คำว่ากุ้งแม่น้ำนั้นลองว่าได้ขึ้นมาวางบนโต๊ะอาหาร ไม่ว่าจะเป็นเมนูไหนก็ตาม รับรองได้ว่าราคานั้นกิโลกรัมละ 500-800 บาทเป็นอย่างต่ำ ร้านอาหารบางร้านคัดเอาเฉพาะกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ๆระดับ 2 ตัวโล มาปรุงเป็นเมนูขึ้นชื่อของทางร้าน ประเภทที่ว่าถ้ามาร้านนี้ ต้องมากินกุ้งไซด์ขนาดนี้เท่านั้น

บางครั้งผมเคยถามตัวเองว่า เค้าไปเอากุ้งแม่น้ำไซด์ขนาดนี้มาจากไหน หรือว่าเค้าจะใช้กุ้งเลี้ยงมาหลอกลูกค้า เพราะในแต่ละวันลูกค้าแทบจะเข้าคิวสั่งเมนูนี้ เรียกได้ว่าสามารถขายได้วันละเป็นร้อยตัว

จริงอยู่กุ้งแม่น้ำในบ้านเรานั้น มีอยู่ในแม่น้ำเกือบทุกสาย ที่เขื่อมต่อกับทะเล แต่กำลังผลิตกุ้งแม่น้ำส่งร้านอาหารหลักๆคือ ชาวบ้านที่ออกตกกุ้งครับ ดังนั้นลืมไปได้เลยว่าชาวบ้านจะสามารถตกกุ้งส่งร้านอาหาร แบบที่กล่าวมาข้างต้นได้ทัน กับจำนวนที่ร้านค้าขายออกไปในแต่ละวัน

แต่ถ้าจะให้ทันจริงๆ ร้านค้าจะต้องระดมซื้อกุ้งที่ชาวบ้านตกมาจากทั้วทุกสารทิศ ซึ่งก็ไม่สามารถเป็นไปได้ หรือมิเช่นนั้นก็เป็นกุ้งแม่น้ำในประเทศเพื่อนบ้าน ที่ยังอุดมสมบูรณอยู่อย่างมาก เช่นประเทศพม่า สั่งมาทีละเยอะๆแล้วขังเอาไว้ ประเด็นนี้หน้าจะมีน้ำหนักมากที่สุด

แต่ผมเคยเจอร้านค้าแห่งหนึ่งขออนุญาตไม่เอ่ยชื่อละกัน แต่ถ้าใครอยากทราบก็หลังไมค์มา ร้านค้าแห่งนี้มีเมนูดังคือ กุ้งแม่น้ำผัดบวบ เค้าทำได้อร่อยมาก สนนราคาก็แพงเอาเรื่อง เมื่อก่อนนี้จานละ 300 - 400 บาท

มีอยู่ครั้งหนึ่งผมไปเจอเจ้าของร้านโดยบังเอิน เค้าเดินเลือกคัดกุ้งตัวใหญ่ๆ ที่แพกุ้งแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นกุ้งเลี้ยงตัวเป็นๆ เค้าไม่รู้จักผม แต่ผมรู้จักเค้า เพราะทุกครั้งที่ไปทาน เค้าคือคนเดียวที่จะมาคิดราคาอาหารที่โต๊ะ ตั่งแต่นั้นเป็นต้นมา ผมแทบจะไปเคยไปที่ร้านแห่งนี้อีกเลย

รสชาติของกุ้งแม่น้ำกับกุ้งเลี้ยงต่างกันไหม…? นี่อาจจะเป็นคำถามของใครหลายคน ผมขอยืนยัน และนอนยันว่ามันต่างกันราวฟ้ากับเหว กุ้งเลี้ยงเนื้อมันไม่แน่น เมื่อฟันของคุณเคี้ยวลงไปที่เนื้อกุ้ง มันจะออกยุ้ยๆเล็กน้อย โดยเฉพาะผิวด้านนอกของตัวกุ้ง

แต่ถ้าเป็นกุ้งแม่น้ำแท้ละก็ คุณจะได้สัมผัสถึงความแน่ของเนื้อกุ้ง ออกแนวเหนี่ยวนิดๆ เวลาเราเคี้ยวลงไปจะดัง…งึด…งึด…จนสัมผัสได้ในความรู้สึก รสชาติจะหวานหอมกว่า ถึงแม้บางครั้งจะไม่สดเท่ากุ้งเลี้ยงก็ตาม

ทุกสิ่งที่ผมบรรยาย ไม่ใช่จะเกินเลยความเป็นจริง มีอยู่วันหนึ่งผมตกกุ้งแม่น้ำได้ที่สุราษฏร์ และได้เอาใส่กระติกน้ำแข็ง เพื่อเอามากินที่บ้าน ระหว่างเดินทางกลับ ผมโทรหาเพื่อนที่หัวหิน “น้าไอซ์ หัวหิน” กัปตันเรือตกปลามืออันดับต้นๆของทะเลแถบนั้น

ปรากฏว่าน้าไอซ์กำลังนั่งตกกุ้งอยู่ที่บ่อแถวๆเขากระโลก ผมเลยแว๊ะเข้าไปทักทายตามประสาเพื่อนฝูงที่ผ่านมา น้าไอซ์ใจดีมาก เอากุ้งที่ตกได้ในบ่อเลี้ยงมาสั่งเมนูให้ผมทานมากมาย ทั้งเผา ต้มยำ พร่า…

ผมเลยทดลองเอากุ้งแม่น้ำที่ผมตกได้เมื่อวาน ที่อยู่ในกระติกน้ำแข็งออกมาให้แม่ครัวเผา เพื่อเอามาเทียบรสชาติกันกับกุ้งเลี้ยง ผลที่ออกมาก็คือที่ผมบรรยายให้ทั้งหมดข้างต้นนี่แหละครับ ผมถึงบอกว่ามันต่างกันราวฟ้ากับเหว…!

ผมพล่ามเรื่องรสชาติของกุ้งมานานพอควรแล้ว และเพราะรสชาติของกุ้งแม่น้ำนี่แหละ จึงทำให้ผมยอมลากเรือออกจากเมืองกาญจน์ เพื่อมุ่งหน้าไปยังอัมพวา จุดหมายปลายทางคือบ้านของอาจารปู่ชาวเรือ บ้านของอาจารย์ปู่จะอยู่ติดกับคลองบางลี่ ที่ไหลออกสู่แม่น้ำแม่กลองตอนล่าง

ซึ่งเป็นที่ๆมีกุ้งแม่น้ำชุกชุมมาก ชุมขนาดไหน ชุมขนาดที่อาจารย์ปู่สามารถตกขึ้นมากินได้ทุกวัน กินจนคอเลสเตอรอลขึ้นละกัน…555

ผมนัดกับจารย์ปู่ไว้ราวๆ 10 โมงเช้า พอมาถึงจารย์ปู่ก็จัดการเป็นธุระ เอารถไถมาเกี้ยวกับเทเลอร์แล้วเอาเรือลงน้ำให้ในทันที เมื่อเรือลงน้ำเรียบร้อยผมก็ขับออกจากคลองมุ่งหน้าไปแม่น้ำแม่กลองทันที

วันนี้น้ำใส่และกำลังไหลลงอย่างต่อเนื่อง ชาวบ้านที่ผมเจอในแม่น้ำบอกว่า วันนี้น้ำไม่สวย มันใสเกินไป ซึ่งข้อมูลนี้ตรงกับที่ผมได้รับจากจารย์ปู่ ชาวบ้านบอกว่าถ้าจะตกกุ้งให้กินดี น้ำต้องออกขุ่นหน่อย เหมือนสีโอวัลติน หรือน้ำออกสีโคลนจากฝนตกจะดีมากๆ

จากคำบอกเล่าเป็นเรื่องจริง ในหมายแรกขณะที่น้ำยังใสอยู่นั้น เกือบสองชั่วโมงเต็ม กับการย้ายหมายถึงสามหมาย เราไม่ได้กุ้งแม้แต่ตัวเดียว เราตื้ออยู่ที่หมายสุดท้ายเป็นนานสองนาน จนในที่สุดก็ต้องย้ายหมายอีกครั้ง

ซึ่งหมายนี้เราคิดว่าน่าจะเป็นหมายสุดท้ายก่อนที่จะเย็นค่ำ น้ำเริ่มไหลลงมาก สีน้ำเริ่มขุนมากขึ้น เราเลือกหมายริมกำแพงเป็นหลัก กุ้งไม่ได้เดินทางด้วยการว่ายน้ำ แต่มันจะใช้วิธีการเดินมากับพื้น

ช่วงกระแสน้ำไหลแรง มันจะเดินเลาะไปตามช่วงที่กระแสน้ำไหลเอื่อยๆนั่นคือริมๆตามชายตลิ่ง หาเกาะอยู่ตามแนวหินหรือตอไม้ใต้น้ำ ดังนั้นหมายริมกำแพงจึงเป็นที่ๆมันจะหลบซ่อนตัวในขณะน้ำไหลแรง

สาย 4 สาย จากคันเบ็ด 4 คัน ของคน 2 คน โดนหย่อนลงไปในสายน้ำแนวริมกำแพง เพียงแค่สายตึงเท่านั้น ปลายคันเบ็ดของผมก็มีอาการสั่นๆเป็นจังหวะเบาๆ นั้นแสดงให้ทราบว่ามีอะไรบ้างอย่างกำลังมากินเหยื่อที่ตัวเบ็ดปลายสายของผม

แน่นอนว่ามันไม่ใช่ปลา ปลากับกุ้งจะตอดเหยื่อในจังหวะที่แตกต่างกัน กล่าวคือถ้าเป็นปลาจะตอดหนักหน่วง กระตุกๆ กระชากจนปลายคัน กระดิกไปมาตามจังหวะ แต่สำหรับกุ้งแล้ว มันจะกินเหยื่อเบามาก ปลายคันแค่สันเทาเล็กน้อย เรียกได้ว่าถ้าไม่นั่งสังเกตุปลายคันอยู่เราจะไม่มีทางรู้ได้เลยว่ากุ้งกินเหยื่อ

ผมเห็นอาการปลายคันของผมสั่นผิดปกติ จึ่งค่อยๆยกขึ้นอย่างแผ่วเบา ภาษาคนตกกุ้งเค้าจะเรียกวิธีนี้ว่า การชั่ง…หมายถึงค่อยๆยกแล้วชั่งน้ำหนักว่ามีอะไรติดที่ปลายสายขึ้นมาหรือไม่ ถ้ามีอะไรติดอยู่มันจะมีน้ำหนักกว่าปกติ

โดยปลายคันจะงอลงจากปกติเล็กน้อย และเมื่อมีน้ำหนักเช่นนั้น เราก็จะกระดกข้อมือนิดหน่อย และเมื่อนั้นถ้ามีกุ้งอยู่ที่ปลายสาย ตัวเบ็ดก็จะฝังคนเข้าที่ปากของกุ้งเอง และหลังจากนั้นมันก็จะดีดตัวไปข้างหลัง เป็นจังหวะๆ

จากนี้ไปเราก็มีหน้าที่ตั้งคันขึ้น เพื่อมิให้สายหย่อน เพียงแค่นี้เราก็จะได้กุ้งขึ้นมาในเวลาไม่เกินครึ่งนาที กุ้งอาจจะสู้เป็ดไม่ได้แรงเท่าปลา แต่เชื่อเถอะครับว่ามันมีเสน่ห์ชวนให้หลงไหลในการตกมากกว่าปลาหลายร้อยเท่านัก

ทริปนี้ผมได้กุ้งแม่น้ำมาทั้งหมด 11 ตัวอาจจะไม่มาก และขนาดที่ไม่ใหญ่ แต่รสชาติของกุ้ง และรสชาติของเกมส์การตกกุ้ง เป็นสิ่งที่ผมไม่สามารถจะหาได้จากที่ไหนนอกจากที่นี่ ในเรือของตัวเอง…

ขอบคุณหมอเป็ดเพื่อนร่วมทริปในการตกกุ้งครั้งนี้ หวังว่ากุ้งที่แบ่งกันคงทำให้หลานสาวผมได้สัมผัสรสชาติความอร่อย จนคุณพ่อสามารถออกไปตกในทริปต่อไปได้อย่างสะดวก…555

ขอบคุณอาจารย์ปู่ผู้ที่เอื้อเฟื้อสถานที่ในการลงเรือ และมิตรภาพดีๆที่มีให้กับน้องคนนี้เสมอมาครับ

ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่าน ที่อ่านนมาถึงบรรทัดสุดท้ายของทริปนี้ แล้วพบกันใหม่ในทริปวันพักผ่อนของผมทริปต่อไป สำหรับทริปนี้ขอกล่าวคำว่า…สวัสดีครับ

เป็นแลมป์ส่วนตัวครับของอาจารย์ปู่ ชาวเรือครับ

ยินดีครับ…เพื่อนๆสนมาชิกจะได้มีที่เอาเรือลง