน้าของพี่อิทบ่งบอกถึงความเป็นสุขกับการต่อสู้ในครั้งนี้ และแล้วตะขอกระชากวิญญาณก็ทำงานอีกครั้ง....ฉับ...มันเป็นปลาอินทรีย์ที่ตัวใหญ่กว่าตัวแรกของผมมาเลยทีเดียว เล่นเอาพี่อิททั้งลุ้น และได้เหงื่อเลยครั้งนี้...5555+++

เราเอาปลาลงในถังจึงเห็นถึงความแตกต่างของทั้งสามหางในวันนี้ ตัวแรกลงได้สบายๆ ตัวที่สองหางเลยมากว่าคืบ ส่วนตัวที่สามเลยออกมาไม่น้อยทีเดียว..สรุปวันนี้เรามีแต้มแล้ว 3 แต้มครับ...

วันนี้ลมสงบทั้งวันทำให้เราตกกันอย่างสบายๆไม่เหมือนกับเมื่อทริปที่แล้ว เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในเรือช่วงเช้าที่ผ่านมาโดนหยิบยกขึ้นมาเป็นหัวข้อในการสนทนา โดยเฉพาะวลีเด็ดๆอาทิเช่น...
  "นี่ถ้าทั้งหมดไม่หลุดไม่ขาด วันนี้เราน่าจะได้ 6 ตังแล้วนะ...555+++" ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆรับรองงานนี้ต้องมีบ้าแน่ๆ...555+++

  ขณะที่ปากคุยมือของเราทั้งสองก็จิ๊กกันแบบไม่เลิก ผมมองเห็นความผิดปกติที่ปลายคันพี่อิทอีกครั้ง มันกระตุก...กระตุก..แล้วก็....แกร็กกก....พี่อิทอีกแล้วครับเฮ....พี่อิทคว้าคันขึ้นมาตั่งแล้วเริ่มเก็บสาย แต่สีหน้าพี่อิทแปลกๆพร้อมบอกว่า...
  " น้าโดม...ทำไมมันสู้เบ็ดแปลกๆอ่ะมีกระชากๆอย่างงัยพิกล..." ผมมองหน้าพี่อิทแล้วคิดตาม...

พี่อิทเก็บสายเข้ามาเร็วกว่าปกติ แต่ในบางจังหวะมีอาการเถียงอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่ใช่การลากยาวมันผิดวิสัยของอินทรีย์ แต่ผมก็ยังบอกกับพี่อิทว่าน่าจะเป็นอินทรีย์ก็ได้ และแล้วมันก้ปรากฎโฉมมาให้เราดู..."กระพงดำ หรือกระพงขี้เซานั้นเอง" รูปร่างหน้าตาไม่สะสวยแต่เนื้ออร่อยอย่าบอกใคร เรียกได้ว่าเตะไก่ เตะหมูทิ้งกันเลยทีเดียว....

แสงสุดท้ายของวันเริ่มจางลงเราตกลงลาท้องทะเลสามร้อยยอดไว้แค่นี้ กับบำเหน็จคนจร 3 หาง กับอีก 1 ตัวดำๆ..555+++ ตลอดทางผมลากเรืออย่างสบายๆ เพราะว่าเส้นทางขาเข้ารถไม่มาก ต่างคนต่างเดินทางออกไปต่างจังหวัดเพื่อพักผ่อนกับครอบครัวในช่วงวันสงกรานต์ สำหรับผมแล้วการลากเรือ 500 กว่ากิโลมากับเพื่อนที่รู้ใจนี่คือการพักผ่อนที่ผมต้องการ แน่นอนว่าขากลับเรื่องราวต่างๆของเราในวันนี้โดนหยิบยกขึ้นมาสนทนาจนไม่รู้จักคำว่าง่วงเลยครับ.....โดยเฉพาะวินาทีที่เจ้ายักษ์ 12.8 โลตัวนี้กระชากเหยื่อมันยังตราตรึงจนผมบ้าจิีกไปเลยครับ....555+++

  ผมส่งพี่อิทที่ราชบุรีสามทุ่มกว่าๆ เราแรกย้ายกันเดินทางกลับ และนัดแนะกันว่าทริปหน้าเเรียบเมื่อไรเป้นโดน...555+++ การบ้านที่ผมต้องทำหลังจากถึงบ้านคือ "การผ่าตัดเอาเหยื่อจิ๊กออกจากปากเจ้ายักษ์ แต่พอถึงบ้านเท่านั้น ผมคิดผิดครับมันไม่ได้อยู่ในปาก แต่อยู่ปากทางกระเพาะ.." ของเค้าสุดยอดส์เจรงๆ....555+++ คราวหน้าขออีกสักชุดนะเพื่อนโจ...

เมื่อปีที่แล้วผมได้ปลาอินทรีย์ยาวที่สุดคือ 108 ซม. ปีนี้ผมขอส่งเจ้าตัวนี้เข้าประกวดนะครับ...ด้วยความยาว....112 ซม.ครับ....     

  มาถึงบรรทัดนี้ขอขอบคุณ...
    - พี่อิท..ที่เป็นเพื่อนร่วมสายน้ำในทริปนี้ และหวังว่าสักวันผมจะได้ชิมปลาดิบฝีมือพี่นะครับ..
    - เพื่อนๆทุกท่านที่ได้ติดตามกระทู้จนจบ ซึ่งอาจจะขาดตอนไปบ้างก็อย่าถือสากันเลยนะครับ..สำหรับท่านที่อ่านแล้วเกิดแรงบรรดาลใจในการตกปลาอินทรีย์ผมก็อยากจะบอกว่า..."ศรัทธา...คือสิ่งที่ท่านต้องสร้าง..." แล้วพบกันในสายน้ำ...สวัสดีครับ....

ขอบคุณครับพี่พิมล...แต่ร้อนๆอย่างนี้อยากลงเรือตกกุ้งตอนกลางคืนบ้างอ่ะครับ....

พอดีมีคลิปอยู่นิดหน่อยครับ...