พ่อค้าเร่...แห่งช่องแสมสาร...: SiamFishing : Thailand Fishing Community

พ่อค้าเร่...แห่งช่องแสมสาร...

ripper_ma(495

)

ตั้ง: 28 พ.ย. 57, 08:32

กลุ่มพ่อค้าเร่...แห่งช่องแสมสาร...และการค้าที่ย้อนหลังไปหลายร้อยปี ด้วยระบบ Barter ...ในวันซ้อมรบ...

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 08:32

ทุกคห.

ripper_ma(495

)

คห.1: 28 พ.ย. 57, 08:37

ตลอดหลายปีมานี้...ผมเดินทางในเส้นทางที่คุ้นเคย...ริมถนนมีความเปลี่ยนแปลงหลายหลาก...แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลียนไป คือ ความวิบัติของการจราจรในถนนสายหลักที่มุ่งตรงไป...แสมสาร

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 08:37

ripper_ma(495

)

คห.2: 28 พ.ย. 57, 08:47

ในระหว่างทางของวันที่ 26 พฤศจิกายน 2557 ลมตะวันตก ก็นำฝนมาถล่มแถบ ชลบุรี...ทำให้การเดินทางเพียงลำพัง ยิ่งเงียบเหงา...กว่าปกติ

ripper_ma(495

)

คห.3: 28 พ.ย. 57, 08:49

ท่าเรือช่องแสมสารวันนี้...ดูเงียบเหงาและเปลี่ยวร้าง...อากาศขมุกขมัวด้วยลมฝนจากชายฝั่งชลบุรี...พัดมา...ยิ่งทำให้ความคาดหวังความกรุณาจากมารดาแห่งสรรพชีวิต...มีน้อยลง...

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 08:50

ripper_ma(495

)

คห.4: 28 พ.ย. 57, 08:58

ระหว่าง...การรอ...ผมเองไม่เคยมีโชคกับการตกหมึก...หน้าที่นี้จึงเป็นของ...capitan Best...และในระหว่างรอ...คงไม่มีอะไรดีไปกว่า...ทำตัวเองให้เป็นไปกับบรรยากาศรอบข้าง...เพื่อปกปิดความรู้สึกส่วนลึก...ของคนพเนจร...

"ลูกผู้ชาย พึงมีชื่อเสียง...ร่ำสุรา...พึงเมามาย...คำพูดหลังเมามาย...คือคำพูดจากดวงใจ" ประโยคนี้แว่บเข้ามาในก้อนสมอง...มันมาจากหนังสือเล่มหนึ่งของ มังกรโบราณ...

แก้ไข 8 มิ.ย. 63, 15:56

ripper_ma(495

)

คห.5: 28 พ.ย. 57, 09:00

ค่ำคืนนี้เป็นคืนของ The best ผู้ดึงหมึกตัวแล้วตัวเล่าขึ้นมา...

แก้ไข 8 มิ.ย. 63, 15:56

ripper_ma(495

)

คห.6: 28 พ.ย. 57, 09:02

หมึกเป็นในห้องขัง...ทั้งหมีกเนือและหมีกศอก...ฝีมือ...The Best...แต่เพียงผู้เดียว...

ripper_ma(495

)

คห.7: 28 พ.ย. 57, 09:06

The Best ดึงหมึกทั้งหมึกเนื้อ และหมึกศอก...จนกัปปิตัน แก๊ว ยอดฝีมือแห่งแสมสาร...ยังต้องวางคัน...สงสัยในตัว The Best..."เอ็งตกยังไงหว่ะ"....เสียงรำพึงจาก กัปปิตัน แก๊ว...

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 14:40

ripper_ma(495

)

คห.8: 28 พ.ย. 57, 09:17

เราไดหมึกอย่างเดียวดาย...ในคืนที่เดือนแทบจะมืดมิด...พระจันทร์เสี้ยว...แขวนตัวเองบนขอบฟ้า...ในคืน 4 ค่ำ...ผมนั่งคุยกับตัวเองอยู่หน้าเก๋งเรือ...ห้าทุ่มนู่น...ถึงจะครอบหมึก...เวลายังมีให้เมาอีกเยอะ...และในตอนนั้น กัปปิตัน แก๊ว...ก็เริ่มหรี่ไฟ...อ้าว...เฮ้ยเพิ่งสองทุ่มครึ่งนี่นะ...จะครอบแล้ว...

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 14:41

ripper_ma(495

)

คห.9: 28 พ.ย. 57, 09:36

โครมแรกของการครอบหมึก...

ripper_ma(495

)

คห.10: 28 พ.ย. 57, 09:39

"เกือบสามสิบโล" กัปปิตัน แก๊ว ขานน้่ำหนัก หมึก ในถุงอวนครอบ...เราตักหมึกใส่ห้องเหยื่อจนเต็ม...และยังเหลืออีกเกือบตะกร้า...

ripper_ma(495

)

คห.11: 28 พ.ย. 57, 09:41

ปริมาณหมึกนั้นมากเสียจน...ผมเริ่มระแวง...ในแทบทุกครั้ง...หากหมึกมีมากมาย...เรามักเข้าฝั่งมือเปล่า...

ripper_ma(495

)

คห.12: 28 พ.ย. 57, 09:50

ถั่วปากอ้า...ที่ผมเอามาถุงหนึ่งไว้กินแก้เลี่ยน...หมดลงอย่างรวดเร็ว...ผมกะซิบ บอก เดอะเบส..เค้ายิ้มเหมือนทุกครั้ง เดินหายไปหลังเรือ...และอีก 3 นาทีต่อมา...ชามนี้ก็วางอยู่บนโต๊ะ...มันแก้เลี่ยนได้ชะงัด...จนแบนนี้ว่างเปล่า...

แก้ไข 8 มิ.ย. 63, 15:56

ripper_ma(495

)

คห.13: 28 พ.ย. 57, 10:05

เราถอนสมอจากจุดได...วิ่งฝ่าความมืดมิด และ กระแสคลื่นที่บ้าคลั่ง..."ลมในเกิด"...เสียงรำพึงจาก กัปปิตันแก๊ว...ผมหมดสติลงอย่างรวดเร็ว...ดัวยกระแสคลื่นหรือเหล้าแบนนั้นก็ไม่แน่ใจ...
"ครั้งหนึ่งที่เราได้เมามาย...เราก็ได้ตระหนักถึงพิษเหล้า...ครั้งที่เคยปวดร้าว...เราก็ได้เรียนรู้ถึงความรัก" ประโยคจากหนังสือเล่มหนึ่งของ นักเขียนนามอุโฆษ "คุณเธียรชัย ลาภานันต์" แว่วเข้ามาในสมองก่อนสติสัมปะชัญยะจะดับลง
และตื่นมาอีกทีที่ โรงโขนโรงหนัง...เพื่อพบว่าตลอดคืน..มีเพียง ฉักฮื้อ ขนาดฝ่ามือที่กินเบ็ด...เป็นไปตามคาดหวัง...เหยื่อเยอะปลาไม่กิน...

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 10:06

ripper_ma(495

)

คห.14: 28 พ.ย. 57, 10:31

เช้านี้ที่โรงโขนโรงหนัง...มีเรือโชคชนะชัย...ของไต๋ก้าน...จอดอยู่ด้านซ้ายของเรา..."เอ้าปลากินแล้ว"เสียงตะโกนจากเรือ โชคชนะชัย และต่อมา...แชกำ...กะด้วยสายตาราว 3 กิโลกรัมก็ถูกเกี่ยวขึ้นเรือโชคชนะชัย...

ripper_ma(495

)

คห.15: 28 พ.ย. 57, 10:40

อีก 5 นาทีต่อมา...คันเบ็ดเก่าแก่...ไม่มีชื่อ...ปักไว้ที่ท้ายเรือ...ก็กดวูบลง...รอก"ถุย"ไม่เทพ...ก็ส่งเสียง...ด้วยกระแสน้ำ และตะกั่วหนักราว 6 ขีด ทำให้มันหลอกความรู้สึก...ถึงสิ่งที่อยู่ปลายสาย...อีกราว 3 นาที...แชกำ ขนาดไล่เลี่ยกับเรือไต๋ก้าน ก็ขึ้นมาดิ้นโครมครามที่ท้ายเรือ

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 10:42

ripper_ma(495

)

คห.16: 28 พ.ย. 57, 10:45

แชกำตัวแรก...

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 10:50

ripper_ma(495

)

คห.17: 28 พ.ย. 57, 10:54

ในระหว่างที่ กัปปิตัน แก๊ว กำลังปลดเบ็ด...จากแชกำที่ท้ายเรือ...แชกำรุ่นใหญ่ ขนาด 4 กิโลกรัม ก็ซุ่มซาม วิ่งเอาคางไปเกี่ยวกับคันที่ปักไว้ข้างเรือ...วิ่งออกไปด้วยความเร็ว...เสียงรอกราคาถูก...ก็ร้องสนั่น...และด้วยที่มันเกี่ยวคาง...กระแสน้ำ...และตะกั่วที่หนักอึ้ง...ผมใช้เวลาราว 5 นาที กว่าจะเชิญขึ้นมาบนเรือ...เสียงไต๋แก๊ว เริ่มดัง..."ฮ่าๆๆ...แหม๋มวันนี้ไม่แห้วแล้ว..ขออีกสัก 5 ตัวนะ"...

ripper_ma(495

)

คห.18: 28 พ.ย. 57, 10:58

เหมือนเทพีแห่งโชค...จะทอดทิ้งเราอย่างรวดเร็ว...หลังจากแชกำตัวนั้น...ความว่างเปล่าก็เข้าครอบงำ...เสียงกัปปิตัน แก๊ว..บ่นงึมงำ...อีกสักครู่ก็เดินไปถอนสมอ..."ปลาไม่กินก็เก็บเบ็ด...ไม่ได้เป็ดก็เก็บเต๊นท์" ประโยคที่ติดปากของ คุณอิทฐิบูรณ์ พาหิระ...Anger Man ... แห่งนิตยสาร โลกทะเล ชอบพูดอยู่เสมอก็แว่บเข้าในความคิด...

ripper_ma(495

)

คห.19: 28 พ.ย. 57, 11:15

ในระหว่างย้ายที่...ผมก็ปีนขึ้นเก๋งเรือ...นอนเหยียดยาว...เราย้ายไปหลายที่...ด้วยความทรงจำสลึมสลือ...ไม่มีสักทีที่มีปลาฉวยเหยื่อ...เราดันด้นไปสันฉลาม แต่วาสนาก็ทอดทิ้งเรา...วันนี้ กองทัพเรือซ้อมรบ...ยิงปืนใหญ่ที่สันฉลาม..เค้าห้ามเข้า กัปปิตันแก็วบอก...และก่อนจะหลับสนิทไปอีกครั้ง...ผมมองออกนอกหน้าต่างในเก๋ง...เห็นเสาหินสีขาวของแหลมหรั่งอยู่ห่างๆออกอีกราว 3 ไมล์ทะเล...กัปปิตัน แก๊ว...โยนสมอ...ผมนึกนินทาในใจ..."ข้างในน้ำแรงขนาดนี้...เรายังดันทุรังออกมาแนวนอก...จะมีอะไรเหรอ"แล้วก็ตั้งใจหลับอย่างจริงจัง...จนราวบ่ายโมง...ก็สะดุ้งตืน...ด้วยเสียงตะโกน...มาจากเรือยางติดท้ายเครื่อง..."พี่ๆ...มีของมาแลก"...ผมโงหัวขึ้น ก็เห็น เด็กหนุ่มวัยรุ่น ราว 5-6 คน นั่งเรือยางพร้อมใส่เสื้อยืดสีดำ ปักเครื่องหมายที่ผมมองไม่ถนัด กำลังตะโกนคุยกับกัปปิตันแก๊ว...
"พี่ๆ ผมมีของมาแลก หมีก หรือปลาก็ได้" เด็กหนุ่มที่ถือวิทยุคลื่นสั้น...ตะโกนบอก กัปปิตันแก๊ว พร้อมปลายตา ไปยังแกลลอนพลาสติกบรรจุอะไรไม่ทราบได้ ขนาด 20 ลิตร จำนวน 4 ถัง...
"โอ้ย ผมเรือรับจ้างเค้ามาตกปลา หมึกมีไว้ตกปลาน่ะ...มีไม่มาก...ต้องไปหาเรือไดหมึกน่ะ...เค้าแน่จะมีพอแลกได้" กัปปิตันแก๊วตะโกนตอบ เด็กกลุ่มนั้นดูเหมือนไม่เชื่อ...พยายาม..ที่จะเสนอสิันค้าอีกครั้ง เมื่อไม่ได้ผล ก็ถามว่า"ไหนเรือได อยู่ตรงไหน"...แต่ไม่มีเสียงตอบ จากกัปปิตันแก๊ว เด็กหนุ่มกลุ่มนั้นจึงได้ถอยเรือออกและวิ่งย้อนกลับไปทางแหลมหรั่ง....

ripper_ma(495

)

คห.20: 28 พ.ย. 57, 11:43

เรานั่งทอดอาลัย...กับกระแสน้ำ...มันไหลแรงเสียจนตะกั่วขนาด 6 ขีดยังปลิว...แต่ กัปปิตันแก๊ว...ยังไม่อนาทร..."เดี๋ยวให้น้ำทรุดก่อน...เป็นได้เรื่อง"...แกพูดขึ้นมาลอยๆ...ผมเองนึกนินทาอยู่ในใจ..."น้ำทรุด คนจะยังซึมอยู่หรือเปล่า"
และต่อมา ทฤษฏีของ กัปปิตัน แก๊ว ก็แสดงผล...จนผมเองรู้สึกละอายที่ไปนินทาแก...บ่ายสองโมง...สละขนาด 7 กิโลกรัม ก็กลืนหมึกพวง...ของคันที่ท้ายเรือ...พร้อมออกวิ่งเต็มแรง...ซึ่งในตอนแรก...ผมไม่คาดว่าจะเป็นสละ...แต่พอมันฉวยเหยือก็วิ่งขึ้นผิวน้ำ แต่ไม่โดด...ในใจยังนึกว่า...เป็นช่อนทะเล....

ripper_ma(495

)

คห.21: 28 พ.ย. 57, 11:46

วินาทีเกี่ยวขึ้นเรือ...

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 11:47

ripper_ma(495

)

คห.22: 28 พ.ย. 57, 11:50

สละตัวนี้คะเนด้วยสายตา หนักราว 7 กิโลกรัม...และเมื่อติดเบ็ด...ไม่มีพฤติกรรมเหมือนตัวอื่น...คือไม่โดด...

กัปปิตันแก๊ว ตอบให้หายสงสัย"ก็แหม๋ม...ตะกั่วหนัก 6 ขีด...มันจะโดดยังไงไหว...

ripper_ma(495

)

คห.23: 28 พ.ย. 57, 11:53

และหลังจากนี้...ก็เป็นไปตามคำทำนาย...ของกัปปิตัน แก๊ว...ความโกลาหลได้เริ่มขึ้น...เทพีแห่งโชคก็กลับมายืนข้างเราอีกครั้ง

แก้ไข 28 พ.ย. 57, 11:54

ripper_ma(495

)

คห.24: 28 พ.ย. 57, 11:55

โฉมตากลม...ตัวแรก...ขนาด โลกว่า...

ripper_ma(495

)

คห.25: 28 พ.ย. 57, 11:57

โฉมตากลมตัวที่สอง...ขนาด 3 โล...ตัวที่สอง...และในขณะจะเกี่ยวตัวที่สอง...โฉมตากลมตัวที่สาม...ก็ฉวยเหยื่อ